| 54643 |
Hey Mar,
Ik zag je bericht en kon het toch niet laten om even te reageren. Ik durf niet te beweren dat ik anorexia heb gehad, ik had meer een abnormale controle over mezelf die op gegeven moment te erg uit de hand liep. Ik at niks meer. Ik durfde niks. Geen kaas, geen boter, en zelfs fruit, groente alles... alles was teveel. Alles was slecht. Op gegeven moment kon ik dat niet meer volhouden. Die tweestrijd in mijn hoofd van degene die angstig is van alles wat ik op zou moeten eten naar degene die het idioot vond, omdat ik er erg ongelukkig van werd, slap, bleek en bovenalles wist ik donders goed hoe ongezond het was.
Hoewel voor veel mensen het helpt, hielp een dietiste en een psycholoog niet zo heel goed. Een ander zal het me kunnen vertellen, maar zelf zal ik het nooit vinden. Mijn vriend vertelt me altijd dat ik mooi ben, ik geloof dat hij dat vindt, maar ik zal het zelf nooit vinden.
Ik heb zelf moeten zeggen, ik moet gewoon goed voor mezelf gaan zorgen. Net als jij dat nu doet. Ik heb een plan voor mezelf bedacht. Doordeweeks eet ik streng en gezond. Gewoon gezond ontbijten met crackers en optimel, lunch twee bruine pistoletjes of als ik vrij ben versgebakken broodjes met willekeurig beleg, namiddag altijd een stukje fruit en \'s avonds ook gewoon gezond eten en niet te laat. Daarnaast sport ik drie keer in de week. Dan mag ik in het weekend mezelf verwennen. Af en toe wat lekkers. Geloof mij, hierdoor ben ik beduidend minder bang om dik te worden. Juist omdat ik het goed afwissel. je Moet iets vinden dat bij je past, niemand kan je dwingen tot iets waar je mentaal nog niet toe in staat bent. Als je inderdaad goed wilt eten, zul je moeten beginnen met gezonde keuzes te maken van dingen die je echt lekekr vindt. Waar je oprecht van geniet. Dat heb ik met fruit. Je moet durven en willen eten, dus veilige producten die je lekker vindt zijn altijd de beste keus....
Succes... ik hoop dat je een mooie balans vindt. Want geloof mij, al zullen de gedachten nooit helemaal weg gaan, je kunt zoveel blijer en gelukkiger worden als je minder hard bent voor jezelf. Plus dat het gezonder is. Ik heb helaas al een vitaal onderdeel van de spijsvertering tijdelijk vernaggelt, en pas nu (Lees: drie jaar later) werkt dat eindelijk weer...
Greetz, Pieneke |
2 januari 2009 17:17 |
| 53521 |
Heya,
Ik herken wel wat je doet, dat doe ik zelf ook. Ik ben van maandag tot en met vrijdagavond heel bewust. Ik ontbijt met crackers en optimel, ik lunch met bruin brood en ik eet een stukje fruit tussendoor. Avondeten ook gewoon normaal. In het weekend sta ik mezelf tussendoortjes toe. Dat verschilt van een ijsje, tot een paar koekjes, tot een keertje een kroket. Gewoon waar ik zin in heb. Soms wat meer dan de andere keer. Daar staat wel tegenover dat ik twee tot drie keer in de week zeker twee uur aan gewicht- en conditietraining doe. Dit doe ik doordeweeks.... dus ja... doordeweeks streng en gezond, in het weekend lekker wat extra's.
|
30 juli 2008 17:40 |
| 53520 |
Heya,
Ik herken wel wat je doet, dat doe ik zelf ook. Ik ben van maandag tot en met vrijdagavond heel bewust. Ik ontbijt met crackers en optimel, ik lunch met bruin brood en ik eet een stukje fruit tussendoor. Avondeten ook gewoon normaal. In het weekend sta ik mezelf tussendoortjes toe. Dat verschilt van een ijsje, tot een paar koekjes, tot een keertje een kroket. Gewoon waar ik zin in heb. Soms wat meer dan de andere keer. Daar staat wel tegenover dat ik twee tot drie keer in de week zeker twee uur aan gewicht- en conditietraining doe. Dit doe ik doordeweeks.... dus ja... doordeweeks streng en gezond, in het weekend lekker wat extra's.
|
30 juli 2008 17:39 |
| 43470 |
Ten eerste, mannen blijven zich inderdaad aftrekken. Mijn vriend doet dat ook en vertelt dat dan ook een beetje beschaamd. Maar in feite is het heel normaal. Bijna iedereen doet dat, ook vrouwen. Tuurlijk, als je samenwoont, moet je t niet doen terwijl de ander er gewoon is of er iets van kan merken. Dat is niet geheel gepast nee...
