| 48355 |
Hoi Lizette,
Het is normaal dat je klachten hebt van het afbouwen!
Net zo goed als dat je lichaam toen moest wennen aan de
AD en je daar klachten van kreeg,Is het nu zo dat er weer
een verandering plaats vind in je lichaam.
Geef het de tijd om er aan te wennen!!!
En je was toch al bezig met een Homeopaat?,en je nieuwe
Natuurlijke Middelen?...Dus je weet dat het allemaal goed gaat
komen!En anders kun je altijd contact opnemen met je Huisarts of Homeopaat toch?!
Ik wens je succes!
groetjes Mira. |
30 maart 2007 12:44 |
| 48202 |
Hoi Lizette,
Goed van je dat je met je AD gestopt bent,en nu over gaat
op Natuurlijke Middelen!!!!Ook ik had van de AD vaak Maagpijn.
Momenteel gebruik ik nog geen St.Janskruid.!!Ik slik wel Rhodiola,en dat bevalt prima.Maar ik slik er rond mijn menstruatie (PMS-Periode)altijd 2 !
Daarom vond ik het middel wat jij hier beschreef erg interessant,want dat is een combinatie van Rhodiola en St.Janskruid!
Ook schijnt deze combinatie heel goed te zijn ter voorkoming
van een Burn-Out.
Uiteraard heb ik nog weleens gedacht,"Had Anti Depressiva
niet NOG beter gewerkt.".Maar als ik kijk naar alle bijwerkingen
en ik mezelf de vraag stel wat deze middelen doen op langere termijn,Ben ik blij met de natuurlijke middelen.
Dus zijn mijn Rhodiola capsule's op,dan ga ik waarschijnlijk
toch nog een combinatie zoeken met St.Janskruid.Al is het alleen maar voor mijn PMS.
De vergelijking tussen Prozac en de 2 capsule''s Rhodiola heb ik zeker gemaakt.Ik voel met beter met de Rhodiola!!!!!
(Een pluim voor de uitvinder!)
Succes Lizette met alles wat jij nu gaat doen!
Ik hoor weer van je!
Groetjes Mira. |
24 maart 2007 14:24 |
| 48176 |
Hoi Lizette;
Goede tip van je!!!!
Ook in deze capsules zit weer de Rhodiola Rosea he?!Aangezien ik zelf toen de werking van St Janskruid en Rhodiola wilde weten,lijkt me dit ook een goede capsule die jij beschrijft.
Mijn Rhodiola is weer bijna op,Misschien dat ik overstap maak op de combinatie capsule van jou.
Laat je nog even weten hoe het was bij de Homeopaat?!
Succes met je Natuurlijke AD ,het gaat je lukken!
Groetjes van Mira.
|
21 maart 2007 21:48 |
| 47811 |
Hoi Lizette,
Je vroeg me al over Rhodiola....(Zie onderwerp Wie gebruikt
er Sint Janskruid e/0 Rhodiola)
Nou dit is zowiezo een echte aanrader!
Daarnaast kun je via Internet op zoek gaan naar Vitamine B 3
(550 Mg Niacinamide van het merk Solgar).
Vitamine B 3 zorgt ervoor dat je niet neerslachtig en down meer bent.
Ik heb zelf jarenlang (5 jaar) Antidepressiva geslikt,maar nu ik
zie wat o.a de Vitamine B 3 al voor me doet,kan ik dit velen aanraden!!!!!!!!
Er zijn vele mensen die de werking van Natuurlijke middelen (nog)niet kennen en dat is jammer,want ook hierin zijn zoveel
mogelijkheden.
Een huisarts zal uiteraard eerder een Antidepressiva voorschrijven,Omdat deze ook vaak de werking van de natuurlijke middelen niet/nauwelijks kennen.
Maar aangezien deze middelen zoveel bijwerkingen hebben
raad ik je toch aan om de bovenstaande middelen zoals
Vitamine B 3 (550 mg)en Rhodiola te gaan proberen!!!!!!
Zorg daarnaast voor voldoende goede voeding,(Fruit,Groente etc..)en voldoende Rust.Een stevige wandeling doet ook wonderen!
Ik wens je alle succes toe,En laat over een poosje nog even
weten of ook bij jou deze middelen hun werking hebben gedaan.
Sterkte!Groeten van Mira.
|
12 maart 2007 11:56 |
| 47116 |
Goh,dat is heel wat,wat er met je zoon gebeurd!!!Wat vervelend voor je dat je in deze situatie zit!!!En je ziet het allemaal gebeuren met je kind,en je kan niets doen.....
Je schreef al dat een Psycholoog en Medicatie niet hielp!,Uit
eigen ervaring kan ik je vertellen dat een Hypnotherapeut ook
wat voor je zoon zou kunnen betekenen!!!
Met Hypnotherapie wordt je veel bewuster van de onderliggende gedachten en gevoelens,en dat is heel belangrijk want het is momenteel een chaos in zijn hoofd.
Heb je ook al eens gezegd dat het ook goed is als hij het van zich afschrijft?.
Om weer wat rust in zijn hoofd te brengen,kun je naar de Reformwinkel gaan en daar Rhodiola halen.,Dat is wat mij betreft een echte aanrader,want het heeft mij de afgelopen tijd uit een grote dip gehaald!!!!Bovendien geeft Rhodiola niet
alleen rust in je bovenkamertje,het geeft je weer energie.
Laat je gerust even informeren hierover.,Het is van het merk BLOEM.(lees anders eerst even op Internet over Rhodiola
Rosea)
Misschien kun je ook op zoek gaan naar een goede Hypnotherapeut,die heb ik zelf ook via internet gevonden,dus wie weet is er bij jullie in de omgeving ook wel iemand die jouw zoon goed kan helpen!
Ik wens je alle succes toe,en laat over een tijdje hier op het forum nog eens weten hoe het gegaan is met je zoon!!!!!
Groeten van Mira. |
5 februari 2007 11:09 |
| 47009 |
Hallo allemaal,
Al een tijdje slik ik Rhodiola,dat gaat goed!Maar nu kreeg ik
van een Therapeute het advies om evt.ook Sint Janskruid te gaan slikken tegen sombere/neerslachtige buien.
Ik ben geen voorstander van Chemische Anti Depressiva i.v.m
de vele bijwerkingen en de verslavende werking van deze medicijnen.Daarom zoek ik alles op Natuurgebied.
Dus...wie o wie heeft er nog meer ervaring met Rhodiola e/o
Sint Janskruid.
Of gebruikt een combinatie hiervan?
Alle reacties zijn meer dan welkom!Ik hoop dat jullie z.s.m
reageren!
Alvast bedankt!
Groet;Mira. |
1 februari 2007 09:26 |
| 46604 |
Hoi Carola,
Aan de Teunisbloem,Vitamine B6,heb je denk ik heel weinig!
Want...je beschrijft zelf al...1 week per maand "ben ik mezelf".
Met dezelfde klachten als jij loop ik al jaren te worstelen!
Dus..fijn dat jij je verhaal hier plaatst,zo kunnen we al iets "delen"!En misschien kan ik je een beetje helpen met mijn ervaring.
In de week voor de menstruatie en tijdens de menstruatie ben ik ook totaal mezelf niet meer.De PMS is eigenlijk PMDS geworden (Dat is PMS maar met de Psychische klachten erbij...bijv.zoals jij die omschrijft!).
Aangezien ik nooit erkenning heb gekregen,dacht ik zelf dat
ik Psychisch niet helemaal "jofel"in elkaar zat.En dat is nou juist het probleem met PMS en PMDS !Artsen gaan dit soort dingen "over een kam scheren"met Psychische stoornissen.
En daar is eigenlijk geen sprake van!
Hormonale stoornis,daar kun je wel van spreken!.(en in het uiterste geval kan Anti Depressiva daar bij helpen!Maar het is niet direct noodzakelijk!!!!!)
Afgelopen keer was ik tijdens mijn PMS/PMDS periode naar de huisarts voor een afspraak,en ben ik rond deze tijd zwakker/labieler.Ze wilde me toen gelijk Anti Depressiva voorschrijven.5 jaar geleden heb ik een Emotionele Burn Out
gehad,en daarom schreef de arts mij Anti Depressiva voor...
Aangezien je daar enorm van kan toenemen in gewicht,heb je er naar mijn inzien een probleem bij!(je wordt dan weer onzekerder,schaamte,en worstel je weer met ongezond overgewicht!).
Dit keer heb ik de Anti Depressiva geweigerd!Ik ga nu eerst uitzoeken wat PMS en PMDS nu precies is,en wat ik er nog meer aan kan doen,dan alleen Chemische Pillen gaan slikken!
Wat heb ik de afgelopen maand gedaan:Ik heb natuurlijke middelen gekocht 1:Rhodiola (van het merk BLOEM)
2:Magnesium (van Sunwell)
3:Vitamine B Forte (Davitamon)
4:Visolie Capsules Omega 3-6-9
Het is een boel,Maar...er is na 3 weken resultaat!
Voor het eerst is mijn menstruatie op de exacte datum gekomen als vorige maand.!
Dat betekend dat er dus mijn Hormoonschommelingen al minder zijn!!!
Door de Rhodiola krijg je meer energie,en het pept je ook wat op.Als je Rhodiola intoetst op Google kun je hier de nodige info over vinden.(of Rhodiola en PMS intoesten tegelijk)
Ik ga nu de week voor mijn menstruatie en tijdens de menstruatie 2 Rhodiola per dag nemen.
In de normale weken neem ik 1 capsule.
Carola,als je er mee wilt beginnen kun je het beste de eerste weken 3 maal daags 1 capsule nemen.
Als tweede krijg ik eind januari mijn 1e therapie,Bewust niet gekozen voor een Psycholoog!Maar een Alternatieve therapie!
Daarnaast ga ik eind Februari naar de Gyneacoloog die onderzoek heeft gedaan naar vrouwen met PMS klachten.
Ik heb bewust naar hem gevraagd,omdat ik het nu tijd vind om Duidelijkheid te krijgen!
Bij de Huisarts vind ik die niet,En bovendien is dat geen deskundig iemand op het gebied van Vrouwenkwalen.!!!!(dat
heb ik inmiddels wel ervaren...)
Mijn doel is om uittezoeken wat ik heb,Hoe het komt,wat ik er aan kan doen?..
De makkelijkste weg is::weer Antidepressiva slikken.Maar
ik wil eerst ZELF op zoek naar de oorzaak.Vanuit die kennis
kan ik en wil ik verder.
De middelen die ik zelf heb uitgezocht helpen me uiteraard wel
Zonder zou ik toch weer anders in mijn velletje zitten.
Maar het zijn goede middelen,en alles heb ik goed en zorgvuldig uitgezocht (o.a via Internet,Reformwinkels,)
Mijn Huisarts weet dat ik dit zelf doe.
En ook al vind ik het "spannend"wat ik allemaal aan het ondernemen ben,Ik heb voor het eerst weer 'ns geluisterd naar mijn "eigen ik".
Mocht je willen praten over je PMS dan kun je me altijd een mailtje sturen via mijn Mailbox Carola!.
Dan kunnen we ervaringen uitwisselen mocht je dat fijn vinden.
Succes!!!!!
Groetjes Mira.
|
16 januari 2007 10:15 |
| 46197 |
Ik las ergens een artikel over Agnus Castus.Een Natuurprodukt wat de Hormoonhuishouding op peil kan houden.
Wie kent dit produkt?Heeft dit wellicht zelf gebruikt?
Ik hoor het graag!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:14 |
| 46113 |
Vandaag heb ik besloten GEEN nieuwe Antidepressiva te
gaan gebruiken!!!!
Ik ga de komende maanden proberen op eigen benen te staan,
en met behulp van \"wat ik ECHT voel\"kijken of het me gaat
lukken.In welke situatie dan ook!
Mocht het niet gaan of wordt het weer getob,dan moet ik eerlijk zijn t.o mezelf en toch wel weer AD gaan gebruiken.
Voor nu heb ik een keuze gemaakt en ook al is het spannend,
ik zet door......
Dat wilde ik even zeggen.
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:14 |
| 46112 |
Allereerst bedankt voor jullie reactie\'s!
Momenteel heb ik een \"eigen Plan\" opgezet.
Dat is een combinatie van Visolie (o.a goed bij Hormoonschommelingen),Rhodiola,Vitamine B Forte, en Magnesium.
Allemaal natuurlijke middelen....
Maarrr...Ik heb wel een klein beetje zoiets van :Ik ga naar de
huisarts ik vraag AD aan, en de rest (o.a de Bijwerkingen)zie
ik allemaal wel.....
Misschien ben ik wel een beetje ongeduldig,want mijn \"eigen Plan\"is nog niet eens een week geleden door mezelf op gestart.
Het is gek,want ik weet wat voor \"rust\" de AD kan geven.
Maar het nadeel is,dat je er dikker van kan worden,niet of nauwelijks meer zin hebt in sex,Gevoelens die afgevlakt worden,...Nou,ja gebruikers van AD kennen dit allemaal wel...
Wat is wijsheid?
Wachten....Misschien nog 2 weken?
Naar de Huisarts gaan,en mijn \"nieuwe Recept\"voor komend
jaar gaan ophalen....
Ook al heb ik niet gefaald...Het maakt me verdrietig....
Want....Wat moet ik?
Mira.
|
29 april 2010 20:14 |
| 46108 |
Hallo Allemaal,
Allereerst moet ik even melden dat ik hier al een tijd niet geweest ben.........daar hoef ik geen excuus voor aan te bieden uiteraard,want ik had er even geen behoefte aan.
Maar toch een klein schuldgevoel loert om de hoek...
Al het Medische gebeuren werd me even teveel...Al het Psychische gebeuren des te meer.
Ik wilde zo graag op eigen benen staan,en besloot afgelopen zomer om te stoppen met mijn antidepressiva (Prozac).Ik had teveel last van de bijwerkingen,en wilde hoe dan ook het gevoel hebben gehad,hoe het is om zonder te
leven.
De rede dat ik Antidepressiva voorgeschreven kreeg was mijn verschrikkelijke strijd elke maand tegen mijn PMS(.Dat is echt 1x per maand ZIEK voelen voor mij....)
Inmiddels heb ik ondervonden hoe het is om zonder AD te leven.
Heel eerlijk?....Niet makkelijk,en het gevoel dat ik iets mis wordt sterker.
Dat is 2 weken van de maand niet zo...maar zodra mijn menstruatie weer op gang moet komen,en dus de PMS er weer is zijn de overige 2 weken echt een Kwelling!!!!
Van de week was ik bij mijn huisarts en die vind dat ik weer
aan het vechten ben....
En dus stelde zij voor om weer medicijnen te gaan gebruiken.
Uiteraard krijg ik bedenk tijd.
Nu ben ik boos....Boos omdat ik van de anti depressiva destijds Dikker werd en me daardoor ook ongemakkelijk voelde.Dus Seroxat is bij mij al van de lijst geschrapt...die moet ik niet!!!!!!!Prozac Ook niet!!!!(kreeg ik o,a Maag klachten van)
In tussen tijd ben ik Internet gaan afspeuren en ben ik voor
mijn hormoonschommelingen o.a Omega 3-6-9 gaan gebruiken
Visolie helpt o.a bij PMS.
Daarnaast heb ik Rhodiola gekocht,Een natuurlijke Antidepressiva (Iemand hier ook ervaring mee?)
Maar diep in mijn hart wil/weet ik dat Antidepressiva me rust
kan geven in de weken van mijn PMS.
Pola,aan jou had ik al gevraagd (via een mail)over Zoloft.
Zijn er nog meer mensen die mij Advies kunnen geven welk
middel er Niet/Nauwelijks bijwerkingen geven?
Ik ben echt bang dat ik o.,a weer grotere borsten krijg (Had ik bij Seroxat waardoor ik borstverkleing moest!)
Of dat ik in gewicht weer heel erg aankom (waardoor ik zo ontzettend onzeker werd.....)
Zoloft,Efexor?welk middel kan me helpen?
Ik hoop dat jullie dit met me willen delen,Want ik ben er van de week heel erg verdrietig om geweest
Ik zie het niet als falen,dat het me evt,niet lukt/of gelukt is...
Maar ik voel wel boosheid in me.....
Nog steeds kan ik een afkeer hebben van Medische dingen/situaties.Ik voelde dat ik daardoor JUIST naar dit forum
terug moest gaan....hier kan ik er JUIST weer over praten.
Bedankt voor het lezen van mijn berichtje.....
Liefs Mira.
|
29 april 2010 20:14 |
| 45364 |
Hoi,
Ik ben net 1 week bezig met Rhodiola en heb op het internet
niets gevonden over het Maximum van 4 Maanden van gebruik.
Waarom gebruik jij het als ik vragen mag?
Heb jij advies gekregen van iemand over dit produkt?
Ik hoor graag van je!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:14 |
| 43671 |
Hoi DeeZ,
Vervelende situatie he?!ik heb dit zelfde een aantal jaar geleden meegemaakt.Van de een op de andere dag had ik
Hyperventilatie en voelde me zo rottig...Ik stond op een gegeven moment achter de kassa waar ik werkte,en zei tegen een collega "Je moet me nu overnemen,ik ga naar huis...".
Ze stonden met hun mond vol tanden,en waren erg bezorgd,
maar ik wilde maar 1 ding,weg!!...naar huis toe.
Ze hebben me ziek gemeld,en toen ging het balletje rollen...
Ik kwam bij een arbodienst.Daar kwam ik een arbo arts tegen
die me jaren geleden (10 jaar geleden heb ik het ook gehad
maar toen vonden ze me nog te jong om overspannen te zijn....)ook "geholpen""had.
Ik kreeg de kans om even recht te zetten dat wat ze me jaren daarvoor had aangedaan.Ze stuurde me naar het werk terwijl ik daar toen absoluut niet klaar voor was.
Tijdens het bezoek dat ik haar weer zag heb ik verteld dat ik
een hekel aan haar had.Dat wist ze ook...(zei ze...)en dat er
maar 1 persoon kon zijn die wist wanneer ik weer aan het
werk kon...nl. IK ZELF!!!!!
Ik ben voor mezelf opgekomen,heb gezegd dat je beter met je
been in het gips kon zitten dan een Psychische klacht hebben.
Je moet je nl altijd weer verdedigen!!!Zit je in het gips is het"O,
ik zie het al...tot over 6 weken..."
Maar bij overspannenheid is het moeilijker praten!Daarom ben ik in de 2e keer dat ik overspannen was /een fikse Burn-Out
had.Anderhalf jaar thuis geweest!!!!!
