Hallo, ik moet van de psyciater weer aan de Anti depresiva. Ik ben nu 2 mnd gestopt, maar het gaat niet zo goed.
Ik ben vlak voordat ik gestopt ben met een nieuwe baan begonnen. Ik zie er zo tegenop op weer met die medicijnen te beginnen. De psychiater heeft geen tijd voor mij omdat ie weg gaat bij het riagg waar hij nu werkt. Hij zou iemand anders vragen mij uit te nodigen. Maar ik voel me er zo rot door. Dat ik weer moet beginnen met die medicijnen. Ik was zo blij dat ik ze niet meer hoefde in te nemen.
Wil iemand hierop reageren, graag!!! Vragen mag je me ook stellen en je mag me ook adviseren. Je bent welkom.
Alvast bedankt, Els
Depressie
Oordeel mee: seksverslaving een serieuze verslaving?
Je hoort steeds vaker het begrip seksverslaving voorbij komen. Seksverslaving is een serieuze aandoening die niet alleen (lichamelijk en emotioneel) effect heeft op de persoon zelf, maar ook op zijn of haar omgeving. Toch wordt deze verslaving niet altijd door iedereen serieus genomen. Wat vind jij? Is seksverslaving een serieuze verslaving?
Hoi Els,
Ik wilde je even sterkte toewensen in deze moeilijke tijd.
Het is niet veel maar hoop dat je er toch wat aan hebt .
Groetjes Fly.
Ik wilde je even sterkte toewensen in deze moeilijke tijd.
Het is niet veel maar hoop dat je er toch wat aan hebt .
Groetjes Fly.
Beste Els,
Ik sta voor hetzelfde dilemma.
Weer medicijnen slikken, omdat ik de situatie niet aankan. Mijn energie was nog niet genoeg aangevuld om tegenslagen te kunnen opvangen. Ik ben nog niet sterk genoeg. Ik ben er ook net 2 maanden vanaf. Toch maar weer doen? Met hulp. Wat zijn jouw problemen waar je tegenaan loopt?Nora
Ik sta voor hetzelfde dilemma.
Weer medicijnen slikken, omdat ik de situatie niet aankan. Mijn energie was nog niet genoeg aangevuld om tegenslagen te kunnen opvangen. Ik ben nog niet sterk genoeg. Ik ben er ook net 2 maanden vanaf. Toch maar weer doen? Met hulp. Wat zijn jouw problemen waar je tegenaan loopt?Nora
Hoi Els,
Ik ben zelf drie jaar chronisch depressief geweest alvorens ik aan (de verkeerde) medicijnen begon en hulp kreeg. Door onderlinge miscommunicatie tussen mijn steeds wisselende psychiaters, ben i knooit van dat eerste antidpressivum afgekomen. HET heeft drie jaar geduurd, voordat er eindelijk iemand op het idee kwam het antidepressivum te veranderen. Na zes jaar zwaar depressief geweest te zijn, trok de zwaarmoedigheid weg. Ik wilde er mee stoppen, maar, werd net als jij, weer straal depressief. Weer begonnen, weer gestopt en weer depressief. Ik ben net 24 geworden, maar ik zal de rest van mijn leven deze (en vele andere) pillen moeten blijven slikken. Ik weet dus hoe moeilijk je het nu hebt. Ik wil je dit nog graag zeggen: als je je met pillen beter voelt dan zonder, probeer je dan over je a fkeer heent te zetten. Dat is heel moeilijk en ikzelf kan dat nog lang niet. Ik blijf me verzestten tegen medicijngebruik, maar ik heb gewoon geen keuze. Misschien jij ook niet. En i kweet ook hoe het is om van vertrouwde psychiater naar onbekende psychiater te moeten. Je hele verhaal opnieuw vertellen, weer van voren af aan vertrouwen proberen te krijgen in die arts. Het is verschrikkelijk. Ik wens je heel veel sterkte en doorzsettingsvermogen toe. En...als je in deze laatste twee maanden zonder pillen TOCH goed gewerkt hebt, hoef je je geen zorgen te maken, of dta MET pillen nog wel gaat. Natuurlijk!
