hallo,
mijn vriend heeft borderline...heeft er iemand ervaring mee hoe het mss kan verlopen als je zwanger word hoe de persoon mss kan reageren??
wie heeft er ervaringen mee???????
Groetjes Bianca
een vriend met borderline en dan kindjes???
Beste Bianca,
Er zijn in nederland heel wat mensen met boderline,die het zelf niet eens weten.Laat staan hun partners.Heb je al eens met de hulp-verlening over jullie situatie gesproken?De vraag is of hij,jij en jullie sterk genoeg zijn om er nog een last bij te dragen.Begrijp me goed ik bedoel dit niet verkeerd.Maar als zelf bescherming naar jullie toe.Ik weet niet hoe zwaar zijn gedrag nu jullie relatie beinvloed.Ik denk dat je deze vraag dan ook moeilijk op dit forum neer kunt leggen.En beter kunt bespreken met mensen die jullie van dichtbij meemaken.Veel praten en heel erg eerlijk zijn is erg belangrijk in deze.En soms moet je keuzes maken die niet leuk zijn en erg veel pijn doen.Stel daarbij het welzijn(geluk)en de realiteit voorop.Het beslissen om kinderen te nemen is vaak niet zo moeilijk.Maar het uitvoeren van de opvoeding is onder normale omstandigheden al moeilijk.Laat staan als 1 van de partners zelf nog een hele weg te gaan heeft.Ik wens jullie beide heel veel gezondheid,geluk en wijsheid toe.Praat veel en overleg met deskundige mensen.Sterkte.
Vrgr Hal.
Er zijn in nederland heel wat mensen met boderline,die het zelf niet eens weten.Laat staan hun partners.Heb je al eens met de hulp-verlening over jullie situatie gesproken?De vraag is of hij,jij en jullie sterk genoeg zijn om er nog een last bij te dragen.Begrijp me goed ik bedoel dit niet verkeerd.Maar als zelf bescherming naar jullie toe.Ik weet niet hoe zwaar zijn gedrag nu jullie relatie beinvloed.Ik denk dat je deze vraag dan ook moeilijk op dit forum neer kunt leggen.En beter kunt bespreken met mensen die jullie van dichtbij meemaken.Veel praten en heel erg eerlijk zijn is erg belangrijk in deze.En soms moet je keuzes maken die niet leuk zijn en erg veel pijn doen.Stel daarbij het welzijn(geluk)en de realiteit voorop.Het beslissen om kinderen te nemen is vaak niet zo moeilijk.Maar het uitvoeren van de opvoeding is onder normale omstandigheden al moeilijk.Laat staan als 1 van de partners zelf nog een hele weg te gaan heeft.Ik wens jullie beide heel veel gezondheid,geluk en wijsheid toe.Praat veel en overleg met deskundige mensen.Sterkte.
Vrgr Hal.
Ik wil je niet afschrikken met mijn berichtje Esje, maar misschien heb je er wat aan. Mijn vader heeft borderline, vroeger zelfs in een erg zware vorm. Tijdens mijn moeder haar zwangerschappen was hij niet anders dan anders. Maar vanaf de geboorte is hij elke keer in crisis gegaan, hij kon het niet verdragen dat mijn ma haar aandacht verdeelde over hem en haar kindje. Elke persoon is anders, maar voor mijn vader was een kind krijgen iets dat hem helemaal onderuit haalde.
Wij zijn met 3 kinderen, maar hij reageerde de eerste maanden na alledrie de geboortes op dezelfde manier: fysiek agressieve aanvallen op mijn ma, gevolgd door heel diepe depressieve dagen.
Zoiets is helemaal niet het geval bij de meesten, maar ik zou jezelf en je partner toch heel goed informeren vooraf en er zoveel mogelijk over praten.
Voor hetzelfde geld bloeit jouw man helemaal open, dat hoop ik echt voor jullie!
Wij zijn met 3 kinderen, maar hij reageerde de eerste maanden na alledrie de geboortes op dezelfde manier: fysiek agressieve aanvallen op mijn ma, gevolgd door heel diepe depressieve dagen.
Zoiets is helemaal niet het geval bij de meesten, maar ik zou jezelf en je partner toch heel goed informeren vooraf en er zoveel mogelijk over praten.
Voor hetzelfde geld bloeit jouw man helemaal open, dat hoop ik echt voor jullie!
hoi
ik wil even reageren: wat ik allemaal lees, ik ben borderliner
ik weet dat pas een paar jaar de artsen wisten het al in 1985 maar hebben niks gezegt. ik slik wel van af mijn 16 medicijen.
ik ben nu 56 jaar. nu over jou vraag ik begrijp dat jij niet de bordeliner bent wij hebben drie kinderen ik heb met mijn kinderen een geweldige band . mijn man heeft er veel moeilijker mee gehad want ik kon in de opvoeding geen ouderlijke afspraken maken dat wil zeggen dat ik niet het gevoel meedroeg om grenzen te trekken tussen kind en ouder.
nu mijn kinderen ouder zijn 32 en 30 en 25 zeggen mijn kinderen dat ik een geweldige moeder was want ik was kind met de kindern nu ze ouder worden moeten ze met mij gemoetsrust meer rekening houden. ik zie mijn kinderen 1 of 2 keer per week .mijn man heeft veel recht gehouden en we hebben veel gepraat maar dat ging heel moeilijk wij zijn dit jaar 35jaar getrouwd en nog steeds verliefd opelkaar de dagen dat ik niet goed ben vangt hij op.
ik wil even reageren: wat ik allemaal lees, ik ben borderliner
ik weet dat pas een paar jaar de artsen wisten het al in 1985 maar hebben niks gezegt. ik slik wel van af mijn 16 medicijen.
ik ben nu 56 jaar. nu over jou vraag ik begrijp dat jij niet de bordeliner bent wij hebben drie kinderen ik heb met mijn kinderen een geweldige band . mijn man heeft er veel moeilijker mee gehad want ik kon in de opvoeding geen ouderlijke afspraken maken dat wil zeggen dat ik niet het gevoel meedroeg om grenzen te trekken tussen kind en ouder.
nu mijn kinderen ouder zijn 32 en 30 en 25 zeggen mijn kinderen dat ik een geweldige moeder was want ik was kind met de kindern nu ze ouder worden moeten ze met mij gemoetsrust meer rekening houden. ik zie mijn kinderen 1 of 2 keer per week .mijn man heeft veel recht gehouden en we hebben veel gepraat maar dat ging heel moeilijk wij zijn dit jaar 35jaar getrouwd en nog steeds verliefd opelkaar de dagen dat ik niet goed ben vangt hij op.
Lees meer op Gezondheidsplein.nl over:
Onderwerpen in dit topic
Gerelateerde onderwerpen in het forum
Zoeken op het forum
Pagina
1