| 55487 |
Hoi Rob,
het zou een vetbobbeltje kunnen zijn. Maar juist als je ongerust bent, laat dan even de huisarts er naar kijken.
Succes, Pola |
23 maart 2009 16:53 |
| 54880 |
Mijn vader (82) heeft complicaties gekregen na het verwijderen van een darmtumor. Zijn conditie voor de operatie was zeer goed. Er waren geen uitzaaiingen geconstateerd.
Na de operatie is er een lekkage ontstaan op de plaats waar de darm weer aan elkaar is gezet. Een tweede operatie was nodig. Inmiddels is dat een week geleden. Hij ligt nu al een week op de IC. Zijn nieren en darmen werken nauwelijks. Hij krijgt voeding in de aderen en wordt beademd. Af en toe heeft hij koorts. Bloeddruk is steeds te laag en hartslag onregelmatig.
Zijn er mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt? Ikzelf vindt het er vrij hopeloos uitzien, maar ze (dokters en verpleging) blijven zeggen dat ze hoopvol zijn.....
Is dat reeël, en als hij eruit komt, hoe zal dan zijn leven er gaan uitzien?
Met googelen kom ik niet verder, kom ik alleen maar op medische sites, en ik wil gewoon ervaringen horen. Goed of slecht, maakt niet uit.
Alvast dank,
Pola |
28 november 2008 23:45 |
| 54549 |
Ja hoor, dat kan heel goed van de appels komen. Mijn moeder heeft het ook.
Ik kan niet tegen mandarijntjes, krijg ik eczeem van, maar ze zijn toch gezond. Gewoon weglaten en eten waar je wel goed tegen kan.
Soms is het na een jaar weg en kan je ze wel weer eten.
Gr, Pola |
2 december 2008 08:03 |
| 54530 |
Ik zou eerst eens met het hoofd van de school of met de leerkracht zelf gaat praten. Ook kun je terecht bij de medezeggenschapsraad.
Dat er krentenbaard heerst heeft nergens mee te maken, dat kan overal voorkomen, net als luizen. Is gewoon ontzettend besmettelijk. |
9 oktober 2008 16:21 |
| 54346 |
Het lijkt me een hele kleine kans dat jij zwanger bent! Meestal is wat bruinig bloed, slijm het teken dat je ongesteld gaat worden.
Jullie hebben zo goed gehandeld, gecontroleerd, de MAP, en eigenlijk had je niet eens je vruchtbare periode.
Meer had je niet kunnen doen, en de kans is echt heel klein dat jij nu toch zwanger bent. Wacht maar rustig af, spanning kan ook wat onregelmatigheid veroorzaken.
Laat je even weten hoe het afloopt?
Sterkte hoor!
Pola |
22 september 2008 21:55 |
| 54169 |
Ik denk dat het wel begint te werken, maar inderdaad duurt het een maand of 2 a 3 voordat je een juiste spiegel hebt opgebouwd van het medicijn.
Het in paniek en huilend wakker worden had ik ook. Ik heb een week 's morgens voor het opstaan een oxazepam van 10 mg genomen, toen nog een paar dagen een half tabletje. Dat doorbreekt het vervelende opstaan.
Mijn advies is: maak een afspraak met je huisarts en overleg het. Raar dat je zo wie zo niet even wekelijks terug moet naar de huisarts de eerste weken van het gebruik van AD.
Sterkte hoor,
Pola |
9 september 2008 13:25 |
| 54163 |
Hoi,
Ik denk niet dat je al zwanger bent. Misschien kan je nu zwanger raken, want als ik het goed heb uitgerekend ben je rond 28 augustus ongesteld geweest. Datr is nog geen twee weken geleden.
Een buikje krijg je pas als je baarmoeder gaat groeien, en dat merk je pas echt na een week of 7-8. Meestal nog wat later. Het lijkt me waarschijnlijker dat je darmen wat opspelen of zo.
Probeer er niet teveel aan te denken, want anders maak je het jezelf wel erg lastig hoor!
Groet, Pola |
8 september 2008 22:16 |
| 54012 |
Ik vind dat je niet veel eet voor zoveel beweging. Als je verder uitsluitend stilzit, dan gaat het nog, maar als je ook nog wat fiets en werkt, dan zit je aan de onderkant.
Overigens vind ik dat je helemaal niet zou hoeven afvallen, je hebt een BMI van 23 en dat is keurig!
Op trainingsdagen mag je best een boterham meer eten.
Ik mis zo wie zo het brood wel in jouw eten van vandaag!
O ja, en drink je wel water of zo? 3x thee is veel te weinig hoor!
Succes,
Pola |
27 augustus 2008 16:57 |
| 53982 |
Als de jeuk vooral aan de buitenkant zit, dan kan het ook eczeem zijn. Ik heb jarenlang dergelijke klachten gehad, en ben uiteindelijk via de gynaecoloog naar de dermatollog gestuurd. Die constateerde eczeem. Een zalfje gaf binnen enkele dagen verlichting, en nu heb ik zelden nog klachten!
Succes en sterkte,
Pola |
3 september 2008 11:51 |
| 53956 |
Liever geen depressie en geen libido, dan een depressie met libido.
Trouwens, met een stevige depressie is je libido ook ver te zoeken hoor!!
Groet,
Pola
Die overigens ook weet waar ze over praat na 30 jaar tobben. En nog steeds getrouwd is;-)) |
24 augustus 2008 10:06 |
| 53877 |
Kun je het adres van de site geven? |
15 augustus 2008 09:45 |
| 53868 |
Het lijkt me onwaarschijnlijk dat je nu al een zwangerschap zou merken. Je zou dan vannacht zwanger moeten zijn geraakt ;-))
Mij lijkt het dat je lichaam weer moet wennen aan de nieuwe situatie en hormonen. Zelf voelde ik na het stoppen de eisprong. Het lijkt me waarschijnlijker dat dat is wat je nu voelt. Als je over twee weken ongesteld wordt, dan weet je het zeker, en gebruik die kennis van je eigen lijf dan om de zwangerschap eventueel sneller te laten slagen.
Succes!
Pola |
14 augustus 2008 13:34 |
| 53844 |
Beste Lies,
Als iedereen die verstopping heeft kanker zou hebben, dan werd onze bevolkingsdichtheid heel snel lager! Nee dus! Zelf heb ik er geen last van, maar mijn familieleden wel. Zaak is om veel volkoren producten te eten, maar daar moet ook veel drinken bij, anders verstopt het juist.
Probeer eens na te gaan of je iets hebt veranderd aan je eet/drinkpatroon.
Ik ken het middeltje wat je noemt niet, maar kijk uit met langdurig gebruik van lakserende middelen. Ik zou eerder natuurlijke producten gebruiken als lakserende thee en dergelijke.
Als je echt ongerust bent, waarom ga je dit niet eens bespreken met je huisarts?
Succes ermee,
Pola |
12 augustus 2008 14:17 |
| 53829 |
Beste Martine,
Kan me voorstellen dat je hiervan nachtelijk zweten krijgt. Ik kan er niet veel van zeggen, maar vraag me af waarom de internist en niet de dermatoloog bijvoorbeeld.
Wat heeft de huisarts gezegd? Is er reden tot ongerustheid?
Ze laten je er niet zomaar tussenuit knijpen hoor, vertrouw er maar een beetje op dat het wel goedkomt.
Als de huiarts heel erg agrwanend was, dan had je vandaag al bij de internist gezeten.
Ik wens je veel sterkte, en laat nog eens horen hoe het afloopt??
Groeten,
Pola |
11 augustus 2008 17:48 |
| 53805 |
Tja, ik heb het ook na de lunch. Ik noem het de after-lunchdip.
Het kan ook van bepaalde medicijnen komen, bijvoorbeeld AntiDepressiva, ik ben daar onlangs weer mee begonnen en loop de hele dag te gapen. Niet uit vermoeidheid, maar dat schijnt iets neurologisch te zijn of zo.
Groet,
Pola
|
8 augustus 2008 14:29 |
| 53760 |
Beste Pien,
Wat jij moet doen? Die vriend van je eens flink onder de loep nemen! Wil je deze vriend nog wel? Wat een vreselijke egoistische gedachte. Hij denkt alleen aan zijn eigen gerief, terwijl jij zo ziek bent?
Jij moet helemaal niet de verantwoordelijkheid nemen nu voor het niet zwanger worden, jij moet aan je eigen gezondheid denken!
Eerder eventjes helemaal geen sex! Hij bepaalt dat niet, dat ga jij vanaf nu bepalen, afgesproken?
Ik wens je heel veel sterkte, met je herstel én met je relatie!
Groet,
Pola |
3 augustus 2008 11:56 |
| 53758 |
Ik heb hier geen ervaring mee.
Een hele zwangerschap penicilline slikken lijkt me logisch beredeneerd geen gezonde zaak voor de ontwikkeling van je kindje.
Mijn kinderen kregen al jong penicilline voor terugekeren oorontstkeningen, maar het is heel slecht uitgepakt voor hun gebit, bruine kiezen, waar makkelijk gaatjes in ontstaan, terwijl ze zeer goed poetsen!
Het lijkt mij een probleem om eens te bespreken met een huisarts, of nog beter een gynaecoloog!
Succes ermee,
Pola |
3 augustus 2008 12:00 |
| 53746 |
Ikzelf heb veel baat bij een chiropractor. Ik ga er af en toe voor een aantal behandelingen heen. Ze kunnen eindeloos doorgaan, maar dat heeft vaak geen zin.
Na een behandeling of 6 stop ik, en enkele weken later voelt alles beter dan daarvoor.
Ook kan het fijn zijn een rugrolstretcher te overwegen. Een soort raamwerk met balletjes waatop je een tijdje gaat liggen.
Hierdoor wordt je rug in een juiste positie gedwongen, en is prima als tegenhanger van het vele kromgebogen achter de PC.
Ik spreek uit ervaring.
Gr, Pola. |
31 juli 2008 10:32 |
| 53723 |
Hoi,
Ik had mijn zoloft afgebouwd, maar na een maand bleek het niet goed te gaan. Terug zijn de paniekaanvallen en alle andere ellende. Ik zit nu weer een week thuis en een bijna twee weken geleden ben ik weer begonnen met de Zoloft.
Wat is dit moeilijk zeg! Ik kan niet geloven dat het met een paar weken weer opknapt. Vooral het opstaan is een ramp. Hoe begin je de dag? Ik drink een kop thee, surf wat rond, lees een krantje, en ondertussen zit ik constant te huilen. Weet niet wat ik met de dag aanmoet. Maak een plannetje, met wat haalbare, kleine klusjes en wandelen en fietsen, maar het lukt me gewoon niet.
Hebben jullie een beetje steun voor me?
Gr, Pola |
30 juli 2008 08:28 |
| 53687 |
Ik sluit me helemaal aan bij mijn voorgangers.
Wachten dus, hoe moeilijk dat ook is. Een goede motivatie om die studie nu even goed en snel af te ronden!
Een kind is een hele verantwoordelijkheid, en je weet niet wat voor een kind je krijgt. Je kind heeft een eigen karakter waar je mee te maken hebt. Zo had ik 2 kinderen die uitsluitend in hun eigen bedje wilden slapen! Ze huilden zich letterlijk tot overgeven en hysterie toe als ze eens ergens anders moesten slapen. Dat was al toen ze heel klein waren, een maand of 2. Je zult je moeten aanpassen aan je kind, en niet andersom!
Je hebt best nog even de tijd hoor, laat je niet gek maken door alle reclame en mensen om je heen!
Groet,
Pola |
31 juli 2008 10:42 |
| 53679 |
Je lichaam is bezig met weer in het ritme te komen na het gebruik van de pil. Alles wat je noemt hoort er helemaal bij. Vaak duurt het een paar maanden voor je lichaam weer aan de nieuwe situatie gewend is.
Bij de een duurt het wat langer, de ander is na 1 maand alweer in haar gewone doen.
Donker bloed is gewoon oud bloed en puur hormonaal.
Probeer er maar niet teveel op te letten.
