Slaan/krabben/pijn doen

op mijn 17e begon ik te merken dat ik mijn toenmalige vriend zonder enige reden begon te slaan. Vaak begon het met een (voor mijn gevoel vriendschappelijke) stomp in de buik. Ik hoorde later dat hij dat vreselijk vervelend vond (natuurlijk) en hij heeft het mede daardoor uitgemaakt. Ik was toen nog heel naief en besefte ook niet wat ik fout deed. Ik bedoelde het toen immers uit vriendschap en liefde.

Twee jaar geleden ontmoette ik mijn huidige vriend en ondanks de grote liefde die wij voor elkaar voelen, kan ik het nog steeds niet laten om hem pijn te doen. Hij zit regelmatig onder de blauwe plekken, onder de littekens en het zal niet de eerste keer zijn als ik hem met mijn elleboog een bloedneus sla. Ik weet niet waar dit idiote gedrag vandaan komt, maar ik wil dolgraag weten wat het is en wat eraan te doen is. Elke keer als het gebeurt begint het met een beetje stoeien, maar ik ken blijkbaar de grens niet. Elke keer als hij dan weer pijn heeft, voel ik me vreselijk schuldig en zit ik mezelf innerlijk verrot te schelden dat ik dit doe. En elke keer zie ik mijn goede voornemen om hem geen pijn meer te doen, in duigen vallen. Zo vaak, dat ik daar inmiddels maar mee opgehouden ben. Ik weet dat hij zielsveel van me houdt en verklaart me volkomen voor gek als ik het mezelf kwalijk neem. Hij ziet het als stoeien. Maar ik word er gek van.

Iemand een idee wat dit kan zijn?

Hallo,

Om een antwoord te kunnen vinden op je vraag heb ik eerst een vraag. Heb je in je verleden ervaring met agressie bijvoorbeeld uit het gezinwaar je vandaan komt, school of eerdere relaties?

Groetjes Karin