Ten tweede, een stijve doet zéér! Als het te lang zo is wel iig, dus het idee van er vanaf willen klopt wel. Dat is in zeker opzicht echt een opluchting voor mannen.
Ten derde, het feit dat hij een ander voor zich ziet lijkt me niet prettig. Mijn vriend weet altijd te vertellen waar hij aan dacht en waarom hij t dus deed, maar voor zover hij weet ben ik de aanleiding. Ik heb t weleens gevraagd, maar hij was echt een beetje van... he nee gatver, ik heb jou! Ik zou het ook niet leuk vinden. Ik snap ook niet zo goed dat hij je dat vertelt, want natuurlijk zit dat je dwars! Daar zou ik nog maar eens op terugkomen. Of het idd bekenden zijn of gewoon wildvreemde vrouwen naakt afgebeeld in bladen ofzo...
Ten vierde, porno... ik word er ook niet gelukkig van. Mijn vriend vindt t zelf ook niks, maar als een stel mannen het erover hebben, heeft hij opeens zijn verhaaltje klaar. Ik denk dat dat iets is van mannen. Die moeten dat zien want dat is stoer en geil. Maar ik denk niet dat mannen daar per definitie opgewonden van raken. Samen kijken naar een wat nette versie kan trouwens lachen zijn. Maar als het je dwarszit, bedenk dan wat je dwarszit. Dat hij het kijkt of waarom hij het kijkt. En dan zal je dat toch met hem moeten bespreken... maarja, ook weer zoiets wat iedere man weleens gedaan moet hebben he...
|
29 april 2010 20:13 |
| 43461 |
Kdenk niet dat je hem moet zeggen dat je al die tijd gefaked hebt.... dat is behoorlijk pijnlijk...
Kdenk dat je voor jezelf moet leren wat je prettig vindt en dat je zou moeten proberen dat aan te geven. Daarvoor hoef je voorheen dus niet af te kraken, maar kan je het 'verbeteren'. Probeer te leren om hem aanwijzingen te geven. Het gaat twee kanten op... als jij hem niet zegt wat je fijn vindt, dan kan hij het ook niet altijd aanvoelen...
Het was voor mij moeilijk om aanwijzingen te geven en me te laten gaan. Maar geloof me, het is het waard. Doe je ogen dicht en concentreer je op wat je voelt. Als iets niet zo fijn voelt of je weet waar je het hebben wilt, zeg dat dan zachtjes. Dat helpt alleen maar... en je hoeft t niet uit te schreeuwen hoor. Maar als je het fijn vindt en je komt tot het juiste punt, dan ontsnapt er heus wel wat... ontspan... |
29 april 2010 20:13 |
| 43439 |
Heya!
Ik heb het ook in periodes. Ik heb toen echt heel veel bloed laten aftappen en op heel veel dingen getest, maar ik had niks. Ik drink niet eens zoveel, maar eet wel veel fruit en groente. Daar zit ook veel vocht in. Het is wel irritant, maar op zich wel goed om alles eruit te kunnen laten lopen. Alleen het punt dat het moeite kost begrijp ik niet helemaal.. kan je wel ontspannen? Soms ben ik gespannen en dan kan ik idd niet alles kwijt...
XXX |
29 april 2010 20:13 |
| 43380 |
Jazeker wel...
