wil graag leven maar lukt me niet HELP

hallo
ik heb niet z\'n makkelijke jeugd gehad.en de rest van mijn leven is ook niet zo perfect verlopen . ik denk zelf dat het begonnen is toen ik zwanger was van mijn 2de kind,ik kreeg met 22 weken te horen dat mijn kindje erstig ziek was en geen levenskansen zou hebben om het verhaal kort te houden hebben we een voor een vroegtydige bevalling gekozen.dus alles bij alles een zware klap. later wilde ik weer zwanger worden en dat lukte naar enige tyd .de bevalling naderde en ik bevalde van een klein mannetje 2200gr
toen ik mijn zoontje zag zag ik dat hij anders was en ik sprak me uit tot de arts die mijn bevalling leide en ik zij mijn zoontje heeft down syndroom en hij bevestigde dat het niet zo was maar ik geloofde hem niet .na een week in het ziekenhuis te hebben gelegen kregen we de bloeduitslag en inderdaaad ik had gelijk . toen is het een tyd goed gegaan maar ik werd steeds depresiefer en het is nu zo erg dat ik niet meer van mijn leven kan geniet voel me altyd moe ,elendig enz eigenlijk een beetje dood is er iemand die dit kan herkennen wil graag met personen praten die hetzelfde hebben ik weet het is een lang verhaal maar zou er boeken over kunnen schrijven maar in ieder geval bedankt

Beste meer 35,

Ik kan mezelf goed voorstellen hoe jij je moet voelen, Ikzelf heb de afgelopen dagen erg lopen piekeren over het pasgeboren kindje van mijn broer ( 5 dagen geleden), bij hem werd ook het synroom van Down geconstateerd en een hartkwaal, waar hij gisteren aan is geopereerd.
Om mijn verdriet te verwerken heb ik internet geraadpleegd om zoveel mogelijk informatie tot dit thema te vergaren, en vooral gekeken naar ouders die hetzelfde is overkomen en hoe ze daar mee om zijn gegaan, en welke instanties zij gevonden hebben die hen kon helpen de draad van het leven terug te vinden.
En tot mijn verbazing las ik over het algemeen erg positieve berichten over kindjes met dit syndroom.
Deze informatie gebruik ik om mijn broer en zijn vriendin in te laten zien dat ondanks de handicap van hun zoontje, het niet betekent dat het leven voor hen geen zin meer heeft omdat het een erg zware opvoeding kan worden.
Juist de positieve dingen van kinderen met down syndroom moeten belicht worden, en vooral niet de zaken die gedurende zijn leven, voor jou niet mogelijk zijn.
Ik ben ervan overtuigd dat juist kinderen met het down syndroom erg veel liefde aan je kunnen geven en dat zonder tegenprestatie aan je tonen, dit in tegenstelling tot \"gewone\" kinderen, die overal voor beloond willen worden ( ikzelf heb drie kinderen).
Mijn inziens is het voor jou belangrijk om een luisterend oor te hebben en die je kan laten zien wat de mooie dingen van kindjes met Down je kunnen geven, Nu en voor de toekomst.

patrick