Gr, Pola |
24 juli 2008 10:32 |
| 53494 |
Hoi,
Kan het zijn dat ze plaspillen heeft? Misschien dreigt ern een medicijnvergiftiging? Ik weet ook niet hoe oud ze is, maar ik herken deze klachten van mijn schoonmoeder. Ze had een verkeerde combinatie van plaspillen, anti=psychotica en heel veel andre troep, daardoor raakte haar zout- en vochtbalans in de war. Ze was draaierig, praatte ook alsof ze dronken was, slecht zien, trilde heel erg, etc. Veel herkenning dus.
Schakel absoluut de huisarts in.
Niet wachten!
Sterkte en laat wat horen!
Pola |
3 juli 2008 21:19 |
| 53482 |
Helemaal eens. We worden betutteld, alsof we zelf niet onze verantwoordelijkheden en beslissingen kunnen nemen.
In het bedrijfsleven is het trend om de verantwoordelijkheid meer "in de lijn" te geven. Laten we dat in heel Nederland maar weer gaan doen!
Gr, Pola |
2 juli 2008 21:38 |
| 53479 |
Heb je al eens overwogen een ander AD te proberen? Ikzelf heb Zoloft gebruikt, maar ben er niet zwaarder van geworden. Dit middel staat erom bekend dat het niet zo vaak tot dikker worden leidt. |
29 juni 2008 22:30 |
| 53391 |
Ik had soortgelijke klachten, het bleek dat ik last had van eczeem.
Na jarenlang tobben (zowel huisarts en gynacoloog wistenhet niet meer) hielp een zalfje hier tegen en was het klaar. Soms voel ik het terugkomen, maar dan is het vaak voldoende om een paar dagen een eczeemzalfje van de huisarts te gebruiken.
Sterkte en succes. |
21 juni 2008 21:49 |
| 53269 |
Hoi Roosmarijn,
Jij ook van harte gefeliciteerd. Spannend hoor voor jullie! Zeker als de zwangerschap zo lang gewenst was en maar op zich liet wachten.
Hoe het met echo's gaat tegenwoordig weet ik niet. 20 Jaar geleden kreeg je alleen een echo als er een indicatie was. De hele zorg en controle is tegenwoordig heel anders geregeld.
Soms vind ik wel eens dat al die overdaad aan informatie onrust zaait, er zijn zoveel risico's, maar ook zijn er leuke dingen, als delen van je ervaringen op forums.
Succes en sterkte allebei, nog een maand of 8 geduld ;-))
Laten jullie nog eens iets hoeren hoe het jullie vergaat?
Groet,
Pola |
3 juni 2008 21:14 |
| 53267 |
Beste Chantal,
Gefeliciteerd met je zwangerschap. Tja, of je een miskraam gaat krijgen kan niemand je nu al vertellen. Je zult door die eerste maanden heen moeten. Dat is best zwaar, maar probeer zoveel mogelijk afleiding te zoeken.
Staar je niet dood op allerlei kwaaltjes die je zou moeten hebben tijdens de eerste maanden van je zwangerschap. Deze site staat er vol van, maar mensen zonder problemen zoeken ook deze site niet op moet je maar denken.
Zelf ben ik drie keer zwanger geweest, waarvan één keer een miskraam werd. De zwangerschappen verschilden niet van elkaar in het begin. Ik was nooit misselijk, moe of zere borsten. Niks van dit alles, ook geen innestelingsbloeding of slijm, steken in mijn buik en wat je al niet meer kan bedenken.
Ik kreeg uiteindelijk een gezonde dochter en zoon.
Enige verschil tussen de zwangerschappen was de duur, dochter werd na 35 weken geboren en zoon na 42 weken.
Dochter had altijd haast in het leven, zo was ze op 19 jarige leeftijd de deur uit, en zoonlief is inmddels 20, maar zit nog gezellig thuis!
Nogmaals, genieten hoeft nog niet , maar probeer je niet teveel zorgen te maken, wat komt dat komt, daar kan je niets aan veranderen.
Groet,
Pola |
3 juni 2008 16:13 |
| 53260 |
Ik heb ruim 3 jaar Zoloft gebruikt. Ik moet zeggen dat het me niet erg veel hielp. Had ondanks dit toch ook wel paniekaanvallen.
Omdat het nu inmiddels goed met me gaat ben ik gaan afbouwen. Ik gebruik nu een week helemaal niets meer, en merk nu toch wel verschil met voorheen. Het onderdrukt toch wel je emoties.
Ik gebruikte 50 mg per dag = 1 tabletje.
Sterkte, zowel voor jou als voor je man.
Hij krijgt toch ook wel therapie he, want AD, maar geen therapie heeft volgens mij weinig zin. Dan los je nog steeds niets op, en verander je niet je gedachtengang.
Succes, Pola |
15 juni 2008 10:21 |
| 53187 |
Het valt allemaal niet mee hè? Ik weet niet hoe oud je kindje nu is, maar het eerste jaar na de geboorte van een kind is gewoon best zwaar. Er verandert heel veel in je leven. Iemand is ineens afhankelijk van je, je relatie wordt anders, je vriend is ineens een papa en dan moet je lijf ook nog herstellen.
Niet zo raar dat je vaak deprssieve gedachten en gevoelens hebt. Neem daarbij het chronische slaaptekort en de cirkel is helemaal rond.
Uiteraard kun je AD overwegen, maar wat ik mis is de persoonlijke begeleiding. Je hebt al veel in je leven meegemaakt, maar ik lees niet of je al eens therapie hebt gehad. Ik zou hiermee beginnen, het kan al heel veel goed doen. Uiteraard is het een overweging de ondersteuning van een AD te overwegen, maar alleen AD zal je er niet overheen helpen.
Ikzelf heb na 25 jaar tobben wel een AD (Zoloft), maar heb er weinig baat bij, ondanks dat heb ik het 4 jaar geslikt. Nu ben ik er bijna vanaf, en ook dat is weer een heel proces, dus houdt daar ook rekening in je afweging.
Sterkte en succes bij beslissen.
Pola |
26 mei 2008 22:02 |
| 53157 |
En, heb je al getest?? |
23 mei 2008 21:50 |
| 53094 |
Kijk dat je een beetje opbloeit is niet verkeerd, en fijn dat je zo vaak mag en kan, maar er is meer uit het leven te halen!
Probeer je energie eens om te zetten in iets zinvols met je leven doen, dan kan je de sex er gewoon bij doen.
"Alles wat aandacht krijgt groeit!"
Veel plezier.
Pola. |
18 mei 2008 16:35 |
| 53064 |
Zojuist weer eens naar de mondhygiëniste geweest. Deze is in dienst van de tandarts en iedere keer tref ik een andere dame. Normaal ga ik één of twee keer per jaar. Nu was het een klein jaar geleden (sept 2007).
Ze vond mijn tandvlees een drama! Ik moet vooral gaan ragen met van die borsteltjes. Ok, wil ik best doen, maar ik vind het raar:
- dat dat niet eerder is gemeld. Ook de tandarts vond alles er 3 maanden geleden er keurig uitzien, weinig tandsteen. Nu heel veel tandsteen!
- Ze dat tandsteen met het haakje verwijderde, ze heeft er 3 kwartier over gedaan! Geen elektrisch apparaat of zo gebruikt, alleen aan het eind even om te poetsen.
- Ik tijdens het (elektrisch) poetsen nooit bloedend tandvlees heb!
Ik heb er wel wat van gezegd, maar ze zegt dat de tandarts anders kijkt dan zij........ Wat moet ik hier nu van denken? |
13 mei 2008 16:04 |
| 52991 |
Als je nog nooit met je kinderen eerder hierover hebt gespoken, dan ben ik bang dat je daar nu niet meer mee aan hoeft te komen.
Wij hebben van jongst af aan over alles gesproken, maar toern ze in de pubertijd kwamen wilden ze dat niet meer. Je haalt je informatie vanaf het Internet en-of TV, en als je erover wilt praten, dan doe je dat met leeftijdsgenoten.
Als je de vraag stelt wat ze voelen bij het zien van geslachtsdelen ben ik bang dat ze direct afhaken.
Je zou gewoon tijdens het eten kunnen zeggen dat je gemerkt hebt dat ze pornosites bezoeken, en dat je daar niet blij mee bent. Dat er heel goede voorlichtingssites voor jongeren zijn en welke dat zijn. Geef aan dat ze je vragen kunnen stellen, en laat het daarbij. Je merkt vanzelf wel of ze erop in gaan, maar ik schat de kans heel laag in......
Succes ermee,
Pola |
11 mei 2008 16:10 |
| 52390 |
Ik heb eindeloos gedokterd met dezelfde klachten.
Uiteindelijk kwam ik bij een dermatoloog terecht en kreeg ik een corticosteroïde (?) creme. Dit hielp pas echt, want het bleek geen infectie, maar eczeem te zijn!
Ik loop nu tegen de 50 en heb nog zelden last. Stress heeft er ook invloed op.
Sterkte,
Annette |
11 maart 2008 22:24 |
| 52383 |
Bij mij zat er na het stoppen met de pil een paar 4 maanden tussen, dus niet teveel erop focussen, gewoon blijven ademhalen!
Groet,
Pola |
11 maart 2008 22:27 |
| 52273 |
Je vraagt ons eerlijk wat we denken?
Ik denk niet dat je nu al zwangerschapsverschijnselen kunt voelen. Je bent nu ongeveer in je vruchtbare periode, mits je een regelmatige cyclus hebt.
Wees er niet ze geforceerd mee bezig, concentreer je op de dagelijkse zaken, dat is het beste!
Succes ermee,
Pola |
27 februari 2008 20:45 |
| 52257 |
Eerlijk gezegd is dit aan de ene kant moeilijk, aan de andere kant niet. Je zegt dat de baby graag wilt, je vriend per sé niet.
Stel: je laat het weghalen! Wat geberut er dan? Iedere keer als er ook maar iets is, dan ga je hem verwijten dat het niet is geboren. Is hij de reden van jouw verdriet.
Als je het laat weghalen, dan moet het jouw beslissing zijn en niet die van je vriend!
Groet en sterkte,
Pola |
27 februari 2008 20:49 |
| 52054 |
Je zou eens kunnen overwegen naar een chiropractor te gaan. Je hebt daarvoor geen verwijzing nodig, en als je een aanvullende verzekering hebt, dan wordt het meestal vergoed.
Zelf had ik ook dergelijke klachten en de pijnscheuten in mijn benen zijn nu zo goed als weg. Ik herken ook dat ik qua beweging eigenlijk ook alles kan/kon.
Succes,
Annette |
6 februari 2008 21:39 |
| 51699 |
Al eens geprobeerd om de melk achterwege te laten?
Geef haar eens thee i.p.v melk. Ikzelf wordt ook misselijk van melk. Yoghurt echter verdraag ik wel goed.
Gr, Pola |
6 januari 2008 19:43 |
| 51620 |
Beste Loes,
Ben je al eens bij een fysiotherapeut geweest? Wat je ook zou kunnen doen is bij een podotherapeut langsgaan. misschien helpen zooltjes ook wel!
Voor beide heb je meestal geen verwijzing van je huisarts nodig. Kijk even je ziektekostenverzekering hierop na, want er zijn regels gewijzigd sinds vandaag!
Sterkte,
Pola |
1 januari 2008 21:34 |
| 51507 |
Sinds het weekend heb ik alleen \'s nachts pijn aan één tand. Iedere nacht word ik er een paar keer wakker van. Inde loop vande ochtend trekt het weg. Het is altijd dezelfde tand.
Ik heb wel een afspraak staan inmiddels, maar dat is voor eerste week janauri, maar ik snap dit niet. Heb dat nooit eerder gehad op deze manier. Ik ben niet verkouden of zo, dus het komt niet vanuit de holtes. Ook knarssetand ik volgens mij niet............
Raar hoor!
Gr, Pola |
13 december 2007 18:32 |
| 51502 |
Beste Phieke,
Het lijkt me goed als je eerst eens naar de huisarts gaat. Het is niet niks om een kind op de wereld te zetten, en zeker niet om zulke medicijnen te gebruiken tijdens een zwangerschap. Je zult dat echt moeten overleggen met een arts. Anders doe jij je kind en dus ook jezelf echt tekort.
