Altijd maar weer die onzekerheid, het is om gek van te worden.Ik heb het al zo lang als ik mij kan herinneren en het beinvloed iedere dag weer mijn humeur soms gaat het heel goed en denk ik dat ik de hele wereld aan kan en het andere moment kan ik nog geen deuk in een pakje boter slaan.Ik ben altijd maar bezig met wat andere mensen van mij vinden hoe ik mij moet gedragen zodat zij mij aardig vinden en s,avonds ben ik aan het piekeren hoe ik sommige dingen beter had kunnen doen of sommige dingen beter niet had kunnen zeggen.Deze dwang gedachten krijg ik maar niet onder controlle soms zijn ze helemaal weg maar komen altijd weer terug.Het piekeren gaat het meest over mijn werk over hoe mensen daar over mij denken, ik ben daar zo mee bezig dat mensen echt op me neer gaan kijken zo van \\\"wat doe jij nou raar\\\"
tenminste dat denk ik.Ik kan op zondag ook altijd slecht slapen omdat ik dan weer moet werken en weer alle dwanggedachten komen.Als de onzerheid fase lang duurd kom ik vaak in een soort depressie terecht waarin ik een soort zelf medelijden krijg en dan wil ik eigenlijk niet geholpen worden,ik vind mij zelf dan zielig en ik kruip in mijn schulp en dan denk ik dat het nooit meer goed komt.Maar toch kom ik er iedere keer weer uit en kan ik in beperkte mate van het leven genieten.Maarja de onzekerheid komt ook weer terug en dan begin ik weer van voor af aan.Is er iemand die dit patroon herkent en er in dit forum wat over willen vertelllen
onzekerheid
Ja, ik herken het zeker. Bij mij komt het voort uit mijn verleden. Ik denk ook altijd dat de mensen naar me kijken en mij raar vinden. Terwijl ik weet dat het niet zo is, het voelt alleen niet zo. Ik kan uren malen over 1 dingetje.
Ik heb wel gemerkt dat mijn menstruatiecyclus ermee te maken heeft. Net voor ik ongesteld moet worden is het erger dan de 1ste week erna.
Wanneer ik ga mailen, zeg ik in gedachten heel hard "stop" tegen mezelf en zeg tegen mezelf dat ik op moet houden met die flauwekul. Ik ga iets doen wat me echt bezig houdt. Ik moet er wel bij zeggen, dit lukt niet altijd.
De bui gaat bij mij ook altijd weer over. Het komt echter ook altijd weer terug. Soms denk ik weleens, ach ja zo is het leven. Maar leuk is dit niet. Ik geniet altijd van de fijne periodes.
Ik weet van mezelf als ik het probleem van vroeger heb aangepakt dat het minder zal worden.
Ik hoop dat iets van herkenning heb gevonden.
Groetjes Sasja
Ik heb wel gemerkt dat mijn menstruatiecyclus ermee te maken heeft. Net voor ik ongesteld moet worden is het erger dan de 1ste week erna.
Wanneer ik ga mailen, zeg ik in gedachten heel hard "stop" tegen mezelf en zeg tegen mezelf dat ik op moet houden met die flauwekul. Ik ga iets doen wat me echt bezig houdt. Ik moet er wel bij zeggen, dit lukt niet altijd.
De bui gaat bij mij ook altijd weer over. Het komt echter ook altijd weer terug. Soms denk ik weleens, ach ja zo is het leven. Maar leuk is dit niet. Ik geniet altijd van de fijne periodes.
Ik weet van mezelf als ik het probleem van vroeger heb aangepakt dat het minder zal worden.
Ik hoop dat iets van herkenning heb gevonden.
Groetjes Sasja
Hoi J26,
Ik kan me heel goed verplaatsen in wat jij vertelt.
Je wilt perfectionistisch zijn, door altijd maar lief en aardig gevonden te worden, je bent waarschijnlijk je zelf ook niet?????
En inderdaad dat gemaal in je hoofd, van heb ik het wel goed gedaan, wat zullen ze wel niet van me denken etc.etc.
Ik kan je 1 ding aanbevelen.....zoek gewoon hulp hiervoor.
