huidkanker

Het verbaast me niks, dat je zwager zich niet gerust laat stellen. Hij heeft immers net het slechte nieuws gehoord! Dat is een klap die hij moet verwerken. Geef hem die kans ook. En biedt hem ruimte voor zijn angst en onzekerheid.

Daarnaast kan ik me persoonlijk goed voorstellen dat hij niet zoveel boodschap heeft aan goede en slechte verhalen over huidkanker. Dat het bij een ander goed/fout gaat, zegt niet veel over zijn individuele geval. Toen men mij zei dat ik 90% kans had om het te overleven (schildklierkanker) dacht ik ook: ik ben maar één persoon, dus ik kan net zo goed bij die overige 10% zitten. Immers, voor mijn operatie (tijdens welke de diagnose gesteld zou worden) zei men ook dat ik 90% kans had dat het geen kanker zou zijn...

Het is goed van je dat je je zwager wilt steunen. Het belangrijkste wat ik uit mijn eigen ervaring kan meegeven, is wat ik al zei: bied hem de ruimte. Probeer zijn angst en onzekerheid niet weg te duwen met 'komt wel goed'. Als mensen tegen mij begonnen met verhalen als: 'oh, bij die en die is het weer helemaal goed gekomen' klapte ik direct dicht!