Succes,
Pola |
13 december 2007 20:32 |
| 51319 |
Mijn schoonmoeder is ziek. Ernstig ziek. Vorig jaar bij een opname in het ziekenhuis heeft de geriater gevraagd in hoeverre ze behandeld wil worden. Ze heeft aangegeven niet gereanimeerd te willen worden en geen levensverlengende behandelingen te willen. Wel pijnmedicatie en an andere middelen die het lijden draaglijker maken.
Inmiddels zijn we een jaar verder. Inmiddels is de situatie uitzichtloos. Haar nieren doen het niet goed, ze ziet geel, ze kan zichzelf niet omdraaien in bed, houdt inmiddels ruim 10 kilo vocht vast. Ook zit er een ontsteking in haar lichaam, ze weten niet waar.
Buiten haar wens om wordt ze nu toch behandeld voor de ontstekeing, en ze heeft een drastisch vochtbeperking. Ze mag 1 liter vocht per dag, waar de infusen nog vanaf moeten worden getrokken. Ze heeft ontzettend dorst, haar lichaam schreeuwt om water!
De artsen willen niets weten van een Niet Behandelverklaring. Daar had ze vorig jaar voor moeten tekenen! Dat is niet verteld.
Om dit soort toestanden te voorkomen zou ik voor mezelf graag een zogenoemd passieve euthanasieverklaring willen afleggen, maar zijn hier voorbeelden van beschikbaar? Googelen heeft me niets bruikbaars opgeleverd, alleen bij lidmaatschap van de euthanasieverreniging kan je er bestellen.
Heeft iemand raad? Sorry voor het ellenlange verhaal.
Gr, Pola |
21 november 2007 20:45 |
| 50388 |
Hoi Lady,
Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap doet ALTIJD zeer, misschien niet de eerste paar weken, maar met een week of 6 zeker al wel!!
Ik weet niet of je dan nog ongesteld word. Dat kan misschien wel, want dat kan ook bij een "normale"zwangerschap.
Ja, een lichtzeurderige buikpijn begint bij mij ook al een week voor de menstruatie.
Ja een beetje rozige/bruine afscheding begint soms al een aantal dagen tot een week voor de eignelijke menstruatie.
Groet, Pola |
14 augustus 2007 19:38 |
| 50367 |
AL 3 maanden??? Meid, heb wat meer geduld en het komt vast goed!
Succes, Pola |
14 augustus 2007 19:39 |
| 50115 |
Het is mij ook gebeurd. Tijdens afstomen van behang kreeg ik een schok. wat schrik je dan he?
ik heb toen eerst een aantal uren mijn kindje niet gevoeld, maar na een uur of 7 werd ze weer wakker.
Ze heeft er niks aan over gehouden. Is inmiddels bijna 22 jaar.
Als je baby nog voelt bewegen, dan zal er wel niks gebeurd zijn.
Sterkte en fijne zwangerschap verder.
gr, Pola |
22 juli 2007 21:34 |
| 49843 |
Beste Nikkie,
Van harte gefeliciteerd met je zwangerschap! Ik hoop van harte dat je een prachtige tijd tegemoet gaat!
Groet, Pola
((Waar is iedereen trouwens? Zelf kom ik ook minder op dit forum, was ook op vakantie geweest.)) |
1 juli 2007 09:52 |
| 49416 |
Bij mij duurde het 5 maanden voor mijn eerste menstruatie kwam.
Inmiddels heb ik 2 gezonde kinderen.
gr, Pola |
29 mei 2007 11:35 |
| 49259 |
Hoi,
Is het wel een schimmelinfectie? Zelf heb ik ook lange tijd rondegelopen met dergelijke klachten, en bij mij bleek het om eczeem te gaan.
Verder kan een suikervrij dieet ook soelaas bieden, maar in ieder geval zou ik aandringen om naar een gynaecoloog doorgestuurd te worden. Dat moet je zelf eisen, want de huisarts komt daar niet zo snel zelf mee.
Is mijn ervaring tenminste!
Succes,
Pola |
17 mei 2007 19:14 |
| 49140 |
Hoi,
Tja, sommige mensen houden het met geen geweld tegen....
Ik begrijp dat je al twee kinderen hebt, dus je weet het eigenlijk al wel, gauw testen dus!
Houd je me op de hoogte??
Succes ermee, groet
Pola |
11 mei 2007 21:40 |
| 48936 |
ALweer een jaar? Goh,
Ik denk best af en toe even aan hem als ik hier zit te kijken.
Toch raar, iemand die je niet hebt gekend, en dat het je toch bij blijft.
Pola |
2 mei 2007 20:34 |
| 48927 |
Je bent toch niet van de ene op de andere dag gestopt mag ikhopen?
Als je 9 jaar dat spul hebt geslikt moet je echt heel langzaam afvouwen!
Zekf gebruik ik Zoloft en wil daar als het goed blijft gaan over een 1/2 - 1 jaar mee stoppen, maar het afbouwschema duurt echt een maand of 4, terwijl ik slecht 1 tabletje per dag gebruik!
Zorg alsjeblieft dat je lieve, geduldige mensen om je heen hebt waarop je kan terugvallen, want dit gaat niet meevallen!
Heel veel sterkte,
Pola |
30 april 2007 22:15 |
| 48863 |
O, wat een verdritig bericht! Kan me voorstellen dat je "kapot" bent.
Uiteraard kan het pure pech zijn en een volgende wel alles goed gaan, maar eerst dit doorstaan en een plekje geven.
Heel veel sterkte hiermee,
Pola |
28 april 2007 20:35 |
| 48860 |
Hoi DSA,
Kan me voorstellen dat je bang bent voor herhaling! Nog 1 dag wachten, morgen weet je meer.
Zelf heb ik het niet gehad, maar een vriendin van me wel. Een paar keer, wat krampen erbij en zo. Inmiddels is ze ruim 5 maanden zwanger, dus het kan echt alle kanten op.
Sterkte en laat je even horen hoe het was?
groeten,
Pola |
26 april 2007 18:10 |
| 48797 |
Hoi Vlinder,
Inderdaad klinkt het dat je weerstand op is. Jammer dat je zo vaak ziek bent en geen energie hebt, Je komt in een cirkel terecht.
Het beste wat je kan doen is goed voor jezelf zorgen. Regelmatig leven, geen alcohol en gezond eten. Veel naar buiten, al begin je maar met 5 minuten lopen en dan iedere dag wat meer!
Mijn kinderen waren in het verleden ook veel ziek, verkouden, koortsig, oorontsteking en bij de huisarts kwam ik geen steek verder. Ik ben toen naar een homerpoaat (arts) gegaan. Dat heeft zeker bijgedragen!
Sterkte en succes,
Pola |
23 april 2007 20:35 |
| 48777 |
Ik gebruik 2 jaar Zoloft, zonder andere medicijnen. Ik heb geen idee of het echt helpt. Het gaat wel goed met me de laatste tijd.
Ik ben er niet zwaarder van geworden.
Wil je meer weten, stuur je me dan even een PB??
Gr, Pola |
22 april 2007 20:32 |
| 48722 |
Wat denk je zelf??
Van zwanger zijn krijg je geen steken in je buik. En als je vandaag een test wil doen, moet je vandaag zwanger zijn geworden........... Als je dan de pil bent vergeten EN sex hebt gehad, haal dan de morning after pil.
Pola |
18 april 2007 21:51 |
| 48651 |
Mijn advies is wachten. Het is inderdaad tekort om al stabiel te zijn. Zeker in zulke spannende tijden.
Je hebt daardoor ook afleiding. wat doet het leven met je als je geen bijzonderheden meer hebt, alleen maar het gewone leven moet leven.
Belangrijk is wel of je ook begeleiding bij je problemen hebt. Zo niet, dan kan je zeker een terugval verwachten!
Overleg altijd met je behandelend arts. Toen ik met AD begon, vertelde de huisarts dat het voor minstens een jaar zou zijn!
Succes,
Pola |
16 april 2007 21:00 |
| 48575 |
Hij heeft nog 8 jaar groeien voor de boeg, waarvan er soms in 1 jaar een 20 cm bij kan komen!
Maak je maar niet ongerust. Groeien gaat niet geleidenlijk maar met stoten zeg maar. Vaak zie je ineens dat ze wat dikker worden en dan ineens zijn ze weer een aantal cm gegroeid!.
De ene jongen is al bijna uitgegroeid op zijn 14e, de ander pas als hij 19 is!
Komt goed,
Pola |
12 april 2007 17:43 |
| 48448 |
Ik doe dit niet gauw, maar hebben jullie ook zo\'n last van die irritante reclame hiernaast?
Als het beeld stil zou staan, dan was het niet zo irritant, maar dat gewiebel, ik raak er echt kriegel van.
Weet niet hoe ik dit anders kenbar moet maken.
Ik blijf maar even weg, denk ik.
groet, Pola |
4 april 2007 21:34 |
| 48411 |
Hoi Sjoes,
Zat net aan je te denken, of het nu al iets beter met je gaat, maar nee dus. Wat balen zeg, want hierdoor blijf je je moe en rot voelen en knap je niet echt op!
Ik begrijp dat het al 6 weken geleden is dat je bij de Gyn bent geweest. Ik zou ze direct bellen en de situatie uitleggen!! Dit kan echt niet langer!
Sterkte,
Pola |
3 april 2007 10:20 |
| 48308 |
kan me voorstellen dat dit een verwarrende situatie is. In de eerste plaats ook voor jou!
Ga de rollen alsjeblieft niet omdraaien. Hij is niet degene die zielig! Hij moet keuzes maken.
Confronteer hem maar rustig met jouw gevoelens en verdriet. Hij veroorzaakt deze!
Wees jezelf en geef je grenzen aan.
Ik ben het met Koos eens, je hoeft hem echt niet in de watten te leggen. Ik ben geen man, dus of hij van twee walletjes gaat snoepen weet ik niet, maar zou heel goed kunnen. Zolang jij op sloffen rond gaat lopen, help je hem er ook niet mee.
En jezelf nog minder, want je verliest hiermee je zelfrespect, en dat is het laaste dat ik je nu gun!
Sterkte,
Pola |
28 maart 2007 21:49 |
| 48294 |
Op de eerste plaats van harte gefeliciteerd met je zwangerschap!
Hoe komt het dat je 12 kilo bent afgevallen? Ben je erg misselijk geweest, of misschien nog steeds? Ik weet niet of je wat gewicht kon missen. Zo niet, en misselijk, dan zou ik gauw naar de huisarts gaan. Ze hebben er wel medicijnen voor.
Mocht je wel wat kunnen missen, maak je dan maar geen zorgen. Ik viel meestal een kilo of 4/5 af, en zo rond de 20e week begon ik dan weer een beetje te groeien. Ik was ook niet zo erg zwaar.
Mijn kinderen zijn beide kerngezond geboren, met een normaal geboortegewicht. Zo rond de 7 maanden begon ik pas echt een buik te krijgen. Ik vond het niet erg, maar ja, als je graag een toeter wilt.............
Binnenkort gaat je baby ook bewegen en zal je zwangerschap wat duidelijker voor je worden. De leuke tijd komt eraan. Geniet er maar lekker van,
Groet, Pola |
26 maart 2007 21:49 |
| 48154 |
Beste Anne,
Ik kan je niet helpen, heb dit niet meegemaakt, en ben te oud, maar wens je veel sterkte.
Het is niet niks om zo jong al tegen zulke grote problemen aan te lopen.
Ik hoop dat het lukt iemand te vinden!
Groet, Pola |
20 maart 2007 21:54 |
| 48011 |
Van harte gefeliciteerd met je zoon!
Heel veel geluk!
Pola |
14 maart 2007 19:59 |
| 47977 |
De mijne is leeg ;-(( |
27 december 2008 15:25 |
| 47941 |
Nee.
Maar het kan wel minder worden als je het onderliggende probleem aanpakt!
Gr, Pola |
13 maart 2007 09:27 |
| 47917 |
Hoi Lizette,
Zelf heb ik deze ervaring niet, maar ik ken wel iemand die ook "verkeerd"reageert op AD (of aanverwante medicijnen). Daar werden de klachten ook alleen maar erger. Knapte op na het stoppen ervan.
Wat ik mis in jouw verhaal is de reden van je overspannenheid en depressie. Meestal is een aanpak van de oorzaak afdoende voor de klachten. Medicijnen zijn niet altijd nodig, maar kunnen een steuntje in je rug zijn, of zelfs nodig als de klachten steeds weer terugkomen.
