Ongelukkig/extreem onzeker door acne-litteken

Sinds een paar jaar heb ik op mijn wang een vrij groot (voor mij erg storend) acne-litteken zitten. Eerst had ik niet zoveel problemen mee, maar de laatste tijd word ik er steeds onzekerder door en durf ik nog amper onder de mensen komen. Ik heb het gevoel dat het iedereen opvalt, terwijl ik er nog niet eens een vervelende opmerking over heb gehad!
Elke keer als ik in de spiegel kijk word ik weer heel verdrietig en angstig. Dan zie ik er als een berg tegenop om de straat op te gaan.
Uiteindelijk doe ik dit wel, maar de hele dag moet ik eraan denken (soort dwanggedachte). Dit is zeer vermoeiend en ik word er niet vrolijker van. IK weet dat ik het probleem grotendeels zelf veroorzaak, maar ik kan het maar niet van me afzetten.
Zijn er meer mensen met dit soort problemen en hoe gaan zij ermee om? Ik wil er heel graag vanaf!

Je plaatst je probleem niet voor niks onder het kopje 'psyche'. Je bent geobsedeerd door dit litteken, en ik denk dat het inderdaad een psychisch probleem is. Zou je dit litteken kwijtraken (bijv. door plastische chirurgie, zoals iemand zei), dan denk ik dat het niet lang duurt voordat je iets anders aan je uiterlijk vind om net zo onzeker over te worden. Je litteken is niet je probleem, als je begrijpt wat ik bedoel. Probeer te zoeken naar de echte oorzaak van je onzekerheid, misschien met behulp van je huisarts, een maatschappelijk werker of een psycholoog.