Als ik de 1e keer beter was uitgeziekt had het de 2e keer niet zover hoeven komen.
Dus als raad geef ik je mee DeeZ,dat je voor jezelf moet opkomen,Jij voelt je klachten het beste.Jij wilt de rust die je nu
nodig hebt!!!Je gaat praten met iemand van de Arbodienst en
daar vertel je alles wat je hier nu ook gezegd hebt op het forum.
Je hebt maar 1 lichaam,wees er zuinig op!!!Als je in de ziektewet bent terecht gekomen,denk dan aan je rust en je gezondheid,da's wat telt.Als je baas het niet begrijpt,is het een gewoonweg een "domme Eikel".(die zelf weinig of niets
heeft meegemaakt....)
Als de tijd rijp is voor een "nieuwe start" voor jou,dan zie je
tegen die tijd wel hoe of wat je moet doen met je baan...
JIJ BENT NU BELANGRIJKER!!!!!en jij wilt nu RUST !!!
Ik heb er zelf om moeten vechten,en dat overdrijf ik niet...Maar
ze hebben mijn verhaal wel gehoord,en me vertrouwt.En na
al die tijd kwam ik weer terug....
Ik ben nooit hetzelfde meer geworden als toen...dat kan ook niet,en accepteer ik ook grotendeels.
Maar dat je voelt en erkent wat JIJ WILT is al een heel goed
teken !!!!
Luister naar jezelf!
Ik wens je alle succes toe!!!!!(En vooral Rust!)
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 43515 |
Lief dat jullie allemaal reageren!!!Dat is al een steun!Dus ik hoop dat er nog meerdere vrouwen volgen die net als jullie
hun ervaringen met mij willen delen!!!
Ik leg me bij de PMS niet neer!IK wil ook GEEN antidepressiva
en ik ga door tot ik het hoe en waarom van MIJN PMS probleem weet!
Te beginnen vd week bij de Huisarts!Dat wordt stap 1 !
Enne...blijven reageren hier he?!!!!!Fijn!!!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 43512 |
Vandaag was ik bij het Psyche Discussiepunt aan het kijken op deze site,en daar gaat het dus over PMS ...
Daar staan zoveel vrouwen met klachten,dat ik me toch afvroeg zijn er nog meer vrouwen met deze klachten die er hier op het forum over willen praten?
2 weken van de maand worden bij mij beheerst door PMS.
Anti Depressiva wil ik niet meer,Ik wil meer weten over PMS
en vooral of er nog andere methodes zijn om hier mee om te
kunnen gaan.(Er is nog meer dan Anti Depressiva n.l....)
Ik las al wat over het middel Zoladex en Pyridoxine,maar wie
heeft daar ervaring mee?
Ik wil heel graag dat er meerdere vrouwen hier hun verhaal
gaan schrijven.Vrouwen die (net als ik...)last hebben van die
(vreselijke)PMS....
Ik hoop wat van jullie te horen!!!!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 42920 |
Misschien door de grote verandering,moet je lichaam weer
helemaal goed op gang komen!
Eet je ook voldoende vitamine?...Vezels?...Door de droge ontlasting kan er bloed mee komen omdat er misschien kloofjes zitten bij de anus!Daar zou je mee naar de huisarts kunnen gaan!!!!Misschien heb je last van inwendige aambeien?
Maar eerder denk ik aan de harde ontlasting,die tast de dunne
huid van de anus aan en daardoor ontstaan er kloven!
Doet het ook pijn als je naar het toilet moet?
Ga maar naar je huisarts!
Alsnog gefeliciteerd met je verloren kilo's!Een hele prestatie!!!
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 42912 |
Ik heb zelf 3 jaar Paroxetine geslikt,en ik was behoorlijk in
gewicht toegenomen.Zo erg zelfs dat mijn borstomvang zo
toegenomen was dat ik daarna voor borstverkleining in aanmerking kwam!Op foto's kan ik het nog goed zien...Ik was
behoorlijk aangekomen.
Ik moest met deze medicijnen s'Nachts (of ik wilde of niet....)mijn bed uit om te eten. Dit verschijnsel heb ik al een aantal keer gehoord.
Ik ben van de Paroxetine overgestapt naar Fluoxetine en toen
gaan afbouwen.In overleg met mijn huisarts.
Bij jou werkte dat kennelijk niet,want hij luistert niet naar je blijkbaar...Dus met alleen weg pillen,ben je er dan?...ik had liever ook gelijk een goede huisarts,die EN naar me zou luisteren,EN me dan hielp me afbouwen!!!!!..............
Ik zelf heb ook een huisarts gehad die amper luisterde.Daar ben ik dus snel mee klaar...Ik heb toen een andere huisarts gekozen,die veel en veel beterde luisterde,waar ik altijd terecht kon,en die zijn vak goed uitvoerde!!!
Nu ben je zonder deskundige gestopt.Het afbouwen moet langzaam gebeuren,en de Huisarts moet beslissen of dit wel
kan in jouw geval!
Jouw wil om te stoppen is sterk,dat is wel heel positief,Dat heb ik de laatste tijd ook gehad,en ben met mijn antidepressiva
gestopt.Lukt het niet ,kan ik terug naar mijn huisarts!
Maar in jouw geval,heb je je begeleiding nu even niet achter je
staan.Want stel dat je een terug val krijgt,hoe ga je dat oplossen?..Wat verwacht je dan van je arts?
Ik zou alsnog je mening laten horen en nogmaals een afspraak
maken.Wordt er dan NOG NIET GELUISTERD dan is mijn advies
een andere arts zoeken.!!!(Wordt desnoods boos als je aan
zijn bureau je verhaal doet!!!Laat merken dat je het er niet mee
eens bent!!!!!)
Liever op die manier,en dat je goede begeleiding krijgt dan dat
je nu zelf maar aan moet modderen.
Ik kan je nu gaan uitleggen hoe je moet afbouwen..maar dat
doe ik niet,want per persoon reageer je verschillend op de
medicijnen.En in dit geval kennen wij je op dit forum veel minder goed dan je Huisarts!!!!
Ik wens je heel veel succes,en laat nog even weten hoe het
afgelopen is!!!!!
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 42818 |
Hallo Esther,
Allereerst wil ik zeggen dat het knap van je is dat je aan je
therapie begint!dat is al de eerste stap!!!
En Therapie zal zeker kunnen helpen !
Nu zie je dat misschien nog niet zo in,Maar over een tijdje schrijf je hier op het forum dat je je al veel beter voelt,Let maar
op!
Heel veel succes met je Therapie!!!!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 42707 |
Fijn dat jullie reageren!Dat wil ik als eerste even zeggen!
Vinnie,ik heb tijdens een Therapie dit al eens \"moeten afsluiten\",en dat bleek dus achteraf niet echt gewerkt te hebben.Ook heb ik al eens een brief naar mijn ex geschreven
en die dus voor mezelf bewaard.Ook dit heeft weinig opgelost.
Dus,daarom weet ik het eigenlijk even niet meer zo goed wat
ik er mee aan moet.
Het leek op dat moment de juiste keuze.Hem even niet meer zien....En toen kon ik aan mezelf gaan werken.Ik maakte me in die tijd los van hem,en dat werkte.
Maar al die jaren ben ik toch aan hem blijven denken.Ik heb weleens gehoord wat hij zoal allemaal gedaan heeft en dan
kan ik nog trots op hem zijn ook...Misschien wel als een zus die trots is op haar broer...Zo kan je het misschien het beste
zien. Soms denk ik weleens dat het toen zo heeft moeten zijn, en dat ik hem in de toekomst nog weleens zal spreken...om alsnog met hem te kunnen praten....
Dat gevoel is het ook dat me er altijd van weerhouden heeft
om hem een brief te schrijven en die ook daadwerkelijk te sturen.
En nu dus weer......Met de vraag...wat is wijsheid?Wat zal ik doen?...
Groetjes Mira |
29 april 2010 20:13 |
| 42704 |
Hoi,
Ik wil even iets delen met jullie...Al jarenlang neem ik mijn Ex
\\\\\\\"mee in mijn hoofd\\\\\\\".
Ik heb onze verbroken relatie nooit goed kunnen beeindingen
omdat ik destijds overspannen begon te raken en hij daar niet
meer mee wist om te gaan.Wij hadden van 1984 tot 1991 een
relatie,waarin we ook 1 jaar hebben samen gewoond.Nadat
het uit was,en we elkaar een tijd niet meer zagen kregen we
in 1993 weer kontakt met elkaar.Hij wilde weer opnieuw met
mij samenwonen,en ik wilde dat toen niet.Begrijpelijk dat iemand daar onzeker van kan worden,en echt verder wilde
met z\\\\\\\'n leven.Hij had in die tijd ook iemand ontmoet,en toen ik
daar achter kwam leek het mij beter wat afstand te nemen...
Toen ik overspannen begon te raken,koos hij toen ook voor die ander....
Hij wilde toen nog een gesprek met mij,maar ik koos er voor omdat niet te doen omdat ik bang was me nog aan hem vast
te blijven klampen.Elkaar niet meer zien leek me toen de beste
oplossing....
Maar al die jaren ben ik ,ook al ben ik verder gegaan met mijn
leven weer op te pakken hem nooit meer vergeten!!!!
Ooit zei hij \\\\\\\"\\\\\\\"We kunnen toch vrienden blijven?\\\\\\\"\\\\\\\"Ik ben misschien meer een broer voor je...\\\\\\\"\\\\\\\".Ook daar had ik in die
tijd geen oren naar.
Ook al weet ik dat het beter was dat wij uitelkaar waren.Ik heb het doordat ik ziek ben geweest,nooit meer goed kunnen
afsluiten.Wel heb ik zijn vader gesproken,en wat kennissen,
en die vertelden allemaal dat hij zoveel van me gehouden heeft.Door mijn twijfels durfde hij niet verder te gaan met mij...
Maar ik wilde eerst nog voor mezelf leven...Daar heb ik nooit
spijt van gehad.
Mijn huidige man is hartstikke lief,ik hou heel veel van hem,En ik heb hem ook verteld dat ik mijn ex graag zou willen schrijven om het verhaal af te kunnen sluiten na al die jaren....
Ik wil dit ergens doen omdat ik nooit het gesprek heb gekregen
dat hij me aanbood....En wat ik afgeslagen heb!Dat is het enige
waar ik toen geen spijt van had,maar nu toch wel..
Hij is net als ik nu getrouwd heeft kinderen.En we zijn dus ieder voor zich gaan leven,Maar hij is verder gekomen dan ik...
want hij blijft toch altijd in mijn hoofd zitten....en doe ik er nou goed aan om het af te sluiten door te schrijven?
Ik heb het al op vele manieren geprobeerd,..het is me nooit gelukt!!!!
Met mijn man kan ik hier over praten,Maar hij denkt dat het niet
op zal lossen door te schrijven...Omdat er geen antwoord terug zal komen.....
***************
Bedankt dat jullie dit even wilde lezen!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 42703 |
Hallo allemaal!!!!
Nou vorige week een pond afgevallen...2,5 Kilo in totaal kwijt.
Het gaat langzaam,maar dat geeft niet....Ik voel me al lekkerder,zekerder,en wat belangrijk is...Ik ben bezig met het
aanleren van een goed eetpatroon!!!(Dat vind ik het belangrijkste!)
Een bakje Yoghurt?...Ik reageer dan..."Ja Sonja heeft makkelijk praten maar dat doe ik dus niet...!".
Ik kies er dan voor om 2 eetlepels cornflakes erbij te doen,of
ik neem een volkorenboterham,of crackertjes...
Ik moet mezelf GOED voelen,en niet gaan STRAFFEN...
Op dit moment moet ik ongesteld gaan worden...Ja, ik MOEST
van de week echt die plakken 30+ kaas met mosterd hebben.
Ik snakte er echt naar!!!Ik heb ervan genoten!
Een Bouillon zoals Opkikker vind ik echt lekker,die neem ik soms ook als extra'tje.
Verder wil ik op Zaterdagavond niet dat glaasje rode wijn met 3 toastjes met smeerkaas,zoals Sonja ons voorschrijft...
Nee,ik neem water en een glas cola light met meer toastjes en slankie sambal (ben ik dol op!!!)En soms zet ik er een schaaltje japanse mix naast!
Ik bedoel,ik wil wel een beetje weekend hebben hoor!!!!!
Ik ben er bewuster mee bezig,Ik ga toch eerder koken nu dan
dat ik maar "even snel een Pizza'tje haal bij de super..."
Zo'n zelfgemaakte Pizza van Sonja is dan een heel goed
alternatief!!!Gezond en lekker!!!
Ik zit nu helemaal in de Sonja Bakker wereld en ik voeg er soms een beetje van mezelf aan toe!Zonder schuldgevoel!
Ik luister naar wat ik heb "Hoofdhonger" of "Maaghonger"...
"Zou ik nu een boterham met Kaas lusten?..."dan heb ik Maaghonger....
"Zou ik nu zin hebben in nootjes?...Chipjes?..."duidelijke hoofdhonger...
Het gaat me aardig af...
Ik ben ook best trots op mezelf!!!!
Gisteravond was ik ergens en heb ik alleen Koffie genomen
(Terwijl er koeken lagen....)en sÁvonds bij mijn glas cola light
1 Borrelnootje (Alleen even voor de smaak....)
Nou?...Goed he?!
En nu ga ik zo een lekker bakkie koffie zetten...en dan kijken
we weer even in het boek wat ik tussendoor mag...
Volgens mij m'n appeltje...
Ik wens iedereen weer veel succes komende tijd!Enne....
we mogen inderdaad wel een beetje extra als we ongesteld
zijn zoals Wendy al zei!!!!
Succes allemaal!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 42699 |
Hoi Mirjam,
Ook ik heb al een kleine dip gehad hoor!!En toen ben ik de
volgende dag gewoon weer verder gegaan!!!
Vandaag heb ik al NEE gezegd tegen een hoop dingen die
me aangeboden werden.Dan ben ik echt heel erg trots op
mezelf dat ik NEE zeg!!!Ik heb me weer keurig aan mijn dagje
Sonja gehouden...En zo gaan we de week door...
Nu ben ik in week 3 bezig,en ik heb het meeste moeite met de
Gekookte aardappels en groente.Mijn bordje mag het liefst
gevuld zijn met wokgroente (wat jij al schrijft)en een beetje
zilvervliesrijst...
Ik wil zo graag een paar kilo'tjes kwijt,dat ik er helemaal voor
ga!!!!
Ik denk dat jij er ook wel weer enthousiast genoeg voor bent
he?!Dan wens ik je heel veel succes,en we houden elkaar
hier op de hoogte,Okay?
Succes!!!!!!!!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 42697 |
2 weken later....
Ik ben 2 kilo afgevallen!(jippie!!!!....)
Conclusie:Ja,t gaat me lukken het Sonja Bakker dieet!!!
Dat wilde ik even laten weten!!! |
29 april 2010 20:13 |
| 42696 |
Dank je wel Marianne voor je reactie!
Ik ben nu 1 week bezig met het Sonja Bakker dieet.,en pas het
toch wel een beetje aan .Ik weet voor mezelf dat ik iets meer
nodig heb dan wat er op het lijstje van Sonja staat....
Dat je variatie hebt met dit dieet is wel heel goed,en dat ik goed let op de tijden dat ik eet.(En bewust ben van wat ik eet!)
Het water drinken daarnaast gaat heel goed nu,en ik zie het
alweer wat positiever in.
Ik ga het proberen,en laat hier over een tijdje weten hoe het
gegaan is!
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 42694 |
Hallo Allemaal,
Ik ben sinds gisteren begonnen met het Sonja Bakker dieet.
Vol goede moed was ik er aan begonnen,Maar vandaag voelde ik me er niet lekker bij.
Ik wil s\\\'Middags een lunch,en niet alleen een bakje yoghurt en
een appel....
Over een aantal dagen moet ik ongesteld worden,dus weet ik
dat ik dan altijd vaker en meer honger heb dan anders.Misschien dat dat de rede was dat ik vanmiddag er niet zo lekker van was....Ik voelde me pas weer goed toen ik
uiteindelijk besloot om een cracker met 30+ kaas te nemen!
Toen had ik het gevoel ook beter te hebben gegeten.
Met alleen bakjes yoghurt eten kan iedereen afvallen,maar het
moet wel bij je passen...Bij mij lukt dit alleen als ik het bijv.sóchtends eet.
Ik wil graag mensen horen die al een tijdje ervaring hebben met dit dieet,en mij kunnen adviseren.Misschien herken je iets
in mijn verhaal.
Ook ben ik geen echte Hollandse Pot eetster...(verkeerde land
geboren?...)Ik ben meer verzot op rijst en roerbak groenten
Bij Sonja Bakker word je met je neus op de Hollandse Pot geduwt,want je eet niet anders....
Ook daarvoor wil ik graag weten of er iemand is die dit dieet
gevolgd heeft,en ook niet verzot is op Bietjes etc...en die toch
met Roerbakgroenten e.d goede ideeen heeft,waarmee je dit
dieet toch goed kan volgen!
Ik was er vol goede moed aan begonnen,maar vandaag doordat ik me niet lekker voelde ben ik er een beetje onzeker van...en ben ik niet zo enthousiast meer....
Dus Advies is van Harte Welkom!!!!
Alvast bedankt!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 41963 |
Hallo Allemaal,
Ik heb een vraag...Al jaren kamp ik met het probleem PMS !!!
Lastig is \\\'t...daar ben ik inmiddels wel achter.En om chemische
middelen te slikken tegen PMS ,nee daar pas ik voor...
Maar nu las ik op het internet over AURELIS.
Wie kent dit?...
Ooit heb ik ook het halve reform vak leeg gekocht ,om maar het juiste middeltje te vinden.Maar helaas...niets hielp...
Dus wie o wie kent een heel goed middeltje...
e/o wie kent AURELIS ?
Ik hoor het graag van je!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 41828 |
Hallo Allemaal,
Met dit nieuwe onderwerp hoop ik dat we weer \'n hoop kunnen \"delen\"....
Hoe vaak ben je onzeker?...en hoeft iemand maar \"iets\"te
doen of te zeggen,en je bent al uit je Balans?
Hoe vaak hoor je anderen dan zeggen \"Ach...trek \'t je niet
niet aan\"?
Waardoor raak JIJ uit evenwicht? Of word je snel beinvloed?
En als iemand dan zegt \"Zit er niet zo mee!\" offe...\"Heb er
\'ns gewoon schijt aan.... \" (Om het maar ff duidelijk te zeggen)
Luister je daar dan naar?