Als je klaarkomt dan trekken zich er heel veel spieren samen. Dat voelt hij zeker als hij op dat moment echt gemeenschap met je heeft, maar ook als zijn vinger on tong zich daar in de buurt bevindt... en daarbij voelt hij je hele lichaam echt wel wat verstijven en daarna extreem ontspannen... |
29 april 2010 20:13 |
| 43122 |
Beetje vreemd vind ik dat wel... dan mis je toch bepaalde vochten zeg maar... volgens mij moet je dat toch doorhebben... |
29 april 2010 20:13 |
| 43099 |
Ik vind je gedichten erg mooi... |
29 april 2010 20:13 |
| 43080 |
Dagdag,
Ik heb daar niet echt een vaste mening over. Mijn idee is dat je niet verliefd wordt op iemands branduren maar op iemands warmte ;)
Zelf voel ik me sneller aangetrokken tot oudere mannen. Ik heb, toen ik zeventien was, een stevige flirt gehad met een leerkracht van midden dertig. Dat heeft wel een aantal maanden geduurd. Misschien niet verstandig, maar ik had het niet gemist willen hebben. Ook toen ik achttien was had ik kort iets met iemand van dertig en ik werd ook vaak mee uit gevraagd door oudere mannen. Dat vleidde me ook en ik vond het zeker leuk want ik viel gewoon op ze.
Nu ben ik 22, en mijn vriend is 27, gaande naar 28. Ik ben dolblij met hem en wat maakt die paar jaar uit als je verstandelijk op een goed en gelijk niveau zit en gewoon gek bent op elkaar? Leeftijd zegt niks over de kwaliteit van een relatie. Een vriendin van mij die jonger is heeft iets met een man van midden veertig. Wie ben ik om dat te veroordelen? Ik zie dat ze dolblij met hem is. Maar zelf ben ik blij met mn lekkere jongen van 27.
Een kanttekening; wel is het zo dat oudere mannen vaak ( ik zeg vaak, lang niet altijd want ook jonge knapen kunnen dat heel goed hebben en veertigers kunnen echt vermoeiend kinderachtig zijn) iets van levenservaringen en toch een zekere vergaren wijsheid over zich heen hebben. Daar val ik op. Maar als meisje moet je daar bij aansluiten, en als je zelf nog jong bent en vrij en naief, dan zal je sneller tot jongens van je eigen leeftijd aangetrokken zijn.
XXX Pieneke |
29 april 2010 20:13 |
| 43001 |
Hey...
Ik herken je probleem wel hoor! Ik was zelf 20 toen ik voor het eerst met een jongen naar bed ging. Velen vonden dat dus laat. Ik niet! De situatie had zich nog niet voorgedaan. En dan bedoel ik dat ik nog niet eeerder een moment had bij een jongen dat ik sex wilde hebben. Ik heb altijd tijd nodig gehad om te wennen aan iemand, maar het werd nooit echt serieus omdat ik snel afhaakte. Betekent dat dan dat ik maar snel sex moet hebben om erbij te horen? Nee hoor...
Ik heb niet 'gewacht' tot ik twintig was. Absoluut niet. Maar ik heb wel gewacht op het moment dat ik het wilde en er aan toe was. En nog steeds heb ik geen seconde spijt, ik zou juist spijt gehad hebben als ik het eerder om de verkeerde redenen had gedaan.
Wacht op dat moment... er komt wel een moment dat jij het wil omdat je een lieve jongen hebt, een goede situatie hebt of gewoon erg graag sex wil hebben omdat je driften op gang komen. Het komt vanzelf, laat je niet ophaasten!
Liefs, Pieneke |
29 april 2010 20:13 |
| 42303 |
Dat ligt onder andere ook aan de hoogte van hormonen in de pil. Sommige mensen zijn daar ontzettend gevoelig voor. Ik ben daarom de nuvaring gaan gebruiken. Dit is een ring die je zelf inbrengt, een keer per maand en met een rin gvrije periode van een week waarin je ongesteld wordt... minder hormonen omdat het dichter bij de plek zit waar het werken moet. Ik ben er erg gelukkig mee! |
29 april 2010 20:13 |
| 41601 |
Uhm... een woord: Huisarts! En als je dat te direct of eng vindt, moet je even opzoeken waar in de buurt een soapoli zit. Daar stellen ze vragen, kunnen ze je informeren en testen ze je gelijk. Heb ik weleens gedaan just to be sure. Wel eng, maar je loopt een risico en dan kan je beter in actie komen. Ik weet niet wat het zou kunnen zijn, maar er zijn meerdere opties. Een soapoli vind je vaak bij een groot ziekenhuis...