Ik heb dankzij deze levensstijl van mij (ikwas net als jij), hyperventilatie er aan over gehouden, dat wil niet zeggen dat jij dat krijgt natuurlijk, maar het heeft veel invloed gehad om mijn ademhaling.
Daar bijkwam ook nog eens dat ik een dwangneurose had, en er is prive veel gebeurd.
Bespreek dit gewoon eens met je huisarts of wie dan ook, vraag hier hulp voor, zoals een assertiviteitscursus, of laat je toch eens verwijzen naar een psycholoog.Klinkt misschien raar, maar je kunt er echt wat aan doen, het is beter voor jezelf, maar ook voor je gezondheid....je moet hier niet aan onder moeten gaan.
Groetjes van Jessica
Ik kan me heel goed verplaatsen in wat jij vertelt.
Je wilt perfectionistisch zijn, door altijd maar lief en aardig gevonden te worden, je bent waarschijnlijk je zelf ook niet?????
En inderdaad dat gemaal in je hoofd, van heb ik het wel goed gedaan, wat zullen ze wel niet van me denken etc.etc.
Ik kan je 1 ding aanbevelen.....zoek gewoon hulp hiervoor.
Ik heb dankzij deze levensstijl van mij (ikwas net als jij), hyperventilatie er aan over gehouden, dat wil niet zeggen dat jij dat krijgt natuurlijk, maar het heeft veel invloed gehad om mijn ademhaling.
Daar bijkwam ook nog eens dat ik een dwangneurose had, en er is prive veel gebeurd.
Bespreek dit gewoon eens met je huisarts of wie dan ook, vraag hier hulp voor, zoals een assertiviteitscursus, of laat je toch eens verwijzen naar een psycholoog.Klinkt misschien raar, maar je kunt er echt wat aan doen, het is beter voor jezelf, maar ook voor je gezondheid....je moet hier niet aan onder moeten gaan.
Groetjes van Jessica
Hallo J 26,
Ik herken je probleem omdat ik mezelf ook vaak onzeker voel. Ik kan niets, in m'n werk ben ik ook maar heel gewoon, ik kan niets bijzonders. Een ander ziet dit waarschijnlijk niet zo. Je moet maar denken, iedereen is goed in het zijne.
Wij moeten ook leren om voor onszelf de lat niet zo hoog te leggen. Waarom moeten wij zo perfect zijn ? Dat is toch niemand ? Ieder mens is uniek. Zo ie er maar een.
Je zou het ook eens van de andere kant kunnen bekijken. Hoe zie jij een ander ? Vind jij die raar ? Waarschijnlijk niet. Je denkt daar verder niet over na. Zo is hij/zij nou eenmaal. Je zou het ook eens recht op de man af kunnen vragen wat ze nou eigenlijk van je vinden. Komen waarschijnlijk hele verrassende antwoorden uit. Ik wil je een advies geven;
BLIJF JEZELF, doe je niet anders voor dan dat je bent. En durf een mens te zijn met fouten en tekortkomingen. Daar ben je mens voor. Veel sterkte.
Groetjes Vela
Ik herken je probleem omdat ik mezelf ook vaak onzeker voel. Ik kan niets, in m'n werk ben ik ook maar heel gewoon, ik kan niets bijzonders. Een ander ziet dit waarschijnlijk niet zo. Je moet maar denken, iedereen is goed in het zijne.
Wij moeten ook leren om voor onszelf de lat niet zo hoog te leggen. Waarom moeten wij zo perfect zijn ? Dat is toch niemand ? Ieder mens is uniek. Zo ie er maar een.
Je zou het ook eens van de andere kant kunnen bekijken. Hoe zie jij een ander ? Vind jij die raar ? Waarschijnlijk niet. Je denkt daar verder niet over na. Zo is hij/zij nou eenmaal. Je zou het ook eens recht op de man af kunnen vragen wat ze nou eigenlijk van je vinden. Komen waarschijnlijk hele verrassende antwoorden uit. Ik wil je een advies geven;
BLIJF JEZELF, doe je niet anders voor dan dat je bent. En durf een mens te zijn met fouten en tekortkomingen. Daar ben je mens voor. Veel sterkte.
