hoi
ik ben samantha 22 jaar, en zoek mensen die het ook fijn vinden om over hun angst/paniekaanvallen te praten.
ik vind het zelf wel fijn dan heb je niet het gevoel ik ben de enige.
en erover praten met mensen die hetzelfde meemaken/hebben praat ook vaak makkelijker dan met mensen die iet weten hoe het aanvoelt.
ik zou het fijn vinden als iemand reageert hoop dat jij er ook zo over denkt!
laat dan gerust een mailtje achter.
groetjezz samantha

Hoi....ik heb al 10 jaar last van paniekaanvallen.met ups en downs...Na een pittige tijd ben ik sinds een paar maand weer begonnen met nieuw werk.Eigenlijk bevalt me dat werk heel goed maar de paniekaanvallen komen ook weer opzetten.Dus iets doe ik niet goed( in mijn denken)....ik heb namelijk angst voor de angst waardoor ik me steeds angstiger voel.En ik krijg er eigelijk schoon genoeg van en kan me er steeds pissiger om maken.ik ben dus ook heel benieuwd of er mensen zijn die wel werken ook al hebben ze last van paniekaanvallen en ....dus ik heb ook net zoals jij wel zeker behoefte aan contact met 'lotgenoten'....juist om elkaar op te beuren door herkenning.Ik denk dat het ook goed is om van mensen te horen dat ze er helemaal boven op gekomen zijn of in ieder er goed mee hebben leren leven...groetjes Mieki

Hoi

Mijn naam is Yvonne ben 32 jaar en heb al 7 jaar ongeveer last van paniek en angst aanvallen.
Maar hier ben ik pas sinds 5 jaar achter.De dokter kon niets vinden en op het werk enz.. dachten ze allemaal die stelt zich aan totdat er een naam uitkwam rollen en wel angst/paniek stoornis. In 2001 ongeveer kreeg ik een relatie met mij nu toemalige ex... ben hiermee gaan samenwonen wat achteraf de grootste fout was van mijn leven.
In die tijd had ik ook nog werk en dat ging ook allemaal niet van harte. Mijn ex en ik hadden een heleboel schulden op het laatst werd zelfs al doodsbang als er iemand aanbelde want dacht daar heb je weer zo'n Deurwaarder !
Op het werk heb ik zelf ontslag genomen, want ze wilde mij niet geloven.... Nu heb ik inmiddels een hele lieve man ontmoet waarmee ik in November ga trouwen, maar toch houdt ik die angst/paniek aanvallen waar ik ontzettend van baal. Soms gewoon bang om flauw te vallen door alle tintels die ik dan in mijn lijf voel.Zit ook aan de medicatie en krijg begeleiding , maar het wil niet over ... Heb het ook in de bus gehad waardoor ik dacht ik wil eruit help, maar later dacht ik wat moet ik in de wijde wereld waar niemand je kan helpen enz.. dus in de bus blijven zitten en met mijn aanstaande gesmst...Oja ik zat in de bus omdat ik sinds juni aan het werk ben soort stage omdat ik er 4 jaar uit ben geweest.
maar weet iemand een goede tip hoe je met je angst en paniek om moet gaan, want wordt er gek van !
ik probeer van alles , maar het helpt even en dan komt het weer ... Soms dacht ik van ik zal de enige wel zijn tot dat ik hier terecht kwam en dacht laat ik ook iets insturen