Uiteraard kan je ook eens kijken naar homeopatische middelen, maar pillen alleen zullen je niet afdoende helpen.
Sterkte,
Pola |
13 maart 2007 09:31 |
| 47839 |
Het lijkt me erg onwaarschijnlijk om al 2 weken voor je ongesteld moet worden zwangerschapskwaaltjes te hebben.
Jouw klachten zullen eerder van een verstoorde stoelgang komen.
Rustig afwachten dus maar.
Groet, Pola |
7 maart 2007 21:15 |
| 47819 |
Op de eerste plaats zou ik eens met een huisarts gaan praten! Vertel eerlijk hoe je je voelt en in welke situaties. Wanneer zijn de klachten ontstaane en is het een reactie ergens op geweest??
Soms kan het helpen om een paar keer met je huisarts of maatschappelijk werkster te praten, als je weet waar het vandaan komt, kan dat al een hoop schelen.
Het kan natuurlijk zijn dat je intensievere hulp nodig hebt dmb gedragstherapie of zo, maar je huisarts zal zeker helpen om je de juiste weg te wijzen.
Misschien is het nodig, of helpt het om bepaalde anti-depressiva te nemen, maar dat is lang niet altijd nodig!!
Sterkte en doen hoor!!
Je kan ook eens kijken op de site van Reventacare.nl!!
Ik heb dit zelf ook gehad, en het gaat nu een stuk beter met me. Je mag me altijd mailen of vragen
Sterkte,
Pola |
7 maart 2007 21:21 |
| 47789 |
Nee hoor, je hoeft echt geen innestelingsbloeding te hebben. Zelf heb ik dit nooit gehad. Volgens mij komt het vaker niet dan wel voor!!
Ik hoop voor je dat je zwanger bent, zou wel weer snel zijn hoor!!
gr, Pola |
5 maart 2007 20:20 |
| 47698 |
Hoi Hans,
Ik heb je site bekeken en ik denk dat er erg goeie dingen opstaan. Zelf ben ik er eerlijk gezegd helemaal klaar mee.
Misschien begrijo ik het ook niet helemaal, ik heb het idee dat als ik hypno of regressie ga doen, dat ik weer in het verleden ga spitten. ik snap wel waar de erfenis ligt, en zit daar ook niet mee. heb niks speciaals meegemaakt, en de dingen waar ik verdrietig over ben (geweest) zijn volgens mij allemaal benoemd.
Ik ben blij dat ik weer normaal kan functioneren in werk en privé, ben zelfs behoorlijk gelukkig, dus..................
Maar goed, je gaf antwoord, denkt mee, en dat waardeere ik zeker wel!! Zeker omdat jij de enige bent!!
Ook elders geef je vaak wijze raad, dus ga vooral door met alle goeds wat je doet!! Ik waardeer dat zeer en anderen ook denk ik!
dank,
Pola |
3 maart 2007 15:11 |
| 47696 |
Op het forum van spieren en gewrichten had ik dit bericht neergezet, maar geen reactie! Misschien hebben jullie wel tips voor mij??
Gr, Pola
Iedere keer als ik \\\'s nachts of \\\'s morgens wakker wordt merk ik dat ik al mijn spieren vanuit mijn nek, schouders, rug en benen aangespannen heb. Ze trillen dan ook een beetje.
Jarenlang was ik erg gespannen en had ik last van paniekaanvallen. Stukje bij beetje gaat het nu erg goed, na jarenlang puzzelen en diverse therapiën.
Overdag doe ik computerwerk. (en mede daardoor ook wel rug/schouderklachten. Als compensatie doe ik aan Nordic walking Fitness en 1x per week aan yoga. Mijn werkplek is volledig ergonomisch ingericht en ik gebruik workpace.
Verder fiets ik nog veel, dus beweging genoeg lijkt me.
Op commando kan ik onmiddellijk al mijn spieren ontspannen, maar hoe leer ik ze in mijn onderbewustzijn los te laten//
|
1 maart 2007 07:56 |
| 47664 |
Bedankt voor alle goede tips!!
Er zitten zeker bruikbare bij die ik ga uitproberen!
Gr, Pola |
1 maart 2007 07:55 |
| 47663 |
Iedere keer als ik \'s nachts of \'s morgens wakker wordt merk ik dat ik al mijn spieren vanuit mijn nek, schouders, rug en benen aangespannen heb. Ze trillen dan ook een beetje.
Jarenlang was ik erg gespannen en had ik last van paniekaanvallen. Stukje bij beetje gaat het nu erg goed, na jarenlang puzzelen en diverse therapiën.
Overdag doe ik computerwerk. (en mede daardoor ook wel rug/schouderklachten. Als compensatie doe ik aan Nordic walking Fitness en 1x per week aan yoga. Mijn werkplek is volledig ergonomisch ingericht en ik gebruik workpace.
Verder fiets ik nog veel, dus beweging genoeg lijkt me.
Op commando kan ik onmiddellijk al mijn spieren ontspannen, maar hoe leer ik ze in mijn onderbewustzijn los te laten//
gr, Pola |
27 februari 2007 20:53 |
| 47590 |
Van harte gefeliciteerd met je zwangerschap.
Ik hoop dat je je snel lekker voelt en veel plezier met je echo!!
Goed van je dat je aan Moeders voor Moeders meedoet. Heb ik ook gedaan. 20 Jaar geleden ;-))
Groet, Pola |
27 februari 2007 17:53 |
| 47504 |
Van harte gefeliciteerd!!
Wat zal je blij zijn.
Nog een paar weken wachten op de eerste echo!!
Hopelijk krijg je niet al teveel misselijkheid en zo!!
Gr, Pola |
21 februari 2007 21:57 |
| 47446 |
Hé Lauvlinder,
Je lichaam zal weer even moeten wennen aan de sertraline. Zelf gebruik ik dit ook. Tussendoor ook gestopt geweest. De tweede keer waren de gewenningsverschijnselen minder heftig dan de eerste keer.
Jammer is dat hè dat je er toch weer aanmoet! Ik baal er ook zo stevig van en zou er toch weer heel graag afwillen. Het is nu echter niet verstandig, maar wanneer wel???
Sterkte,
pola
|
20 februari 2007 21:14 |
| 47418 |
Kruidvat, Etos, maar ook bij de apotheek kan je ze krijgen.
Hier bij de Etos liggen ze gewoon in het rek, bij de condooms. je hoeft er niet met een rood hoofd om te vragen!
Succes (welke uitslag je ook wenst) en houd je ons op de hoogte??
gr, Annette |
19 februari 2007 07:34 |
| 47177 |
Ben je al eens bij een gynaecoloog geweest??
Het lijkt me tijd voor het betere werk. Gebruik je de pil??
Het kan van alles zijn, hormonaal, maar ookbijvoorbeeld een vleesboom.
Zelf heb ik geen ervaring, Maar ik wens je sterkte, en vraag zelf om een verwijzing en houd vol he??
groet,
Pola |
7 februari 2007 21:12 |
| 46976 |
Afgelopen weekend heb ik met veel plezier meegedaan aan de Egmondmarathon! De eerste dag was een pittige route van 21 kilometer.
Na zo\'n 18 kilometer kreeg ik behoorlijke pijn in mijn linkerknie. Aan binnen- en buitenkant, aan de zijkant. Eigenlijk deed iedere stap ontzettend pijn, maar ik heb geproberd om \"gewoon\" te blijven lopen.
Er was veel traplopen en door mul zand omhoog en omlaag. Ook deed mijnlinkerheup wat pijn, het leek of dit met elkaar te maken had.
Vanwege deze pijn (en ook wel een beetje de vermoeidheid ) de tweede dag de 10 kilometer gelopen. ook daar de laatste kilometers veel pijn aan de knie.
Afgelopen zomer kreeg ik dit ook na 60 - 70 kilometer fietsen.......
Mijn vraag is eigenlijk: zou dit met zooltjes verholpen kunnen worden? In het normale leven heb ik hier geen last van, en ook heb ik verder geen voetproblemen, blaren of wat dan ook. |
30 januari 2007 20:56 |
| 46964 |
Hoi,
Tja, wat zal ik je zeggen. waarschijnlijk ben je via (deze site?) terecht gekomen bij de site van Stichting Depersonalisatie.
Ikzelf ben er sinds een jaartje lid van en heb al 30 jaar klachten.
Je kan echter klachten hebben op allerlei manieren. Zoveel soorten, zoveel behandelingen. De een heeft baat bij medicijnen, de ander bij Haptonomie. De een heeft het zijn hele leven, 24 uur per dag. De ander af en toe.
Bij de een is het oorzaak, bij de ander gevolg van problemen. Kortom. wat jij hebt en hoe het behandelt kan worden (en wat wil jezelf??) ligt ook aan jou!!
De huisarts kan je waarschijnlijk niet verder helpen met DP/DR. (Ze kennen het niet als zodanig). Meeste hulpverleners zien het als symptoon, en denken dat het over gaat als je de \"oorzaak\" aanpakt.
Als ik jou was, dan zou ik eerst eens met een psycholoog of psychiater gaan praten. Jij hoeft niet te weten van te voren wat je wilt gaan zeggen, Ze vragen wel.
Als je meer wilt weten, stuur me dan een PB-tje.
Sterkte en succes!!
Pola |
2 februari 2007 21:13 |
| 46598 |
Ik heb er ook veel last van gehad. Na 5 jaar tobben eindelijk een verwijzing voor de gynaecoloog gekregen. Uiteindelijk kon hij me niet helpen en stuurde me door naar de dermatoloog.
Het bleek eczeem te zijn. Binnen een week was ik er vanaf. Nu heb ik het nog maar af en toe, en meestal komt het door voeding, bijvoorbeeld mandarijnen reageer ik gek op!!
Uiteraard nog wel eens een infectie, maar hooguit 1x per jaar of zo!
Je zult verder alle dingen als geen zeep gebruiken etc al wel hebben uitgeprobeerd neem ik aan?
groet en succes ermee,
Pola |
16 januari 2007 12:44 |
| 46553 |
Beste DSA,
Ik snap niet dat de huisarts je niet doorstuurt. Je hebt toch duidelijk last van je schildklier, en dat "rommelen" van de huisarts lijkt me ook niet rustgevend.
Ik zou erop staan een internist of endocrinoloog te consulteren en alles goed te laten begeleiden!!
Succes en sterkte,
Pola |
14 januari 2007 14:32 |
| 46519 |
Beste Mo,
Ik kan je niet als ervaringsdeskundige helpen, heb dit niet meegemaakt.
Wel weet ik dat een geboorte van een kind een heel emotionele gebeurtenis is, en als je in diezelfde tijd afscheid moet nemen van je moeder, lijkt me dat niet makkelijk.
Zo te horen ben je je goed bewust van alles. Verdriet en vreugde gaan dus hand in hand.
Ik wens je heel veel sterkte, en uiteraard van harte gefeliciteerd met je dochter!!
Groet, Pola |
13 januari 2007 09:10 |
| 46495 |
Beste Brigitte,
Artrose zal het niet zijn, daar ben je veel te jong voor. Het klinkt eerder als een hernia.
Ben je er nog nooit mee naar een manueel of fysiotherapeut geweest?
Zelf heb ik goede ervaring met Manueel.. Eigenlijk ben je al veel te lang doorgelopen met je klachten.
uiteraard kan je ook eerst langs de huisarts gaan, maar tegenwoordig is dat niet meer nodig, en een therapeut weet meer van ruggen dan de huisarts!
Succes,
pola |
14 januari 2007 15:39 |
| 46449 |
Klinkt inderdaad als een schimmelinfectie. Het gaat niet vanzelf over, en zeep is zeer slecht, dus alleen wassen met water.
Uiteraard kan je het beste langs de huisarts gaan.
Als je dit "eng" vindt (dat kan ik me best voorstellen op jouw leeftijd), probeer dan van die voetenschimmelcreme. Dat is hetzelfde, alleen is de reclame voor voeten.
Na een dag zal het er al beter uitzien. Echter wel minstens een week doorgaan, anders komt het terug!