Sterkte! |
29 april 2010 20:13 |
| 41438 |
Het klinkt niet als anorexia nervosa of boulimia. Waarschijnlijk denk je daar aan en denk je nee toch niet... maar dit valt in mijn ogen onder NAO. Niet Anderzins Omschreven. Bij deze stoornis gaat het niet om het eetpatroon zelf, maar om de obsessie erachter. Loop hier niet te lang mee door en schakel asjeblieft hulp in. Ik ben er te lang mee doorgegaan en hoe langer je doorgaat, hoe lastiger het wordt om eraf te komen. Dus doe je best om jezelf ermee te confronteren en schakel hulp in! |
29 april 2010 20:13 |
| 41239 |
Hoi allemaal,
Even een vraag. Ik heb de nuvaring en een poosje terug heb ik getracht mijn menstruatie over te slaan. Dit moet door dan meteen een nieuwe ring in te brengen als je de oude eruit haalt. Op zich ging dat goed, want de menstruatie kwam niet, maar nu heb ik al anderhalve week kleine bloedingen. Morgen moet de volgende eruit en dan laat ik het wel gewoon gebeuren. Mijn vraag was of dat vaker gebeurt, ook bij bijv. de pil als je probeert uit te stellen dat het later tijdens je nieuwe cyclus dan alsnog komt... terwijl het dan helemaal niet zou moeten.
Groeten, Pieneke |
29 april 2010 20:13 |
| 41059 |
Dag Laura,
Ik herken het wel... dat heb ik ook. Snel stress en onzekerheid die ook eigenlijk niet verdwijnt bij beloningen en complimenten. Zelfs af en toe het idee alsof ik mensen voor de gek houd. Nu met mijn nieuwe baan gaat het echt lekker, ik heb een zeer lastig iets voor mijn kiezen gekregen en ik red het gewoon. En toch heb ik dan de angst dat t maar schijn is ofzo... dat ik het eigenlijk niet waar kan maken, terwijl het duidelijk wel zo is... herken je dat?
Het gaat bij mij dus gepaard met veel vermoeidheid en hoofdpijn...
Wat kan je eraan doen tsja... het trekt door naar alles. Alles goed willen, alles strak hebben... ademruimte vinden en dat is lastig als het niet in je aard zit.
Groeten, Pieneke |
29 april 2010 20:13 |
| 40576 |
Sorry hoor maar dit is totaal niet fair!
Alleen maar omdat er mensen zijn die zwaarder zijn mogen andere mensen niet ontevreden zijn met hun lichaam? Hoe kan jij nou oordelen over hoe ongelukkig mensen zich waarlijk kunnen voelen in een lichaam dat voor hun niet aan hun eisen voldoet. Of jij dit nou terecht vindt of niet, fiet blijft dat ze iedere dag wel kunnen janken! Die hebben ook een probleem en verdienen net zoveel support als zwaardere mensen die af moeten vallen! |
29 april 2010 20:13 |
| 40302 |
Ben je al regelmatig ongesteld?
Kan een voorbode zijn... of gewoon dat je onregelmatig bent en dat t wat bruinig kleurt daardoor... |
29 april 2010 20:13 |
| 40244 |
Heya...
Wat lijkt me dat moeilijk! Ik heb het twee keer gezien inderdaad. Een meisje, dat ik nu eigenlijk als jongen ken. Als jong kind was ze al meer als jongen, maar toen was er nog niet zoveel over bekend. Zij/hij heeft het heel zwaar gehad. Tegenwoordig zou je ook denken dat het een jongen is.
Verder leerde ik laatst iemand kennen, was ook een meisje. Door haar identiteitscrisis kreeg zij een soort hormonenkuur en kon ze ook operaties ondergaan om ja... meer een jongen te 'worden'. Er is tegenwoordig dus wel degelijk aandacht voor. Heb je al professionele hulp? Wie weet wat er dan allemaal voor je mogelijk is!
En vreemd is het niet... ik geloof best dat er mensen in het verkeerde lichaam geboren kunnen worden...
