Hallo
Ik ben 3 jaar geleden begonnen met het slikken van medicijnen en psychtrherapie omdat ik zeer depressief was. Samen met mijn psycholoog ben ik in mijn verleden gaan graven wat natuurlijk gepaart ging met veel heftige gevoelens , maar ik had wel het idee dat ik de gebeurtenissen uit mijn leven begon te verwerken en op een rijtje kon zetten. Maar na een jaar begon ik me bij de therapie niet alleen gespannen te voelen maar begon ik ook angst aanvallen te krijgen, dus hart kloppingen misselijkheid en ik was bang dat er een ziekenauto moest komen. En die momenten werden steeds heftiger en ik begon ze ook thuis te krijgen zo erg dat ik oxazepan moest slikken om het te doorstaan, ook werd mijn hoeveelheid AD verdubbelt. Maar na een half jaar van heftige angst en therapie voelde ik me een half jaar lang super goed, niet manisch maar gewoon goed. Na dat half jaar begon de angst weer terug te komen alleen minder heftig maar wel weken aan een stuk en de angst heeft een andere vorm gekregen, namelijk dat ik de controle over mezelf verlies en dat ik denk dat ik gek word of ben. We kregen het niet meer voor elkaar om me daar weer uit te krijgen, dus ben ik naar een dag behandeling verwezen voor 20 uur per week waar ik inzicht gevende therapie krijg.
Nu doe ik dit laatste inmiddels 6 weken en het bevalt opzig wel goed want ik merk dat ik me toch nog goed kan voelen tussen andere mensen en er is weer wat regelmaat gekomen in mijn leven. Ook zijn de momenten dat ik denk gek te worden korter geworden en voel ik me weer wat beter maar ook daar zit weer een keerzijde aan want wanneer ik me goed voel heb ik weer het idee dat ik gek wordt zonder het door te hebben en dat wanneer ik me weer beter ga voelen dat ik na een half jaar helemaal door draai. Ik ben ook inmiddels zo gewent om angstig te zijn en nergens naartoe te gaan dat het lijkt of ik me niet eens beter durf te voelen.

Nou dat was een heel verhaal en ik hoop dat er mensen zijn die het helemaal lezen en of er mensen zijn die mijn angst herkennen en reageren ik kan niet meer doen dan hopen.

Groetjes bob