hallo allemaal,
meestal probeer ik adviezen te geven, maar vandaag heb ik zelf advies nodig.
ik heb therapie voor bepaalde zaken. en heb een superlieve vriend. die dolgraag wil dat ik bij hem kom wonen (al bijna 2 jaar) . ik wil wel maar iets houd me tegen.
thuis bij mijn ouders weet ik wat ik heb (niet dat dat geweldig is,maar ik weet het tenminste en niet wat ik ga krijgen in de toekomst. ik ben zoooo bang voor het onbekende namelijk.
hoe moet ik mijn ouders los laten en tegen hun wensen in gaan zonder hun te kwetsen of brutaal te zijn. met andere woorden hoe kom je los van je ouders???
het is een beetje een vaag verhaal, maar het is ook al laat. als jullie verduidelijking nodig hebben hoor ik het wel.
liefs a(20)
advies alsjullieblieft!!!!!
Hai A(20)
Ik vind het niet een kwestie van je ouders loslaten, maar meer je eigen weg gaan en verder aan je toekomst bouwen. Dus als jij en je vriend eraan toe zijn om het ouderlijk huis te verlaten, moet dat toch kunnen. Ouders maken zich altijd zorgen om hun kinderen, of ze nou 20, 40 enz. zijn. Anders gooi je het in de groep waar je vriend ook bij is, toch!
Groetjes van Rob(53)
Ik vind het niet een kwestie van je ouders loslaten, maar meer je eigen weg gaan en verder aan je toekomst bouwen. Dus als jij en je vriend eraan toe zijn om het ouderlijk huis te verlaten, moet dat toch kunnen. Ouders maken zich altijd zorgen om hun kinderen, of ze nou 20, 40 enz. zijn. Anders gooi je het in de groep waar je vriend ook bij is, toch!
Groetjes van Rob(53)
dank jullie voor jullie reactie,
mijn ouders mogen mijn vriend niet en dit komt omdat hij een stuk ouder is als mij. dus dat praten valt al in het niets.
mijn vader is geen makkelijk man en mijn moeder is ziek en vind ik het moeilijk om uit huis te gaan.
maar ik ben bang voor de reactie voor mijn ouders (ze zijn erg ouderwets en kijken alleen via hun eigen ogen)
dit maakt het allemaal gecompliceerder om de stap te maken.
en volgens de therapie. ben iik meer ouder voor mijn ouders als andersom.
het zit allemaal een beetej ingewikkeld in elkaar zoals jullie lezen.
hoe weet je eigelijk dat je er klaar voor bent om samen te wonen.
wat ik nu heb is vertrouwd en wat ik krijg is onbekend en vreselijk eng.
ik wacht op verdere reacties
nogmaals dank.
groetjes a(20)
mijn ouders mogen mijn vriend niet en dit komt omdat hij een stuk ouder is als mij. dus dat praten valt al in het niets.
mijn vader is geen makkelijk man en mijn moeder is ziek en vind ik het moeilijk om uit huis te gaan.
maar ik ben bang voor de reactie voor mijn ouders (ze zijn erg ouderwets en kijken alleen via hun eigen ogen)
dit maakt het allemaal gecompliceerder om de stap te maken.
en volgens de therapie. ben iik meer ouder voor mijn ouders als andersom.
het zit allemaal een beetej ingewikkeld in elkaar zoals jullie lezen.
hoe weet je eigelijk dat je er klaar voor bent om samen te wonen.
wat ik nu heb is vertrouwd en wat ik krijg is onbekend en vreselijk eng.
ik wacht op verdere reacties
nogmaals dank.
groetjes a(20)
Pagina
1