lieve mensen hier:),, Ik wil hier heel even mijn verhaal kwijt, want in het echt vind ik het heel moeilijk om er over te praten. En misschien zijn hier wel jongeren of volwassenen met zoiets als ik die met mij contact willen:). Maare ik Ben een meisje van 14 jaar. Ik zit in de 3e van havo. Ik kan heel goed leren. Maar ik heb een moeder met schizofrenie en ze heeft nog iets.. maar t is nog niet allemaal duidelijk maar ze heeft wanen hallucinaties en woedeaanvallen die heel eng kunnen zijn. ik heb tot januarie mijn leven bij haar in huis gewoond. mijn vader was al van haar gescheiden en woonde bij zijn moeder, want hij is aan de ziekte van mijn moeder er aan onder door gegaan en depresief geworden hij wou dood en heeft meerdere malen geprobeerd om zelfmoord te plegen. Hij heeft zich laten helepen medicijnen genomen zon 6jaar lang en hij is er nu al weer aardig bovenop heeft nog maar 1 tablet per dag en ziet zijn leven al heel wat mooier in.. ik was 6 toen mijn vader en moeder scheiden dus ik heb gwoon ng al die jaren bij haar geleeft.. ze hoord stemmen in der hoofd en zegt de meest bizarre dingen en doet ook heel eng enzo ik had altyd ruzie met haar ik zei altyd je bent gek laat je helepen wat jij zegt doet is niet normaal. maarja dat ziet zij dan weer niet in. soms hadden we zown ruzie dat ze met een passpiegel tegen me deur aan gooide ik had de deur net dicht ik leefde echt in angst ze kon elk moment door slaan.. ze deed en zei egt zulkee rare dingen.. ze wou verhuizen want ze vertrouwede de buren niet want die waren gek volgens haar en die zaten te stralen met lazerpistolen en ze plakte de stopcontakten af met tape omat ze zei dat de buren daar met draadjes doorheen sproeiden ofzo egt bizar.. nouh dit was mijn redding ik ben toen zei ging verhuizen na een erge ruzie naar mijn vader gevlucht en woon nu bij mn vader veel beter. alleeen met mijn vader kan ik geen stresvolle dingen bepraten anders kan hij weer een terugval krijgen en met mijn oma heb ik een toch wat afstandelijkere band enzo.. mjaa ze is een schat van n mens.. maar toch.. oud.. en begrijpt lang niet alles gewoon van uitgaan vriendinnen vriendjes enzo.. maarja ik red me wel..aleen me vader heeft nu een nieuwe vriendin in duistsland ik kan t echt niet met der vinden trouwens niemand van de rest van mn familie eigenlijk maar mn pa is zo soft (door al het nare) zei is gewoon de baas over hem. en zei wil nu dat hij in duistland komt wonen. dus dag pap die ben ik ook zo kwijt. mijn schoolwerk gaat door dit ook heeel erg achteruit. gelukkig helpen mij wel wat menssen en hebben mijn familieleden t tegen mijn school verteld..mjaa ik zou graag met jullie willen praten hierover als je ook zoiets heb met je ouders of dat je mij wil helpen of dat je gwoon ach gewoon met me wil praten ofzo hierover.. doeidoei iedereen die problemen heeft veel sterkte xx een meisje.

Lief meisjeverdriet.

Jou verhaal ontroerd me.Waarom? Omdat ik zie dat je steun en liefde nodig hebt en dat je dit niet krijgt. Het is iets waar elk kind recht op zou moeten hebben.
Jij kan niet van een onbezorgde jeud genieten en verzorgd worden. Jij zorgt min of meer voor je ouders.
Probeer toch met je vader te praten. Hij is weergoed herseld en dan kan hij ook zijn taak als vader weer op zich nemen en jou als vader ook helpen. Misschien heeft hij niets in de gaten en is het juist goed om met hem te praten.

Als dit niet lukt dan raad ikje aan om via school naar een vertrouwenspersoon te gaan of naar je huisarts en te zorgen dat je wat steun krijgt. Het is te veel om als jong meisje alleen te dragen.
Misschien zijn er ook wel lotgenootgroepen van mensen die een zieke ouder hebben. Daar zou je ook steun bij kunnen vinden.

Lief meisje,ik vnd je erg dapper en zou willen dat ik meer voor je kon doen. Luisteren wil ik altijd.

Fleur

Hoi meisje,
Soms kan het leven in de jeugd al heel erg moeilijk zijn en zijn ouder niet de verzorgers van een kind,maar andersom.
Gelukkig heb je wel wat steun van andere mensen,maar mijn tip is zoek de juiste hulp.
Er zijn praatgroepen voor kinderen waarvan de ouders een psychise stoornis hebben.
Je bent niet de enige,informeer bij je huisarts of bij maatschappelijk werk.
Neem je zelf serieus en denk niet dat de problemen nu wel meevallen,want nu overzie je de gevolgen nog niet zo,maar als je ouder bent komt het geheid op je pad en dan moet je er mee aan de slag.
In ieder geval veel sterkte toe gewens.
groetjes Yeti

Hoi meisje,

Ten eerste wil ik je zeggen dat ik precies weet wat je doormaakt. Ik heb namelijk zelf ook een moeder met schizophrenie. Je hebt verschillende vormen daarvan, van heel licht tot echt heel zwaar. Aan jou verhaal te zien heeft jouw moeder het ook best zwaar, net als mijn moeder. Jouw verhaal is net mijn verhaal! Vooral als mijn moeder in een psychose zat (die een hele tijd aan konden houden), zei en deed ze de meest bizarre dingen.

Momenteel zit ze al een aantal jaren in een inrichting, en daar komt ze hoogstwaarschijnlijk ook niet meer uit. Maar dat is misschien wel het beste. Maar het geeft ook een heel machteloos gevoel. Je wilt graag een goed leven voor haar, maar je kan niet tot ze doordringen. Ze leven helemaal in hun eigen wereld. Waarschijnlijk leven ze ook vol angst, lijkt me echt afschuwelijk om zo door het leven te moeten.

Hoe dan ook, ik kan er een boek over schrijven, maar ik wil je alleen even laten weten dat je niet de enigste bent met zo\\\\\\\'n moeder!! Dus als je nog vragen hebt, of er gewoon over wilt praten dan zie ik dat graag tegemoet!

Sterkte!

En een tip:

Kies wel voor je eigen leven (school, toekomst etc.), ipv jezelf helemaal weg te cijferen, uiteindelijk win je daar namelijk niks mee want de ziekte leidt toch zijn eigen weg.

Probeer het enigszins los te laten, anders ga je er zelf aan onderdoor!

Doei doei!

Een late reactie meisje.verdriet. Ik ben het eens met al het bovenstaande, maar vooral met het advies van Yeti. Zorg nu dat je hier later niet enorm veel last van zal krijgen. Het is dapper dat je je verhaal zo op durft te schrijven op dit forum vind ik. Neem alle tijd en ruimte om inderdaad de juiste hulp te vinden ook al denk je nu misschien het niet nodig te hebben.

Sterkte meid!