Ik zelf n.l wel minder als vroeger...maar nog steeds kan ik met
sommige dingen behoorlijk lang rondwandelen....(Tot grote
ergenis van o.a mezelf!)
Hopelijk herken je hier iets van...en kunnen we hier de komende tijd weer over kletsen!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 41704 |
Hoi Latisha,
Je geeft zelf al aan dat je denkt dat de medicijnen die je hebt
al niets meer doen volgens jou!....Maar toch ben je bang om
te stoppen omdat je \"Bang\"bent dat je de tuin niet meer uit
durft...Eigenlijk denk ik dat je weer de angst voor de angst hebt op die manier!
En daarom denk ik dus ook,dat je niet bang moet zijn om voor
een kindje te gaan!Sterker nog,Dan kun je je concentreren op
iets moois,iets liefs,en iets nieuws...En dan ben je niet teveel
meer met jezelf bezig,wat ook niet altijd goed is uiteraard!
Ik zou je wens niet opzij zetten!!!!!Ik zou er dus echt voor gaan!
En als het kindje er eenmaal is,en het zou niet helemaal goed
gaan voor jouw gevoel,dan kun je altijd weer medicijnen gebruiken die jou wel kunnen helpen!!!!
Maar ik lees je verhaal,en ben er van overtuigd dat je het aan zal kunnen!!!je hebt de liefde en hulp van belangrijke mensen om je heen,en dat is een hele steun.
En wie weet kom je tot de ontdekking dat je veel sterker bent dan dat je gedacht had!!!!
Ik wens jou en je verloofde heel veel geluk en liefde toe,En een heel mooi en gezond kindje!!!!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 41165 |
Hoi,
Ik herken 't (nog)niet....Maar ben zelf nu bezig met afbouwen
van Fluoxetine (Prozac).
Ik heb het heel rustig afgebouwd,en nu sta ik dus een aantal
weken op nul.En ik denk er soms wel aan wat er over een
paar weken nog zou kunnen komen...
Ik had ook geen AD om depressieve redenen,maar meer voor
de Paniekaanvallen en Angsten die ik had....
Mijn wil om het 1 keer te proberen om af te bouwen was zo groot dat ik dat toch door wil zetten.
Maar...als het niet gaat lukken ga ik terug naar mijn huisarts
dat heb ik met haar afgesproken en dat doe ik ook zeker.
Misschien dat ik dan ga vragen om de AD die Pola ook heeft.
Want Pola jij had daar niet veel bijwerkingen van he?!
Maar nu ben ik eerst aan het kijken hoe het gaat Zonder AD.
En tuurlijk ben ik best een beetje onzeker ervan..
Ik had trouwens veel maag klachten tijdens het gebruik van mijn AD.
Ik herken het wel dat verantwoordelijkheids gevoel ,Je wilt toch het aantal uren gaan werken dat je "moet"werken,je wilt graag de taken van de bedrijfsleider overnemen tijdens diens afwezigheid....
Wat jammer dat je er nu door het afbouwen van de Fevarin
weer last krijgt,en zo onzeker wordt...
Ik zou zeker Donderdag naar de huisarts gaan,en aangeven hoe het nu is...samen komen jullie wel tot een oplossing.Zeker weten!!!
Wat Pola schrijft is waar...een ander met suikerziekte krijgt insuline,En als je een bepaald stofje mist in je hersenen krijg
je AD.
Misschien rust er toch nog een "taboe"op AD...Ik weet zeker
dat over een aantal jaren heel,heel veel mensen aan de AD
zijn!!!
Maar nu zijn we nog even in het hier en nu...En gaan we afspreken dat we elkaar in deze topic op de hoogte houden
okay?
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 41057 |
Hoi Lauwtjuh,
Ik begrijp je verhaal heel goed!!!Hier nog zo'n type (ik dus...)die
dit heeft!
Altijd graag alles goed willen doen,'t gezellig willen hebben voor een ander,Perfectionistisch zijn...eigenlijk "op je tenen
lopen" !Vervelend he?!
Ik denk dat je (Wat Catlover ook al zei)heel gevoelig bent.Voor
wat anderen denken,zeggen,en je betrekt dan alles op jezelf.
Toevallig had ik vanavond weer zoiets...Ik zie altijd alles...dat
is ook zo lullig,want ik wil niet alles zien...Vanavond dus zag
ik iemand die ik echt een "muts"vind,ze is altijd aan het proberen om erg leuk te doen,wat mij dus kan irriteren.Ik weet
dat ze psychische en lichamelijke problemen heeft,en dat ze
kan schreeuwen tegen haar kinderen ,en gewoon weg niet
altijd makkelijk is.Maar als ze mij ziet,Gaat ze dus overdreven
doen tegen de kinderen,de hond,en zegt ze amper wat terwijl ze eerst super overdreven deed zo van "Jou vind ik altijd zo
grappig...om jou kan ik altijd zo lachen..."
Omdat ik een beetje de boot af hield (Is n.l niet mijn typje...)veranderde ze in dit exemplaar.Iemand die nog amper wat zegt en tegenwoordig dus aan "straat Toneel"doet(Want ze is
totaal niet zichzelf...)
En daar gaan we weer...ik irriteer me daar dan weer aan...
Het liefst zeg ik het dan ook zo van"stop maar met die comedy
en blijf jezelf..."
Achteraf vraag ik me dan weer af..."Mira,waarom let je nou weer zo op dat mens?"
Maar ik zie het...of ik wil of niet.Ik ben daar gewoon veel te
gevoelig voor.Met als gevolg,ik ben chagrijnig...
En dat heb jij ook he?!Je irriteert je,trekt je dingen aan,wil alles
goed doen,en als het dan niet goed gaat...hupsakee..(een beetje)uit het lood geslagen.
Waarom willen we alles zo goed doen?Aardig gevonden worden?...wat is dat toch he?
Door de jaren heen heb ik best geleerd dat we niet door iedereen aardig gevonden kunnen worden,ik vind ook niet iedereen aardig.Ik heb het Perfectionistische gedrag van mezelf ietsjes in kunnen dammen.,.Maar niet helemaal,want
ik ben natuurlijk nog wel steeds ik....En Jij bent Jij Lauwtjuh.
Misschien help ik je nu niet echt met dit verhaal,Maar ik hoop 't wel...Want vaak is Herkenning al een begin !
En zo gaan we elkaar helpen,...hier op het forum.Jij hebt je topic geopend,en daar gaan we (die dit herkennen...)op reageren.En uit elk verhaal pluk jij dan weer een stukje waar je wat mee kan.
Zo ervaar ik dat met mijn verhalen hier ook...En 't helpt best wel...
Dus...tot schrijfs!
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 40905 |
Ik geloof zelf dat het iemand is die ik gekend heb....En in dit geval mijn Oma,Want mijn Opa zei altijd\"Als ik dood ben wil ik
met rust gelaten worden....\"
Hij geloofde niet in reincarnatie!!!Dat doe ik dus wel!Ik geloof in
God,Maar ik geloof ook dat je toch weer op aarde terug kan komen.
Toen ik ziek was heb ik gepraat met God,maar ook met mijn
overleden Oma ( Opa wilde rust,dus deed ik dat maar heel af en toe bij hem).
Ook als ik ergens heel blij of dankbaar voor ben,Kan ik weer
hetzelfde doen,Ik bedank God,maar ook mijn Oma en Opa.en
geloof ik sterk dat er veel meer is.
Dat heb ik met meerdere dingen gehad,dat ik niet kon geloven
dat dit \"toeval\"was.
Ik beschouw dingen ook niet als vanzelf sprekend.Vaak kan
ik denken \"Iets gebeurd niet voor niets....\"
Ik geloof verder in de dingen op mijn manier!Niet in een bijbel,of
wat anderen zeggen...Ik geloof op mijn manier.Met iemand die
ik ken kan ik over dit soort dingen,heel goed praten.We respecteren de manier waarop we ieder voor zich geloven en de handelingen die we daarin doen.(Bijv.een kaarsje aansteken voor iemand...)
Op dit moment heb ik sterk het gevoel dat ik naar het kerkhof
moet,...die ingeving kreeg ik vandaag.Dat ga ik dus van de week ook doen.
Daar liggen mijn Opa en Oma vlakbij elkaar.En mijn Opa\'s graf gaat over een tijdje weg....
Met hun heb ik een heel sterke band gehad.Soms,als ik weer
een beetje te gevoelig ben,dan hoor ik mijn Opa iets zeggen,
of denk ik aan wat hij zou zeggen tegen mij op zo\'n moment.
Mijn Oma is de enige die in dit huis van ons is geweest.Een tijdje daarna overleed ze.
Daarom denk ik...\"zij is het die bij ons langs komt...\"
Maar ik voel me er gewoon niet prettig bij.En ook dat geeft vreemde gevoelens,want het is toch oma?....(T was een heel lief mensje....)Waarom reageer ik dan zo?(Toch twijfels of ze
het wel is?)
Je hoort wel vaker van die verhalen van mensen die deze ervaringen hebben/gehad.Waarbij hun overleden dierbaren
ook aanwijzingen geven,of bepaalde handelingen verrichten.
(Zoals lampen die aan en uit gaan etc...)
Een tijd ben ik erg onder de indruk geweest van Mediums (Sarina bijv.op TV).Misschien heb ik daar iets mee \"geopend\"
Alhoewel,ik al eerder dit soort dingen heb meegemaakt.
Maar nogmaals...Ik ben niet alleen die dit \"voelt\" en \"ervaart\"
mijn man dus ook!!!!!!!!!!!!!!!!(En vaak op hetzelfde moment,of vlak
voor of na elkaar..)
Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 40900 |
Hallo allemaal,
Al een geruime tijd voelde ik de aanwezigheid van \\\"iemand\\\"
als ik ging slapen.
Dan werd ik ineens wakker,en voelde ik duidelijk dat die persoon er was.
Daarnaast heb ik het nog weleens gevoeld,Dat was gewoon
een heel ander moment/plaats.
Soms kan het me angstig maken,dan weet ik er even geen
raad mee...dit is voornamelijk als ik sÁvonds in mijn bed lig.
Maar sinds een korte tijd zegt ook mijn man dat hij dit voelt!!!
Zelfs vanacht voelde wij samen weer die aanwezigheid,en
misschien klinkt het kinderachtig..we hadden allebei angstige
gevoelens hierover.Omdat we niet weten wat er precies gebeurd .
Ik zelf heb het vermoeden dat het misschien toch een dierbare
overledenen is (zoals mijn Oma),Maar het idee dat zo\'n \"persoon\"je opzoekt,vind ik niet prettig...Omdat ik niet weet hoe ik er mee om moet gaan....
Mijn vraag;is er iemand op dit forum die dit herkent?...Misschien iets weet?...
Ik hoor het heel graag van jullie!!!
Alvast bedankt!Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40588 |
Hoi Allemaal,daar ben ik weer....
Ik liet \'t even afweten,maar nu ben ik er zo af en toe weer
hoor!!!
Marjolein gaat het goed met je?...Weer helemaal beter?...
Ik heb je reactie gelezen,en ik zit hier al met krommende tenen
als ik het verhaal van je lees.Wat een ongelooflijke trut zeg die
die \"domme\"opmerkingen plaatste!!!En dat een ander het nog
wil bevestigen ook...
Waarom,Waarom..waarom zijn er zulke domme,simpele gasten die hun eigen ONZEKERHEID projecteren op een ander?
Want dat slaan op je buikje(wees blij dat je er een hebt.,anders zou je eten direkt in je broek vallen toch?....hahaha)is niet echt leuk...laat staan er zo\'n stomme opmerking achter aan te zeggen.\"Bierbuikje\"...
Nu zou je allerlei \"lullige\"opmerkingen terug kunnen plaatsen,maar dat doe je dan niet...omdat je zo niet in elkaar zit!Ik ken dat...
maar zo\'n zogenaamde Perfecte Troela...is dus verre van perfect...Want wat is perfect ten eerste?...En al zou ze aan de buitenkant mooi zijn...Van binnen is ze dat dus al helemaaaaaal niet!!!(Alleen al door jou zo te kwetsen...)
Ik had hier ook een feestje thuis..en de een na de ander had het weer over gewicht....De ene was een kilo te zwaar,de
ander 2...en zo maar verder....Vermoeiend dus...
En ik heb zelf moeite om mijn lijntje op maat 40 te houden...maar dat is iets wat al jaren zo is....Ik kan mezelf best accepteren..maar de Media niet!!!!!!
Jammer,want WIJ ZIJN OOK HEEL ERG DE MOEITE WAARD...
De maatjes V.a maat 40 !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Hoe komt het toch dat de dames met maten 34/36nou zo onzeker zijn,dat ze af en toe even een vervelende opmerking
MOETEN plaatsen?....nu hebben we het er hier al uitgebreid
over gehad!.....En het is dus duidelijk dat juist deze categorie
heel onzeker is!!!(Gezien zo\'n \"opmerking\"hier en daar....)
Nog een voorbeeld!....Iemand die ik ken,een hele dunne vrouw
van over de 40,...Kan nog net maat 34 aan,Zei laatst wat ze
allemaal lekker vond aan buitenlands eten.We waren op MSN
en ik schreef wat ik graag lustte (o.a Olijven...)Toen schreef
ze \"Nog even en ik ben 3 kilo aangekomen alleen al van het
hebben over eten....Ach ja,mijn weegschaal is toch stuk\"
........................Even ter herhaling...Maat 34...super super dun....En heeft het over de 3 kilo die er evt aan zou kunnen
komen....!!!!
En aan wie schrijft ze \'t?...Aan mij...Ik die al jaren stoeit met
de nodige kilootjes....
Waar heeft ze het over dacht ik toen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Of liever gezegd,ik vond het een grote zeikerd!!!!!
Op het feestje van ons zag ik haar,en werkelijk...dan ben ik
blij dat ik er uitzie zoals ik ben...
Maar wat ik al zei;de Media he?!Die zit er tussen.....
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40587 |
Hoi Dinergirl.....
Een mens kan af en toe raar in elkaar zitten...En dat geeft
niets,zolang je er maar 'ns ff lekker over kan kletsen...
Daarom is dit de aangewezen plek om dat gewoon te DOEN !!!
Fijn dat jullie allemaal zo enthousiast zijn over dit onderwerp....
Dat doet me echt goed,dat hier goed op gereageerd wordt!!!!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40585 |
Hoi Dinergirl,
Wat ik heel erg waardeer is dat je in deze topic je verhaal doet...!!!
Want door alle verhalen,zowel van Dun of de wat dikkere vrouwen kunnen we idd heel veel leren.
Mijn opzet was dat het goed zou zijn als ik de Dunnere vrouwen eens leer kennen.Door je verhaal krijg ik daar een
kans toe,en dat vind ik fijn.Want nu zie ik ook de andere kant
van het verhaal.
Hoe denkt een dunner iemand ?is ze onzeker bijv?
Het is ook lief dat je zegt dat je bepaalde dingen die je zegt
helemaal niet zo bedoelt.En dat je misschien onhandig kan zijn in de dingen die je zegt.(Tot nu toe vind ik je alleen maar eerlijk en open en dat is goed!!)
Maar ik heb liever iemand die dat eerlijk zegt,over zichzelf dan
iemand die misschien af en toe iets vreemds zegt,en er totaal
niet bij stil staat dat ze dat kan doen.(Zoals bijv.mijn schoonzus)
Ik vind het super dat jullie allemaal reageren op dit onderwerp!!!
En het is juist goed dat je in deze topic alles kan en mag vertellen.Misschien zouden we in "het eggie"minder open zijn.
Het blijft tenslotte een "moeilijk"bespreekbaar onderwerp...
We kunnen het er alleen een stuk makkelijker op maken,door
er hier met elkaar gewoon over te kletsen.!!!!Hier kan 't en mag 't...Fijn toch?!!!
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 40584 |
Allereerst wil ik tegen Lauvlinder(Laura)even zeggen,dat ik het lief vind dat je excuus aanbied door mij te vergelijken met
mijn schoonzus....En dat je mijn verhaal niet zo goed had gelezen!!!Ik waardeer dat heel erg!!!
Ik begrijp dat iemand die dun is best \\\'ns wil lopen zeuren over
het kwabje hier,en het rolletje daar....
Maar ik blijf erbij dat als die persoon even heel goed moet nadenken voordat zij haar mond open doet in de buurt van een (veel)dikker iemand!!!!
Wat ik nu ga zeggen is ECHT waar...in de praktijk klaagt de dunnere vrouw nog meer dan de dikkere vrouw!!!dat merk ik
bij mijn kleding verkoop heel sterk!!!!(Maatje 44,46,48 klagen het minst...)
de vrouw die er tussen in hangt (maatje 38,40,42,)Wil nog weleens zeggen \\\"Ja,ik ben bezig met lijnen....\\\"
Terwijl ze daarna gezellig aan de koffie gaat met haar vriendin.
En dan krijgen we de 34,en maatje 36....
Die willen niets liever horen dan dat ze toch nog steeds fijn in
maatje 36 kan...
En als ze 36 aan heeft wil ze ook nog weleens noemen \\\"Normaal heb ik 34....\\\"
En hier komt íe...dan staan ze voor de spiegel...
\\\"Het staat U goed hoor\\\" Is mijn antwoord...
\\\"Ja,kan ik goed hebben he?!Ja...ik ben nou eenmaal niet dik\\\"(..................)
De Onzekerste vrouwen zijn vaak die gene met de kleinste maat.Dat is me inmiddels opgevallen.Want naast mijn verhalen
in deze topic...Ben ik uiteraard ook bezig geweest op mijn werk.Ongemerkt heb ik ze allemaal geobserveerd.
Erg leuk om dit te doen,En toch die aardige verkoopster blijven
(Want dat complimentje mag ik nog ontvangen ook!!!)
Een tijdje geleden las ik in een interview in de Beau Monde een actrice \\\",Liz Hurley genaamd...die er niet aan moest denken de maat van Marilyn Monroe te hebben...
\\\"Dat had ik mezelf wat aangedaan\\\".
Toen ik dat las,knapte er echt iets in me....
Marilyn Monroe...nog steeds een van de beroemdste Filmsterren,met maat 42 (!),en een bijzondere uitstraling .
Liz Hurley...Dun,eet volgens mij alleen sla en appels...En zien we niet vaak in bladen of op TV.Maatje 34 zal haar confectiemaat zijn denk ik...