Succes, pola |
9 januari 2007 07:44 |
| 46368 |
Ja, lastig allemaal. Als er van ons iemand iets moet zeggen, dan denk ik dat we meer informatie moeten hebben. Wat gaan ze doen met de operatie. Er zijn veel vrouwen die door verklevingen moeite hebben met zwanger worden. Er is een naam voor, maar die ben ik even kwijt. Er zijn vast ook wel sites/forums waar deze vrouwen elkaar ontmoeten.
Ik ken iemand die ook een baarmoederoperatie eraan heeft gehad, dus er moet meer te vinden zijn.
Ook je leeftijd speelt een rol, en of je al kinderen hebt etc.
Sterkte,
Pola |
29 april 2010 20:14 |
| 46231 |
Nou, wel raar zoals je huisarts reageert. Als er toch echt vuil uitkomt, moet toch ergens vandaan komen?
Soms moet je zelf precies zeggen wat je wilt, heb ik ook wel eens ergens mee gehad. eerst 5x naar huis gestuurd en na een jaar gezegd: en nu wil ik een specialist zien. Nou die gaf me gelijk en heeft me van mijn klachten af geholpen!
Sterkte en succes ermee,
Pola |
29 april 2010 20:14 |
| 46109 |
Beste Mira,
Fijn weer iets van je te horen, ik heb je inderdaad gemist.
Je vroeg me over Zoloft (sertraline). Ik gebruik dat nog steeds, en heb er weinig klachten over. In het begin was het wel heel moeilijk, omdat de klachten dan juist verergeren, maar dat is bij de meeste AD\'s zo.
Een van de belangrijkste vragen ging over gewicht: Ik ben er niet zwaarder van geworden. de laaste paar jaar is het wel moeilijk voor me om op gwicht te blijven, maar zelf wijt ik dat aan mijn leeftijd (48) en de inmiddels duidelijk ingezette overgang.
Wat ik wel een nadeel vind is dat het wat sexuele remming geeft, maar ook dat schijnt bij de andere voor te komen.
Ik stuur je ook nog even een PB-tje.
Sterkte en toch zo fijn mogelijke feestagen!
groet,
Pola |
29 april 2010 20:14 |
| 46080 |
Ikzelf ben lid van stichting depersonalisatie. je kan voor 10 euro lid worden en kan dan vrijuit informatie opdoen op het forum. Veel leesstof, links naar andere sites, over medicatie etc. uiteraard is er ook plaats om ervaringen te delen, maar dat hoeft niet. je kan ook alleen maar lezen.
Bij mij zijn de klachten al 25 jaar geleden ontstaan en nav een artikel op deze site ben ik nu met een ademhalingstherapie bezig, waardoor ik me veel rustiger voel.
Als je meer informatie wilt, mail me dan even persoonlijk.
Sterkte, groet,
Pola |
29 april 2010 20:14 |
| 46037 |
Beste Tineke,
Het kan heel goed zijn dat het een winterdepressie is. Zeker als het al een paar jaar achter elkaar in dezelfde periode van het jaar begint.
Mijn zoon had het ook, hij was alleen wat jonger. Toen ik me dat realiseerde, nam ik hem alke dag minstens een uur mee naar buiten na schooltijd. In het weekend lekker voetballen, skaten en fietsen. Daar knapte hij al een heel eind van op.
Het is altijd het proberen waard!
Mocht het echter blijven, praat er dan eens over met iemand die je vetrouwt. Op jouw leeftijd kan het leven vaak behoorlijk verwarrend zijn. Blijf daar niet in je eentje meel tobben als dat meespeelt!
Sterkte,
Pola |
29 april 2010 20:14 |
| 45850 |
Beste Jeanine,
Kijk eens op www.reventacare.nl. Ik ben zelf bezig met deze therapie en het helpt mij enorm. Ook ik had al meerdere keren psychotherapie gehad, maar de paniekaanvallen bleven.
Het bleek bij mij chronische hyperventilatie te zijn, zonder dat ik het ooit gedacht had.
Als je meer info wilt, hoor ik het wel.
Groet, Pola |
29 april 2010 20:14 |
| 45843 |
Hoi Hanneke,
Elders schreef ik over reventacare. Misschien weten deze mensen meer hiervan af. Wellicht kennen ze anderen om je verder te helpen.
reventacare was voorheen stichting angst, fobie en hyperventilatie.
groet, Pola |
29 april 2010 20:14 |
| 45315 |
Van zwanger zijn krijg je geen steken in je buik. Meestal wordt dit veroorzaakt door je darmen.
Weet niet hoe oud je bent, maar darmproblemen komen veel voor bij jonge vrouwen van rond de 20 jaar.
Zoals mijn voorgangster al schrijft, je kan zo wie zo een test doen, die zullen nu zeker juist zijn!
groet, Pola |
29 april 2010 20:14 |
| 45245 |
Tja ik weet niet hoe oud je bent, leeftijd kan meespelen, maar als je niet anders bent gaan etenb, of minder bewegen of gestopt met roken, kan je ook denken aan een traag werkende schildklier. In ieder geval een langs de huisarts gaan lijkt me!!
succes,
Pola |
29 april 2010 20:14 |
| 45000 |
Hoi,
Ik had gisteren je bericht al gelezen, maar wilde eerst niet reageren, in afwachting van anderen.
Ikzelf ben 48 en ik heb nog steeds een lui oog. Gevolg is dat ik met dat oog ongeveer 10% zicht heb. lezen kan ik er helemaal niet mee.
Uiteraard is dit wel behandeld, met pleisters en omdat ik scheel keek, is ook mijn oog recht gezet, maar behandeling heeft niet geholpen.
Gelukkig is behandeling tegenwoordig anders en beter. Zaak is wel het afplakken goed vol te houden. Ik peuterde altijd een stukje los van de pleister, omdat ik de wereld niet kon zien. Zodoende kon ik met mijn goede oog kijken.
Soms denk ik wel eens dat het oog altijd "slecht" is geweest, want anderen die een lui oog hebben kunnen er bijvoorbeeld wel mee lezen.
Helaas is mijn ervaring dus negatief, pech, maar zolang mijn goede oog het andere compenseert is er niets aan de hand en niemand ziet het.
Als je meer wilt weten, vraag maar!
Groet, Pola |
29 april 2010 20:14 |
| 44899 |
Beste Liney,
Je zegt dat je geen vriendje hebt, dus daaruit concludeer ik dat je niet zwanger kan zijn. Als dat zo is, dan is het helemaal niet erg, kan geen kwaad. Er zijn mensen die op de dag af iedere 4 weken hun menstruatie hebben en je hebt mensen die daarmee rommelen.
Zelf had ik op jouw leeftijd ook een erg onregelmatige. Soms5 weken, maar vaak ook 6,7 of 8 weken.
Het is nooit helemaal regelmatig geworden, alhowel ik na de geboorte van mijn kinderen wel iets meer regelmaat heb. Echter varieert het nog altijd ergens tussen de 3 a 5 weken!
Laat je niet gek maken door anderen. Het is heel normaal!
groet, Pola |
29 april 2010 20:14 |
| 44608 |
Voor je kindje kan dit geen kwaad. Die krijgt er alleen maar meer weerstand van! Hooguit vindt ie het vervelend dat geschommel en gepuf van mama!
Een enkele paracetamol kan geen kwaad, maar echte hoestmiddelen zou ik alleen in overleg met de huisarts nemen.
Er zijn vast ook wel huismiddeltjes die goed werken, bijvoorbeeld een doorgesneden uit naast je bed!
Sterkte en fijne zwangerschap verder!
Pola |
29 april 2010 20:14 |
| 44588 |
Je nieren zitten onderin je rug, dus die pijn zal ergens anders door veroorzaakt worden.
het lijkt me wel trecht dat je nu doorgestuurd wordt, al die kuren kunnen ook niet best zijn.
je zou ook kunnen denken aan een homeopaat, deze kijkt ook naar de weerstand, wellicht is die ook slecht.
Succes,
pola |
29 april 2010 20:14 |
| 44181 |
Hoi,
Op jouw leeftijd zal botontkalking wel heel vreemd zijn. Waaruit trek je de conclusie een slechte bloedcirculatie te hebben?
Ook praat je over hyperventilatie. Hierbij krijg je een teveel aan zuurstof binnen, dus niet een te weinig..........
Voor informatie kan je eens kijken op www. reventacare.nl
Je kan veel klachten krijgen van hyperventilatie!, waaronder zere schouders en rug!!
Gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 44121 |
He gekkie,
Je hoeft je nergens voor te schamen hoor! Het is heel normaal dat je van de kaart bent! Je veiligheid wankelt eventjes behoorijk!!
Net als je vader zelf, moet ook iedereen om hem heen alles verwerken en weer vertrouwen in zijn lijf en de toekomst krijgen!!
Belangrijkste is om er niet mee te blijven rondlopen. Praat erover. Liefst met je ouders, zus en anders een vriendin, collega, baas, leraar. Weet absoluut niet hoe oud je bent, maar als je vader pas 47 is, moet jij nog heel jong zijn!!
Verstop je niet!! En huil maar lekker je emoties eruit!!
Sterkte,
Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 44059 |
Goedemorgen,
Het kan allerlei oorzaken. Nummer 1 is slecht, niet gevarieerd eten. Eet met name veel donkerbruin brood, eigenlijk alles waar veel vezels in zit. Appelstroop is ook erg ijzerrijk.
Ook is er speciale roosvice met toegevoegd ijzer.
Toch zou ik ook even langs de huisarts gaan. Het is duidelijk niet een eenmalig iets. En dat jij je niet lekker voelt heeft dus ook een duidelijke oorzaak!
Sterkte en succes!!
Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 44019 |
Beste Ikke,
Het is heel vervelend hoe jij je voelt! Dat kan ik zeggen, omdat ik me ook lange tijd zo gevoeld heb.
Op jouw leeftijd is het heel normaal om je regelmatig onzeker te voelen, school, vriendschappen, sex, werk, toekomst. Je moet een heleboel beslisingen nemen en weet eigenlijk nog helemaal niet wat je met je leven aanwilt.
Dat je denkt aan zelfmoord is een teken. Je schrikt daar zelf van. Het is echter een aanwijzing dat je deze situatie niet wilt. je wilt vrolijk, blij zijn!
Ik kan je echter maar 1 tip geven: praat erover. Zoek iemand waarmee dat kan. In je eentje ga je dit niet redden. iedereen heeft iemand nodig om af en toe zorgen mee te delen. Dit gaat echter verder dan alleen maar zorgen.
Praten is echt de eerste stap naar genezing. Er zal toch ergens iemand zijn die je in vertrouwen kan nemen?
De huisarts, vertrouwenspersoon op school, mentor, vriendin, tante noem maar op!!
Begin gewoon ergens en vertel.
Je zult zien dat het enorm scheelt als je niet meer alleen met deze gevoelds bent.
Sterkte en succes!
Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 43841 |
Ik heb een hele grote wekker en die kukelt als een haan. zeker weten dat je rechtop in bed zit.
Als het dan nog niet lukt, zet hem op een metalen bord met knikkers!!
gr, Pola
|
29 april 2010 20:13 |
| 43836 |
Geen ervaring mee. Ik heb wel een keer een programma gezien dat daar over ging bij teleac. Er waren goede resultaten mee gehaald.
Kijk maar eens op hun site.
Denk dat je de uitzending wel kan terugzien, ging over depressie.
groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 43754 |
Beste Sjoepie,
Fijn voor je dat het zo goed gaat met je dat je durft te gaan afbouwen. Zelf begin dit jaar ook geprobeerd, maar helaas mislukt. (ik gebruik Zoloft).
Ik vind wel dat afbouwen in samenspraak met de huisarts zou moeten gaan. Zeker ivm afbouwschema.
Over 2 a 3 weken helemaal stoppen lijkt mer erg snel.
Ik weet niet meer waar, maar ergens heb ik gelezen, dat je steeds de helft moet minderen, in stappen van minimaal een maand. Je kan dan bijvoorbeeld om de dag 10 mg nemen, en dan 2x per week, en dan stoppen.
Uiteraard moet blijf je zelf de baas, en als jij denkt het aan te kunnen.........
heel veel sterkte en succes,
Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 43523 |
Wat heeft de verloskundige/gunaecoloog je verteld?
