woede-aanvallen bij kinderen

ga met je kind naar de huisarts en doe daar je verhaal. En laat ook het kind vertellen. je kind is nog jong dus nu is het tijd om er iets aan te doen zodat je kindje zich beter gaat voelen. de huisarts zal wel weten welke weg jullie het beste kunnen bewandelen.

Zat even te bladeren op deze site en wat oudere berichten te lezen. Wilde toch nog even reageren op dit bericht!
Ik was zelf een kind met woede aanvallen bij wie de knop omging!
Zo erg zelfs dat mijn ouders echt niet meer wisten wat te doen en ik een tijdje bij mijn oma heb gewoond. Als ik er aan terug denk, denk ik dat die woede aanvallen voortkwamen uit 'triggers'. Een opmerking die bij mij verkeerd schoot en dan met name als ik me aangevallen voelde, die zorgde dat de knop omging. Dit komt voort uit een onbegrepen onzeker gevoel. (Het begon rond m'n zevende ofzo)Het gevoel je niet te kunnen uiten. DIt is geen fout van ouders, maar komt puur voort uit een vervrongen gevoel bij het kind.
Ik werd weleens gepest op school en durfde dat niet thuis te zeggen. Laat je kind in ieder geval merken dat je niet boos wordt op de woedeaanvallen, want dat je je kind neemt zoal ie is. Dat je van je kind houdt wat er ook gebeurd. Dat ze over alles met je kunnen praten. Geef je kind een 'veilig' gevoel. En bij mij hielp het als ik voelde dat de knop omging (dan gaat je hart sneller kloppen, krijg je een soort tunnelvisie en wil je zo hard schreeuwen) om even me af te zonderen en op een stel kussens in te slaan.
Ik had zelf totaal geen zin om met fvreemden te parten, maar wilde gewoon veilig zijn en begrepen worden. Hoop dat het helpt dit verhaaltje, al weet ik natuurlijk niet hoe de situatie bij jou is! Succes in ieder geval!