Dat ze zo\\\'\\\'n stomme opmerking maakt vind ik erg dom en kwetsend...Dat een blad als Beau Monde zulk soort \\\"wijven\\\"
plaatst ,met zulke domme opmerkingen...vond ik rede genoeg om het tijdschrift NIET meer te lezen.
Het heeft geen Inhoud.Alles draait om de Glamour,het Geld,en
vooral...dit soort domme actrice\\\'s die eindelijk worden geinterviewd en dan zo iets onbenulligs zeggen.
Want mijn vraag is dan?.,.En Liz,als je nu ernstig ziek zou zijn,hoe zou je dan praten?Als je ongezond bent,en supermager ben je dan gelukkig?....
Als ze zwanger zijn geweest weten ze niet hoe gauw ze weer \\\"op hun ideale figuur\\\"willen terug komen.
Hoe hard het kind groeit maakt niet uit...als ze zelf maar niet meer \\\"groeien\\\".
Ik kijk nog steeds elke dag naar een buikje...dat 9 jaar geleden
een behoorlijke buik was....Nog geen ene dag heb ik er \\\"moeite\\\"voor gedaan om weer de oude ik te worden...Ik zou het allemaal wel zien...Als mijn kind maar gezond was,en
ik er elke dag van kon genieten.Da\\\'s wat telde!!!!
Personal trainers zijn niet meer aan te slepen tegenwoordig...
En de Plastisch chirurg draait over uren...
En dat alles voor een tijdschriftje van 4 euro...dat je \\\"toevallig\\\"
even meenam tijdens het boodschappen doen....
Want daar staat \\\"precies in,hoe,wat en wie wij MOETEN zijn\\\"
Wat je mag eten....
Welke dieet helemaal \\\"hot\\\"is deze zomer
Met welk soepje we die 8 tot 10 kilo snel kunnen kwijt raken...
Maar nergens staat \\\"ga \\\'ns gezellig een kopje koffie drinken met een Gebakje\\\" deze Zomer !!!!
Dat mogen we er zelf bij bedenken..dat dat het werkelijke doel van het leven is.Leven en Genieten !ook al is dat met Mate.(Want GEZOND blijft belangrijker dan DUN !!!!)
Ik wens ik wens...dat op een dag die hele HYPE rond dat slank zijn afgelopen is...
En dat het Marilyn Monroe en Rubens tijdperk weer terug mag keren....
Dat men weer ziet dat Vrouwelijke Rondingen MOOI zijn !
Dat er een Kont,een stel benen,en Borsten aan iemand mogen
zitten...
Dat er een dag komt dat elke vrouw weer mag zijn wie die is!!!!! ZICHZELF !!!!!!!!!!!!
groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 40583 |
Hoi Lauvlinder;
Nee,ik ben niet boos...en nee ik ben niet zoals mijn schoonzus....
Want mijn schoonzus houd GEEN rekening met iemand,en dat doe ik juist wel!!!!Ik wil juist aangeven dat ik vind dat mensen moeten kunnen zijn zoals ze zijn!!!En dat ik niet het recht heb lelijke dingen over mijn dunne schoonzus te zeggen,en zij ook niet!!!
Ik was veel aangekomen destijds toen zij die \"fijne\"opmerkingen maakte richting mij...en dat was erg kwetsend!!!Als je nu weet dat iemand door medicijnen zo aangekomen is,dan hou je je mond dicht en ga je niet onnodig over je eigen graatmagere lijf klagen!dat vind ik!
Net als jij ben ik veel aangekomen in een periode van stress.
Ik woog toen 88 kilo !!!!(1.66 is mijn lengte)
Daarna viel ik op verzoek van mijn huisarts af.Na jaren kwam
er dus weer zo\'n vervelende periode.En tijdens mijn zwangerschap kwam ik 20 kilo aan!Voor mijn gezondheid ben ik nu weer op gewicht.(Ik was erg moe n.l)
Ik heb er zelf nooit zo\'n punt van gemaakt,en dat wil ik dus duidelijk maken....Maar de OMGEVING en de MEDIA maken er
kennelijk WEL een punt van!En dat is waar ik met deze topic
iets bereiken wil!
Dat dat gewoon weg afgelopen moet zijn!!!!!Een goed gewicht
is een gezond gewicht zeggen ze altijd....Dat klinkt beter dan
een goed gewicht is een Modern Gewicht.Want wie maakt uit hoeveel je MOET wegen,hoe je eruit moet zien?...
Ik ken iemand die is stevig ,maar zo\'n mooi mens!Kleed zich
leuk,en ziet er goed en gezond uit.Ze is heel aardig,en spontaan ,en dat vind ik dus een mooi mens!Mooier dan die klagende vrouw met maatje 34 die zichzelf nog te dik vind en
graag aan het \"Modebeeld\"(?)wil voldoen!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ik zal zelf nooit gaan klagen bij iemand die bijv.nog dikker zal
zijn dan ik!Ik vind dat niet op zijn plaats!
Ik zal ook geen lelijke dingen zeggen bij iemand waarvan ik denk dat ze haar ribben zou kunnen tellen....
Ik mag het denken...maar zeggen,en dan dus kwetsen...NEE !!!
En nogmaals dat is mijn doel van deze topic.:HET MAAKT ER NIET UIT HOE JE BENT....WEES JEZELF!!!!! Da\'s wat telt.!!!!!!
Als ik morgen kon bereiken dat de Media ophield met het blijven brengen van foto\'s van de z.g.n ideale DUNNE vrouw
dan zou ik heel tevreden zijn!En niet alleen ik...zeker weten dat
er meerdere zijn die dit hebben!!!
Er is geen ideale vrouw,en geen ideaal beeld...dat zou niet mogen.
Ik wilde ook verhalen horen van vrouwen die dus dun zijn,en
begrijpen wat hun \"kwaaltje\"is door te zeggen \"Er moet nog wat af\"Het blijkt dus allemaal onzekerheid te zijn!!!
Mede door mijn werk in de kleding zie ik vrouwen met allerlei verschillende maten.
Ik vind het fijn als ik elke vrouw(Mijn klant) met een prettig gevoel weer
weg zie gaan.Dat ik ze behandel zoals ik zelf behandel wil worden.Beleeft dus!
Ik geef ze advies,en zorg ervoor dat ze zich goed voelen.Dik of Dun .....Alle maten,alle soorten vrouwen,het is een goed gevoel als ZIJ zich goed voelen!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Als iemand heel dik is,wat ik natuurlijk ook mee maak,en ik kleed ze mooi aan,dan zijn ze vaak zo mooi en trots!Daar geniet ik van!!!Dan denk ik \"Missie geslaagd!\"een gelukkige tevreden klant!!!
Snap je waar ik heen wil?....Ik wil hiermee zeggen dat het voor mij niet uit MAG maken wie of wat ik voor me heb.
Ik hou rekening met anderen.Als ik iemand heb die absoluut
denkt niet te kunnen slagen met kleding.Ga ik die persoon eerst een beetje peilen door vragen te stellen.En vervolgens ga ik
op zoek naar de leukste kleding!!!.als die persoon verteld door
medicijnen dikker te zijn geworden,vertel ik dat ik dat herken
En zij is blij...er is herkenning.Als ik vervolgens zeg dat ze een leuk mens is,en ik kleed haar aan en ze straalt vervolgens
is het goed voor mij!!
Vaak krijg ik allerlei verhalen,en natuurlijk deel je dan vaak ook
het een en ander.
Ik luister altijd!!!!
Maar kwetsen?...nee dat zal ik nooit doen!!!!!!
Als ik heel dunne vrouwen als klant krijg help ik ze ook met
heel veel plezier.Ik heb zelfs een vaste klant,die ik altijd weer
op een leuke manier kan helpen,en die ook eerlijk verteld dat
ze het lastig vind maat 32 / 34 te hebben.
Maar we kunnen "samen"altijd leuke kleding voor haar vinden.
Zij is eerlijk en oprecht...Ik ook !
Zij gaat ook met veel plezier de deur uit,en komt iedere keer weer bij me terug,.Daar geniet ik dan van!
Als je eerlijk en open je minpunten kunt vertellen,en dat wil
delen dan moet dat kunnen Maarrrrr.....Ga niet als je heeeel dun bent lopen klagen bij iemand die veel dikker is.En zeker niet als je ook nog de rede kent.Nou,zo ging dat dus bij mijn schoonzus en mij.En lijk ik op haar?...Nee,Nee,en nog 'ns
Nee !!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ik vertel hier mijn verhaal...en als je goed leest zie je dat dat
verhaal een heel eerlijk DOEL heeft.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Verder zal ik me idd proberen minder te ergeren aan bijv.mijn
schoonzus.
Zij moet nog leren eerlijk en open over haar "eigen onzekerheid"te zijn.i.p.v dit te projecteren op anderen.!!!
Daar kan ik dan alleen maar van denken ...ze is onzeker...laat
'r maar!!!!!!!
Bedankt voor de reacties tot nu toe!!!
groetjes mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 40581 |
Hey Smartie2006;
Allereerst bedankt voor je reactie.hartstikke fijn dat je het begrijpt.En dat we wat kunnen \"delen\"...!!!
Ik vond je bericht heel goed geschreven,eerlijk...en uit je hart.
En ik weet zeker dat er zo nog heel heel veel vrouwen lopen
(zoals wij)die zich kunnen irriteren aan bepaalde uitspraken
of handelingen van de Maatje 34 / 36 Vrouwen.(Sommigen zijn daarbij idd ook nog Popjes....)
Laat ik voorop stellen dat mijn irritatie niet uit Jaloezie voortkomt.Ik ben met mijn maat 40 wie ik ben...Maarr...het blijft
wel zo dat wat ik al zei;alles in de Media echt gericht is op Maatje 36 met een knipoog naar 34.Hoe dunner je bent des te Meer ben je \"in\"\"....Maarrr...is dat wel zo?Of liever gezegd.
waarom is dat?...waar halen we dat vandaan?Wie bepaald
dat?
Het wordt nu eens tijd dat de rollen eens omgedraaid worden.
Dat de dunne typjes eens inzien dat heel dun...niet mooi hoeft
te zijn!!!(En dat een boterhammetje extra geen kwaad kan...)
Bij jonge meisjes is het zelfs zo,dat die al bezig zijn of ze niet
te dik zijn...Dat is toch erg?...
Terwijl er zoveel ziektes zijn,en je gezondheid zoveel malen
belangrijker is,Overheerst dit \"gezanik\"nog steeds....Hoe of je eruit ziet!!!!!
Ik snap best Smartie dat je een beetje jaloerse gevoelens krijgt
als je vriendin alles aan kan,en jij moeite hebt met bepaalde kleding.Dat ze maatje 34 /36 heeft en ook lang blond haar heeft....Weet je waarom?...Omdat ook dat door de hele Media
opgelegd is als Het ideaal beeld!!!En waarom zou dat leuke meisje met maat 38 en die donkere haren nou niet het ideaal
beeld kunnen zijn?Of dat lieve en aardige vrouwtje van verderop...met die bruine krullen en maatje 42?Misschien heeft
zij wel een veel mooiere uitstraling.?
Het gevoel van de dunste zijn bij bepaalde mensen,geeft je natuurlijk weleens een goed gevoel.Misschien op de momenten dat je even twijfelde aan je zelf.(je lijf).
Ben je bij je vriendin dan NIET de dunste,Ja...dan hoeft dat dus
niet te betekenen dat zij dus de leukste hoeft te zijn jullie twee...
Toen mijn schoonzus bij mij op visite was geweest,en we hadden het gezellig gehad,Gaf ik haar die knuffel...ik hield haar vast,en zei dus dat ze een \"fijn\"(Dun)mensje was...
Toen zei als antwoord gaf \"Nou,er mag nog wel 2 kilo af...\"
knapte is gigantisch af....
Sinds die tijd zie ik geen leuke dingen meer van haar...Geen
uitstraling,alleen maar die obsessie van haar dun willen zijn...!
Dat ze toen geen rekening hield met mij,en mijn gevoelens neem ik haar kwalijk!!!Maar wie weet...vertel ik het haar op een goed moment nog weleens....
Ik die toen maat 42 had (door mijn Anti depressiva)wilde alleen maar LIEF zijn voor haar...Zij met maatje 34 ....En ze zegt iets,waarbij ze NIET nadenkt.....Ze heeft me daarin diep teleurgesteld!!!!
Nu ik dan weer 40 heb,en ze ooit zag dat ik goed afgevallen was,gaf ze me daar (uiteraard....)geen complimentje over...
Of ze kan t niet hebben....Of ze is teveel met haar eigen (niet
overtollige)kilo\'s bezig....
En zo zijn er dus een aantal in mijn omgeving waar ik me dan
aan kan ergeren....(met maatje 36)
Dan denk ik.\"Mens,zeur niet...je hebt geen grammetje vet...wees er blij mee\"
Ik heb het zelfs vorige week meegemaakt dat iemand die ik goed ken met haar lijn bezig was.Ze is 18 jaar,...leuk om te zien...maatje 36/38,...Zij vertelde over dat ze er vorige keer
aan dacht om haar vinger in haar keel te steken...en op die
manier maar af te vallen. \"Ik heb het uiteindelijk niet gedaan\"zei
ze....
Toen vroeg ik haar \"Als jij jezelf al te dik vind.,Hoe zie jij bijv.mij dan ?\"
Als een heel mooie vrouw,met hele leuke kleding en een leuke
kop.Zei ze toen....(Ik vond het een lief complimentje...)
Toen dacht ik...Hey ze ziet wel de Pluspunten van mij...hoe kan dat?...Waarom ziet ze dat wel bij mij,en niet bij zich zelf?
Zo werkt het dus!!!
Want toen zij nog niet afgevallen was,zag ik een mooie vrouw
met een indische afkomst,echt een mooi figuurtje en een schat in de omgang....
Waarom zag zij dat zelf niet?
We zien dus vaak niet datgeen wat een ander wel in ons ziet....
Smartie2006,ik hoop dat je nog \'n keer gaat reageren...want
ik vind het leuk/fijn dat we dit kunnen bespreken!!!!
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 40580 |
Beste Pieneke,
Ik irriteer me inderdaad...En ik zou deze topic wel \\\\\\\"Ik irriteer
me aan mijn zeurende schoonzus\\\\\\\"hebben genoemd,als het
ook alleen om haar ging!!!
Maarrrr....helaas is het nou eenmaal de waarheid dat er veel
vrouwen zijn die alleen maar dun,dun,dun willen zijn.En het
het liefst maar noemen,noemen,en noemen....
En daar irriteer ik me inderdaad aan!En als je mijn berichten goed gelezen hebt,kun je ook lezen waarom.
Ik heb mijn topic geopend om te kijken waarom vrouwen zo denken,waarom ze alleen maar met hun gewicht bezig te zijn.
Om het beter te kunnen begrijpen!!!!Dus dat is alleen maar heel
positief.Ook al zit er nu nog wat irritatie.En ik hoor het steeds
vaker om me heen....En wat ik al schreef,Ze vertellen het vaak
in mijn bij zijn...Toeval of Niet.Ik heb er geen zin in,om dat aan te moeten horen.Want wat bijv. Lauwtjuh al schreef...het is min of meer vissen naar complimenten.
Ik ben altijd heel behulpzaam en vriendelijk tegen mensen,Maar
je zou het eigenlijk een dagje moeten aanhoren...Dan zou je misschien beter snappen wat ik bedoel,dan doordat je dit nu leest.Want het is vaak moeilijk om het te beschrijven,en dat het
dan ook overkomt zoals ik het werkelijk bedoel!!!!
Misschien komt het doordat ik zelf ook best wat meegemaakt heb waardoor ik in ben gaan zien dat je gezondheid echt het
aller aller belangrijkste is...Daardoor heb ik geen zin in mensen
die niets of weinig hebben meegemaakt en dan lopen te zeuren over die ene kilo die er nog af moet....Terwijl ik dan kan denken...\\\"Waar heb je het over\\\"(en daarmee bedoel ik nu even de bewuste personen...in mijn naaste omgeving...)
Ik vind het fijn om het hier van me af te mogen schrijven,en dus beter begrip te krijgen voor deze vrouwen...Dankzij Lauwtjuh merk ik al aan mezelf dat ik al wijzer ben geworden.Doordat we er samen over kunnen praten/schrijven.
Het is toch juist fijn dat je op dit forum van je af kan schrijven...
En misschien komt er een goed moment dat ik bijv. mijn schoonzus o.a gewoonweg de waarheid wil/kan zeggen...
Dat zie ik zelf ook wel in....
Het gaat mij er vooral om...Ik hou zoveel rekening met anderen....Ga niemand bewust kwetsen,of opmerkingen maken dat een ander denkt \\\\\\\"Wat moet ik hier nu mee?\\\\\\\" of
\\\\\\\"Waarom zeg je dit nu?\\\\\\\"
Waarom houden die bewuste personen dan ook geen rekening met een ander?...In dit geval met mij ?...Waarom ben
ik de aangewezen persoon om tegen aan de praten op zo\\\\\\\'n moment?
Tuurlijk ga je irritatie krijgen...En tuurlijk zul je dat in mijn berichten lezen...Anders had ik niet hoeven schrijven.
Maar ga je niet teveel aan mijn berichten irriteren Pieneke,dat
zou ik niet leuk voor vinden.Want dat is niet mijn opzet.Ik heb er zelfs geen baat bij als ik anderen irritatie zou bezorgen...(!!!!)
Eigenlijk hoop ik met mijn berichten JUIST die vrouwen met maat 34/36 te kunnen bereiken...Ik wil ze graag op een eerlijke manier \\\\\\\"Leren kennen....\\\\\\\"Zodat ik het begrijp.
Dat is alles.!!!!
Vanuit dat standpunt kan ik verder....Dan snap ik beter wat
er in hun omgaat!En kan ik misschien over een tijdje ook eens
gaan praten met de mensen die mij NU irriteren in mijn naaste
omgeving,zonder kwaad te worden!!!Dat het ook onzekerheid
is heb ik inmiddels door.Ook het projecteren daarvan....
Ik hoop Pieneke dat ik het zo goed heb uitgelegd.En ik blijf erbij
dat je met schrijven nooit helemaal duidelijk overkomt.
Er hoeft voor mij geen koffie aan te pas te komen,om me verder duidelijk te maken.Ik weet dat ik met een goede bedoeling deze topic heb gemaakt.En met Irritatie misschien
geschreven heb(Van me af geschreven heb....)
Maar ik merk wel dat ik me er nu veel beter door ben ga voelen,Dus ik ben al goed onderweg.....
