Depressief, hoe komik er aan, hoe kom ik eraf?

Ook ik ben - na herhaaldelijke malen tegen verschillende dingen aangelopen - tot de conclusie gekomen dat ik ziek ben. Ziek en niet zwak. Ik kan de dingen niet goed relativeren, ik ben onzeker, ik heb faalangst, ik ben gespannen als er iets van mij wordt verwacht.
Nu ben ik voor de derde keer aan de medicijnen (Efexor XR), ik slik nu 150mg. Het werkt stabiliserend. Ik heb veelminder huilbuien.Er wordt als het ware een plank gelegd over dat diepe dal. Ik voelme nu weer stabieler. Vlakker misschien ook.
Met de psycholoog ben ik aan het praten over wie ik ben,hoe ikvroeger in het leven stond als jongste (te) lief kind van een groot gezin, toch een beetje in de schaduw van anderen.Ik heb niet echt leren opkomen voor mezelf. Ik leer me mezelf te houden, mezelf niet steeds opzij te zetten, te accepteren,dat het nu even minder gaat, dat is al een stap in de goede richting.
Nu gaat het erom om er weer uit te komen. Uit dat dal van pessimisme, altijd maar alles voor die ander willen doen,opkomen voor jezelf en ook uiteindelijk mijn werk weer op te kunnen pakken. Het hoeft allemaal geen 200%,maar als ik ergens voor ga,dan ga ik ervoor.
Ik heb een man en een gezin met 4 kinderen, een parttime baan in het onderwijs. Ben al begonnen met alle vrijwillige dingen af te zeggen en wat te gaan sporten.
Heeft iemand nog tips voor mij? Is het herkenbaar? Hoe kom ik hier weer uit? Ik wil zo graag weer die vrolijke nora worden.

Lieve Nora, ik vind je een kanjer dat je dit van je af kon schrijven, dat is een stap in de goede richting. persoonlijk herken ik hier ook bepaalde dingen in, waar ik voorheen niet aan dacht. graag zou ik als je daar prijs op stelt met je mailen, laat het me maar weten. heel veel sterkte en groetjes Ellen.