Ik ben 17 en ben al 8 jaar bezig met therapie.
Eerst bij bureau jeugdzorg toen matschappelijk werk, toen weer bureau jeugdzorg en ga nu al ruim 2 jaar naar het riagg. Nu is bij mij borderline persoonlijkheidsstoornis geconstanteerd. En omdat ze niet veel kunnen bereiken met de therapie op het riagg. zeiden ze dat ik moest nadenken of ik misschien naar het psychotherapeutisch centrum de viersprong in halsteren wil gaan om mij te laten behandelen. maar nu heb ik van alles gelezen van de viersprong. maar wat ik nu eigenlijk wil weten wat de therapien precies in houden en hoe het er eigenlijk precies aan toe gaat. zijn er mensen die mij dat kunnen vertellen. Want ik wil me goed orianteren voor ik een defanitive keuze maak
bvd
groetjes
wie kan mij iets vertellen over de viersprong in halsteren
Oordeel mee: seksverslaving een serieuze verslaving?
Je hoort steeds vaker het begrip seksverslaving voorbij komen. Seksverslaving is een serieuze aandoening die niet alleen (lichamelijk en emotioneel) effect heeft op de persoon zelf, maar ook op zijn of haar omgeving. Toch wordt deze verslaving niet altijd door iedereen serieus genomen. Wat vind jij? Is seksverslaving een serieuze verslaving?
Hoi, ik heb ook in zo'n TG (therapeutisch gemeenschap) opgenomen gezeten, en de therapieen gevolgd. Voor uitgebreide uitleg van de therapieen kun je eens kijken op de website van mijn vriendin:
www.psychiatrischpatient.com
Heel veel sterkte en moed !!!
Laat nog es van je horen of je er heen gaat en hoe het je is bevallen!
Liefs, anoniem.
www.psychiatrischpatient.com
Heel veel sterkte en moed !!!
Laat nog es van je horen of je er heen gaat en hoe het je is bevallen!
Liefs, anoniem.
zie voor goede en slechte ervaringen:
www.geocities.com/afterviersprong
www.geocities.com/afterviersprong
Ik kan je alles vertellen over de viersprong, ik heb er zelf verbleven, maar of die informatie nog actueel is, weet ik niet, ik heb er op de jongerenafdeling gezeten in 1993. Destijds was het erg streng. Je rechten verlies je bij binnenkomst meteen. Therapien de hele dag door, alles met een groep samen, nooit even alleen kunnen zijn, alle slechte dingen over jezelf in een groep van 32 op biechten. geen eigen wil meer mogen hebben, geen eigen macht meer over jezelf, geen eigen beslissingen mogen nemen, geen rechten meer hebben, geen privacy, vierpersoonskamers wat overigens ook erg gezellig kan zijn, van half acht 's morgens tot half elf 's avonds is ingedeeld met verplichte activiteiten en therapien. vrij van kwart over zes tot acht uur voor brieven te schrijven aan je familie of telefoneren. Weekends staan zelfs nog onder hun gezag. Het was voor mij haast een trauma op zichzelf, maar het heeft me wel geholpen met mijn dwangneurose. Ik heb er geen spijt van dat ik er ben geweest. Veel geleerd. Waarschuwing: Als je erheen gaat, doe alles wat ze zeggen, zo niet dan volgen zware straffen, zoals niet op weekend mogen, ontslag of overplaatsing naar een gesloten inrichting. Kijk vooral uit met het laatste: je ziet het totaal niet aankomen, ineens is er een taxi en word je overgeplaatst, verschillende keren met eigen ogen gezien. Indien het nu je vrije keuze is, let daar dan op, want na een overplaatsing naar een gesloten instelling, kun je niet meer uit vrije wil weg!!! Dat is op de viersprong nog wel het geval, je kunt er gewoon weg als je wil!!!
Ik zou zeggen, probeer het gewoon, bevalt het niet, ga je toch gewoon weer weg? Ik ben ook weg gegaan, omdat ik bang was overgeplaatst te worden, aangezien er op een gegeven moment geen verbetering meer was. Ik heb enorm veel informatie, maar ja, ik hou niet zo van die informatie allemaal op internet te gaan zetten.
