misschien kan iemand mij advies geven. ik ben een vrouw/meisje van 26 jaar en ik heb vaak last van puistjes in het gezicht. ze zijn niet zo groot als toen ik nog in de puberteit zat maar ik heb er wel last van. hoe kan ik ervoor zorgen dat ze weg gaan? helpt clerasil ertegen? ik heb een of andere s.o.s. stick gekocht maar dat helpt voor geen meter.
meestal komen de puistjes vlak voor en na de menstruatie. ik ben niet meer aan de pil en die wil ik ook liever niet meer gebruiken.

Hoi! Ik ben 25 en heb sinds een jaar last van puistjes..Veel erger als in de puberteit! Probeer nu al sinds een jaar uit te vinden wat het is, ze zijn er nog steeds niet achter na talloze testen..Ik denk dat het iets met de hormoonhuishouding te maken heeft. Als jij ondertussen iets meer weet laat het me dan weten ok? Ik slik zelf ook de pil niet meer sinds 2 maand en hoopte op verbetering, maar helaas,nog steeds niks! Misschien weet je nu iets meer!

Hoi!

Ik ben een jongen, 29. Mijn verhaal is een beetje langer, maar misschien helpt het iemand ooit. Als je de verschillende fora leest is er zoveel verwarring over acne en hoe je het moet behandelen. Wellicht is dit een nuttige aanvulling.

Ik was 12 toen het begon. Toen ik 16 was droeg ik een bivakmuts van acne op m'n gezicht, droeg ik 2 of 3 shirts over elkaar wegens de enorme bulten op m'n rug en schouders, die elk moment konden springen. De extra lagen t-shirts moesten de bloedvlekken opvangen.

Toen ik 18 was kon ik het niet meer aan. Ik had alles gebruikt dat beschikbaar was bij de gewone apotheker. Dat is dus meestal extern gebruik: zalfjes, clearasil, stiften, noem het maar op en ik heb het gebruikt. De pure alcohol van mijn gezicht dat in de regen recht mijn mond inliep en braakneigingen opwerpte, het was het niet waard, want het veranderde niets. Bacterien, speciale waspoeder en wat er ook gezegd wordt over de buitenkant: het heeft nooit iets uitgemaakt. Ik waste mijn beddegoed dagelijks, mijn overhemden met speciaal wasmiddel ook dagelijks, ik dronk liters water, koud douchen, warm douchen, kort douchen, warm douchen, anti-bacteriele zeep, zeep zonder zeep, heel vaak douchen (3/4 keer per dag), vitaminen supplamenten, cremetjes om de huid vet te houden, cremetjes om de huid uit te drogen, de handen 80 keer per dag wassen. Volledig negeren, er juist wel aanzitten. Noem het op, ik heb het geprobeerd en niets hielp.

Mijn conclusie: het gaat nooit opgelost worden door iets van buiten te gebruiken. Het moet beginnen bij de wortel, aan de binnenkant.

Toen ik bij de dokter kwam, had de man redelijk wat medelijden. Hij wilde me direct aan het sterkste zetten dat er toen voor handen was: ro-accutane. Ik geloof een merk voor spul dat gewoon accutane heet.

De eerste sessie hielp bijna niets. Ja, wel de bij-effecten: droge huid, rode ogen, stukken bloed in je neus elke ochtend, je wordt binnen 10 seconden bruin als je in de zon loopt en je bent binnen 2 biertjes volledig dronken. Ik geloof dat het met name een aanslag op je lever is.

De dokter stelde een tweede seessie voor. En niemand geloofde het, maar het begon te helpen. De meet-eters vielen er gewoon uit en met wat vettige cremetjes kreeg ik mijn huid aardig onder controle. De puisten kwamen niet meer terug en langzaam begon mijn huid te genezen. Na ongeveer 3 maanden had ik de huid van een baby.

De gelukkigste persoon op aarde uiteraard. Ik kon weer gewoon 1 t-shirt tegelijk dragen, ik kon mijn nek laten zien, ik kan recht de wereld in kijken. Ik kon naar het strand, het zwembad, ik durfde in een winkel kleding te passen. Toen bedacht ik me al dat ik mijn linker hand had willen opgeven, voor dit resultaat. Uitgaan, vriendinnetjes, een leuk leven is wat er voor in de plaats kwam. Maar ook niet meer dagelijks mijn kleding en bed wassen. Uiteraard kunnen die dingen ook met acne, maar doe het maar eens als je er echt heel veel last van hebt. Veel respect voor die mensen.

