Hallo,
Ik ben een meisje van 17 en ik wil heel graag een kind.Ik heb geen vriend.Ik weet niet wat ik hiermee aan moet.Ik ben nog jong maar dat vind ik niet erg.Ik wil zo graag iets voor mij zelf.Het lijkt me geweldig om zwanger te zijn en dan een baby\\\\\\\'tje te hebben.Het is niet zo dat ik de mindere kanten er niet van inzie want ik heb het vaak genoeg gezien hoe het ook kan gaan.Het lijkt me geweldig om zo\\\\\\\'n kleintje te verzorgen enzo.Ik ben ook helemaal niet zo\\\'n type die dan de hele dag thuis zit met dat kleintje.Ik wil ook werken,maar ik werk thuis dus dat kan ik prima combineren.
Maar het kan niet,ik ben zelfs nog maagd.En al zou ik snel een vriend krijgen dan nog kan ik niet zomaar zwanger van hem raken.Wat moet ik nou doen?Ik denk er zo vaak aan!
Kan iemand me please helpen?
Bedankt!
ik wil een kind!
wordt eerst maar volwassen
IK WIL EEN KIND alleen die worden zegen het al je bent er echt nog lang niet aan toe je hebt niks te willen
en je bent pas 17 ga eerst van je leven genieten
IK WIL EEN KIND alleen die worden zegen het al je bent er echt nog lang niet aan toe je hebt niks te willen
en je bent pas 17 ga eerst van je leven genieten
Hoi allemaal,
Voordat de discussie helemaal gaat afdwalen wil ik graag reageren. Misschien vind je mij wel erg ouderwets (ik ben echt nog maar 26, maar toch). Het mooie van mama zijn is dat je samen met je partner ouder bent. Samen genieten van alle mooie dingen en samen zorgen hebben om wat niet goed gaat. Nu weet ik dat er genoeg moeders zijn die het helemaal alleen redden, maar ze hebben het heel erg zwaar. Je kan al je leuke maar ook moeilijke momenten met niemand anders delen.
Ik hoop dat je spoedig tegen de juiste partner aanloopt en dat je samen met hem (of haar) jouw kinderwens in vervulling kan laten gaan.
Voordat de discussie helemaal gaat afdwalen wil ik graag reageren. Misschien vind je mij wel erg ouderwets (ik ben echt nog maar 26, maar toch). Het mooie van mama zijn is dat je samen met je partner ouder bent. Samen genieten van alle mooie dingen en samen zorgen hebben om wat niet goed gaat. Nu weet ik dat er genoeg moeders zijn die het helemaal alleen redden, maar ze hebben het heel erg zwaar. Je kan al je leuke maar ook moeilijke momenten met niemand anders delen.
Ik hoop dat je spoedig tegen de juiste partner aanloopt en dat je samen met hem (of haar) jouw kinderwens in vervulling kan laten gaan.
haha Jessy, je maakt wel wat los he!! Iedereen heeft een mening, terwijl ze je helemaal niet kennen! Het is een overweldigend gevoel als je moedergevoelens zich openbaren en wat wij ook zeggen je gaat toch je eigen gang wel. Ik begrijp de reacties van de anderen wel hoor want als moeder van 2 jongens en een op komst ken ik de ups-en downs ook wel, maar.... wat is tegenwoordig nou ideaal, iedereen met een zogenaamd ideaal gezin gaat uit elkaar, mensen komen zonder werk, werkende ouders ''dumpen'' hun baby's vanaf 3 maanden hele dagen op de creche en in het weekend zijn ze te moe om nog iets te ondernemen, raken overspannen enz.. De ideale situatie bestaat niet (meer).Meisje wat je ook beslist, sta achter je beslissing en hou van je kindje, wanneer en hoe het ook komt, want dat is en blijft het allerbelangrijkste!
Kus van Anuschka
Kus van Anuschka
Hoi, ik heb even alle reacties doorgelezen en begrijp vooral jouw gevoel, maar hoe ouder je wordt, des te wijzer en als je dit gevoel wegdrukt en je concentreert op het bouwen van een gezonde basis en het ontwikkelen van jezelf, dan zul je hier later geen spijt van krijgen.
Ik dacht vroeger ook snel kinderen te willen, maar heb eerst gestudeerd, carriere gemaakt, geld verdiend en een basis gecreeerd en nu ben ik er klaar voor. (Zelfs in mijn geval moet je dan nog maar zien dat het je gegeven is om ooit kinderen te krijgen.) In jouw geval zou ik ook kiezen voor jezelf en je eigen ontwikkeling, voordat je alles wat je geleerd hebt in het leven gaat doorgeven aan een kindje (want dat is toch de bedoeling van die oefening).
Geniet van het leven, maak dingen mee, ontwikkel jezelf, maak een paar mooie reizen en ga dan pas denken aan kinderen, zou mijn advies zijn.
En als het je inderdaad gaat om liefde geven en iets van jezelf, probeer eens te houden van een huisdier, daar is niets mis mee. Maar er zijn al zo veel kinderen op deze steeds moeilijker wordende wereld die niet de kansen hebben, of kunnen krijgen van hun ouders die jij (hoop ik) en ik wel gehad hebben, dat ik daar nog maar even mee zou wachten.
Let op dit is geen kritiek op je gevoel, maar een welbedoeld advies waarvan ik hoop dat je er wat aan hebt.
Succes en maak er wat van ! Lara
Ik dacht vroeger ook snel kinderen te willen, maar heb eerst gestudeerd, carriere gemaakt, geld verdiend en een basis gecreeerd en nu ben ik er klaar voor. (Zelfs in mijn geval moet je dan nog maar zien dat het je gegeven is om ooit kinderen te krijgen.) In jouw geval zou ik ook kiezen voor jezelf en je eigen ontwikkeling, voordat je alles wat je geleerd hebt in het leven gaat doorgeven aan een kindje (want dat is toch de bedoeling van die oefening).
Geniet van het leven, maak dingen mee, ontwikkel jezelf, maak een paar mooie reizen en ga dan pas denken aan kinderen, zou mijn advies zijn.
En als het je inderdaad gaat om liefde geven en iets van jezelf, probeer eens te houden van een huisdier, daar is niets mis mee. Maar er zijn al zo veel kinderen op deze steeds moeilijker wordende wereld die niet de kansen hebben, of kunnen krijgen van hun ouders die jij (hoop ik) en ik wel gehad hebben, dat ik daar nog maar even mee zou wachten.
Let op dit is geen kritiek op je gevoel, maar een welbedoeld advies waarvan ik hoop dat je er wat aan hebt.
Succes en maak er wat van ! Lara
Pagina
1