Wie weet,Kan ik over een poosje het allemaal nog eens heel
rustig vertellen..Op een open en eerlijke manier.....dat geen wat me al een tijdje dwars zat...Aan die gene waar aan ik me ergerde....
Mede dankzij de \\\\\\\"\\\\\\\"gesprekken\\\\\\\"\\\\\\\"die we hier in deze topic hebben gehad....
Als dat zo is...heb ik mijn doel bereikt.En mijn hart gelucht!!!!
Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 40579 |
Ik denk Laura,dat je de spijker op zijn kop slaat door te zeggen
dat mijn schoonzus gaat vissen naar complimenten...dat zelfde heeft haar Moeder (Sorry,ik vind het een geweldige tut hola...)ook!!!
Door bijv. te zeggen \"Ik moet altijd lijnen...\" wil deze mevrouw
horen \"Jij,Lijnen?...welnee...dat heb jij toch niet nodig\".
Ik vind dat je best mag klagen...maar ik zelf doe dat tegen mijn beste vriendin.Zij kan bij mij haar hart luchten en vertellen wat
haar dwars zit over haar lichaam.En ik doe dat bij haar.Omdat
het nodig is dat je over bepaalde \"Vrouwen Kwaaltjes...\"\"dit met iemand kan delen.
Omdat ik het toch eigenlijk meer bespreekbaar wil maken dat
de hele hype rond het Slank zijn een beetje de spui gaten gaat
uitlopen besloot ik het hier op het forum te zetten.
Wat ik nu al lees hier bij de berichten op deze topic is,dat zelfs fotomodellen die 1 kilo aankomen al klagen.Dan denk ik
waar gaat dit naar toe?
Overgewicht is niet gezond,Maar Mager zijn en dan nog klagen over die ene kilo,dan zit het toch echt tussen je oren!!!
Mijn schoonzus gaat zelfs zover dat ze haar man naar fitness
stuurt.Hij is er minder moe door geworden door het sporten,en dat is zijn reden.Maar voor haar mag er bij hem echt geen buikje komen,En fietsend naar de sportschool want....\"Je moet hard zijn voor jezelf\" zegt ze dan....
Als ze \'n chocolaatje van de schaal pakt als we op visite zijn
zegt ze\"O,oooo Lekkerrrr\".Soms krijg ik daarmee het idee dat
ze zo overdreven wil doen,Onder het mom \"Ik kan het hebben\"\".
Nu niet gelijk denken dat DAT dan weer tussen mijn oren zit...
Want hoe lullig het ook is,Ik heb de (Soms vervelende)eigenschap dat ik mensen heel goed aanvoel.Ik zit wat dat betreft altijd goed met het inschatten.....9 van de 10 keer kan ik iemand zo uittekenen....Ook al duurt dat even......
Ik heb voelsprieten...de ene hangt daar,en de andere aan de andere kant...Want er ontgaat me niets...
Soms zou ik willen dat DAT minder was.Dat ik me er voor kan afsluiten.Maar ik heb,en dan noem ik \"situatie schoonzus\"even
als voorbeeld,Helaas niet het vermogen om me van zulke mensen niets aan te WILLEN trekken...Ik voel het aan...
En in dit geval ,Ik voel dan \"ze wil iets zeggen\"... Of wat Lauwtjuh dan zegt \"Ze vist naar een compliment\".
Goede voorbeelden zijn,Ze kijkt altijd naar me...En een tijdje geleden had ik een kapsel en even later bingo!...Ze had het zelfde....Maar omdat ik dat al wist van te voren,Heb ik mijn haar weer terug gebracht naar wat het was....Gewoon weg
omdat ik er geen zin in had,dat dit ELKE KEER weer zo gaat...
Ik erger me daar aan.....
Ik wil gewoon lekker zijn wie ik ben...Ik ben Mira en that\'s it...
Geen gezeur,Geen gezanik...ik ben ik....1.66 , 71 kilo.Een leuk hoofd ,leuk haar,Best een mooi lichaam(Al is het niet superstrak....)En het voornaamste...Ik wil aardig zijn voor anderen....
.Zie ik iemand die iets leuks heeft dan geef ik de persoon een complimentje,en vraag netjes \"Mag vragen waar je het vandaan hebt\".
Ik las ook in een van de berichten..dat het niet eerlijk is dat sommigen niet mogen klagen die al dun zijn...
Ik zou zelf nooit gaan lopen zeuren als ik in het bijzijn ben van iemand die dikker is als ik...Dat vind ik geheel onterecht.Ten eerste weet ik niet waarom ze dikker is...(Gezondheid?...Snoep?...Kunnen vele redenen zijn...),en ten tweede vind ik het niet nodig om MIJN PLUSPUNTEN op te gaan noemen in het bijzijn van haar.
Zou ze vragen \"Vind je mij mooi?\"Dan zou ik eerlijk antwoord
geven,En haar PLUSPUNTEN opnoemen!!!Absoluut!!!Omdat ik vind dat een mens daar recht op heeft.Eerlijkheid,maar ook...
een complimentje op zijn tijd.
Nu noemde ik net op dat je niet weet om welke reden iemand
aangekomen is...Dat kan alles zijn.Voorbeeld ben ik zelf,Dat ik de medicijnen kreeg en daar van aankwam.
Er waren eerlijke mensen in mijn buurt die het zeiden dat ze
het zagen.En er zijn nu mensen die zien dat ik afgevallen ben
En weer Mira ben met maat 40.De gene die ik hiervoor was....
Ik ben daar dan trots op.
Maar het is niet eerlijk dat iemand die zelfs op de Kinderafdeling kan slagen...(Mijn schoonzus dus...)Nog gaat lopen \"zeiken\"over de 2 Kilo die ergens (je kan blijven zoeken...)nog teveel zit op haar lijf...
Dan denk ik \"Hoe erg moet het worden?\".
Kom er dan voor uit dat je een probleem hebt!!!Ze weet van mij toch ook dat ik een Burn Out hebt gehad,Zwak was..en toen medicijnen moest gebruiken....Ze heeft me toch gezien met mijn Maatltijd repen?.....
Waarom houd ze zich dan \"groot\"....?
Tegen haar dochter van 12 zegt ze \"Wij kunnen elkaars kleren aan \"....
Dan denk ik...Ben je daar trots op?....Je bent zelf 42....wil jij
dan kleren aan van iemand van 12 ?....
Haar motto is SLANK
Mijn motto is GEZONDHEID
Daarmee wil ik duidelijk maken wat mensen als grootste belang zien!!!
En ik heb er alle begrip voor dat iemand Psychiche problemen heeft,....en daardoor dun wil zijn..ik heb zelf ook Psychische problemen gehad,en ik heb ze bespreekbaar gemaakt.Er is geen schaamte meer.....
Maar als iemand haar eigen onzekerheid wil projecteren op mij...Dan ben ik daar kwaad om.Dan denk ik\"Toon je zwakte.\"
heb ik ook gedaan....(ook al kost het tijd en moeite...)
Ik hou zelf altijd rekening met andere mensen...Wil ze geen pijn doen!!!!!Dat wens ik omgekeerd ook niet!!!!
Wat ik nog wil zeggen...Ik begrijp \'t gewoon echt niet....
Staat er op mijn rug geschreven \"Zeg Maar wat je wil zeggen.....\"
Hou rekening met iemand!!!!!
Ik ga mijn schoonzus toch ook niet zeggen dat wat ik ZOU KUNNEN ZEGGEN....Gewoonweg..omdat ik niet wil kwetsen....!!!!!!!!
En ik ga ook niet zitten vissen naar complimenten!!!
Ik wil...waar ik ook ben...de ruimte hebben om te kunnen zijn
wie ik ben....
Ik Accepteer jou,Accepteer mij!!!
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 40577 |
Hoi Laura,
Ik denk dat ik van jou wel kan leren hoe het is als je onzeker bent,en zoals jij zelf al zegt,Nadat je al iets teveel hebt gegeten(Bijv.met Pasen...)al roept:Er moet weer 2 kilo af !!
Dat lijkt idd wel iets op de uitspraken van mijn schoonzus.
Maar ik wil toch weten,Hoe zien zij dat...ze vind zichzelf al gauw te dik,met haar maatje 34......Hoe ziet ze mij dan?...Met mijn maat 40?
Of ziet ze dit alleen bij zichzelf dat ze zich dik vind?
Hoe ziet zij haar spiegelbeeld?
Ik weet wel dat ze een keer zei;"Als ik dikker wordt krijg ik hele rare benen..."
En zo heeft ze af en toe weleens van die uitlatingen waarvan
ik denk':"Ja,...en wat moet ik hiermee?"
Dit heeft erbij mij voor gezorgd dat ik eigenlijk niet of nauwelijks meer bij hun thuis kom.Gewoon weg omdat ik zelf
onzeker ga worden van haar onzekerheid...(Snap je t nog?)
Wat betreft mijn spataderen...Accepteren dat ik nooit een korte rok aan zal kunnen kan ik niet...Maar ik leer er wel mee
leven hoor...Bij mij staat een wat langere klokkende rok gewoon wat leuker.En die draag ik altijd wat stoerder,dus dat
ziet er dan al goed uit.Maar ik heb het ook weleens heel erg
warm...Maar dan trek ik liever een luchtige linnen broek aan,dan dat ik in een korte rok of broek zal lopen.
Aan het zwembad of strand maakt me het niet uit.Maar echt
gaan winkelen of naar een feestje met een korte rok.Nee...
Dus wat dat betreft heb ik (vind ik zelf)het eigenlijk niet echt
geaccepteerd.Anders zou ik er wel lak aan hebben...
Maar ik ben al jaren verkoopster,en daar heb ik ze van gekregen.Van al dat staan.
Maar ik vind dat er ergere dingen zijn.,En zoals ik er nu mee omga is het voor mij okay.
Nu wil ik nog tegen je zeggen...Ik ben ook niet altijd een van de zekerste persoontjes hoor!!!Net zoals jij met je vriend...Hij zegt s''Ochtends dat je er goed uit ziet.Dan meent ie dat ook
en dat compliment moet je vasthouden.
Als ik sÓchtends niets hoor...vraag ik zelf al..."Vind je t leuk staan wat ik aan heb?"
Gewoonweg omdat ik dat even nodig heb....
Maar er zijn natuurlijk ook dagen dat ik dat compliment aan mezelf kan geven.
Het is zelfs zo..ik voel me bijna altijd goed en.tevreden met mijn
lichaam.Zeker nu ik ook let op wat ik eet,en of ik wel goed beweeg op 'n dag.
Maar zodra ik dan weer bij die magere vrouwen in de buurt kom die ook nog eens beweren dat ze dik zijn of echt
n paar kilo moeten afvallen.Kan ik me onzeker gaan voelen...
En dat snap ik nou niet.....
Wat is dat dan denk ik dan?....Ik ben toch okay?...Waarom ga ik me onzeker voelen omdat zij zich in wezen onzeker voelen?
Misschien toch omdat hun zichzelf dik vinden..dat ik denk,wat moeten ze dan wel niet van mij vinden?....
Of ze zeggen het in mijn buurt om er juist zelf beter van te worden...
Ik snap t niet,Jij Laura?
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 40574 |
Hoi Laura,
Ik vind het heel eerlijk dat je dat schrijft!!!Goed van je!!!Ik denk idd dat het ook bij die anderen tussen hun oren zit...Maar ik snap soms niet waarom IK er elke keer tussen moet zitten...
Ik vang dat soort gesprekken altijd op...
Daarom besloot ik het hier op te schrijven...Ik voelde me er zo
rottig bij.
Ik die juist dikker was geworden van mijn medicijnen...En er niet buiten kon...Ik had geen keuze...
En dan kan/kon ik niet begrijpen dat deze vrouwen met hun
maatje 36 zo klaagden...Misschien ergerde ik mezelf nog het meest aan mijn schoonzus met maat 34 die wist dat ik druk bezig was met lijnen en toen doodleuk zei';"Ja,er moet nog 2 Kilo af....".
In feite voelden op dat moment twee mensen zich doodongelukkig dus...Zij omdat ze nog niet tevreden was met
wie ze op dat moment was.... En Ik omdat ik druk bezig was met die kilo's eraf te krijgen en zij doodleuk aan kwam met haar magere lijfje en die 2 kilo die er volgens haar zo nodig nog af moest.....
Ik weet wel dat ik sinds die tijd mezelf niet echt meer kan zijn...
Ook al kan ik denken'"Je hebt een leuk hoofd Mira..."",dan kan
ik nog denken aan die opmerking van toen die zij maakte...
Al ging het over haar zelf...Ik dacht..Nu ben ik in haar ogen dan Stevig,Of misschien zelfs Dik.
En door die onzekerheid duw je dan maar weer een reepje
chocola naar binnen,want ach...je voelt je even heel zielig...(zo heb ik voorheen ook jaren geleeft...vreetbuien/emotieeten...)
Ik ben nu bezig met mijn Gezonde Gewicht!!!Dus geen streef gewicht...Maar wat volgens de tabellen goed en gezond is...
En ik wil me gewoon weer fitter voelen..en dan voel ik me vast ook wel weer zekerder....
Wat die spataderen...Vervelend he?!...Geheimpje verklappen?...Ik heb ze ook!!!!Vind ik 't leuk?...Nee...Maar ik heb
het geaccepteerd.
Jaren geleden ben ik er 2 keer aan geholpen...Ik doe t niet meer....
Kijk,een korte rok aan...Nee,dat zul je mij niet zien doen...Da's best jammer,Maar het is nu eenmaal zo...En ik wil er niet nog een keer aan geholpen worden....
Ik heb geen mooie benen...Ze zijn stevig,en achterop zitten
die spataderen aan mijn rechterbeen.In mijn knieholte,en naast
mijn knie.
Zo heeft iedereen ook wel zijn minder mooie dingen...
Ik vind het jammer Laura,dat jij jezelf lelijk vind!Want zoals je altijd schrijft vind ik je aardig,en denk ik dat er een leuk mens achter zit...
Maar ik kan dat natuurlijk tegen je zeggen,Jij hebt een beeld van jezelf,en dat is niet zo positief...
Misschien kun jij me helpen met het begrijpen dan van al die
anderen die zo ontzettend met zichzelf in de knoei zitten....Dat ik het allemaal beter leer te begrijpen,zonder er zelf weer onzeker van te worden?!!
Ik heb ook mijn (zeer)onzekere perioden.Vooral voordat ik ongesteld moet gaan worden....
Ik heb in mijn familie ook een nicht die Anorexia heeft gehad.
Ik kan met haar heel goed praten over Psychische problemen.
Dan denk ik:Jij hebt iets meegemaakt,Met jou kan ik praten!!!
Zij heeft tenminste een verhaal...Een reden om over haar lijn
te praten.
Dat heeft mijn schoonzus,en die troela van haar moeder niet...
En zelfs die 2 collega's ook niet....Althans...Nog niet...want zoals jij al zegt,ze hebben dus een probleem...met zichzelf...
Ik vind het jammer dat de Media ook zo bezig is met het gegeven dat vrouwen slank MOETEN zijn.Terwijl aan de andere kant wordt beweerd dat mannen dat dus niet mooi vinden als ze zo dun zijn.
Snap jij 't?
Ik wil het in ieder geval heel erg graag leren begrijpen allemaal
En Laura,ik wil je bedanken voor je reactie!!!!!
Liefs van Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 40572 |
Hallo Allemaal,
Ik wil even iets kwijt....
Een aantal jaar geleden ben ik aan de Anti-Depressiva begonnen.Op advies van mijn Huisarts.
Met het eerste medicijn voelde ik me als een Vis in het water...
Maar daar kwamen de kilo\\\'s.....Ik werd pafferig en ging van
maat 38/40 naar maat 42/44 van Broeken. en maat 40/42 van shirts.
Met deze medicijnen ben ik ivm de Eetbuien die ik ervan kreeg
weer gestopt.en ben toen aan een ander medicijn begonnen...
\\\"Ineens\\\"verloor ik al een aantal kilo....
Mooi meegenomen dacht ik!!!Maar het is altijd zo gebleven dat
na Vakantie,0f Gezellige dagen de 2 a 3 kilo er zo aanzitten.
Van boven heb ik maat 38/40 en van broeken draag ik maat
40.Dus daar ben ik al heel gelukkig mee!!!
Nu hoor ik de laatste tijd alleen om me heen Klagende vrouwen met maatje 34 / 36...\\\"
Een schoonzus van mij zegt met haar maat 34 \\\"Ja,er moet nog 2 Kilo af....\\\" (Tuurlijk meid,....Waar moet \\\'t van af dan?)
Een collega van mij ,heeft een figuurtje waar ze trots op mag zijn.Mooie slanke taille.En wat stevigere benen.Maatje 36 heeft ze.En die wil ook...een paar kilo er nog af...Wijzend naar
haar Vetrolletje...
Ik ben dan zo geirriteerd dat ze lopen te klagen...
Ze hebben geen medicijnen nodig,ze komen niet zo 1,2,3 aan
en toch lopen ze te zeuren.
Ik snap dat niet!!!!
Ik knap daar echt gewoon op af!!!De moeder van mijn schoonzus begon tijdens een verjaardag te noemen dat ze
altijd aan de lijn moest.....(En ze ziet er al zo breekbaar uit...)
Later haar dochter nog die begon te zaniken over die 2 Kilo met haar Kindermaat 34.Toen had ik het gehad....
Er zijn zoveel vrouwen die proberen met een grotere maat die zo graag willen afvallen.En dan heb je wat te vertellen vind ik.
Dan mag je praten over die paar kilo te veel.
Gelukkig zijn er ook veel die zeggen;IK ben zo,dus het is goed zo!!!
Ik worstel nog weleens met die paar kilo,en dan vanwege mijn gezondheid.Ik mag met mijn 1.66 niet te zwaar gaan wegen.Daar let ik op.(ik weeg nu 71 Kilo )
Zeker nu ik met mijn medicijnen aan het afbouwen ben.Ik wil
gewoon gezonder worden.
Ik weet van mezelf dat ik me aan die Dunne vrouwen erger
omdat ze zeuren.Je hebt niks te klagen toch?
Het is geen jaloezie ,Dat weet ik heel goed van mezelf.Maar ik
Kan dus wel denken.\\\"Waar praat je over?\\\"Wees trots dat je
zo bent,en dat je verder geen Medicijnen nodig hebt waar je
dikker van kan worden?En dat je gezond bent!!
,Want ik was er van de week gewoon boos en verdrietig over,dat sommigen zich zo gedragen,Terwijl ze niets mankeren!!!
