HELP mijn vriendin en ik zitten tegelijk in een heftige crisis!!!!!

Hoi,
zoals jullie op het forum kunnen lezen, zijn Anoniem en ik verliefd op elkaar en wonen we sinds kort samen in mijn flat in Haarlem. Onofficieel dan, ze heeft hier geen huisarts en nog geen behandelaar bij \\\\\\\"mijn\\\\\\\" apz (algemeen psychiatrisch ziekenhuis)
gisteren draaide anoniem thuis helemaal finaal door. Vanwege mijn eigen problematiek heb ik direct toegang tot de DAWN (dag avond weekend nachthoofd) van mijn apz en die heb ik gistermiddag gebeld met de vraag, of ik anoniem de seresta mocht geven, die IK voorgeschreven heb gekregen. dat mocht. een uur later: situatie steeds erger, de zaken liepen uit de hand. Ik heb toen de huisartsenpost gebeld en twee uur later zat iemand van de crisisdienst van mijn apz bij ons thuis. twee uur is ie gebleven. HIj heeft het over opname gehad, maar dat wilde anoniem alleen als ik mee zou gaan en dat weiger ik (sorry meid, je weet waarom niet). toen ging ie eve noverleggen met de dienstdoende psychiater beneden in zijn auto en toen ehb ik mijn ouders gebeld, die vlakbij wonen, met de vraag, of wij samen bij HUN mochten slapen. dat mocht. die man komt terug: antipsychoticum verdubbeld - dit werkte erg goed oveigens! - en voor zowel anoniem als mij 50 mg extra seresta (ik heb er sinds een week 100mg op een dag...hoezo ik word een zombie???).

uiteraard heeft deze man, hij heet Cees dus ik noem hem voortaan ook Cees, te horen gekregen van MIJN problematiek. twee maal heeft hij mij 1 op 1 gewezen ophet feit, dat i kover mijn eigen grenzen heen ga. dat wat \\\\\\\"jullie doen, niet niets is\\\\\\\".

Ik hoor zelf ook stemmen die me tot allerlei zaken dwingen. bij anoniem verbieden ze te eten, bij mij ook, en ze verbieden mij te drinken. gistermiddag voordat anoniem \\\\\\\"begon te spoken\\\\\\\" (niet lullig bedoeld ik weet ff niet hoe ik het anders moet zeggen) heb ik een doordringende hulpkreet naar mijn psychiater gefaxt, zo vvan: ik mag niet meer drinken van de stemmen, ik ben te zwak om me ertegen te verzetten, neem aub de regie over en zeg me wat ik moet doen.
De afgelopen twee weken is er vreselijk veel aan mijn medicatie gesleuteld, alles omhoog omdat ik ineen vette crisis zit. en nu dus anoniem erbij.

Ik houd zielsveel van haar en zal dat ook altijd blijven doen. Ik ben gistermiddag toen zeme nodig had volledig gaan dissocierenm. Dat zei ik ook tegen cees, die vroeg: waaraan merk je dat? Ik:\\\\\\\"in de kliniek in amstelveen zei ik altijd: mijn geest is ff fietsen\\\\\\\", en dat snapte hij. Mooi, dan is ie de eerste!

Mijn geest is nog steeds niet terug in mijn lichaam, de klap moet daarom nog komen. gisteravond toen anoniem weer erbovenop kwam, heb ik weer mijn psychiater gefaxt met hetzelfde verhaal als ik nu hier vertel met de noodkreet: HELP.
Ik trek dit NIET alleen!!!

Gisteravond om zeven uur ging cees weg, en anoniem knapte zienderogen op na een mega huilbui. Ik evaar het als groot compliment, dat ze bij mij durft te huilen.
We hebben mijn ouders weer gebeld, maar nu met de vraag of ze gewoon ff wilden komen buurten, dat we thuis wilden slapen maar dat we ff wat afleiding konden gebruiken. ze zijn gekomen en het was heelerg gezellig.

Maar toen kwam de nacht... ik zelf mijn medicatie niet ingenomen, maar anoniem ook niet. Heel erg onrustig, heel erg angstig en veel nachtmerries, terwijl ik zelf bijna geen oog heb dichtgedaan.
Hal vijf vanmorgen werden we samen wakker en toen was de situatie weer net zo als gisteren middag/avond. Even dacht ik: dit is mijn einde, ik kan het niet opbrengen. Toen heb ik haar gevraagd of ze de 50 mg serresta wilde hbben, die Cees voor MIJ had achtergelaten: ja. en nu slaapt ze alweer sinds vijf uur.

Ik ben heel bang voor wat de dag van vandaag gaat brengen. we moeten vanmorgen om 10:30h cees bellen om een afspraak te maken over hoe laat we avnmiddag naar hem toegaan. Maar zoals ik de situatie nu moet inschatten, kan anoniem de deur niet uit. en daar zittenwe dan...

geen huisarts hier, geen psychiater hier, geen ziekenfondspasje hier dus ok geen apotheek hier... haar ouders weten hier helemaal niets vanaf en dat houden we ook zo. Ik peinig al de hele nacht mijn hersenen, ove hoe ik in vredesnaam haar moeder moet vragen naar haar z iekenfondsnummer voor de apohteek. Ik denk, na 6 uur piekeren, dat ik \\\\\\\"gewoon\\\\\\\" haar ziekenfonds opbel en de situatie uitleg. desnoods geef ik het nummer van Cees erbij.


Ik hoop dat mijn psychiater mij vanmorgen belt. Ik heb echt raad en steun nodig.
anoniem zwerft ook dagelijks over dit forum rond, stuur haar alsjeblieft lieve woorden in haar persoonljlke mailbox op dit forum, ze heeft jullie hard nodig en ik ook!!!!!

martha

Hoi marta

Hoe is het nu met jullie.
Hopelijk gaat het al wat beter met anoniem
Ik wens jullie veel succes en sterkte toe