Hoi hoi,

Al vanaf mijn 15e (nu dus bijna 20 jaar), kamp ik met een sociale fobie. Toendertijd is het ontstaan doordat ik extreem voor gek gezet werd door een leraar ten overstaan van de hele klas.
Vanaf toen is het bergafwaats gegaan, ik ging ook terug van het Atheneum naar de HAVO, waar ik ook geen diploma van heb omdat ik alle mondelinge examens heb verknald. De schriftelijke waren goed.
De fobie uit zich in trillen, hartkloppingen, vluchtdrang op het moment dat de aandacht op mij gericht is of wanneer ik iets moet presteren, vooral een sollicitatiegesprek.
De psychiater noemt dit een specifieke sociale fobie en via de arts krijg ik altijd Propanolol op voorraad (beta-blokker die de hartslag reguleert waardoor bovenstaande symptomen niet optreden).
Er is mij gezegd dat therapie niet afdoende helpt. (6 jaar therapie gehad hiervoor en voor de depressies).
In het verleden heb ik wel eens alcohol gebruikt om deze situatie\'s door te komen. Heel slecht natuurlijk en dat doe ik ook niet meer.
Verder heb ik eens per jaar ongeveer een terugkerende ernstige depressie(hiervoor krijg ik Seroxat een x aantal maanden, als het weer zover is),die uitgelokt wordt door een \'falen\' in sociale situatie\'s mijnerzijds. Het verliezen van een baan bijvoorbeeld. Heb zeker al 15 banen gehad, want als het eng wordt en ik moet in het openbaar treden dan haak ik af. Blijf gerust zomaar weg van mijn werk, met ontslag als gevolg.
Ik voel me enorm belemmerd hierdoor, heeft iemand ervaring met bovenstaande klachten en kan me vertellen hoe hij/zij hier mee om gaat?