En het dan altijd noemen ....En dan altijd als ik in de buurt ben...
Ligt \'t aan mij?Dacht ik nog even..Nee,deze \"Dunne Dames\"zijn
zelf zo onzeker.
Het grappige van alles is,Dat ik weet dat deze vrouwen,mij er
altijd leuk uit vinden zien,En een ervan me altijd zo Lief en mooi
kan vinden.
Misschien juist daarom dat ik denk.Jij ben ook mooi.Wees er trots op!!!!!
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 40358 |
Hoi Pola!!!!
Het gaat best goed met me ....(ondanks die pijn af en toe in
mijn hand...)
Echt meer kan ik er pas over zeggen (zegt mijn huisarts)
over een paar maanden...(wat het afbouwen betreft...)
Ik slik nu om de 2 dagen mijn medicijnen...En dan moet ik er mee gaan stoppen.
Ik hoop dat het lukt!
Je hoort weer van me!
Bedankt voor je belangstelling!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40356 |
Momenteel typ ik dit berichtje met mijn linkerhand(schrijfhand)
in een zwachtel,want ik heb al een paar dagen pijn in mijn hand.
Het lijkt erop dat het bij de muis van mijn hand zeer doet,en
het trekt door naar het bot/pezen
Soms voel ik het amper,andere keren voel ik het en trekt het
door naar mijn pols.
Is er iemand op het forum die deze klachten herkent?
Ik dacht zelf aan een overbelaste hand.Maar ik weet zo snel
niet waar van het zou kunnen komen....
Misschien kan iemand mij advies geven?...
Alvast bedankt!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40347 |
Hoi !
Ja ik herken dit wel hoor!!!Het oude onverwerkte verdriet
komt "ineens""boven.het vraagt er alsnog om,om toch nog
verwerkt te worden.
Ik merkte dit ook met de dood van mijn opa...En ik ben wel
onder hypnose gegaan!
Voor mij hielp dit wel voor een heel groot gedeelte...
Ik heb nog meer "oud zeer",en daar wil ik "zelf"mee aan de
slag gaan.
Veel dingen komen toch weer boven.Op momenten waarop je
het soms niet verwacht.En reken maar dat je daar van uit je
doen kan raken.
Ik kan me er echt heel verdrietig en vervelend van voelen,Dat
ik echt dus dagen niet goed in mijn vel zit.
Op dit moment gaat het dan weer...Ik herken en erken heel veel dingen van dat oude zeer....
Onverwerkt dus....En nu moet ik ermee aan de slag.
Dat heeft tijd nodig...
Maar als ik weer onder hypnose zou ""moeten" zou ik het zo weer doen...Maar eerst wil ik het zelf proberen.
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40172 |
Hoi,
Vervelend he?!...Het is best moeilijk te accepteren dat je het "moet"gebruiken.
Maar eenmaal door de 2 a`3 weken heen gekomen,(En dat
is moeilijk,Maar toch doorzetten!!!!)zul je zien dat je resultaat
gaat zien.En dan voel je je alweer wat beter...
Ik ben zelf gestopt met Paroxetine,en ben nu met Fluoxetine
bezig.Maar ga vragen om iets anders...
Zo is het toch samen met de huisarts een kwestie van kijken
welk medicijn het beste bij je past.
Heel veel succes,en over een paar weken moet je maar 'ns
laten weten hoe het met je gaat!!!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40067 |
Hoi Pola!!!
Ja,ik ben aan het afbouwen.
Van de week had ik mijn eerste flinke huilbui al...
Omdat er toch een vorm van woede zit.Ik was op bepaalde
dingen boos.Ook boos op het feit dat ik al die jaren anti-depressiva MOEST slikken!!!
Tuurlijk heeft het me geholpen,Maar ik wil dan ook zo graag
zonder die chemische "troep" kunnen leven.Die wil is zo groot!!!!
Ik was al aan het kijken naar Natuurlijke Middelen.Ik heb eens
gelezen over een middel dat Radiola heet.Maar volgens mij
(Ik heb ook op Google gekeken...)heet het eigenlijk anders.
Het is wel een natuurlijke anti-depressiva zeg maar.Ken jij t misschien?
Natuurlijk ben ik best een beetje "bang"dat het mislukt.Maar de
WIL is groot,dus ik ga ervoor.
En als het niet lukt,Meld ik me weer bij mijn Huisarts.Zo heb ik
het afgesproken....
Lief dat je zo''n belangstelling toont Pola!!!!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40065 |
Daar ben ik weer....
Een bezoek aan mijn huisarts na heel goed dingen overdacht
te hebben ,en hier zit ik dan...
Wij zijn er achter gekomen dat ik Teveel bijwerkingen heb van
de Fluoxetine,en dat ik nu "sterk"genoeg ben om te gaan afbouwen.
Misschien lukt t misschien ook niet,Maar het is mijn grote wens het toch te proberen,en ik ben er nu klaar voor!!!
Mocht het niet goed gaan,Krijg ik andere medicijnen.Maar ik
wil het eerst even zelf gaan proberen en het een tijdje de kans geven!!!
Na verloop van tijd,zal ik weer wat van me laten horen,of dat
gelukt is.
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40063 |
Hoi Pola,
Wat fijn dat je reageerde,....
Ik heb het opgeschreven,en ga van de week weer naar de
Huisarts toe.
Ik zal het zeker aan haar voorleggen !!!
Wat betreft de Therapie,...Ik heb echt jaren Therapie gekregen,en toen gebruikte ik geen medicijnen.Uit de therapie
kwam dat ik Overgevoelig ben.Reageer heel snel op bepaalde situaties.Daar ben ik mee aan de slag gegaan,en dat ik nu weet dat ik een HSP-er ben (high sensitive person)scheelt al een stuk.Ik heb er over gelezen.,En wil even geen therapeuten meer aflopen.Tijdens mijn menstruatie en vlak daarvoor heb ik de grootste pieken en dalen.Dus vandaar dat ik Antidepressiva voorgeschreven kreeg.In het begin was ik daar heel erg boos over.Maar het helpt in zekere zin wel...
Maar met deze Prozac variant heb ik eigenlijk niets of weinig...
Na mijn overleg met mijn huisarts v.d week zal ik zeker even
laten weten hoe het afgelopen is!!!
Pola,Bedankt!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40061 |
Ik heb een vraagje,
Een aantal jaar geleden begon ik met het gebruik van Paroxetine 20 mg.Daar ben ik ivm mijn toegenomen eetlust en gewicht mee gestopt,en vorig jaar November begonnen met
Fluoxetine.(oftewel Prozac.)
Maar nu wil ik toch een afspraak maken met de huisarts en vertellen dat ik niet echt heel veel baat heb bij Fluoxetine,en dat ik wel een ander middel wil proberen,Maar dan een met de minste bijwerkingen.Dus ook geen Gewichtstoename,en Eetlust verhogende bijwerkingen meer ....
Maar nu wil ik weten van jullie,(Wie er ervaring mee heeft...)
welk middel kan ik als opvolger gebruiken?
Ik hoor het graag !
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40054 |
Ik ben vanochtend bij de Huisarts geweest,En het is echt absoluut goed met mijn Borst.
We hebben de vorige uitslagen erbij gehaald,en ik legde ineens gisteravond een link tussen mijn medicijnen(prozac),en
de klachten die daarna met mijn borst kwamen.
Ik heb altijd al Mastopathie gehad,en daar kom ik niet van af,Maar de medicijnen hebben het extra aangewakkerd.
Nu ga ik stoppen met mijn medicijnen.(Langzaam afbouwen)en dan kijken we of de klachten minder zijn geworden/of helemaal weg zijn gebleven.
Ik ben heel positief om af te bouwen,En we zullen zien wat de
toekomst doet.
Ik ben er klaar voor!(En blijf Allert!!)
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40053 |
Hoi Mij,
Wat fijn dat je een reactie stuurde,Want ik maak me dus alweer een paar dagen best ongerust.
Morgenochtend heb ik een afspraak met mijn huisarts.En een
paar maanden geleden heb ik dus de Mammografie gehad.
Mijn klieren zijn wel actief...dat voel ik ...dat is hinderlijk...
Dus ga ik morgen weer naar de dokter,En als het over een tijdje nog zo is weer,...Want ik wil het absoluut in de gaten
houden.
Ben wel een beetje rustiger nu ik weet dat het niet altijd iets
ergs hoeft te zijn,en dat jij nu schrijft dat je het herkent!!!
Maak ik wil altijd wel graag duidelijkheid,Desnoods ga ik weer
terug naar de Poli om een scan te laten maken...Ik moet weten
wat het is.
Als ik meer weet schrijf ik 't hier weer op.
Bedankt voor je reactie!!!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40051 |
Vorig jaar had ik \\\"ineens\\ helder vocht dat uit mijn linker tepel kwam...
Ik was behoorlijk geschrokken natuurlijk,en heb toen een afspraak gemaakt met de huisarts.,Ik kreeg een verwijzing voor het Ziekenhuis voor een Mammografie.(Daar wilde ze me eerst een aantal maanden laten wachten....Maar op mijn aandringen kon ik in een ander ziekenhuis terecht die zelfde week nog!!!)De Mammografie die heb ik gehad...
En alles was Gelukkig goed!!!,het kon te doen hebben met mijn Hormonen...ik gebruik medicijnen...Fluoxetine 20 mg.,en zelf had ik het idee dat het daar iets mee te doen zou kunnen hebben.
maandenlang ging het goed,En ineens was het daar gisteren weer....
Weer vocht uit mijn tepel.
Ik heb wel altijd vreselijk last van mijn Hormoon-huishouding
maar nu ben ik toch wel van plan \\\"weer\\\" naar de Huisarts te gaan.
Is er iemand die hetzelfde meegemaakt heeft?
Ik ben altijd snel bang dat ik iets ernstigs heb,daarom heb ik het vorige keer allemaal goed na laten kijken...Maar nu,ben ik er weer onzeker van!Ik denk er dan de hele dag aan...
Ik hoop dat iemand iets weet
Alvast Bedankt!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 40043 |
Dank je wel Hal.
Jij en alle anderen ook een fijne pasen toegewenst!!!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 39794 |
Ik herken dit heel goed!Jaren geleden heb ik hier last van gehad,En ik had dus allemaal witte puntjes,en mijn amandelen waren heel erg opgezet.!!!Leken wel hele grote bulten.
Ik ben toen doorverwezen (op eigen verzoek)naar een KNO
arts in het Ziekenhuis,en ik hoefde me hier verder geen zorgen om te maken.
Als het vaker voor kwam kon ik er aan geholpen worden,Maar
het was verder onschuldig.
Op zuurtjes zuigen (Of bijv.Kruidensnoepjes van Kneipp,of
Kamille smaak van Rucola)kan heel goed helpen.Spoelen met
Zout/of kamille werkt ook goed.(Ontsmettende werking)
Iemand anders heeft me weleens gezegd dat het een soort
van Angina is.Want het doet echt heel erg zeer op zo'n moment en je kan amper praten.
Heel veel sterkte!!!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 39784 |
Hallo Allemaal!!!!
wat een foute zaak zeg...Ik ben deze topic helemaal vergeten!!!!!Sorry,Sorry...want jullie zijn allemaal zo lief geweest om te reageren!!Allemaal bedankt voor jullie tips!!!
Het is idd waar,dat als je jezelf verbied ook maar een snoepje,chipje,of chocolaatje te nemen dat je zin daarin juist
veel en veel groter wordt!
Dus ga ik het idd aanpakken met een dagboekje,en toch af en toe iets lekkers....Maar dan ook echt af en toe!En 1x per week
op de weegschaal.
Het boek van patty Harpenau zal ik zeker gaan bekijken.
Iedereen bedankt voor jullie verhaal!!!geeft toch een steuntje
in de rug!!!!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 39780 |
Ik spreek door mijn werk verschillende vrouwen,die als klant
regelmatig laten weten hoeveel er nog af moet...(Pashok uit,en
Pashok direkt weer in....)
Maar nu hoor ik ook verhalen,hoeveel er al af is.....Dan ben ik
toch altijd wel geinteresseerd,want jaren lang vocht ik tegen die paar kilootjes overgewicht....(En zo af en toe nog weleens....)
Nu wil ik wel eens weten waarom er zoveel middeltjes bestaan,terwijl de meesten zeggen dat ze \\\"door niet te snoepen\\\" Kilo\\\'s zijn kwijt geraakt.!!!!
Gewoon/Normaal eten,en niet snoepen...Geen Pillen dus!!!
Zijn er nog meerdere mensen dit dit zo hebben ervaren,en hebben volgehouden?
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 39778 |
Hoi Fleur,
Wat fijn voor je dat je nu met je zus op vakantie gaat!!!!En goed
dat jullie er eerst duidelijke afspraken over hebben gemaakt!!!
Ik ben blij dat je nog even reageerde,want ik heb mijn brief aan de kant gelegd.De nodige "fouten"eruit gehaald,en nu heb ik die onzekerheid nog...."Hoe zal hij reageren?" "Doe ik het nu wel goed?"....etc...
Ik ben op het moment dus erg onzeker.Zal ik wel,zal ik niet...
En die brief ligt er maar te wachten.
Het allerliefst zou ik zeggen,dat ik al die jaren nog zoveel van
hem ben blijven houden,en hem dus verschrikkelijk mis....
En dan ben ik weer "bang"dat ik dan weer het verkeerde zeg...
Maar,Ik weet dat als ik deze brief NOOIT zal schrijven,ik dan
ALTIJD spijt zal hebben...Dus...ik moet het "gewoon"doen....
We worden alleen maar Ouder,en ik vind het echt zo jammer als al die jaren voorbij gaan,zonder een broer/zus relatie....
Dit had ik vroeger nooit kunnen denken...Dit is ons echt overkomen,en ik heb er wel een boodschap uit gehaald...
Nu nog die stap...want wat jij zegt Fleur,dat maakt me dus een beetje onzeker.Dat als ik die brief verstuurd heb,is het "afwachten"....Dan geef ik het als ware uit handen....
Maar het troost me ..dat ik dan eindelijk kan zeggen dat ik hem
zo mis...want dat heb ik nooit meer gezegd...
Liefs Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 39777 |
Hoi Fleur,
Wat lief dat je een reactie stuurde!!!Dank je wel!
Ik heb inderdaad het idee dat ik zeker bij mijn eigen gevoel moet blijven,en de verwijten absoluut uit die brief moet laten.
Eerst moet ik hem zeg maar mijn richting op krijgen.Daarna kunnen we altijd nog verder praten.Hoop ik....
Ik heb hem in ieder geval al een verjaardagskaart gestuurd,en nu dan nog de brief.
Hoe zijn jij en je zus eigenlijk verder gegaan Fleur?Hebben jullie alles uitgepraat?
Toch stonden jullie er allebei voor Open om samen weer verder te gaan he?!
Ik hoop(diep van binnen)dat mijn broer er ook voor open zal
staan.Of op z'n minst over mijn brief zal nadenken....
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 39775 |
Allereerst,even een bedankje voor jullie reacties!!!!!!!!!!
Echt fijn om te lezen dat er mensen zijn die iets herkennen van mijn verhaal!.....
Kokopelli,ik moest even slikken toen ik je berichtje las...
Ik ga mijn vriend vragen om de \"foute zinnen\"even uit mijn brief te halen.En zo moet er uiteindelijk de \"juiste brief\"over-blijven.Die wil ik absoluut deze week nog versturen...
Ik heb voor mijn gevoel niets meer te verliezen...Ik wil niet meer de afwachtende persoon blijven,maar het voor mezelf
duidelijk krijgen.
Misschien krijg ik wel nooit antwoord.Maar ik heb een heel klein beetje de hoop dat ik op z\'n minst zijn gevoel op gang kan
brengen.Dat er, ook al is het een duidelijke NEE van zijn kant,ik
het dan voor mezelf kan gaan afsluiten.Want dan zit er niets anders op denk ik...
Maar ik ga eerst uit van iets Positiefs.Al weet hij inderdaad alleen al dat ik hem heel erg mis.En er dus ook een leegte is ontstaan....Dat wil ik hem zeker schrijven.
Ik hoop dat er nog meerdere mensen hier op het forum zijn die
me nog wat kunnen vertellen (Advies,eigen ervaringen...etc.)
groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 39772 |
Jaren geleden zijn mijn broer en ik elkaar min of meer kwijt geraakt.
Ik had een relatie,Hij kreeg een relatie,en daar ging het fout...
Teveel om hier op te noemen...en het duurt al 20 jaar (!!!!)We
zien elkaar alleen nog op een Begrafenis,en ik kan er gewoon
niet langer meer mee leven!!!!
Al jaren worstel ik met dit gegeven,en ik heb in het verleden al meerdere keren mijn neus gestoten als ik het wilde goed maken.
Toen werd ik ziek,Ik was overspannen,en jaren daarna volgde een Burn-Out.,
Emotioneel was ik helemaal op!!!Om weer overeind te krabbelen heb ik mezelf afgesloten van alles wat me geen goed kon doen.Dus ook van mijn broer en mijn schoonzus.Gewoon,om mezelf te beschermen .....
Ik heb van me af geschreven en die brief heb ik aan mijn vriend laten lezen.Ik wil het na al die jaren nog 1 keer proberen.Lukt het dan niet...ja,dan moet ik er dus mee \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\"leren leven\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\".
Ik mis mijn broer heel erg....En ik wil hem heel graag deze brief sturen,Want het mag en kan niet zo zijn dat het op een dag bijv.helemaal niet meer goed gemaakt kan worden!!of dan
onze ouders het niet meer zouden kunnen meemaken.
Dat lijkt me echt verschrikkelijk....
Al jaren probeer ik\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\"net als hij doet\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\",afstand te nemen...Maar wat ik al zei,Kwam er weer een begrafenis,dan zagen we elkaar weer,en had ik om het zo te zeggen Dubbel zoveel verdriet....
Nu ben ik het dus zat...Ik wil het niet zo hebben als zij het willen...Ik wil het juist goedmaken.
Al die jaren heeft het mijn Psyche heel erg beinvloed....
Ik zal mezelf altijd blijven afvragen,\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\"Waarom\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\"ons dit overkomen is,en waar het vooral \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\"goed\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\"voor is geweest,Al heb ik zelf een klein beetje een invulling daar aan gegeven...
Ik kan het nu nog proberen....Ook al bestaat de kans dat ik weer \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\"onder uit\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\"ga...Maar dat risico neem ik,Omdat ik duidelijkheid en vooral eerlijkheid nodig heb....
