wel of geen burnout??

Ik zit na een gigantische huilbui afgelopen dinsdag thuis.
Die huilbui luchtte absoluut niet op. Gelukkig waren er op dat moment collega\\\\\\\'s bij die meteen zeiden dat ik de volgende dag niet kon gaan werken, want zodra mijn tranen weg waren was ik voor mijn gevoel weer de oude en kon ik wel weer door gaan. Toen ik echter woensdag ochtend wakker werd voelde ik me zo vreemd, zo moe, zo leeg!
Daarnaast heb ik last van lichamelijke klachtjes waardoor ik twijfel of ik nou wel of niet burn out ben. Ik ben in 2 weken tijd 3 kilo kwijt. Ik voel me ook erg slapjes. Ik heb koude, klamme handen. Ik heb rond etenstijd (\\\\\\\\\\\\\\\'s ochtends, \\\\\\\\\\\\\\\'s middags en \\\\\\\\\\\\\\\'s avonds) ontzettende honger en voel me ook echt weer meer mens als ik heb gegeten, alleen is dat energierijke gevoel na een half uurtje al weer weg. Ook heb ik last van duizeligheid en hoofdpijn (twee weken terug was het een heftige hoofdpijn, maar die is nu overgegaan in een zwaar drukkend hoofd en opkomende hoofdpijn als ik bijvoorbeeld nu dit aan het typen ben). Ik kan juist wel prima slapen. Normaal ben ik altijd een vreselijke denker, maar nu is het eigenlijk in mijn hoofd leeg. Ik heb geen zin meer over van alles en nog wat na te denken. Alleen als mensen met me praten, dan wel. Dan ratel ik aan een stuk door en verklaar ik de heleboel bij elkaar tot alles weer klopt. Maar daarna ben ik doodop. Ook een simpel telefoongesprek is uitputtend. Op het moment dat ik telefoneer voel ik dat echter niet. Tijdens het bellen ben ik flink aan het babbelen (en heus niet alleen over mijn problemen, maar ook over hele leuke dingen) en voel ik ook veel energie, maar daarna ben ik zo leeg als maar kan.
Ik heb vandaag bloed laten prikken, misschien komt er wel iets lichamelijks uit. Maar daarnaast heb ik ook (na een doorverwijzing van mijn huisarts) een afspraak gemaakt met een psycholoog (is denk ik hoe dan ook wel goed voor me).
De enige vraag die constant door mijn hoofd maalt is dus: Ben ik wel burn out?? Soms ben ik daar heel zeker van, maar soms lijkt het ook of ik mezelf van het tegendeel probeer te overtuigen zodat ik maar weer op de oude manier verder kan (en ik ben bang dat het dan helemaal mis gaat).
Ik werk in het onderwijs en mijn dillemma is dat over een paar dagen de herfstvakantie is afgelopen. Moet ik maandag nou weer gaan werken en letten op de werkdruk of moet ik nou juist thuis blijven. Ik las nl. op deze site dat het erg belangrijk is om als het kan wel weer te gaan werken, omdat het anders telkens moeilijker wordt om weer te starten. Maar ik weet niet of ik dat wel kan. Ik zie mezelf prima voor de klas staan met de kids, maar ben vooral bang dat ik dan alles weer zal ontkennen (en dat doe ik dan echt onbewust) en weer over mijn eigen grenzen blijf gaan.
Goed een heel verhaal waar misschien niemand iets mee kan, maar ik heb het tenminste van me af geschreven.
Voor alle anderen; veel sterkte!!

liefs
britte (25)

18.02.04.20:30 Mijn partner vertoont de verschijnselen van Burnout maar ontkent het. Ik kan haar er niet van overtuigen een huisarts te consulteren. Ik maak mij zorgen omdat ik zelf burnout heb ervaren. Wat raad u mij aan om haar ervan te overtuigen wel een deskundige te raadplegen? Zij is zo\'n type die doorgaat \"tot het gaatje\" en dan omvalt.