Sterkte! |
29 april 2010 20:13 |
| 40242 |
Zie mijn berichtje bij seksualiteit... |
29 april 2010 20:13 |
| 40154 |
Heya,
Ik herken het wel. Ik ben zelf nogal doorgeslagen en wil extreem gezond eten. Maar als je bij mijn vriend in de kast kijkt, zie je pakken koek e.d. Hij eet niet regelmatig en snoept dus om dat te compenseren. Op zich geen punt want hij kan het hebben en hij geniet er van, maar soms probeer ik hem toch een beetje regelmaat te geven door broodjes te maken enzo. Als ik er ben dan gaat dat ook wel, maar als ik er niet ben niet. Ik vind dat dus lastig, want ik wil hem niet zo betuttelen, hij is oud en wijs genoeg. Maarja, dan nog...
XX |
29 april 2010 20:13 |
| 40095 |
Dat zijn dus wel verschijnselen van Pfeiffer. Ik heb het ook gehad, viel ook af en die pijn komt voort uit extreme vermoeidheid. De vormen van pfeiffer kunnen enorm verschillen, net als de gradaties.
Groet, Pieneke |
29 april 2010 20:13 |
| 40079 |
Ik weet wel dat teken ervoor zorgen dat er een bepaalde stof in je bloed komt. Dan kan je, kleine 15% kans, de ziekte van Lyme krijgen. Dit vond ik:
Tevens ontdekte men dat die bacterie door teken werd overgedragen. Gewrichtsklachten zijn overigens niet de enige verschijnselen bij Lyme-ziekte. De ziekte kan ook aandoeningen van huid, zenuwstelsel en hart veroorzaken.
Dus... huisarts zou ik zeggen als je het niet vertrouwd. Het is niet iets waar je mee rond moet blijven lopen.
Groet, Pieneke |
29 april 2010 20:13 |
| 39927 |
Hoi allemaal,
Ik doe zelf heel veel thuisopefeningen. Iedere dag een half uur. Nou heb ik bij twee oefeningen rare dingen. Als ik mijn rechterknie schuin naar mijn linkerelleboog doe, dan knakt het bij mijn heup. Niet altijd, maar soms wel.. zijn dit mijn botten die langs elkaar schuiven? Lijkt me niet goed...
Verder als ik een been op de grond, een voet met gebogen knie naar achterwen op een stoel en dan zakken door mijn been, dan voelt mijn enkel vreemd. Alsof daar iets over elkaar schuift oid... iemand een idee? Lijkt me ook niet goed.
Thanx! |
29 april 2010 20:13 |
| 39450 |
Heya you all,
Er is bij mij een goede bloedarmoede geconstateerd. Ik heb staaltabletten, maar wil ook op mijn voeding letten qua ijzer. Ideeen van eten dat rijk aan ijzer is?
|
29 april 2010 20:13 |
| 39004 |
Ik heb al eens eerder een post gedaan op dit forum. Lees: Het zit in mijn hoofd.
Ik heb al een poosje geen reacties oid meer geplaatst. Ik denk dat ik het er zelf sowieso te druk mee had. Tegenwoordig weet ik wat ik heb. Het is NAO, niet anderzins omschreven. Een eetstoornis waarom het niet gaat om het eetgedrag zelf, maar om de obsessie en de dwang die erachter zit.
Ergens helpt het me om het te definieren. Ik heb het er namelijk de laatste weken best zwaar mee gehad. Mensen die mijn eetgedrag als normaal en gezond zien. Natuurlijk is dat in hun ogen zo, ik eet drie keer per dag, brood, fruit en groente. Snoep weinig... voorheen heb ik ook uitingen gehad in de vormen die te vergelijken zijn met anorexia, boulimia, BED en ik ben aan bepaalde pillen geweest. Juist deze wisseling van mijn eetegdrag, dat ik dan heel lang volhoud, is kenmerkend voor dat dwangmatige...
Tegenwoordig uit het zich in het streng drie keer per dag eten, dat moet gezond en het liefst met voorkeursproducten van het vodingscentrum, en light dranken. Na achten niet meer eten en dus totaal geen snacks en dergelijke... niet meer dan 1200-1300 kcal per dag...
