ben ik een aansteller of niet

Donderdag heb ik een heel goeie dag gehad. MAar dat moest ik gisteren(vrijdag) bekopen met een heel slecht dag. Zo slecht dat de leraren mij de hele tijd vroegen wat er aan de hand was/is en mijn klasgenoten ook want ze vonden dat ik erg ztil was en nergens zin in had. OOk heb ik gister op het punt gestaan om zelfmoord te plegen, maar heb me net op het juiste moment tegen weten te houden(gelukkig voor de mensen die van mij houden) maar klote voor mezelf. MAar ja ik moet verder. Ben net naar het koor geweest we hadden een uit voring in de kerk. MAar sinds dat ik de mis heb gehad wordt de drang om zelfmoord te plegen weer steeds groter. Ik ben gewoon weer even de draad kwijt.
Het liefst maak ik er een einde aan. Ik ben zelfs al bezig geweest om mijn eigen begrafenis en alles wat er moet gebeuren als ik dood ben op papier te zetten.
Ik weet het gewoon niet meer maar ja ik moet eigenlijk wel gewoon verder ik hoop dat ik morgen weer een beter dag is en zo leef ik van dag tot dag.
Mijn ouders vinden me een aansteller dat ik zeg dat ik van dag tot dag leef. Maar ze weten wel niet waarom ik dat doe want ze weten niks van de zelfmoord gedachten en van de brief over mijn begrafenis en over hoe het moet gaan als ik dood ben.

Ben ik nu een aansteller dat ik dat doe of is het een heel gewone reactie

Tgr talke

Nou dat zijn nogal heftige gedachten hoor!!!! Op mij kom je echt niet over als een aansteller!

Misschien is het goed om eens met je huisarts van gedachten te wisselen over je (wel heel erg) sombere gedachten?

Sterkte!!!!!

Edit:
Ik had de andere berichten nog niet gelezen, ik zie dat je hulp (?) hebt van psycholoog en psychiater...
Wat vreemd dat zij zo met jou omgaan???

Misschien kun je een soort secons opinion doen bij een andere psychiater of sowieso naar een andere hulpverlener overstappen?

Sterkte!!!!!