groetjes
Martha
Ik ben zelf drie jaar chronisch depressief geweest alvorens ik aan (de verkeerde) medicijnen begon en hulp kreeg. Door onderlinge miscommunicatie tussen mijn steeds wisselende psychiaters, ben i knooit van dat eerste antidpressivum afgekomen. HET heeft drie jaar geduurd, voordat er eindelijk iemand op het idee kwam het antidepressivum te veranderen. Na zes jaar zwaar depressief geweest te zijn, trok de zwaarmoedigheid weg. Ik wilde er mee stoppen, maar, werd net als jij, weer straal depressief. Weer begonnen, weer gestopt en weer depressief. Ik ben net 24 geworden, maar ik zal de rest van mijn leven deze (en vele andere) pillen moeten blijven slikken. Ik weet dus hoe moeilijk je het nu hebt. Ik wil je dit nog graag zeggen: als je je met pillen beter voelt dan zonder, probeer je dan over je a fkeer heent te zetten. Dat is heel moeilijk en ikzelf kan dat nog lang niet. Ik blijf me verzestten tegen medicijngebruik, maar ik heb gewoon geen keuze. Misschien jij ook niet. En i kweet ook hoe het is om van vertrouwde psychiater naar onbekende psychiater te moeten. Je hele verhaal opnieuw vertellen, weer van voren af aan vertrouwen proberen te krijgen in die arts. Het is verschrikkelijk. Ik wens je heel veel sterkte en doorzsettingsvermogen toe. En...als je in deze laatste twee maanden zonder pillen TOCH goed gewerkt hebt, hoef je je geen zorgen te maken, of dta MET pillen nog wel gaat. Natuurlijk!
groetjes
Martha
Hallo Els,
Als je ook het bericht van Martha hebt gelezen, zie je dat je niet de enige bent. Ik hoop, dat dat al een beetje helpt. Ik heb mijn medicijngebruik weer opgepakt en dat kost best moeite. Ten eerste weet je dat dit weer een tijd(minimaal een jaar?) gaat duren. Ten tweede staat het medicijngebruik mij ook tegen. Ten derde krijg ik nu al weer last van bijwerkingen. Toch moeten we het positief blijven bekijken. Wij worden er mee geholpen. Wij moeten weer krachtig worden, zodat we de wereld met al zijn zorgen, tegenslagen en moeilijke momenten weer aankunnen. En dat gaat ons lukken! Zet \'m op!
Nora
Als je ook het bericht van Martha hebt gelezen, zie je dat je niet de enige bent. Ik hoop, dat dat al een beetje helpt. Ik heb mijn medicijngebruik weer opgepakt en dat kost best moeite. Ten eerste weet je dat dit weer een tijd(minimaal een jaar?) gaat duren. Ten tweede staat het medicijngebruik mij ook tegen. Ten derde krijg ik nu al weer last van bijwerkingen. Toch moeten we het positief blijven bekijken. Wij worden er mee geholpen. Wij moeten weer krachtig worden, zodat we de wereld met al zijn zorgen, tegenslagen en moeilijke momenten weer aankunnen. En dat gaat ons lukken! Zet \'m op!
Nora
Misschien is dit al vaker gezegd, maar vraag vooral om een second opnion. Verder heb ik onlangs een artikel gelezen, dat over dit onderwerp ging. Een groep die als volwassenen werd aangesproken reageerde beter, dan een controlegroep met medicijnen. 't Stond in de New Scientist; als je wilt kan ik je de tekst wel mailen.
In elk geval: als je zonder kunt, doe dat dan.
In elk geval: als je zonder kunt, doe dat dan.
Beste Els,
Wat vervelend dat je in deze lastige situatie zit. Zelf gebruik ik ook een anti-depressivum (fluoxetine). Ik ben twee keer gestopt en twee keer weer begonnen omdat ik helemaal wegzakte. Voor mij is vooral de laatste keer dat ik weer ben begonnen (nu ruim twee jaar geleden) heel moeilijk geweest omdat ik toen voor mijn gevoel moest toegeven dat ik het niet alleen kon en dat het heel goed zou kunnen dat ik die medicijnen de rest van mijn leven zou moeten blijven slikken. Nu vind ik het nog steeds wel erg jammer maar ik heb het wel aanvaard. De opmerking van Rinel: In elk geval: als je zonder kunt, doe dat dan. vind ik een beetje ondoordacht. Want wat is dat: zonder kunnen? In de jaren dat ik geen anti-depressiva slikte ben ik niet doodgegaan. Maar ik ben wel veel ongelukkiger geweest dan ik nu ben en bovendien kan ik nu meedraaien in de maatschappij dmv werk. Ik persoonlijk vind dat heel belangrijk. Werk is stressvol, zeker voor mensen die gevoelig zijn voor depressie. Maar werk is ook een manier om ergens bij te horen, om iets van jezelf te laten zien, om trots op jezelf te zijn, om je eigen geld te verdienen en daar blij om te zijn. Ik ben blij dat ik met medicijnen gekomen ben waar ik ben. Als ik dat steuntje in de rug kennelijk nodig heb om overeind te blijven dan is dat maar zo. Tegen iemand die in een rolstoel zit, zeg je toch ook niet dat hij een slappeling is omdat hij niet zonder kan?
