geregistreerd op:

4 juli 2010

Quote
Hoi,

Ik weet zeker dat ik kinderen wil. Ben nu twee jaar getrouwd en we zijn erg gelukkig.
Sinds kort wil ook mijn man graag een kindje. Ik wilde het al langer maar hij nog niet. Nu dus wel... Nu komt het ineens wel heel dichtbij en dat geeft mij de kriebels.
Ik heb al sinds kleins af aan een soort fobie voor overgeven. Heb ook nog nooit, zover ik weet, overgegeven. Ik moet er niet aan denken het ooit te moeten doen. Ben hiervoor bij een psycholoog onder behandeling geweest maar die kan verder niets meer. Ze zei dat ik uitbehandeld ben. Ik vind het dus heel erg eng om zwanger te raken. Niet alleen om die reden. Ook omdat het gewoon zo'n grote stap is. Je hele leven staat op zijn kop. Ik weet dat ik nu vruchtbaar ben, als ik het vandaag zou proberen is de kans heel groot dat ik zwanger kan raken. Maar iets houd me tegen...angst...
Angst voor het onwetende denk ik. Ik weet niet wat er gaat gebeuren, hoe dat zal gaan voelen, wat er gaat veranderen.... Ik weet niet wat ik moet doen. Mijn man wil het heel graag, ik stel het steeds weer een maand uit. Morgen ga ik met vakantie. Kan je in de eerste 2 weken al klachten krijgen???
Als ik dan ziek zou worden dan wil ik graag thuis, in mijn veilige omgeving zijn....

Kan iemand me raad geven?

gr. Selma

geregistreerd op:

4 juli 2010

Quote
Je stapt er erg bewust in, maar je moet er geen afwegen van maken.
Door je angst worden de negatieve aspecten van de zwangerschap wel erg belangrijk. Kijk uit dat je daar niet in doorslaat en bespreek het ook met je man.

Ga voor jezelf na wat de plus en minpunten zijn. Wat houdt je er aan over en wat moet je daar voor over hebben? Daarna kun je voor jezelf beslissen of je er klaar voor bent.

En ik denk dat er nog hoop is:
Naar wat ik heb begrepen heb, heeft ieder zijn eigen reactie op een zwangerschap.. misschien hoef je wel helemaal niet over te geven!

geregistreerd op:

17 februari 2010

Quote
Psychologie werkt vaak niet; helaas is dat realiteit.
Maar regressietherapie kan je verder helpen via www.dianeticsnederland.nl .
Daar raakte ik van mijn stemmingswisselingen af en ik ben vrij daar te studeren zoals ik dat wil.
Zorg er wel voor dat je voldoende vitamines, zoals Bcomplex, en mineralen binnen krijgt, dat scheelt n.l. al behoorlijk wat !

geregistreerd op:

24 april 2007

Quote
Iedereen beleeft zijn zwangerschap weer anders. Ik ben bij mijn eerste wel de eerste 3 maanden misselijk geweest, maar nooit overgegeven. Door de misselijkheid at ik bijna niets en alleen maar 5 kg. afgevallen. Maar na die 3 mnd. was ik zo gelukkig dat ik in zwanger was, al wist ik niet wat er allemaal zou veranderen, maar daar dacht ik ook niet al te veel over na. Wij gingen voor die zwangerschap!!! De eerste 14 dg. weet je niet of je zwanger bent, dus op vakantie kan je gerust gaan.
Als je misselijk wordt wat ik ook geen pretje vindt en helemaal het overgeven vind ik daar het ergst van, maar achteraf ben ik er nog voor 2 keer voor gegaan. Het is zoiets fantastisch om zoiets van jullie beiden in je armen te mogen hebben.

Lees meer op Gezondheidsplein.nl over:

Angst, Fobie, Misselijkheid, Overgeven, Schijnzwangerschap

Onderwerpen in dit topic

Angst, Fobie, Misselijkheid, Overgeven, Zwangerschap

Gerelateerde onderwerpen in het forum


Zoeken op het forum