Mijn vraag is,Heeft er iemand op dit Forum dit ook meegemaakt?
Herkent iemand dit verhaal?....Hoe kun je het beste een brief schrijven?
En zijn er ook mensen die zoiets hebben meegemaakt,en het voor zichzelf hebben afgesloten?En hoe?
Ik zou het graag van jullie willen horen!!!
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 39685 |
Hoi Arja,
Ik herken dit ook heel goed,Denk dus altijd dat het o,a van mijn medicijnen komt.,
Heb een aantal jaar geleden een Burn-Out gehad,En heb nog
elke middag dat ik even op de bank ga liggen.Of soms is het
zo extreem dat ik echt 2 uurtjes moet gaan slapen,En dan ga ik echt even naar bed.
Daarna knap ik wel weer op.
Ik heb nu 2 dagen achter elkaar gewerkt,en dan ben ik actief
en gaat het met mij vaak beter dan dat ik thuis ben.
Wat dat is weet ik niet,Maar misschien toch de afleiding ...
Het leven is tegenwoordig allemaal jagen,Jagen Jagen,Dat wil ik niet meer...Maar het gebeurt.
Ik zorg elke dag als ik druk ben voor de nodige pauze\\\'s.
Dat heb ik op mijn werk,dus 0ok thuis....Dat heb ik mezelf echt
moeten aanleren.
Ook ik ben 38,en vind het soms moeilijk dat ik vaak zo moe ben.Heb vaak bloed laten prikken,en laten onderzoeken,maar
er kwam niets uit.Daar ben ik dan ook wel heel dankbaar voor.,Maar het blijft lastig dat je soms overvallen wordt door
die vermoeidheid.
Ik neem af en toe weer gas terug.,Plan even minder in,en hou er rekening mee dat ik na te veel druk,weer wat rust neem.
In de hoop dat ik mijn lichaam daar heel veel goed mee doe.
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 39659 |
Hoi Floppy,
Als ik je verhaal lees,dan herken ik hier in hoe ik zelf jaren
geleden was....
Altijd maar die Angst...En toch zo tegen Anti Depressiva zijn...
Ik wilde er ook nooit aan.Ik was er helemaal tegen.
Daarnaast zei mijn moeder vaak;gebruik die troep maar niet,je
kunt het zelf ook wel...\"(Alsof ze wilde ontkennen dat ik het
Juist WEL nodig had...)
Ik \"Moest\"het op een gegeven moment gaan gebruiken want
mijn huisarts zei,dat ik het anders niet zou gaan redden...
Ik stond op Emotioneel vlak helemaal vast...Alsof ik bij de minst
geringste Emotie al niet meer \"kon\"....En dan kontstant die Angst....Hartkloppingen,Paniek....En dan werd ik weer angstig
om dood te gaan...en zo ging het maar door,en door,....
Ik ben toen toch maar mijn voorgeschreven medicijnen gaan
gebruiken,en met zeer goede begeleiding van mijn huisarts kwam ik er weer bovenop.
De Angst is weg....De rust is terug....
Floppy,ik vond het ook niet leuk om dit te moeten gebruiken,Maar het is zo,dat de meeste mensen medicijnen hebben voor het een en ander...En Ik mis nu eenmaal een \"stofje\"\"waardoor alles veel heftiger lijkt dan het is,..
De Toppen worden wat afgevlakt,en toch ben ik weer \"mezelf\"geworden.,
Als ik TOEN wist ,wat ik NU weet...had ik er eerder aan begonnen,en had ik mezelf niet onnodig veel verdriet gedaan door het NIET te gebruiken...
Het is moeilijk,en dat snap ik heel goed...Maar geloof me,Als je
het probeert zul je zien,dat je je over een poosje toch beter zult voelen...!!!!
Ik wens je heel veel succes!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 39418 |
Het is helemaal niet vervelend Ilonka dat we met dit onderwerp bezig zijn.Want als het ons niets doet,hoeven we
er niet op de te reageren!!!
Maar ik wil je heel graag een beetje helpen hoor,En zo zijn er nog meer die dat wel willen.!!!Fijn toch?
Maar uiteindelijk moet je de \"rest\"zelf doen.En ik denk als ik je verhalen zo lees,dat je dat over een tijdje ook zeker zal gaan
doen.Want je hebt heel veel geduld...maar ook dit raakt \'n keer op.
Wat ik heel sterk merk is,dat je alles achter gelaten hebt om met deze jongen verder te gaan.maar het is achteraf best een
teleurstelling geworden,want jij doet zoveel voor hem...Terwijl hij zo weinig voor jou doet....
Het is wel geven en nemen in een relatie.!!!En ik vind jou veel te lief om alles maar zo voor hem te doen,om het maar zo leuk mogelijk te maken.
En wat krijg je er voor terug?.....Volgens mij ben jij in deze tijd al veranderd in een andere Ilonka.Tenminste,dat denk ik...
Als hij niet in kan zien wat hij met je doet,dan vind ik hem echt ontzettend dom!!!Een meisje wat met hem samen gaat wonen,dat alles doet om het gezellig te maken.Dat veel voor deze jongen over heeft.(Je cadeautje met gedichtje is al een teken dat je een lief mens bent...)En Meneer ziet het niet....
Misschien omdat hij het nu al vanzelf sprekend vind...En hoe moet dat nu verder?Jullie staan pas aan het begin!!!!
Mijn idee is,dat als ik je over een tijdje zal spreken dat je niet meer met hem samen woont.Tenminste...als hij niet veranderd
is.En als ik het zo lees,veranderd er maar 1 bij jullie in de relatie,en dat ben jij Ilonka!!!!Hij blijft stil staan....En dat gaat vroeg of laat een keer fout.
Het is goed(ook al is het nog zo moeilijk)om (weer)voor jezelf
leuke dingen te gaan doen.Ga maar wat ondernemen.En het zal zeker helpen dat het nu weer lekker weer wordt,Want dat heb ik zelf ook,dan voel ik me weer beter...(zo\'n winterdip is maar niks he?!)
ik weet zeker dat het goed gaat komen met jou,Maar het zal misschien nog een tijdje duren.Intussen laat je je niet verder
onzeker maken.En ga je lekker op stap...(Ook al zit hij dan achter zijn computer.....)Enne...kijk \'ns lekker om je heen als je toch op stap gaat!!!!!!
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 39415 |
Moeilijk he Lonkjuh?....
Als ik het zo lees,houd hij maar heel erg weinig rekening met
zijn Ilonka.....!!!Dat het er niet in zit bij hem,om eens iets leuks
te ondernemen (Behalve achter zijn computer hangen...)mag geen excuus zijn om geen rekening met jou te houden.Dat hij zelfs jouw leuke ideetje om iets te gaan doen samen vergeten
was vind ik een hele domme zet van hem!!!
Ik mag niet oordelen over je vriend,Maar ik heb een beetje het
idee dat jij in deze relatie Overgeslagen wordt.Wat jij vind,wat jij wil,daar wordt niet of nauwelijks rekening mee gehouden.
Ik denk dat als het niet tot hem door wil dringen allemaal,je toch eens moet gaan kijken of je werkelijk wel met deze jongen verder wil.....
Want ik zou hier zelf helemaal geen trek in hebben....En dat er dan nog wantrouwen bij komt,kan ik me heel erg goed voorstellen.En het is gemakkelijk om te zeggen "Alle mannen doen dat..."(Porno kijken).Hoe weet hij dat nou?Het gaat hier
niet om alle mannen...Het gaat hier om HEM !!!!En vooral...Wat hij doet met JOU!!!!
Misschien werkt het als je eens iets meer je eigen gang gaat,
Iets leuks doen met een vriendin,En net doen of het kijken naar
die beelden op internet je niet of nauwelijks nog boeien...Als het niet "Spannend"meer is ..of "stiekem"gebeurt,is de lol er misschien sneller van af...
Misschien iets meer je eigen gang gaan en zo weer werken aan je "eigen Ik"...(Dus daardoor ook je zelfvertrouwen weer
vergroot.)
Ik denk dat jij meer met hem bezig bent dan met jezelf...En hij is
meer met zichzelf bezig dan met jou....(Snap je t nog?)
Lieve Lonkjuh,ik wens je veel succes!
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 39413 |
Ik denk dat daar wel wat in zit...Het gaat niet zo zeer om het kijken naar Porno,Als wel het geheimzinnige erom heen...
We willen graag weten waarom zo\'n vent Porno kijkt,en als we het dan vragen,of er toevallig achter komen,voelt íe zich
\"betrapt\"...
Terwijl je in een relatie zo makkelijk open en eerlijk kunt zijn..
\"Wat wil Jij?\" en \"Wat wil ik ?\"...Dan kan het zo zijn dat de ene man wel Porno wil kijken,en de ander niet...Maar zeg het
dan gewoon..Ga het niet stiekem doen,Want dan voelen we ons \"belazerd\" toch?
Je hoeft niet alles leuk of goed te vinden van elkaar,Maar ook
daar moet je samen uit komen...En elkaar daarin respecteren.
Stiekem doen is zo simpel...De kunst is...Om aan te geven dat je graag bijv.naar Porno kijkt,en het dan bijv.\"samen\"kunt gaan kijken.Of er tenminste over kunt praten,\"waarom,je het wilt zien...\"
Ik praat nu even over het algemeen....
Liefs en Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 39412 |
Wat goed dat hier zoveel mensen op reageren!!!!!!!!
Ik probeerde met mijn vriend nog een discussie aan te gaan over dit onderwerp,maar weet je...halverwege dacht ik"Ach,laat maar...wat heeft het voor zin...."
Ik moet zeggen Lonkjuh,dat ik het knap van je vind dat je zo eerlijk bent in het verwoorden van "jou/jullie Probleem"!!!Heel goed van je...Nu kun je het hier met ons delen,en dat zal voor
jou al een opluchting zijn.
We kunnen nooit voor elkaar denken,en praten,Maar helpen kunnen we proberen.
Ik moet je zeggen dat ik je heel erg goed begrijp,Maar ook ik kan niet voor je beslissen wat je moet doen.
Maar ik vind wel dat je vriend zeker rekening moet houden met
jouw gevoelens.Net zo goed als jij dat zal doen met zijn gevoelens toch?
Je mag de ander zeggen wat je prettig vind,Maar ook wat je niet prettig vind.Sterker nog,Je moet t zeggen!Daarvoor heb je toch een relatie.
Laat je niet meer onzeker maken!!!Je bent een open en eerlijk mens,En ik weet zeker een heel mooi mens!!!En als hij geen rekening met je wil houden,dan ziet hij niet wat hij zou Moeten
zien.Dat jij jij bent,en daardoor zo uniek!!!!En al die opgepompte
troela's van het internet,of welke sex site van het internet dan ook,Kan niet tegen jou op!!!!Want van die beelden zijn er zoveel...en van jou is er maar 1!!!!
Neem rustig de tijd en ga je niet rottig voelen hoor!!!!Een beslissing neem je nooit ineens,En voordat je de verkeerde neemt is het belangrijk om af te wegen of het je allemaal waard is.
En als je erover wilt praten...Hier op het forum luisteren we naar je hoor!!!!En we schrijven je ook weer terug!!!!
Liefs en Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 39407 |
Eigenlijk zijn we het er dus over eens,dat we er zelf mee kunnen doen dat wat we willen doen....
We kunnen ons zelf helemaal onzeker en gek laten maken,Maar we kunnen het ook over een andere boeg gooien,en ons niet afhankelijk laten voelen van het doen en laten van zo\'n vent!!!
Is ook niet nodig want is het ook niet bewezen dat Vrouwen vaker vreemd gaan dan mannen?....
Dus,....Als het uit de hand zou lopen (Ook bijv.met Mijn eigen vriend!!!!),dan zou ik me niet langer meer onzeker willen voelen over het feit,dat hij naar \"Blote wijven op het Internet\"
heeft zitten kijken...\"Zijn Probleem\"mag dan niet het mijne worden!Dan kap ik ermee!!!
Het gaat erom,wat we er dus zelf mee doen...
En zolang wij het hier gezellig hebben,en er zijn nog \"mooie & Goede Momenten\"en er is Liefde...dan is er voor mij niets aan de hand.
Maar,ik ben geen makkelijke hoor!Wat ik al zei,Het moet geen Verslavende Vormen aan nemen .....Dan ben ik er zelf klaar mee.
Lonkjuh,Ik wil je nog even zeggen dat ik het goed vind dat je dit onderwerp hebt aangekaart!Daarom ga ik je Onderwerp
een hoge waardering geven!!!
Eerlijk en open heb je dit verteld,En ook iedereen die een reactie gaf heb je ermee beziggehouden(waaronder Ik...)
Dat betekent dat het dus een Goed Onderwerp is,dat \"Leeft\"
bij ons allemaal.
Liefs en groetjes Mira., |
29 april 2010 20:13 |
| 39401 |
Beste Lonkjuh,
Ik denk dat je moet "leren"het niet al te zwaar te nemen allemaal!!!!
Betrek het kijken naar die site's niet op jezelf!!!Hij kijkt niet,omdat jij NIET MOOI BENT,maar omdat hij NIEUWSGIERIG
is.
Ik ken niet alle mannen natuurlijk,maar als wij vrouwen al zoveel op elkaar lijken(Wij hebben ook onze eigenaardigheden toch?),Dan zullen de meeste mannen ook
wel op elkaar lijken.Het zijn Nieuwsgierige wezens...beetje
Jongensgedrag is het...Stiekum kijken....Lekker spannend toch?...
Ja,okay...ik ben ook liever het type Open en Eerlijk....Maar ik denk dat dat niet te vergelijken is.
We tillen er te zwaar aan als we denken dat ze kijken omdat wij niet mooi zouden zijn!!!
Zolang die "snol"van de "Site"niet naast hem ligt,vind ik het prima.Ik ga me er niet meer teveel over opwinden....
Maar ik geef toe,dat ik het ook niet leuk zou vinden als het een beetje uit de hand zou gaan lopen.Dan lijkt het verslaving,en dat moet het niet worden.
Ik denk wel dat als we zeggen;Nou,kijk maar...doe maar...
Dat het dan al minder spannend voor ze is...
Zeg daarbij ook dat jezelf ook niet te klagen hebt,en jijzelf ook
regelmatig kijkt,en het is al helemaal niet spannend meer...
Tenminste...Ik denk dat het een beetje zo werkt..
Mijn vriend werd vroeger "betrapt"toen hij een jaar of 12 was met een sexplaatje in zijn broekzak.Tijdens het leeghalen van
zijn broekzakken voor de was,zei zijn moeder"Wat is dit?"...
Als ik aan hem jaren later vroeg,"Wat ben je aan het doen?""
kan ik me ergens voorstellen dat hij daarbij de blik van zijn Moeder voor zich zag,....Hij voelde zich in het nauw gedreven,en reageerde heel erg fel tegen mij.
Ik heb gezegd,Als je eerlijk bent,of er gewoon over praat wat
je "graag wilt binnen onze relatie",dan hoef je je ook niet aangevallen te voelen.je kunt er open en eerlijk over zijn,Ik ben
niet zoals je Moeder destijds....
Maar mijn vriend is al geen prater...Ik "moet"er altijd naar vragen......Maar dan krijg ik ook antwoord!!!!
Ik wil me niet langer afhankelijk voelen van een persoon...Dat is denk ik wat jij ook moet leren...
Leer eerst vrede te hebben met het feit dat Jij ,Jij bent....en Hij is Hij....
Wat wil jij?......(Vraag het jezelf!!!!)
Wat wil hij?(Vraag het hem eens!!!)
Wat ik wel vind...Zolang ze toegeven dat ze het doen...Zijn ze
in wezen toch ook "Op hun manier"eerlijk!
Dat kan ik wel waarderen!En dat is niet naief...dat is Liefde...
Hij kan ook helemaal zijn mond houden!
wij vrouwen willen Alles weten....en mannen in wezen ook...
Maar op "een andere Manier"...
Zijn we allemaal niet nieuwsgierig?
Ik wel.!!!..Alleen ik hoef niet zo nodig blote mannen te gaan bekijken waar dan ook.Maar ik kijk weleens naar andere mannen...Tuurlijk...En als ik mijn eigen vriend dan weer zie,Is íe weer zo "vertrouwd"...Dat "zijn wij"denk ik dan.Dat staat los van Wie Hij alleen is,en Wie ik alleen ben.
In het dagelijks leven zijn we trouw!!!!En dan herhaal ik het nog eens...Dan zou ik als VROUW zijnde eerder vreemd gaan
dan hij!!!!
Stel dat zo'n blote troela uit de computer zou stappen...recht
op je vriend af....
En jij komt tegelijkertijd de kamer binnen...op een "manier zoals
HIJ dat graag zou willen....(dat mag jezelf invullen...)...
Dan weet ik 100 % zeker dat hij die troela terug zou duwen in de computer,die uit zou zetten...en vervolgens met jou naar
boven zou gaan!!!!
Misschien een beetje overdreven uitgedrukt,maar je snapt dan
wel wat ik bedoel toch?
Ik heb hetzelfde gehad,...Ging er helemaal in op....Het probleem werd groter en groter....Maar ik heb het aardig terug weten te dringen....
Anders wordt het alleen maar erger,en erger...Terwijl het in wezen een hapje lucht is waar we ons druk over maken...
Pffffffff.......................Ik blaas het weg....
Nu jij nog lonkjuh!!!!!!(Kom Op!!!)
Groetjes en Liefs van Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 39398 |
Beste Lonkjuh;
Ik heb even gewacht met reageren,Maar voelde dat ik dit toch even moest doen...
Ik herken heel veel in jouw verhaal!!!!!Bijna het zelfde heb ik zelf meegemaakt.En ik weet dat het iets is waar je ontzettend bezig mee kunt zijn....(En waar je \\\\\\\"helaas\\\\\\\"alleen maar onzekerder van wordt...)
Mijn vriend deed dit ook...Jaren geleden leerde ik hem kennen,en vraag me niet hoe,Maar via de computer kwam ik er op een dag achter dat hij ook sex site\\\\\\\'s keek...En dit niet alleen op de computer,Maar ook via de TV,Video,en het leek wel een obsessie voor hem...(ook zelfbevrediging etc...)
We hebben omdat ik er zo ontzettend onzeker van werd,iemand ingeschakeld,en daar mee gepraat.Maar dat hielp ons geen van beiden.want sterker nog..we kwamen er lachend vandaan omdat het een verschrikkelijke hulpverleenster was.Nou,ja...het had in ieder geval opgeleverd dat we er met een smile vandaan kwamen...