Els, het is niet fijn om uberhaupt dit soort keuzes te moeten maken. Maar maak ze vooral voor jezelf en niet voor wat je denkt dat mensen van jou denken als je zus of zo kiest. Waar denk je dat jij het gelukkigst van wordt? Als je dat weet, kies dat dan! En als je het niet weet, gun jezelf een kans en als het niet gaat zoals je zou willen: wees lief voor jezelf.
Wat vervelend dat je in deze lastige situatie zit. Zelf gebruik ik ook een anti-depressivum (fluoxetine). Ik ben twee keer gestopt en twee keer weer begonnen omdat ik helemaal wegzakte. Voor mij is vooral de laatste keer dat ik weer ben begonnen (nu ruim twee jaar geleden) heel moeilijk geweest omdat ik toen voor mijn gevoel moest toegeven dat ik het niet alleen kon en dat het heel goed zou kunnen dat ik die medicijnen de rest van mijn leven zou moeten blijven slikken. Nu vind ik het nog steeds wel erg jammer maar ik heb het wel aanvaard. De opmerking van Rinel: In elk geval: als je zonder kunt, doe dat dan. vind ik een beetje ondoordacht. Want wat is dat: zonder kunnen? In de jaren dat ik geen anti-depressiva slikte ben ik niet doodgegaan. Maar ik ben wel veel ongelukkiger geweest dan ik nu ben en bovendien kan ik nu meedraaien in de maatschappij dmv werk. Ik persoonlijk vind dat heel belangrijk. Werk is stressvol, zeker voor mensen die gevoelig zijn voor depressie. Maar werk is ook een manier om ergens bij te horen, om iets van jezelf te laten zien, om trots op jezelf te zijn, om je eigen geld te verdienen en daar blij om te zijn. Ik ben blij dat ik met medicijnen gekomen ben waar ik ben. Als ik dat steuntje in de rug kennelijk nodig heb om overeind te blijven dan is dat maar zo. Tegen iemand die in een rolstoel zit, zeg je toch ook niet dat hij een slappeling is omdat hij niet zonder kan?
Els, het is niet fijn om uberhaupt dit soort keuzes te moeten maken. Maar maak ze vooral voor jezelf en niet voor wat je denkt dat mensen van jou denken als je zus of zo kiest. Waar denk je dat jij het gelukkigst van wordt? Als je dat weet, kies dat dan! En als je het niet weet, gun jezelf een kans en als het niet gaat zoals je zou willen: wees lief voor jezelf.
hoi els
ik slikte net zoals jij anti deprasieva
ik heb deze pillen anderhalf jaar geslikt
op dit moment willen mijn hulpverleners me weer aan die piilen hebben maar ik wil het zelf niet ik wil ja adviseren
om je af te vragen of jij zelf vindt dat je ze nodig hebt
want dat vindt ik persoonlijk het belnagrijkste als jij zelf denkt dat je ze niet nodig bent dan zou ik ze niet gaan slikken als jij zelf vindt van wel dan zou ik het wel doen ik wens je veel succes met je beslissing en ik hop je voldoende advies te hebben gegeven
ik slikte net zoals jij anti deprasieva
ik heb deze pillen anderhalf jaar geslikt
op dit moment willen mijn hulpverleners me weer aan die piilen hebben maar ik wil het zelf niet ik wil ja adviseren
om je af te vragen of jij zelf vindt dat je ze nodig hebt
want dat vindt ik persoonlijk het belnagrijkste als jij zelf denkt dat je ze niet nodig bent dan zou ik ze niet gaan slikken als jij zelf vindt van wel dan zou ik het wel doen ik wens je veel succes met je beslissing en ik hop je voldoende advies te hebben gegeven
Lees meer op Gezondheidsplein.nl over:
Onderwerpen in dit topic
Gerelateerde onderwerpen in het forum
Zoeken op het forum
Pagina
1