De jaren die volgden na mijn 18e leverden hier en daar weleens een puistje op, maar hee, anders zou ik ze ook maar missen. Geen probleem.

Toen ik 24 was ongeveer werd het langzaam erger. Ik merkte ook dat de bij-effecten jaren geduurd hebben: ik werd nog steeds zo heel snel bruin in de zon, maar nu niet meer. Mee-eters kwamen langzaam terug.

Bijna niet in mijn gezicht, maar wel de nek was dit keer het slachtoffer. En vaak geen kleine puistjes, maar enorme dikke, harde bulten. Als je ze uitdrukten, was je wel even bezig, voordat alle ellende eruit was.

Maar helaas, ik ben nu 29, en mijn nek en rug zitten redelijk onder. Enorme bulten die lasig zijn, lelijk, maar ook pijnlijk. Ik draag sjaals om ze te verdoezelen, maar helaas kan dat niet altijd. Zeker niet op het werk bijvoorbeeld, waar een overhemd en das verwacht wordt.

Eerst twijfelde ik of het wel acne was, wegens de enorme bulten (soms wel bijna een cm), maar de symphtonen lijken helemaal te kloppen.

Wat te doen? Ik weet al dat externe oplossingen geen verschil maken. Ik heb Acne Control Capsules (SkinB5) gekocht. Een product op natuurlijke basis, met wat extra vitaminen om de huid en talg productie te reguleren. We gaan het zien.

Als dit niet werkt, zal ik weer een accutane kuur volgen.

Conclusie: acne is vervelend. Vaak veel vervelender dan je op het eerste gezicht kan zien. Het beinvloed je hele leven, van minuut tot minuut. Het behandelen van acne is een persoonlijke reis: waar reageert jouw huid en lichaam op en waarop niet? In mijn geval reageert mijn huid op niets dat extern gebruik voorschrijft. Alle fabeltjes bleken fabeltjes te zijn. Alleen inwendig gebruik, daar de wortel van het probleem aanpakken, heeft bij mij geholpen. In mijn geval hielp alleen het heftigste middel dat er (zover ik weet) beschikbaar is: accutane.

Nog 1 laatste ding: ik heb gelukkig nooit teveel gekrabd of rotzooi gemaakt, waardoor ik haast geen littekens heb. Op het moment zelf was dat weleens lastig (en smerig!), maar nu ben ik er blij mee. Ik kan me indenken dat littekens in het gezicht/de nek voor meisjes nog erger is dan voor jongens.

Groet,
Henk.

ps. Succes mensen, ik hoop oprecht dat mijn verhaal helpt. Het is naar, heel naar. Niet levensbedreigend, maar wel invloedrijk op een leuk leven.

Hier nog iemand met uitgebreide ervaring met acne. Ik heb van geprobeerd, zowel geslikt als gesmeerd maar niets hielp. Het enige wat wel heel goed hielp was een behandeling met blauw licht. Hiervoor moest ik wel twee keer per week naar het ziekenhuis. Het blauwe licht doodt de bacterien die acne veroorzaken. Zolang ik naar het ziekenhuis ging het echt perfect, maar mijn werk en priveleven liet het alleen niet toe dit zo vol te houden.
Zo'n twee maanden terug kreeg ik een brief van dermatoloog met de mededeling dat er nu blauw-licht lamp tegen acne beschikbaar was voor thuisgebruik. De lamp heeft de naam Tända en is te koop via de site www.tanda.nl.
Ik ben mijn arts nog steeds dankbaar dat hij deze brief heeft gestuurd. Het was voor mij wel een hele uitgave maar ben er nog elke dag zo blij mee. Gebruik de lamp dagelijks zo'n 10 minuten terwijl ik tv-kijk en sinds ik de lamp gebruik was de acne binnen 5 dagen weg en is niet meer teruggekomen. Wonderen bestaan dus nog wel!