Maar op een dag was het dus weer mis.Ik kwam er bij toeval achter dat hij dus die site\\\\\\\'s weer bekeek...Nou heb ik een \\\\\\\"neus\\\\\\\"voor \\\\\\\"stiekum\\\\\\\"doen,dus ik kom altijd (of ik dat wil of niet)achter de waarheid.
Ik werd er onzeker van...Ik dacht dat alleen die \\\\\\\"snollen\\\\\\\"het helemaal waren.En zo ging ik op mijn tenen lopen.
Ik vergat dat ik zelf ook de moeite waard was/ben,En dat ik zeker niet overgeslagen wordt wat mannelijke aandacht betreft...En dat ik niet afhankelijk ben van mijn vriend.Dat er ook nog zoiets bestaat als \\\\\\\"eigenwaarde\\\\\\\".
Toen ben ik zelf gaan Chatten.Ik vond,dat als hij iets kon doen.,kan ik het ook....
We draaien de rollen \\\\\\\'ns om!
Maar op een gegeven moment was ik zo dat ik zei dat ik aan het chatten was met een man,en dat ik ermee zou stoppen als
hij zou stoppen met \\\\\\\"Stiekum\\\\\\\"doen.
Dat was afgesproken!Ik stopte met Chatten,en mijn vriend stopte met.....Nou ja....ik dacht dat hij zou stoppen met...
Totdat ik er laatst nog \\\\\\\'ns naar vroeg,Hoe het nu allemaal ging
met onze relatie,....En" het Probleem Computer"...
\\\\\\\"Ach zo af en toe kijk ik weleens,Maar het stelt weinig voor..
en blablablablabla ....\\\\\\\"
Op dat moment dacht ik maar een ding,Dit heeft geen enkele zin.Echt totaal niet.Ik vraag...Maar krijg ik echt wel een eerlijk antwoord.?
Ik heb zoveel vetrouwen in hem...En ik wil best aannemen dat
het \\\\\\\"niet te veel voorsteld...\\\\\\\"\\\\\\\"Maar,wees eerlijk...geef een antwoord,zeg niet:IK doe dat niet meer. En dan later toch weer wel doen.
Ik heb het zelf ook altijd ervaren als een \\\\\\\"vorm van vreemdgaan\\\\\\\Maar ik denk dat het toch meer nieuwsgierigheid is....
Maar,ik heb het liever zo,Met alle lieve knuffels die ik daarnaast van hem krijg.Dan dat hij \\\\\\\"verder\\\\\\\"zou gaan...Dus bijv.een escort service of wat dan ook....
Twijfelen over mijn eigen ik...is veel en veel minder geworden.
Ik ga met niet onzeker (meer)laten maken doordat hij zo nodig
Tieten moet kijken op het Internet!!!!
Ik zou alleen wel willen dat hij dit soort situaties zou betrekken binnen onze relatie.Maar heeft het zin?Vraag ik me dan af....
Mannen en Vrouwen zijn echt verschillend,....Daar zijn we inmiddels wel achter.En ik denk dan een man altijd erg nieuwsgierig zou blijven!
Maar als je me nu eerlijk zou vragen wie er in het dagelijks leven eerder vreemd zou kunnen gaan,of durven gaan...
Dan zou IK dat zijn en niet hij!!!
Want ook al kijken mannen naar al die plaatjes op internet of waar dan ook...Hoe zouden ze zijn als ze t.o zo\\\\\\\'n iemand staan?
Volgens mij durven ze nog veel en veel minder dan in hun wilde fantasie.
En zolang Fantasie geen werkelijkheid wordt,en wij hebben nog steeds onze gezellige en knuffelige momenten samen,Mijn vriend en Ik .Dan vind ik het prima!!!
*********
Lonkjuh,
Je moet een keuze maken,Wil je jezelf hier helemaal in kwijt raken in dit \\\\\\\"probleem\\\\\\\"....
Of...zeg je van..Zolang er verder een fijne relatie is ga ik me er niet langer meer druk om maken?
Als je er niet langer mee kunt leven,(Want echt veranderen zal hij niet denk ik...)dan moet je hoe dan ook voor jezelf kiezen!!!!!!!!Ga jezelf niet onzekerder maken dan je nu al bent!
Je bent zeker de moeite waard,JIJ BENT OOK BELANGRIJK!!!!!!
(Nog belangrijker dan dat hele blote zooitje op het internet!!!!)
Blijf jezelf!
En laat nog \\\\\\\'ns weten hoe het gaat!Ik zal zeker reageren!!!!
Lieve Groeten van Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 39336 |
Ik heb een vraagje...
Ooit heb ik een Burn-Out gehad,en het herstel was er wel...
Maar voor mijn gevoel ben ik nog maar voor 70 % \\\"de Oude
Mira\\\"...
Mijn moeheid na veel inspanning is gebleven,...Regelmatig neem ik tussendoor mijn rust.En daarnaast zorg ik voor voldoende beweging.
Maar is er iemand die dit herkent en zijn/haar voeding heeft
aangepast op dit \\\"probleem\\\"of..staat het helemaal los van de
Voeding?
2x per week eet ik ook Vis...en voor de rest hou ik af en toe
best van een koekje of een chocolaatje.Maar...met Mate!!!
Heeft iemand een tip?
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 39142 |
Ik heb nog 1keer geprobeerd om een samen zijn van mijn schoonFamilie (inv.met het organiseren van familiefeest...)bij te wonen...
Ik kan jullie niet vertellen hoe vervelend ik het vond...
Van mijn gezicht was af te lezen dat ik het niet naar mijn zin had.Sterker nog...ik voelde me vanwege de verplichting zo benauwd,en rottig....Dat ik vanaf de eerste minuut dat ik daar
zat al zoiets had van...\"Ik wil weer weg...\"
Over een aantal maanden gaan we iets doen met de familie
en daar wilden ze nu al over in bespreking (Laten we zeggen ruim een half jaar van te voren....).Ik heb er totaal geen zin in,en ideetjes om in de groep te gooien waar we een weekend heen zullen gaan heb ik al helemaal niet,want IK WIL EIGENLIJK HELEMAAL NIET !!!!!!maar daar kom ik denk ik niet onderuit....
een aantal jaar geleden hebben we ook al zoiets gedaan en toen ging het nog wel....maar nu heb ik er geen zin in.
Ik wordt zo kwaad dat mensen je zo kunnen claimen...
Mijn ouders en familie zijn helemaal niet zo van \":Je moet dit
of je moet dat....\"\"
Waarom mijn schoonfamilie dan wel...?
Een groot probleem...
Ik heb het weer geprobeerd en nu wil ik er mee op houden....
Ik heb geen zin in deze verplichtingen...
Maar intussen vraag ik me af;\"Wat heb ik nu eigenlijk?\"
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 39141 |
Ik heb dat zelf ook...Altijd een leuk cadeautje als ik WEL ga...
Dat zeggen ze ook vaak,Dat ik altijd de leukste dingen kan bedenken!Maar daar gaat het allemaal niet om...
Het gaat om het feit dat iets je zo kan benauwen dat je maar
1 ding denkt;Ik wil dit niet!
En na jaren van strijd met mezelf,heb ik besloten dus dan niet
te gaan als het me te veel energie kost.
Het moet voor mezelf ook leuk blijven.Al die jaren denk ik alleen maar aan een ander,En nu wilde ik dat toch weleens
omdraaien...
Een Kinderverjaardag sla ik nooit over.Als ik maar even kan ga ik daar absoluut naar toe.Met een leuk cadeau en een gezellige stemming.Ik vind ook dat een verplichting,Maar de
ongedwongen sfeer op een kinderverjaardag is veel en veel leuker dan op een verjaardag van volwassenen.Waardoor je al veel meer een ontspannen gevoel krijgt.,
Wat ik leuk vind is een feestje,Met gezellige muziek,en waar
gedanst kan worden.
Dat gemekker,en gezeur op een verjaardag,dat ik nu al meerdere keren heb gezien en meegemaakt heb,wil ik niet meer....
En gezeur over uiterlijkheden pas ik helemaal voor....
We komen toch voor de gezelligheid?
Ik hou niet van claimen...daar word ik echt benauwd van.Ik weet dat ik misschien er weer een keer over heen moet stappen,en toch een keer kan gaan...maar zolang het bij mij niet echt spontaan gaat,zal ik mezelf niet forceren.....
Dan praten ze maar over me,dat ik er WEER niet ben....
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 39140 |
Je hebt wel gelijk Catlover,...Op deze manier laat ik me een beetje kennen....
Maar het is ook zo dat het me zoveel energie kost,dat ik daar
mijn \"trots\"wel voor wil inleveren hoor!
Maar ik ga er de komende tijd maar eens aan werken....
En wie weet over een tijdje zal het me nog gaan lukken om me
er een keer over heen te zetten.
En misschien werkt het wel het beste om direkt te zeggen ,dat
wat ik denk/voel als er weer iemand \"Lullig\"doet,e/o een stomme opmerking maakt.
Ik moet nog een aantal dingen leren....
Maar daar sta ik voor open!
Bedankt voor je reactie!!!
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 39139 |
Weet je dat het fijn is dat er mensen zijn die met je mee denken....!!!En vooral Reageren op het geen mij dwars zit,...en zo proberen te helpen.Hartstikke lief!
Catlover,Ik ben inderdaad even naar mezelf gaan kijken...Waarom vind ik zo\'n verjaardag zoiets benauwends?..
Een aantal keer voelde ik me er zo onprettig,en werden er dingen gezegd waarvan ik dacht;\"Waarom zeg je dat op zo\'n verjaardag?\'\"Mensen hebben vaak op zo\'n verjaardag alleen maar onzinnige dingen te zeggen,en lopen altijd te klagen...
Te roddelen over die of over die...En niks is goed...
Ik vind dat dus echt tijdverspilling....
Ik heb geleerd geen dingen meer te doen die als onprettig worden ervaren door mezelf...
Bij sommige mensen zijn er dingen gezegd of gebeurd waar ik me zo ongemakkelijk door ben gaan voelen,dat ik dus de
\"Makkelijke\"weg kies,en zeg;\"Goed,dan ga ik daar dus niet meer naar toe als ik het niet wil....\"
Soms kan ik maanden,weken,of dagen van te voren al problemen hebben met het feit dat ik \"weer\"een verjaardag heb....Dan raak ik zenuwachtig en uit mijn doen....En soms probeer ik dan tegen mezelf te \"praten\"door te zeggen van:
\"Is het echt zo erg?\"....
\"Waarom wil je er niet naar toe?\"...
Maar echte duidelijkheid krijg ik er niet uit...bij mezelf....
Ik ben een mens met veel humor,ik hou heel veel van gezelligheid,maar ben het liefst met een klein gezelschap...
Of op een feestje,waar ik dansen kan....
Daar voel ik me prettiger.En vooral...waar mensen echt iets te
vertellen hebben....
Misschien heb ik wel een klein beetje een sociale angst...Omdat ik toch bang ben dat er altijd iets gezegd,of gedaan wordt waardoor ik me weer zo ongemakkelijk kan voelen...
Mensen noemen mij in gezelschap altijd de gene die zo gezellig is,en met wie je lachen kan...
Dat is een compliment!Maar diep van binnen zit ook een heel verlegen Mira die zich op \"bepaalde momenten\"\" gekwetst en aangevallen kan voelen....
Ooit ben ik weleens iets aangekomen van Medicijnen...Mijn schoonzus die dus net bij ons op een verjaardag was geweest ging weg,en ik wilde haar nog even een knuffel geven....
\"Wat ben je ook een \"fijn\"mensje he?!\"zei ik....Gezien haar Maatje 34 en haar zeer tengere postuur...\"Nou,er moet eigenlijk nog wel 2 kilo af...\"zei ze toen...
Op dat moment had ik een enorme teleurstelling over me...
Die vrouw,die ik toch altijd aardig vond,Zei met haar magere lijf
dat ze nog 2 kilo te zwaar was ook!!!!!Wat een zeikerd dacht ik toen...Bovendien vond ik het niet zo erg tactvol gezegd....
Het niet nadenken over wat ze zei,en mij er dus met een verbaasd gevoel achter liet.....
Haar moeder is net zo,Op een verjaardag kon ze zo \"Lomp\"uit de hoek komen door een stomme opmerking te plaatsen dat ook over uiterlijkheden gaat.
Ik zie er zelf heel goed uit(Dat mag ik best zeggen...),en ik heb weleens gedacht dat er ook een vorm van jaloezie in zit....
De moeder van deze schoonzus,Liep eerst helemaal met me weg,En nu schuift ze haar dochter telkens naar voren...
\"Ilse dit ,en Ilse dat...\"Altijd daar waar ik bij ben.
Ik heb zoiets van...Waarom is dit nu nodig?Ik kom toch voor de
gezelligheid of niet?...
Maar blijkbaar is zo\'n verjaardag dus het ideale moment van
\"Even laten zien waar je staat\"....
Ik heb in mijn leven al best veel meegemaakt,En ben er na jaren pas achter gekomen dat sommige mensen niet te begrijpen zijn....Nooit te begrijpen zullen zijn....
Maar ik kan er heel moeilijk mijn weg nog in vinden,met deze mensen om te gaan...
Liever negeer ik ze,Of...ik blijf dus weg...Bijv.op zo\'n verjaardag....
Terwijl ik weet...Ik mag er zijn,En laat je niet weg cijferen...
Het leven is \"leren\",dat weet ik...Maar waarom moeten sommigen hun \"eigen onzekerheid\"projecteren op een ander?
En waarom zijn er dan mensen zoals ik...die er zo ongemakkelijk van worden?Waarom leer ik er niet mee om te gaan.Of sterker nog...Wat van te zeggen?
Als ik nu echt een antwoord wil van mezelf,Is dat dus ...
doordat er een aantal keer iets voorgevallen is,Juist op zo\'\'n verjaardag..heb ik er geen zin meer in....
Ik eet nog liever een stukje taart met een kopje koffie bij mezelf
thuis......Dan heb ik het een stuk gezelliger.
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 39135 |
Al jaren heb ik een ontzettende hekel aan Verjaardagen,Verplichtingen,en het gevoel te krijgen dat iets of iemand me wil claimen...
Ik doe zelf 4 keer per jaar een optreden(Theater),en dat is
heel erg leuk om te doen....Dat doe ik heel erg graag,en met heel veel inzet en liefde...Omdat het mijn grootste hobby is.!!!
Maar toch heb ik er dus een hekel aan als er ergens een verjaardag wordt gehouden.Een groot feest vind ik bijv.weer
wel leuk,omdat er dan gedanst kan worden,en je er vrij kan bewegen.
Het is heel dubbel...Door mijn optredens sta ik in de belangstelling,En ook al ben ik dan verkleed,...Ik vind het heerlijk om op het podium te staan...
Maar de verjaardagen en verplichte familie afspraken geven me het gevoel van claimen...en daar krijg ik het benauwd van.
Zelfs zo,dat ik dat dus wil vermijden...
Maar heb ik nu een bijeenkomst voor het organiseren van een feest of bijeenkomst van iets wat ik erg leuk vind,is er geen vuiltje aan de lucht...
Maar als het om de dingen gaat die ik hierboven heb beschreven(verjaardagen e.d)dan is het weer foute boel...
Herkent iemand dit?
Groetjes Mira. |
29 april 2010 20:13 |
| 38845 |
Mijn dochter van 7 is al even verkouden had ook griepverschijnselen.2 weken geleden naar de huisarts geweest,en gisteren weer ,omdat ik \"even\"
verbetering zag,en het daarna toch blijkbaar niet goed uitgeziekt was.
Gisteren hebben we longfoto\'s laten maken in het ziekenhuis.
Maar dit zag er allemaal heel goed uit.
Toch heeft ze vanavond weer een vreselijke hoestbui,waarbij ze zelfs moet overgeven.Ze wordt er zelf
boos om,en dat kan ik me voorstellen want het is best vermoeiend voor haar.
Morgen ben ik van plan weer opnieuw de huisarts te bellen.
Maar misschien is er nu al iemand die evt.raad weet?...
Ik hoor het graag van jullie!
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 38583 |
Allereerst Bedankt dat jullie allemaal wilden reageren!!!
Wat ik er eigenlijk nog aan toe wil voegen is,Dat ik een enorm
verantwoordelijkheids gevoel heb.,En zodra ik maar even denk \"ach,het gaat wel weer...\",ga ik ook weer de dingen doen die ik Wil/Moet doen....
Ik heb me wel voorgenomen dat als het morgen niet beter gaat,ik me dan alsnog \"weer\"ziek meldt...
Ik ben absoluut de beroerdste niet,en ik wil graag mensen helpen,maar ik weet ook dat ik mezelf daar dus tekort mee doe.Dat heb ik in het verleden al gemerkt,Dat mag niet weer gebeuren.
De manier waarop ik min of meer ben opgebeld om dat er nog
meerdere zieken waren,en 2 die op vakantie waren...was niet echt professioneel moet ik zeggen...Ze gaven aan dat ze
zelf moe waren mijn collega\'s,en het zelf ook niet de hele week volhielden om te werken...Ik voelde op dat moment dat ik iets \"moest\"doen...En dat ik op dat moment nog iets \"kon\"doen...
Maar nu ik er langer over nadenk,Denk ik...als ik morgen mijn bed uit kom en me niet goed voel..is het heel jammer Maar dan
denk ik alleen aan mezelf!
Overigens kon ik net niet slapen,Maar weer een \"koppie thee\"
wezen drinken....En hier even mijn verhaaltje van me af wezen schrijven.
Nogmaals bedankt voor jullie snelle reacties!!!!!!!
Groetjes Mira.
|
29 april 2010 20:13 |
| 38579 |
Ik heb een vraag,...
Vorige week kreeg ik griepverschijnselen,Na een aantal
dagen ben ik weer gaan werken omdat er meerdere zieken
waren op het werk.
Aangezien ik vond dat je op deze manier elkaar \\\"moest\\\" helpen...
Gisteren was ik weer zo moe...Heb bijna de hele dag geslapen,en heb lichte keelpijn.
Toch ben ik nog niet zo ziek om op bed te gaan liggen...Maar fit voel ik me ook niet.Mijn twijfels...Moet ik me nu weer ziekmelden of niet?
Wanneer moet je nu toegeven aan je ziekte verschijnselen?
Ik ben echt aan het twijfelen,want je hoort het overal om je heen dat mensen zich niet zo goed voelen met deze griep...
|
29 april 2010 20:13 |
