Het is eigenlijk maar het beestje een naampje geven, zodat veel mensen die niet weet wat hun mankeert als het weer “najaar†is. Zij kunnen dan met vol trots zeggen: Ik heb borderline. Om maar een simpele uitweg te zoeken.
Logisch dat als het koud is en de blaadjes gaan vallen, iedereen om je heen krijgt en relatie en vrienden hebben ff geen tijd meer door de feestdagen, denkt dat je depressief bent.
Denk wel dat als het weer zomer is de meeste niet eens meer weten hoe ze zich voelen.
Zelf geloof ik niet dat ik borderline heb. Er is iets mis, maar misschienis het woord nog niet uitgevonden.
Slapen, eten, opstaan, werken. Tja je wordt er ongelukkig van. Nou weet ik niet of ik gelukkig of ongelukkig ben. Ik weet zoveel niet, maar ben zeker niet dom.
Wat ik alleen niet begrijp is dat ik bepaalde opgesloten gevoelens heb zitten die ik nu misschien begrijp als ik de definitie van borderline lees.
Agressie is voornamelijk een groot probleem, kritiek niet onder ogen durven zien en daar door een hoge trots aanmeten.
Het gevoel dat je erg eenzaam ben terwijl er 20 man tegen je praten of luisteren. Het gevoel van als iets goed gaat je de slechte kant met allemacht probeert te vinden in het goede, dat je ook gaat geloven dat iets slecht is.
Ik eet te veel, ben niet dik, juist niet. Ik ben moe en kan veel slapen. En als ik boos ben op iemand kan ik het na 5 minuten ook echt total vergeten zijn en kijk dan raar naar de ander als ze zeggen: Je was toch boos?
Ik stotter helemaal, maar op mijn werk als ze iets aan mij vragen ben ik me zo aan eht concentreren of ik wel goed nederlandspraat (terwijl ik hier geboren ben en er geen reden toe is om te twijfelen).

Dit is zeker een lang verhaal en achteraf ben ik niet eens blij met wat ik schrijf.
Of ik nu opgelucht ben?
Eigenlijk niet……


Jessica