Als zij verteld heeft dat je 5 weken zwanger bent, dan zou ik dat maar geloven. Hoe vroeger in de zwangerschap, how nauwkeuriger ze de duur van de zwangerschap kunnen berekenen.
Soms is er sprake van een "leeg"vruchtzakje, maar dat zouden ze je hebben verteld. ook als het er slecht uitzag.
Dat stolsel kan ik niet zo verklaren, maar een beetje oude bloed is een logisch gevolg ervan.
Wellicht kan je de verloskundige nog even bellen voor uitleg.
Gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 43513 |
Hoi Mira,
Wat vervelend voor je dat je daar zo'n last van blijft houden. Ik herken er wel iets in, maar ik heb het niet zo erg. wel is het vaak zo, dat als ik me wat "minder"voel, vaak achteraf blijkt dat ik ongesteld moet worden. Ben niet erg regelmatig, zo tussen de 3 a 5 weken, dus ik trap er nog wel eens in.
Afgelopen dagen voelde ik me wel ok, en vandaag ongesteld, week te vroeg dus, en had het dus niet aan voelen komen!
Ik heb wel een vriendin die er erg veel last van heeft, dus weet wel hoe lastig het is. Mijn zus heeft het Mirenaspiraaltje genomen en is daardoor veel gelijkmatiger, ook een collega heeft er goede ervaring mee. Zij het dat zij iedere maand met Migraine op bed lag 2 dagen!
heel veel sterkte maar weer ermee!
Gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 43505 |
Dit is ongeveer de meest gebruikte, de 30 dan. Volgens mij is het een vrij lichte pil,
Gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 43488 |
Als je erg fanatiek bent, kan het inderdaad van de sex zelf komen. Het kan echter ook zijn dat je een beetje last van een schimmelinfectie hebt. Ook dan voelt alles branderig aan.
Ik zou in ieder geval even overleggen met de huisarts.
Gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 43316 |
Ik wandel al jaren en krijg bij afstanden > 15 kilometer altijd spierpijn in mijn heupen, en last van de aanhechtingen midden bovenaan de bovenbenen , richting liezen.
Sinds begin dit jaar doe ik aan Nordic Walking, maar ook dan houd ik hier last van.
Heeft iemand tips welke oefeningen ik kan doen om dit tegen te gaan?
(mijn man heeft een kunstheup, en mijn spierpijn loopt precies over de plek waar hij zijn litteken heeft, waarmee ik wil aangeven waar de pijn zit).
gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 43312 |
Gefeliciteerd met je zwangerschap!
Voor het opstaan een beschuitje en een kop thee helpen wellicht al. Kan je partner gelijk meezwangeren, want hij moet het natuurlijk klaarmaken!
Groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 43111 |
Beste Marvin,
Ze kan nu echt nog niet weten of ze zwanger is hoor! het zal wel aandacht vragen zijn!
gr. Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42963 |
Hoi katrien,
Waarschijnlijk een reactie op iets gegeten te hebben waar je niet zo goed tegen kan.
Bij mij in de familie komt het voor bij appel en/ of uien.
Misschien heb je hier iets aan? je kan ook een zgn eetdagboekje bijhouden om te kijken of je een patroon herkent.
Succes,
pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42860 |
Alles kan, maarhet is heel normaal na het stoppen van de pil dat het een maand of 4 á 5 duurt voor de cyclus weer op gang komt.
Heb je geen voorbehoedsmiddel gebruikt??
Je klachten kunnen zowel van een zwangerschap als van je verwarde hormoonhuishouding komen.
Het kan natuurlijk ook zijn dat je in de overgang bent, was je moeder ook jong?
Anders morgen gewoon een test halen. Die hormonen zullen er altijd wel in zitten, toch? (ik ken de nieuwewetse testen niet, dus misschien is op ggogle het antwoord wel te vinden).
Gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42820 |
Beste Monique,
Knap van je dat je het zo lang voor je hebt gehouden! Zo te horen loop je op je tenen! Er zijn verschillende mogelijkheden, een beetje afhankelijk van wat voor soort werkgever je hebt, of wat voor persoon je baas is.
1. Je kan met je baas gaan praten, let daarbij op dat je niet op de verwijtende manier praat, maar in de vorm waar jij last van hebt, en welke taken je niet/anders wilt doen. Kom ook met voorstellen hoe het anders te doen.
2. je kan contact opnemen met je arbo-arts/dienst. Ze kunnen je hierin prima begeleiden. Enkele jaren gelden heb ik dat zelf gedaan, ik kwam er niet meer alleen uit.
3. Je kan een collega of vertrouwenspersoon inschakelen. deze laatste heeft verplichte geheimhouding. En kan je adviseren.
Indien jij een vast contract hebt, kunnen ze je echt niet zo maar ontslaan. Uiteraard moeten er geen andere zaken meespelen welke je eventueel hier niet verteld hebt. Als een werkgever je wilt ontslaan, zullen ze altijd moeten aangeven waarom EN wat ze er aan hebben gedaan om jou beter te laten functioneren!
Sterkte en succes!! Laat jezelf niet de dupe worden van de drukte van je baas!!
Groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42787 |
Mijn man zorgt er voor dat ik eerst klaarkom, en daarna gaan we pas wippen. Hij vindt het het lekkerst om dan snel klaar te komen, want door het uitgebreide voorspel is de opwinding al groot. Ik vind dat niet zo erg, want ik kom van wippen toch niet klaar. Ik vind het wel een fijn en intiem gevoel, maar een orgasme heb ik zo nog nooit gehad. Jarenlang dacht ik dat ik "anders" was hierdoor, maar veel lezen heeft me op andere gedachten gebracht.
Gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42774 |
Hoi, hoi,
Jammer voor je dat je niet zwanger bent, maar alles doet het in ieder geval.
Mag ik wat vragen? Ik kom hier de term NOD vaak tegen, ik snap dat het ongesteld is, maar waar staan die letters voor??
In mijn tijd kreeg je: visite, opoe op bezoek, je-weet-wel, je periode, maar NOD ???
Wie helpt me uit de brand??
Gr, Pola
|
29 april 2010 20:13 |
| 42637 |
Bij iedereen is het weer anders, alhoewel in grote lijnen wel weer gelijk. De binnekant van de vagina heeft niet zo heel veel gevoel. Schaamlippen e.d. veel meer. Ookde "gang" loopt niet recht. De baarmoeder ligt enigszins naar voren gekanteld. Bij mij, en ook wel meer vrouwen echter achterover, dus voelt dat ook weer ánders" aan. (anders, want ik heb geen vergelijkingservaring of zo).
Voor het zwanger worden en zijn maakt zo'n gekanteld baarmoeder echter niets uit.
Het "poepgevoel"komt gewoon doordat je druk uitoefebt op je darm. Alles ligt nu eenmaal dicht bij elkaar.
Dus alles wat jij beschrijft klinkt mij als normaal in de oren.
Een "ervaren" vrouw,
gr, Pola
|
29 april 2010 20:13 |
| 42575 |
Dat kan geen kwaad hoor. Ik ben 2x zwanger geweest en ik verloor in het begin vaan een kilo of 5 (was 68 kilo). Na een maand of 5 werd ik pas wat zwaarder. Ik ken ook iemand die niet is aangekomen, zij was na de zwangerschap dus afgevallen!.
Je kindje krijgt heus wel wat het nodig heeft, zeker in het begin. Pas na een maand of 6 heb "iets"extra's nodig, maar veel meer dan een plakje kaas, en wat fruit extra is niet nodig hoor!
Succes en fijne zwangerschap!
Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42567 |
Lieve meid,
Ik denk dat je heel hard hulp nodig hebt. Ga terug naar je huisarts en zoek iets anders. waar je nu terecht bent gekomen benaderen ze het -voor jou- niet goed!
De huisarts heeft een zwijgplicht, dus je moet daar vrijuit je twijfels kunnen neerleggen. iemand die problemen heeft met eten, kan niet zomaar gaan eten omdat een ander dat zegt!
Die snapt er dus helemaal niets van.
Sterkte, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42536 |
Psychisch = ook echt.
Ik ben alleen maar ervaringsdeskundige, maar als ik jou was zou ik de vraag voorleggen aan je verloskundige. Zij vinden niets vreemd, zijn er voor opgeleid.
Misschien heb je onbewust angsten voor de toekomst, hoe ben ik als moeder, kan ik het aan, wat veranderd er in mijn relatie, hoe wordt mijn figuur, hoe.............. etc.
Sterkte,
Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42432 |
Beste Girl,
Goed dat je de wanhoop even wegschrijft. Soms lijkt het of het nooit meer echt over gaat. Geloof me, ik ken het gevoel. 20 Jaar lang heb ik tegen zulke gevoelens geknokt.
Ik legde de lat steeds hoger, op alle gebieden, werkneemster, moeder, eega, dochter. Ik wilde het helemaal perfect doen, en perfect was steeds moeilijker! 2 jaar geleden is het lijntje defintief geknapt. God zij dank. Wekenlang rondjes om de tafel gelopen, en uiteindelijk aan de AD. Ik heb dat 20 jaar lang niet gewild.
Of het de Ad was, of iets anders weet ik niet, maar de knop is omgezet. Net als een rijtje dominosteentjes, als je er eentje omzet, komt de rest vanzel (.............nou ja, vanzelf...........).
Ook heb ik therapie gehad, meerdere malen, maar deze keer sloeg het beter aan. Of het weg blijft weet ik uiteraard niet, maar het gaat nu gelukkig goed met me.
Ik vertel dit om je hoop en moed te geven. de knop moet om, edat moet je echt zelf doen. er cliché, maar waar als een koe.
Heel veel sterkte,
Pola
|
29 april 2010 20:13 |
| 42430 |
Ik sluit me aan bij de vorige schrijfster, knap van haar om jou moed in te spreken, terwijl ze het zelf ook zo zou kunnen gebruiken.
Uit je woorden begrijp ik dat je niet naar je moeder durft te stappen uit angst dat ze je niet zal snappen. Is dit terecht of niet? Ik kan het je niet zeggen.
Wat ik je wel kan zeggen, is dat je naar je huisarts moet gaan. Het feit dat je gedachten hebt aan zelfmoord, al zul je het misschien niet doen, maar toch, zegt genoeg. Je huisarts heeft plicht tot geheimhouding, zelfs tegen je ouders!
Ook zijn er vaak mogelijkheden tot hulp, die niets kosten. Er zijn meestal wel wachtlijsten, maar als je echt niet wilt dat je ouders het weten zijn er wel degelijk mogelijkheden.
Misschien lucht het al op als je het aan "iemand" hebt verteld, en je er niet meer zo alleen mee bent.
Sterkte,
Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42375 |
Alles kan, maar ik heb toch een paar vragen:
Wat bedoel je met gefriemel in je buik?? Krampjes, of denk je een baby te voelen? Dat kan namelijk pas vanaf een week of 15/16, en de eerste zwangerschap meestal later.
En wanneer is je laatste "normale"menstruatie geweest?
In een zwangerschap wordt de baarmoedermond wat weker, dus wellicht heb je daardoor een bloeding gehad tijdens de gemeenschap, maar ik zou dit toch de huisarts vragen, want het kan ook een andere oorzaak zijn. kan ook een wondje zijn of zo.
Sterkte, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42358 |
Hoi Clementina,
Ik ben even benieuwd hoe het met je is. heb je nog getest, of ben je ongesteld geworden?
Of nog bij de huisarts geweest??
Gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42357 |
Tja, kan me voorstellen dat je in de war raakt.Zelf ben ik een jaar of 10 geleden(was toen 38) ook eens een week of 4 overtijd geweest, terwijl mijn man gesteriliseerd is. Normaal gesproken had en heb ik een redelijk regelmatige cyclus.
Kan het zijn dat je erg bent afgevallen, of extra stress hebt? Dat kan ook van invloed zijn.
Het is wel vreemd dat je een positieve test kreeg, en nog gekker dat je huisarts niets doet!!
Zwangerschapsverschijnselen zou je toch wel moeten herkennen. Je kan de grootte van je baarmoerder net onder de rand van je schaamhaar wellicht voelen bij een week of 12. dat voelt dan als een tennisballetje. Soms ook als je op je buik ligt. Verder wat vollere borsten, vocht vasthouden in je gezicht..............