Groetjes Vela
Hallo J26,
ja, ook ik herken dit probleem. En zoals je aan de reacties ziet ook nog een heleboel andere mensen. Het grappige is dat we dat allemaal niet echt van elkaar kunnen zien, ook al denk je dat iedereen in de gaten moet hebben hoe onzeker je bent. Ik ben soms al door mensen uitgelachen toen ik vertelde hoe zeer ik eigenlijk pieker. Dat geloofden ze niet. Wat mij nog extra parten speelt is mijn sterk aanwezige rechtvaardigheidsdrang. Als ik het ergens niet mee eens ben en vooral als iemand anders tekort wordt gedaan ben ik altijd de eerste die op de barrikaden staat. Ik sta me constant zelf in de weg en breng mezelf in het middelpunt in de meest ongunstige situaties. Dan zeg en doe ik dingen waardoor ik blijkbaar best sterk lijk, maar van binnen echt niet. Maar ik heb geleerd om gewoon heel goed naar binnen bij mij te luisteren en te kijken waar ik nou echt achter sta en wat nou echt MIJN mening is. En als ik dan weer eens in een situatie ben dat ik het gevoel heb dat anderen mij 'aanvallen', dan kan soms zelfs letterlijk tegen ze zeggen dat ik vind dat mijn mening niet gek is en dat ik geen zin heb om me door hun een k**gevoel te laten inpraten. Andere kleine dingen waarmee je kunt beginnen is bijvoorbeeld dat je alleen maar 'dank je wel' zegt als iemand je een komplimentje maakt i.p.v. te zeggen dat het allemaal helemaal niet jou verdienst was etc etc. Gewoon bewust ermee bezig zijn, maar niet op een 'ach-wat-ben-ik-toch-zo-zielig-manier', maar op een sterke manier. Misschien moet je eens er over nadenken wat JIJ nou eigenlijk van jezelf vind, en dat dan belangrijk gaan vinden. Heel veel sterkte...
ja, ook ik herken dit probleem. En zoals je aan de reacties ziet ook nog een heleboel andere mensen. Het grappige is dat we dat allemaal niet echt van elkaar kunnen zien, ook al denk je dat iedereen in de gaten moet hebben hoe onzeker je bent. Ik ben soms al door mensen uitgelachen toen ik vertelde hoe zeer ik eigenlijk pieker. Dat geloofden ze niet. Wat mij nog extra parten speelt is mijn sterk aanwezige rechtvaardigheidsdrang. Als ik het ergens niet mee eens ben en vooral als iemand anders tekort wordt gedaan ben ik altijd de eerste die op de barrikaden staat. Ik sta me constant zelf in de weg en breng mezelf in het middelpunt in de meest ongunstige situaties. Dan zeg en doe ik dingen waardoor ik blijkbaar best sterk lijk, maar van binnen echt niet. Maar ik heb geleerd om gewoon heel goed naar binnen bij mij te luisteren en te kijken waar ik nou echt achter sta en wat nou echt MIJN mening is. En als ik dan weer eens in een situatie ben dat ik het gevoel heb dat anderen mij 'aanvallen', dan kan soms zelfs letterlijk tegen ze zeggen dat ik vind dat mijn mening niet gek is en dat ik geen zin heb om me door hun een k**gevoel te laten inpraten. Andere kleine dingen waarmee je kunt beginnen is bijvoorbeeld dat je alleen maar 'dank je wel' zegt als iemand je een komplimentje maakt i.p.v. te zeggen dat het allemaal helemaal niet jou verdienst was etc etc. Gewoon bewust ermee bezig zijn, maar niet op een 'ach-wat-ben-ik-toch-zo-zielig-manier', maar op een sterke manier. Misschien moet je eens er over nadenken wat JIJ nou eigenlijk van jezelf vind, en dat dan belangrijk gaan vinden. Heel veel sterkte...
Lees meer op Gezondheidsplein.nl over:
Depressie, Hyperventilatie, Onzekerheid
Onderwerpen in dit topic
Depressie, Dwang, Dwangneurose, Hyperventilatie, Onzekerheid
Gerelateerde onderwerpen in het forum
Zoeken op het forum
Pagina
1