Ik zou zeggen, probeer het gewoon, bevalt het niet, ga je toch gewoon weer weg? Ik ben ook weg gegaan, omdat ik bang was overgeplaatst te worden, aangezien er op een gegeven moment geen verbetering meer was. Ik heb enorm veel informatie, maar ja, ik hou niet zo van die informatie allemaal op internet te gaan zetten.
hoi anoniem74
ik ben ondertussen in 2005 opgenomen geweest op de viersprong op de jeugdafdedling. en het was nog best wel streng maar het heeft me toen goed gedaan nu gaat het weer minder mja komt goed. Ben daar ook een aantal dagen op de gesloten beland omdat het niet goed ging.
ik ben ondertussen in 2005 opgenomen geweest op de viersprong op de jeugdafdedling. en het was nog best wel streng maar het heeft me toen goed gedaan nu gaat het weer minder mja komt goed. Ben daar ook een aantal dagen op de gesloten beland omdat het niet goed ging.
Hoi Talke
Die mensen die ik gezien heb die werden overgeplaatst, zag je dus niet meer terug. Die gingen direct naar het dichtsbijzijnde psychiatrische ziekenhuis bij hun woonplaats.
Ik ben daar altijd enorm angstig voor geweest daar in de Viersprong dat me dat ook zou overkomen, als ik bevoorbeeld niet helemaal aan hun verwachtingen voldeed of zo. Want ja, de Viersprong selecteert zijn patienten, dat weet jij zelf ook wel, alleen patienten die enorm gemotiveerd zijn mogen er binnen. Ik was altijd constant bang dat ik niet genoeg gemotiveerd bevonden werd en zou worden overgeplaatst naar Welterhof, vooral toen er op een gegeven moment niets meer verbeterde aan mij.
Mocht jij dan wel nog terugkomen na die aantal dagen dan, of hoe zit dat? Misschien is dat dan nu veranderd, ik hoop het, want destijds was het wel een beetje altijd een zwaard van Damocles dat boven je hoofd hing.
Of heeft de viersprong nu dan een eigen gesloten afdeling? Want toen ik er zat, was het half gesloten. Alleen 's nachts werd je ingesloten op je afdeling. Je mocht op woensdagmiddag van het terrein af met wat geld en soms een weekend naar huis. Ook 's avonds tussen kwart over zes en acht mocht je weg, maar in de praktijk lukte dat nooit, omdat je dan je contacten met familie en vrienden moest onderhouden via brieven en de telefooncels bij het bushokje. Want in 1993 hadden we immers nog geen mobieltjes en internet. Ja, hoe zit dat eigenlijk nu? Mag je daar mobieltjes hebben en emailen? Dat zou wel veel handiger zijn als die brieven via de post waar wij altijd smachtend op zaten te wachten destijds. Die brieven sleepten je erdoorheen als het ware.
Die mensen die ik gezien heb die werden overgeplaatst, zag je dus niet meer terug. Die gingen direct naar het dichtsbijzijnde psychiatrische ziekenhuis bij hun woonplaats.
Ik ben daar altijd enorm angstig voor geweest daar in de Viersprong dat me dat ook zou overkomen, als ik bevoorbeeld niet helemaal aan hun verwachtingen voldeed of zo. Want ja, de Viersprong selecteert zijn patienten, dat weet jij zelf ook wel, alleen patienten die enorm gemotiveerd zijn mogen er binnen. Ik was altijd constant bang dat ik niet genoeg gemotiveerd bevonden werd en zou worden overgeplaatst naar Welterhof, vooral toen er op een gegeven moment niets meer verbeterde aan mij.
Mocht jij dan wel nog terugkomen na die aantal dagen dan, of hoe zit dat? Misschien is dat dan nu veranderd, ik hoop het, want destijds was het wel een beetje altijd een zwaard van Damocles dat boven je hoofd hing.
