hart op hol

Begin van het jaar (ik liep door Ikea)voelde ik dat mijn hart ineens vreselijk op hol sloeg. Dit had ik wel vaker, maar dan duurde het maar even. Nu hield het ruim een half uur aan; ik heb me (letterlijk) staande kunnen houden, maar voelde het tot in mijn kaken en ik was daarna doodmoe!! Een paar dagen daarna heb ik bij de huisarts een ECG laten maken, maar daar was uiteraard niets op te zien. Afgelopen woensdag (ik liep bij V&D) stond ik bij de kassa en ik voelde een soort \'duizeligheid\' (heel even maar) opkomen wat vrijwel meteen overging in een \'hollend\' hart: weer precies hetzelfde als de vorige keer. De vorige keer raadde mijn huisarts aan om ALS ik in de buurt was, meteen even langs te komen voor een ECG, omdat op het moment ZELF meer te zien is waar het om gaat. Ik dus snel teruggegaan naar mijn woonplaats en gelukkig was mijn huisarts er! Maar je raadt het al: op het moment dat ik bijna aan de beurt was, werd mijn hart plotseling weer rustig! Toch maar een ECG gemaakt, maar hij kon hier niks engs uit opmaken. Toch schreef hij me dit keer 10 pillen voor, zodat ik kon kijken of dat misschien helpt. Maar ja, als je maar eens in de zoveel maanden last hebt van zoiets, dan kun je lijkt mij in 5 dagen niet bekijken of de pillen helpen, of zie ik dat verkeerd? De pillen heten: Propranolol. Is er iemand die mijn verhaal herkent en heeft iemand een goede raad voor mij?

alvast bedankt!

Lieve Lotte,

hoeveel moest je afrekenen bij Ikea en de V&D?

Lijkt me verstandig om even langs de cardioloog te gaan, met name als de aanvallen frequenter en langduriger worden. Er zijn verschillende vormen van tachycardie waarbij de meeste onschuldig zijn. Desalniettemin blijft het angstaanjagend op het moment zich een aanval voordoet.
Je zou er voor kunnen kiezen een ablatie te ondergaan waarbij de cardioloog via je lies of onderarm een katheter inbrengt in je hart en het probleem vaststelt. Hoewel de succesrate tegenwoordig zeer hoog is, is dit niet zonder risico. Echter ermee rond blijven lopen ook niet vooral als het probleem een "shortcircuit" in je hartkamer blijkt te zijn.
Op de korte termijn raad ik je aan het rustig aan te doen alsmede aan je fysieke gesteldheid te werken. Aanvallen in drukke winkels wijzen op een stress gerelateerd probleem. Wil je alsnog naar de Ikea, zorg dan dat je voldoende uitgerust bent en ook voldoende eet en drinkt voordat je gaat.

Succes met je keuze en bedenk dat je lang niet de enige bent met deze kwaal.

Sabbeltje

Hey Lotte,

Ik heb precies hetzelfde als jij!! Jij bent de 1e van wie ik hoor die het ook heeft, maar het schijnt redelijk vaak voor te komen, vooral bij jonge vrouwen zei mijn cardioloog.
Bij mij begon het zo'n 2,5 jaar geleden. Ik schrok me dood! Het duurde ruim een uur en ik wist niet wat het was. Ik dacht echt dat ik dood ging. Ik was ermee naar de dokter gegaan en die zei dat het niks was, waarschijnlijk stress. Na ongeveer 3 maanden had ik het weer en na een half uur was het over. Ik vond het weer doodeng. Een paar maanden later had ik het weer en ik vertrouwde het niet wat die dokter had gezegd. Ik had toen een vervangende dokter gehad dus nu ging ik naar mijn eigen dokter. Hij vond dat ik een hartfilmpje moest laten maken. Maar, hetzelfde als bij jou, daar was niks op te zien.
Na bijna een jaar nadat het begonnen was had ik het weer en toen zijn mijn moeder:"het is goed geweest, nu rijden we naar de EHBO" Daar aangekomen had ik het nog steeds en werd er meteen een hartfilmpje gemaakt. De zuster zei dat mijn hart veel te snel klopte en ik werd meteen naar de traumakamer gereden (ondertussen werd ik erg zenuwachtig). Op een scherm zag ik dat mijn hartslag 220 slagen per minuut maakte. Erg veel dus en ik had ook het idee dat ik een beetje aan het shaken was. Ik kreeg een vloeistof toegediend en daardoor ging mijn hartslag in 2 seconden van 220 naar 90 slagen per minuut. Heel eng gevoel.
Alles werd nagekeken door een cardioloog en ik kreeg nog een hartfilmpje en ook nog een echo. Uit onderzoek is gebleken dat ik een onschuldige hartritmestoornis heb. Het was zo fijn om te horen wat het was en dat het onschuldig was. Want het is zo eng om iets aan je hart te voelen en niet te weten wat het is. Vind je niet?
Die onschuldige hartritmestoornis houdt in dat er iets kleins in mijn hart fout zit en het is aangeboren. Er is zeg maar 1 draad dat schokken doorgeeft (je hartslag) en bij mij worden dat op een gegeven moment 2 draadjes. Soms stagneert er eentje en gaat ie als een gek rond draaien en daarom gaat mijn hart zo snel kloppen (Ik hoop dat je het snapt). Het kan zijn dat je er nooit last van krijgt, maar het kan ook zijn dat je het 1 keer per jaar hebt of zelfs 1 keer per week. Ik heb het ongeveer 5/6 keer per jaar. 1 keer heb ik het 3 keer in een maand gehad maar soms zitten er ook 6 maanden tussen.
Volgens mijn cardioloog kan het allemaal geen kwaad zolang het maar bij een paar keer per jaar blijft. Ik zou voor een operatie kunnen kiezen. Dan wordt er 1 van die draadjes doorgebrand. Maar er is een risico (heel klein, maar goed) dat ze beiden draadjes doorbranden en dan ben je verder van huis, dan loop je heel je leven met een pacemaker. Zolang ik het dus maar af en toe heb vind ik het best en doe ik er niks aan. Ik kan er ook alles mee doen, ik sport zelfs best veel en dat kan allemaal. Het is ook niet zo dat ik het alleen maar krijg als ik iets inspannends doe, soms zit ik zelfs gewoon op de bank als het begint. Bij mij begint het ook hetzelfde als bij jou, jij noemt het duizeligheid, ik noem het benauwd, krijg het warm. Ik krijg het eerst benauwd en een seconde later begint mijn hart zo snel te kloppen.
Waarschijnlijk is het hetzelfde, dus neem geen medicijnen. Die dokters komen altijd zo snel met medicijnen, stom! Probeer dus een naar het ziekenhuis te gaan op het moment dat je het hebt (had je als eens geprobeerd, las ik). Dan kunnen ze het denk ik het beste beoordelen. Succes...

heb inmiddels de cardioloog gesproken. het zal waarschijnlijk het gene zijn geweest wat ik eerder beschreef. kan geen kwaad en hoef je je geen zorgen over te maken.