Nou is het moeilijke dat mijn uiting nu geen eetstoornis verraden. Mensen om me heen nemen het daarom niet serieus of plaatsen overal hun vraagtekens bij. Dit is voor mij heel moeilijk. Het voelt gewoon alsof ik me moet verdedigen dat ik een eetstoornis heb... dan lijkt het net of ik dat perse wil... en dat is niet zo! Het is er, het is een groot gevecht en ik wil niet dat het weggeschoven wordt.
Laatst was ik op een lang weekend met mijn vrienden. Ik heb zitten janken de avond voor vertrek van de zenuwen, de angst voor het eten en alle reacties erop. Natuurlijk heb ik van tevoren aangegeven dat ik me aan mijn eigen dingen wilde houden en dat begrepen ze. Maar ik heb me het hele weekend een slachtoffer gevoeld... kijken wat ik at, moeten wachten op anderen voor ik kon eten (wat ik samen gaan met dat obsessieve, je leeft bij de klok wanneer je waar MAG) tegen me praten alsof ik een klein kind was, ik vond het vreselijk! Ik heb zitten janken toen ik even alleen was! Dit zijn honderd procent goede bedoelingen van ze, maar ik kon gewoon niet ontspannen. In paniek mijn vriend gevraagd wat ik doen moest. Uiteindelijk heb ik besloten dat ik terugging en heb mn vrienden alleen gezegd dat het even voor het ontspannen was. En hoe opgelucht ik was toen ik weer op \'veilig\' terrein bij mijn vriend was...
Ik hoop zo dat ik een manier kan vinden om het tellen, het bijhouden, het extreem gezonde ook eens los kan laten. Ik wil van die dwang af... ik ben bij dietistes en psychologen geweest... maar de angst blijft te groot om aan te komen... |
29 april 2010 20:13 |
| 38934 |
Ik had het ook de eerste keer. Ik werd het om de drie maanden eens een keer... daarna zes weken niet, dan opeens weer na drie weken... ik werd pas na twee jaar ofzo redelijk regelmatig... tegenwoordig heb ik de nuvaring... dus totaal geen verrassingen meer... |
29 april 2010 20:13 |
| 38502 |
Wat zij gedaan heeft, heet droogvrijen...
Ook erg leuk hoor om de boel op te winden... maar is nog geen echte seks in de zin van ehm... penetratie... |
29 april 2010 20:13 |
| 38401 |
Wat is smegma? Dan kan ik er misschien wat meer over zeggen... |
29 april 2010 20:13 |
| 38343 |
Ik heb die tabletten ook geslikt...
Niet doen...
Het stilt misschien je hongergevoel, dat is ook het enige want bij mijn spijsverteringsproces deed het niks, maar het vermindert niet de lekkere trek ofzo... juist datgene waar mensen tegen vechten...
Maar voor het darmstelsel... nee... |
29 april 2010 20:13 |
| 38182 |
Ja... het is een beetje stom, maar ik wil even eerst hier peilen of er nog andere ideeen zijn voor ik de dokter bel...
Ik ben een meisje en ik moet echt veel plassen! Ik heb dit al best een poos, twee maanden ofzo. En dan moet ik ook echt! Soms voelt mijn onderbuik dan ook een beetje hard aan... naar gevoel is dat.
Nou ben ik wel gewoon ongesteld en wordt niet zwaarder, dus zwanger niet. (Gelukkig...) Ik heb me laten testen op SOA\\\'s en daar kwam, nog gelukkiger, ook niks uit. Ik heb geen buikpijn verder en geen branderig gevoel bij het plassen dus ik denk ook geen blaasontsteking...
Ik drink op een dag frisdrank light... en thee, maar dat laatste nu dus minder. Niet dat het echt helpt...
Kunnen er nog andere dingen zijn? |
29 april 2010 20:13 |
| 38102 |
Tsja eh... het is mij gelukkig nooit gebeurd... maar gek is het niet... je lichaam ontspant zich erbij en tsja... dan kan je iets ontglippen...
Heb ook weleens gehoord van een jongen die begon te plassen toen ie klaarkwam... t kan allemaal... je hebt niet volledig meer controle over al die spieren... |
29 april 2010 20:13 |
| 37908 |
Uhhhmmm... met vriendjes voor mijn huidige vriend begon ik met 'frunniken'... hihi... en dat vond ik toch heel spannend steeds... alleen wel wat onhandig geklungel... ik vond het altijd fijn om eerst elkaars lichaam een beetje te kennen...