En anders misschien even langs gaan bij een verloskundige???
Sterkte en laat je weten hoe het verder gaat? Het lijkt me niet niets als je je gezin compleet hebt!!
groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42328 |
het zou heel goed kunnen zijn dat je last hebt van een spatische darm. dat doet inderdaad verschrikkelijk zeer. Een spastische darm komt veel voor bij vrouwen/meisjes rond de 20 jaar. Stress heeft hier zeker invloed op. Uit je bericht klinkt het ook alsof de buikpijn toeneemt zodra er iets "engs" gebeurt. (telefoon, gedachte).
Helaas is er aan de buikpijn niet veel te doen, dan paracetamol. Verder helpt het wel om de stress aan te pakken. Overleg eens met je huisarts over de mogelijkheden.
Wellicht helpt het al om een paar keer je hart te luchten bij iemand.
Sterkte, pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42325 |
Het kan allebei! Zelf kreeg ik een bloeding op de dag dat ik een positieve test had. Belde de huisarts en moest het even afwachten. Het kon ook een innestelingsbloedinkje zijn.
Bij mij was het toch een miskraam, moest er later medicijnen voor hebben. Was hierna weer snel zwanger.
Inmiddels is mijn zoon bijna 18 jaar, dus alles is goed gekomen.
Sterkte, en anders gewoon nog een keer testen, of even langs de huisarts.
Groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42295 |
1x per 2 á 3 dagen is voldoende. De zaadjes houden het wel een paar dagen uit, dus dan heb je de meeste kans. Als je het iedere dag zou doen gaat de kwaliteit van het zaad achteruit, dus 2 á 3x per week is voldoende.
(gelukkig maar, anders is de lol er gauw af!).
gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42202 |
Zelf gebruik ik ook een AD (zoloft). In het begin had ik ook dat ik niet meer kon klaarkomen. Na enkele maanden ging het steeds beter, en nu is het weer zoals het daarvoor was.
Wel merk ik dat prikkels minder doorkomen als ik alcohol heb gebruik ( 1 of 2 glazen) of heel moe ben. Maar daar is rekening mee te houden, toch?
ik ben een vrouw, maar dat maakt volgens mij geen verschil,
gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42180 |
Kan het zijn dat je eczeem hebt? Dat had ik namelijk. Kreeg steeds kuren voor schimmels, maar het hielp niet. Na 5 jaar eindelijk door naar de gynaecoloog, wist het ook niet. Uiteindelijk via de dermatoloog kwamen we er achter dat het eczeem was. juiste zalfje en ik was er zo vanaf!!!
Nu komt het af en toe terug, maar 1 of 2 dagen smeren en het is meestal weer weg!!
Ook bestaat er een anti-schimmeldieet, helpt ook goed, maar is heel zwaar. 40x schimmel lijkt me erg veel, dus een verwijzing naar een gynaecoloog lijkt me wel terecht. Zelf om vragen, want de huisarts stuurt je niet uit zichzelf door!
Gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42136 |
Doet ze dit alleen bij jou, of ook bij de kinderen. Houd dat goed in de gaten, want zij mogen hiervan niet nog meer de dupe worden. Dupe worden ze toch wel!
Heeft ze soms Proxy my Munchausen? Want dan doet ze het ook bij de kinderen! Lees het boek \"verziekt\"maar eens hierover.
gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42108 |
beste Sillie,
Op de eerste plaats van harte gefeliciteerd met je zwangerschap.
Je eerste vraag kan ik niet beantwoorden, maar over je tweede vraag wil ik wel wat kwijt.
Hoe vroeger in de zwangerschap, hoe nauwkeuriger je de duur van de zwangerschap kan vaststellen. 3 Weken verschil lijkt me vrij veel, dus zou ik de 11 weken maar aanhouden.
Verder zou ik gewoon eerlijk tegen de verloskundige zijn. Zij kan je wellicht ook helpen met het verminderen of nog beter stoppen van het roken. We maken allemaal wel eens een vergissing hoor. Ikzelf ben behoorlijk aangeschoten geweest, toen ik 20 jaar geleden zwanger was. Dat was op het moment dat ik nog niet wist dat ik zwanger was (in die tijd waren de testen die er waren pas positief als je 2 weken over tijd was). Mijn dochter is inmiddels ruim 20, en kerngezond!
Je bent tegenover je kindje verplicht om het allerbeste te geven, dus het in ieder geval recht op een zo goed mogelijke begeleiding! Dus eerlijk zijn, ook in zijn/haar latere leven!
Succes, pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42071 |
beste mama van daan en vera,
Op de eerste plaats van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter. Altijd een hele mooi ervaring, zo\'n bevalling.
Jammer dat ze al met 33 weken geboren is, maar fijn dat het ondanks dat zo goed gaat met haar.
Als ik het zo lees, zal ze best snel naar huis kunnen, want die kleintjes halen de groei gauw in hoor!
Mijn dochter werd met 35/36 weken geboren en groeide na een week of 2/3 150 gram per dag. je zag d\'r wangetjes dikker worden.
Inmiddels is ze een gezonde meid van 20!
Hebben ze een oorzaak gevonden van de vroeggeboorte, of had de dame gewoon veel haast en was ze nieuwsgierig naar d\'r ouders en broetje??
Dat onderkantje van je kan nog wel wat last geven. Juist bij mijn eerste had ik erg last, dat was dus mijn dochter die tevroeg kwam, was toen niet ingescheurd of gekniot, want dat koppie was nog niet zo groot. De spanning die erop heeft gestaan was echter ontzettend!
Het heeft wel een half jaar geduurd voor alles weer \"normaal\"functioneerde, zeg maar.
Heel veel geluk en ik hoop dat ze gauw naar huis mag!!
Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42063 |
Ben je alleen in therapie voor de angst voor de tandarts, of heb je ook andere angsten? Ik krijg die indruk.
Als je therapie hebt, dan lijkt in het begin vaak alles erger te worden, omdat je bewust wordt van je gedachten en wat er met je gebeurt. Dit is heel normaal. Na een aantal sessie, bij mij was dat ongeveer 5, worden stukjes bij beetjes de angsten minder, en het leven weer leuker!
Als je alleen in behandeling bent voor die tandarts, maar er is "meer" aan de hand, overleg dan eens of je niet beter af bent met een andere vorm van therapie.
Sterkte,
Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42049 |
Hoi Joost,
Ik ben een absolute leek, maar het klinkt mij alsof je een leesbril nodig hebt. Wellicht ben je eigenlijk te jong, maar äfwijkingen" komen op alle leeftijden voor.
Zelf ben ik 48, en toen het dichtbij minder werd, begon het niet met wazig zien, zoals ik verwachtte, maar met regels die dansen, woorden zien alsof je er met een loep overheen kijkt. Alsof de regels niet recht lopen.
ik zou eens beginnen met een opticien, ogen testen. Er bestaan ook computerbrillen, met aparte scherpteafstanden afgestemd op toetsenbord en beeldscherm.
Of je bent een beetje overwerkt!
Succes, pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42042 |
ik heb een jaar of 5 last gehad van bruine afscheiding, een dag of 4 en dan gevolgd 2 a 3 dagen gewoon rood bloedverlies. In diezelfde tijd liep ik een tijdje voor andere klachten bij degynaecoloog, en die vertelde mij dat het puur hormonaal was. Geen probleem.
Het is vanzelf over gegaan. ik was toen rond de 35 jaar.
Misschien herken je dit? En helpt het? Anders toch een keertke naar de huisarts. Het kan ook zijn dat je gecuretteerd moet worden of zo. Dat kan als je wellicht een keertje net over tijd bent geweest, dus een zeer vroege miskraam hebt gehad.
Succes, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 42028 |
beste 10 x 10,
Het is al jaren terug, maar vroeger had ik geen last. Toen ik de pil ging gebruiken heb ik het ook gehad. Veel bultjes op amen en in de hals (een decollete heb ik niet :-))......
Nadat ik weer ben gestopt met de pil waren ook deze klachten weg. het kan natuurlijk ook kleding of voeding zijn. je kan er alle kanten mee op.
Misschien heb je er iets aan??
gtroet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 41937 |
Lieve leelie,
Je hebt iig je hart even lekker gelucht! dat is al een hele stap.
De eerste stap is om te erkennen dat je het allemaal (even) niet meer ziet zitten.
Ik begrijp dat je sinds een half jaar op kamers woon, dus ga ervan uit dat je nog vrij jong bent, zo begin 20 ??
Dat is een hele moelijke leeftijd hoor, dat weet ik uit ervaring. Ten eerste heb ik dat zelf zo ervaren, 30 jaar geleden. gelukkig had (en heb ik nog steeds) ik toen een hele lieve vriend.
Nu heb ik een dochter van die leeftijd en zij is 1 1/2 jaar geleden op kamers gegaan. Ook zij heeft het moeilijk gehad. Het valt ook allemaal niet mee, ineens vind je van jezelf dat je volwassen moet zijn. Huis uit, huishouden in je eentje regelen, studie, vriendschappen veranderen etc.
Zoek hulp, ga bijvoorbeeld eerst eens naar de huisarts. Zij of hij kan je de eerste hulp bieden om e.e.a. op een rijtje te krijgen. Wordt het echt een "grote" zaak, dan kan je altijd nog verdere hulp zoeken, indien nodig.
Enne "gek' word je heus niet zomaar. Ik heb het ook vaak gedacht, maar het lukt nog steeds niet!!
Sterkte, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 41878 |
Afgelopen week heb ik een nieuwe bril gekregen. Voor de 2e keer een Varifocus. Nu kan ik niet goed lezen en vraag ik me af of het recept wel goed is. Ben gisteren al terug geweest, en ik moet het eerst een week proberen, na wat bijstellen. Nu heb ik een vraag, misschien heeft iemand antwoord. Ik heb namelijk begrepen dat zo\\\'n glas eerst in de min wordt gemaakt, en dan het leesgedeelte eroverheen.
Oude recpt was ongeveer: Voor veraf: - 0,75, voor lees + 1,75.
Nieuwe bril is: - 1,25, lees gedeelte + 1,5
Nu heb ik het idee dat mijn leesgedeelte dus niet sterk genoeg is. Klopt dat?
Ik hoop dat er een opticien onder de lezers zit.
groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 41869 |
Beste Mona,
Ik heb Oprah een keer horen zeggen:
Je weet het al, lang voor je het weet.
Volgens mij is dit bij jou ook zo. Het is niet makkelijk, maar kies voor jezelf! Je verdient beter dan zo'n leven van onderdrukking.
Het is niet makkelijk, maar na een tijdje zal je blij zijn met je beslissing. Iedereen heeft het recht om fouten te maken, en iedereen maakt ze. Dat is niet erg, je leert ervan, kan het daarna veranderen.
Ik wens je veel kracht en wijsheid toe.
Groet, Pola
|
29 april 2010 20:13 |
| 41830 |
Lieve Mira,
Ik wil hier graag op reageren, maar het is zo breed. Een paar dagen nadenken maken het me niet makkelijk. Al jaren ben ik onzeker. Overal kan ik iets negatiefs in vinden: "Wat zit je haar leuk", hoezo, was het eerst niet goed dan?
"Je kan het wel", hoezo, ik weet het toch allemaal ook niet. Zo gaat het de hele dag door!
Nu probeer ik te denken: dank je wel voor het compliment, ze/hij zegt het niet voor niets. Het is moeilijk, maar ik heb de spiraal wel weten om te draaien, en dat pas na 46 jaar in mijn leven!
Waar ik ook steun aan heb is de gedachte: alles waar je energie in stopt wordt groter. Dus stop ik mijn energie tegenwoordig in positieve dingen!
Mijn leven is het laatste jaar met grote sprongen leuker geworden!
Hoe gaat het verder met je?
gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 41785 |
Ik heb zelf zo'n operatie 40 jar geleden gehad, en toen ging het er anders aan toe.
Waar ik nu last van heb is dat mijn luie oog nooit goed is behandeld, en daardoor met dat oog maar 10% zicht heb. ik heb altijd angst dat er met mijn goede oog wat gebeurt.
Gun je zoon het allerbeste en probeer je eigen angst opzij te zetten!