Of heeft de viersprong nu dan een eigen gesloten afdeling? Want toen ik er zat, was het half gesloten. Alleen 's nachts werd je ingesloten op je afdeling. Je mocht op woensdagmiddag van het terrein af met wat geld en soms een weekend naar huis. Ook 's avonds tussen kwart over zes en acht mocht je weg, maar in de praktijk lukte dat nooit, omdat je dan je contacten met familie en vrienden moest onderhouden via brieven en de telefooncels bij het bushokje. Want in 1993 hadden we immers nog geen mobieltjes en internet. Ja, hoe zit dat eigenlijk nu? Mag je daar mobieltjes hebben en emailen? Dat zou wel veel handiger zijn als die brieven via de post waar wij altijd smachtend op zaten te wachten destijds. Die brieven sleepten je erdoorheen als het ware.
Overigens sorry, ik dacht dat de datum van je vraag 29 april 2010 was, maar nu begrijp ik dat je al op de Viersprong bent geweest in 2005?
maakt niet uit joh
Om antwoord te geven op je vragen. Ja mocht gewoon terug komen wel met een waarschuwing dat als het nog een keer zou gebeuren ik weggestuurd werd. Ik werd naar de gesloten afdelign van het ggz gebracht in halsteren. Want de viersprong is een open afdeling nu. Wij mochten als we geen therpaie hadden gewoon van het terrein af we moesten het wl melden. verder mochten we gewooon een mobiele telefoon hebben en daar mee bellen en ook mailen. en over het algemeen ging je elke weekend naar huis alleen de van de eerste 6 weken moest je er drie binnen blijven.
Om antwoord te geven op je vragen. Ja mocht gewoon terug komen wel met een waarschuwing dat als het nog een keer zou gebeuren ik weggestuurd werd. Ik werd naar de gesloten afdelign van het ggz gebracht in halsteren. Want de viersprong is een open afdeling nu. Wij mochten als we geen therpaie hadden gewoon van het terrein af we moesten het wl melden. verder mochten we gewooon een mobiele telefoon hebben en daar mee bellen en ook mailen. en over het algemeen ging je elke weekend naar huis alleen de van de eerste 6 weken moest je er drie binnen blijven.
Oh echt? Is de Viersprong nu open? Die GGZ waar jij toen bent geweest in Halsteren, zal wel verbonden zijn met de Viersprong, dat is fijn dat je weer terug mocht komen. Dat is toch goed om te horen, dat er toch wat dingen zijn veranderd daar. En ook fijn dat je mijn vraag beantwoord over die mobieltjes! Ik was daar namelijk eigenlijk erg nieuwsgierig over wat de Viersprong aan zou vangen met de techniek van tegenwoordig. Ik had niet verwacht dat je ze zou mogen houden, maar het is wel goed, want dan kun je veel beter contact houden met je familie en vrienden. In "mijn tijd" (ik klink wel oud nu he) was je een vermogen kwijt aan telefoonkaarten om eens een kwartiertje te bellen, was je zo vijf a tien gulden kwijt (ik ben echt oud he, tijd van de guldens nog) en dat ging allemaal van je zakgeld af. Nu kun je dan tenminste gewoon sms'en met je vrienden, voel je je misschien wat minder afgesloten van hun, omdat je dan meteen antwoord krijgt. In mijn tijd deed je het meeste contact gewoon met brieven, omdat het bellen zo duur was. Maar het was wel echt heel leuk als je een brief kreeg!
En je mocht inderdaad de eerste zes weken niet naar huis, maar wel bijvoorbeeld met iemand van je groep mee op weekend.
Wel leuk om na al die jaren nog met een ex-vierspronger te praten!
En je mocht inderdaad de eerste zes weken niet naar huis, maar wel bijvoorbeeld met iemand van je groep mee op weekend.
Wel leuk om na al die jaren nog met een ex-vierspronger te praten!
ik vond het ook altijd leuk om brieven te krijgen. want je mocht alleen van half 7 tot 8 je mobieltje gebruiken maar dat werd natuurlijk ook stiekem gedaan. en verder konden wij ook gewoon msnen en mailen dus dat was wel fijn. en idd wat je zegt je mocht wel met een groepsgenoten mee naar huis in de eerste 6 weken. ja idd leuk om nog iemand te spreken die op de viersprong gezeten heeft.
Lees meer op Gezondheidsplein.nl over:
Onderwerpen in dit topic
Borderline, Dwang, Dwangneurose