Met mijn vriendje nu, hij was de eerste voor mij voor (zoals jij het noemt) 'het'. Dat gebeurde wel vrij vlot, maar daarvoor was er wel al redelijk wat oraal plezier aan vooraf gegaan... handwerk vind ik nu niet meer zo, vind ik snel n naar gevoel... bij hem doe ik dat nog wel maar dan maak ik het oraal af....
Ik vind oraal vooraf wel fijner, al begrijp ik wel dat dat misschien enger is dan meteen het... maar waarom zou je dat liever meteen doen? |
29 april 2010 20:13 |
| 37895 |
Agh het blijft uitzoeken... zolang je er maar de tijd voor neemt om het goed op te winden en hij zich volledig ontspannen voelt... :)
Have fun... ;) |
29 april 2010 20:13 |
| 37870 |
Lauwtje... wanna contact? Lijkt mij wel prettig... om een beetje te kunnen kwebbelen af en toe... |
29 april 2010 20:13 |
| 37868 |
Wat ik me nou afvraag...
Hoe goed is seks voor je? Voor je geest kan het rustgevend en ontspannend zijn, maar voor je lichaam? Qua beweging haal je soms toch heel wat uit de kast...
Hoeveel calorieen verbrand je met een orgasme? En gedurende een hele vrijpartij? Wie weet hier wat van?
Hihi... |
29 april 2010 20:13 |
| 37747 |
Ik heb ook ooit pillen gebruikt om af te vallen. Ik gebruikte geen laxeerpillen, maar pillen die mijn hongergevoel wegnamen...
Ten eerste, dit soort pillen zijn SCHADELIJK! Het is niet goed voor je spijsvertering. Serieus, nok ermee! Ik ben al ruim een jaar bezig om weer op een normaal ritme naar het toilet te gaan want mijn darmkanaal was totaal van slag! Ik ben zo blij dat ik nu gewoon weer dagelijks kan... door die pillen en mijn verstoorde eetgedrag kon ik maar een keer in de week en ik voelde me er erg rot en ziek door...
Belangrijk... om af te vallen moet je eten. In ieder geval 's ochtens, 's middags en 's avonds. Dit omdat je lichamelijke functies, die je helpen af te vallen, moeten blijven werken en daarvoor voedingsstoffen nodig hebben.
Het beste wat je kunt doen is, liefst met behulp van een professional, een dagschema maken wat je moet eten. Gewoon een gericht dieet. Met een dergelijke structuur voel je misschien minder snel de neiging om extra te gaan eten.
Of je een eetstoornis hebt, dat kan ik zo niet beoordelen. Het is niet gek dat je veel trek hebt als je een periode beduidend minder hebt gegeten. Het hangt er vanaf hoe je ermee omgaat... |
29 april 2010 20:13 |
| 37709 |
Jaja... vandaag heb ik me begeven naar de polikliniek om me te laten testen...
Kans op geslachtsziekten? Nauwelijks... dat vonden de mensen daar ook. Ik hoefde geen bloed te laten prikken, maar wel een uitstrijkje. Dat was dan nihil, maar wel verstandig... nu moet ik een week wachten en ik ben goed nerveus...
Hoewel ik bijna niks kan hebben... suf is dat... Mijn vriend laat zich ook testen. We hebben regelmatig onveilig seks gehad, omdat ik maagd was voor hem en hij voorheen al eens getest was. Toch voor de zekerheid...
Wie kent die zenuwen? Zelfs al is de kans maar klein...
Zo ben ik ook altijd zwanger tot ik ongesteld ben... hihi... |
29 april 2010 20:13 |
| 37372 |
Zolang je maar niet te streng gaat tellen...
Door dat soort sites ben ik een soort van obsessie van tellen gaan ontwikkelen.... |
29 april 2010 20:13 |
| 37346 |
Ik zeg nuvaring...
Echt ideaal... een soort van rubberen ring die je inbrengt, drie weken laat zitten, eruit haalt en na een week weer een nieuwe in... en in die 'stop'week wordt je ongesteld...
Echt goed hoor! Ik zweer erbij! Ik wilde namelijk absoluut niet aan de pil!
|
29 april 2010 20:13 |
| 37266 |
Hahahaha... ja dat is normaal... erg onromantisch einde van zoiets fijns...
Wij hebben altijd een handdoek in de buurt... of mijn vriend moet rennen voor een handdoek... dat gaat bijna altijd goed... ;)
Niet romantisch... maarja... of al een handdoek onder je terwijl je het doet... |
29 april 2010 20:13 |
| 37052 |
Ik was vanmorgen een kilo zwaarder.... |
29 april 2010 20:13 |
| 37051 |
Nou.. het weekend zit er weer ongeveer op...
Betekent weer drie dagen redelijk licht eten... voel ik me altijd prettig bij. Lekker en gezond...
Maar toch heb ik t idee alsof t al beter gaat en dat voelt toch best goed... |
29 april 2010 20:13 |
| 37049 |
Ik word er zo moe van...
Ik heb al een lange weg bewandeld. Nu vier jaar terug ontwikkelde ik door een negatief zelfbeeld achter elkaar verschillend verkeerd eetgedrag. Ik had alles door elkaar...
Na diverse stappen eet ik nu redelijk goed...
Wat is dan het punt... ik ben 1.68 en ik weeg 55 kilo. Ruim een half jaar terug was dit nog 59 en dat is het daarvoor ook geweest. Op een dag in de zomer woog ik opeens 55. Ik was daarna zo bezeten om dit te behouden enzelfs te verlagen, dat ik op gegeven moment 53 woog.
Toch vind ik het vreemd. Ik eet niet veel op een dag en toch schommelt mijn gewicht. Ik zou verwachten dat ik af zou vallen, gezien het feit dat ik meestal rond de 1200 cal eet op een dag... en ook goed beweeg. Iedere dag stretch en spieroefeningen en ik fiets en loop zeker meer dan een uur per dag. Ik heb jarenlang op fitness gezeten, daar ben ik mee gestopt. Na vijf jaar wel gezien... dus nu doe ik aan salsadansen...
Waarom val ik dan niet af?
Begrijp me goed, de verstandige kant van mij weet dat dit totaal niet nodig is maar het frustreert me uitermate. Ik wil weer terug naar dat gewicht omdat ik weet dat ik het kan halen, maar nu lukt het niet meer. En ik mag nooit meer stoppen met eten oid, want dat is gewoon stom!
Op een normale dag eet ik \'s ochtends 2x broodje met mager broodbeleg en optimel drinkyoghurt. Stukje fruit... \'s middags twee broodjes met mager beleg en een stukje fruit en light frisdrank en mijn avondeten, waarin een normale hoeveelheid mager vlees en groenten... aardappelen niet altijd... liever wat brood...
Waarom val ik niet af???? |
29 april 2010 20:13 |
| 37034 |
Heya...
Yup.... het zijn diverse emoties door elkaar geweest. Het kan bij iedereen anders zijn, maar bij mij is het spontaan en oprecht moeten huilen zonder aanleiding... dat had ik voorheen heel erg... denken dat je eenzaam bent terwijl je zo bij iedereen kunt komen, je zelfs in een grote groep nog eenzaam voelen als je bij elkaar zit...
Ik ben in behandeling geweest bij een psycholoog voor feitelijk iets anders, maar dat staat allemaal in verbinding met elkaar. Door te praten en het kenbaar te maken, verloor ik al een hoop... een beetje te graven waar ik dan zo onzichtbaar ongelukkig mee was... ik heb alles, een lieve vriend, veel vrienden, werk, studie afgerond... ik heb het echt goed... toen ook... en toch voel je zoiets... een bepaalde verslagenheid...
Ik heb het nu nog weleens als het warm is binnen en ik moet nog door de kou 's avonds in het donker... ik voel me dan zo fijn, warm en veilig en dan voel ik me daarna zo alleen en koud... maarja... winterdepressie zeggen ze... het zal wel, het komt steeds terug en het kan heel verwarrend zijn... vooral als je openlijk niks kunt ontdekken dat mis zou zijn... |
29 april 2010 20:13 |