Groet, Annette |
29 april 2010 20:13 |
| 41712 |
Van harte gefeliciteerd met je zwangerschap.
Voor mij is het al "even" geleden, maar ik had niet veel kwaaltjes. Ging gewoon door, was ook niet heel zwaar en kreeg 2 heel gezonde kinderen.
Je hoeft dus niet per sé klachten te krijgen!
Hopelijk gaat het deze keer helemaal goed komen!
gr, pola |
29 april 2010 20:13 |
| 41404 |
En waarom ruiken die van jezelf wel lekker en van een ander vies??
gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 41326 |
Ik heb dit zelf ook gehad. Op de dag dat ik een positieve test had, begon ik 'smiddags te vloeien. Inderdaad kreeg ik een miskraam (ik was 2 weken overtijd, bij een onregelmatige cyclus).
Misschien niet erg hoopvol, maar wel zoals het mij is overkomen. Gelukkig was ik snel daarna weer zwanger. Mijn zoon is inmiddels bijna 18 jaar.
Sterkte, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 41260 |
Laatst is er een onderwerp in "Psyche" hierover geweest. Kijk maar eens, naam was "Snelwegvrees".
Google ook maar eens onder rij-angst! Het is een heel bekend verschijnsel.
Zelf heb ik het ook, maar het is op dit moment nog niet belangrijk genoeg om aan te pakken. Ik fiets overal naar toe, en heb de auto niet nodig voor het werk. Ik ben wel bezig in therapie, maar dit vind ik nu nog niet prioriteit hebben.
Succes ermee, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 41202 |
Hoi,
Ja dat is normaal. En het blijft vervelend. Zelf heb ik het veel (gehad), en achteraf bleek dat het ook Eczeem is, dus even heel anders. ben daar trouwens achter gekomen doordat ik doorgestuurd werd naar een dermatoloog door de gynaecoloog die niets meer kon vinden!!
De klachten lijken erg op elkaar.
Voorkomen? Het helpt wel om geen synthetisch ondergoed te dragen, geen wasverzachter te gebruiken en GEEN strakke kleding!! En niet wassen met zeep uiteraard. Vooral als ik echt een strakke broek heb aangehad verergeren mijn klachten, kan ik er op wachten!
Groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 41180 |
Beste Sonnie,
Ik zou maar even naar de huisarts gaan. waarschijnlijk heb jeen schimmelinfectie. Niets om je voor te schamen, we hebben bijna allemaal ervaring hiermee.
het kan ook allergie zijn. Ik kan zelf niet goed tegen sinaasappel, en kruijg dan eczeem, juist rondom mijn vagina, gekke plek, maar ook daar heb je zalfjes voor!
Succes, en blijf niet te lang rondlopen, want een schimmel gaat echt niet vanzelf over!
Pola. |
29 april 2010 20:13 |
| 41164 |
Beste Charity,
Ik gebruik al enige tijd een AD,weliswaar een ander(sertraline = zoloft). Na ruim een jaar gebruik ging het behoorlijk goed met me. Ook ik heb toen afgebouwd. In het begin ging het heel goed, maar vanaf het moment dat ik op nul stond ging het weer minder. In het begin dacht ik nog: het hoort er bij, maar na 6 weken stond ik iedere ochtend huilend op.
Na overleg met de huisarts ben ik weer begonnen met de AD. Ik vond het heel erg balen, maar nu na een maand of 3 gaat het eigenlijk weer zoals het hoort te zijn!
Blijkbaar heb ik het dus toch nodig. En ik ben het allemaal zo zat, dat ik het nu ook maar toegeef. Zeg tegen mezelf: iemand die suikerziekte neemt ook insuline. Ik mijn AD. Niet leuk, maar aanvaardbaar.
Natuurlijk gaat het bij een heleboel mensen ook wel goed, dus ik wens van harte dat jij daar bij hoort!
Groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 41162 |
Klinkt inderdaad alsof er een abses heeft gezeten. Dat doet ontzettend pijn, mijn zoon (17) heeft het vorig jaar 2x gehad, en kreeg zelfs morfine-achtige pijnstillers. En dat moest worden opengemaakt door de KNO-arts. Uiteindelijk hebben ze zijn amandelen eruit gehaald. Sindsdien is hij niet meer ziek geweest!
Sterkte, en als het niet overgaat verwijzing naar de KNO halen!
gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 41090 |
Nee in ben niet zwanger, gelukkig niet zou ik zo zeggen. Ben namelijk bijna 48 jaar en heb 2 grote kinderen. Toch vond ik zwanger worden, zijn en alles er omheen een hele leuke tijd. daarom lees ik vaak dit forum, en heel soms kan ik zowaar nog een advies geven of iemand een hart onder de riem steken, tenminste dat probeer ik. Wat ik erg jammer vind is dat het hier bijna alleen gaat over \"over tijd\" zijn. Vervolgens hoor je niets meer. Ik zou het wel fijn vinden om te horen hoe het afloopt. Nu heb ik het idee dat iedereen alleen maar teleurstellingen krijgt, maar er zullen toch ook goede berichten te melden zijn? En ook bij teleurstelling is het toch fijn om deze te delen?
Ik wens iedereen veel geluk, maar wilde dit toch even kwijt,
groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 41036 |
Toen ik je bericht las, moest ik ook aan allergie of intolerantie denken. Heb zelf met mijn dochter ervaren dat ze helemaal opknapte toen we de koemelk weglieten. Ze is er zeker NIET allergisch voor, maar krijgt er wel allerlei lichamelijke klachten van. Binnen 24 uur had ik een ander kind!!
En van koemelk is het bekend dat het slijmvorming bevorderd!
Eeuwig anti-biothica kan uiteraard ook niet goed zijn, ik vind 3 maanden al heet wat voor zo'n hummeltje.
Wij zijn er achter gekomen via een homeopatisch arts, die kijkt toch net even anders tegen de situatie aan.
Groet Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 40915 |
Ik heb inmiddels bijna 21 jaar een prachtige dochter, waar niets mis mee is. In de eerste paar weken van de zwangerschap ben ik 1 keer behoorlijk aangeschoten geweest, dit na een wijnproeverij. Ik wist niet dat ik zwanger was, het was de eerste maand dat "het mocht"; en ik was nog niet over tijd.
In de rest van de zwangerschap heb ik uiteraard weinig alcohol gedronken, maar in het weekend nam ik 's avonds wel 1 sherryglaasje witte wijn. Mijn dochter werd wel met 36 weken geboren, was echter 5 1/2 pond en mocht direct mee naar huis. Haar aogarscore was direct 8 en 9; dus ze heeft een goede start gehad!
Succes met zwanger worden, groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 40903 |
Hoi Mira,
Het blijft me intrigeren dit berichtje van je. Ik denk dat je het echt moet hebben meegemaakt om het te snappen. Het lijkt mij ook niet fijn, maar ik geloof het wel. Weet jezelf wie het is? En hoe staat je man/vriend er tegenover? Neemt hij het ook serieus? Is hij er bang van, en jij?
Ik kan je niet echt helpen, maar laat even weten dat ik af en toe toch aan je denkt, je weet wel waarom.
Liefs, pola |
29 april 2010 20:13 |
| 40766 |
Ik heb alleen last van zonne-allergie als ik de pil slik!
groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 40629 |
Hoi,
Het kan heel goed pas een paar weken later echt klachten gaan geven, zelfs maanden na dato nog. Er hoeft maar een klein dingetjes een heel klein beetje verschoven te zijn!
Ik zou adviseren heel gauw naar een manueel therapeut of chiropractor te gaan!
Sterkte en blij niet rondlopen, het lijkt mij bijna zeker dat er iets verkeerd zit in je nek!
Groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 40623 |
Mijn zoon (inmiddels bijna 18) heeft het ook altijd warm. Doet nooit een verwarming aan en loopt 's winters ook altijd op blote voeten. Blote voeten is een goede warmteafvoerder, verder kun je volgens mij alleen letten op de juiste kleding. geen synthetische dingen, maar puur natuur, veel katoen.
Groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 40553 |
He mikkimo, Hoe is het nu met je??
Ik leef met je mee hoor!
gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 40306 |
Helaas ken ik het. Werk 34 uur per week achter de computer en zit er thuis ook regelmatig achter. De basis is toch om werkplek zo goed mogelijk in te richten, stoel op de juiste hoogte en scherm idem dito. Op het werk heb ik workpace geinstalleerd, die geeft iedere paar minuten een micropauze (waperen met je armen), en af en toe een grote pauze. Ik houd me hier meestal ook aan en sta ook regelmatig op om naar de printer of WC te gaan (minstens ieder kwartier). Ik ben ook bij de arbo-dienst geweest en heb een werkplekonderzoek gehad.
Maar de basis is toch: minder achter de computer!!
Sterkte, |
29 april 2010 20:13 |
| 40081 |
Ik kan je niet vertellen of het door vetsin komt, wel heb ikzelf erg veel last als ik veel knoflook heb binnengekregen! Zweten, slecht slapen etcetera! net alsof ik opvliegers heb, misschien is dit bij jou ook het geval? |
29 april 2010 20:13 |
| 40068 |
Hoi Mira,
Hoe is het nu met je? Ikzelf ben even op vakantie geweest.
Ben wel nieuwsgierig hoe het je vergaat,
gr, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 40066 |
He Mira,
Hoe is het nu met je? ben je al aan het afbouwen??
Groet, Pola |
29 april 2010 20:13 |
| 40064 |
Fijn om te horen dat je je nu beter in je vel zit en jezelf begrijpt. Dat is een hele belangrijke stap. Succes bij de huisarts, en ik hoop dat, als je het krijgt, het voor jou een goed middel is. |
29 april 2010 20:13 |
| 40062 |
Beste Mira,
Ik gebruik Zoloft (sertraline) en ben niet zwaarder geworden. Uiteraard in het begin wel wat bijwerkingen gehad zoals droge mond e.d. Echter alleen een pilletje helpt niet. Ik heb ook therapie erbij en het gaat nu goed met mij. Ik werk weer 100% en voel me een stuk rustiger en gelukkiger dan een jaar geleden. Ben even een tijdje helemaal gestopt, maar kreeg weer terugval, dus toch maar weer begonnen, na 6 weken. Jammer, maar belangrijker is dat het beter gaat met me!
Succes met alles!! |
29 april 2010 20:13 |
| 40047 |
Ik heb al 10 jaar klachten van schouders, nek, rug etc. Het is begonnen een half jaar na een aanrijding in de file (5x een auto achterop), daarna veel nek-spierpijn gehad, maar na een week was dat weg. In de tijd dat de klachten begonnen, kreeg ik ook \"computerwerk\", eerst 2 dagen per week, inmiddels 4 dagen. Mijn bureau en stoel zijn helemaal aangepast aan de Arbo, ook gebruik ik Workpace en ga ik braaf 2x op een dag even een blokje wandelenen ik sta meerdere keren per uur op om naar de printer te lopen. Ik heb al meerdere keren fysio, manuele, Caesar en Chiropractie gedaan. Er zijn woorden gevallen als Whiplash, RSI, Kyfose., Scoliose. Verder doe ik veel aan beweging dmv fietsen, wandelen (ja ook NW-en inmiddels) en Yoga.
Een foto wees geen slijtage in de nek aan. Nu zit ik weer helemaal \"vast\". Mijn armen doen zeer, ik heb weinig kracht in mijn handen en af en toe een tintelend gevoel ionder de schouderbladen. Ook kraakt mijn nek, maar daar ben ik al aan gewend geraakt. Heb ook al een rug-rolstretcher. Wie heeft er nog een advies?? |
29 april 2010 20:13 |
| 40009 |
Ik kan je niet helemaal goed helpen, maar heb ook St Janskruid gebruikt. Mij hielp het helaas niet, ben (weer) overgestapt op mijn AD. Het is algemeen bekend dat St Janskruid een wisselwerking heeft met andere medicijnen, dus zodra je iets voorgeschreven krijgt, zou ik het altijd even melden bij de arts en/of apotheek. Verder gaat het middel pas na enige tijd werken, dus enkele weken gebruiken lijkt mij geen juiste raad. Ik werd er niet misselijk van, maar meer behoefte aan slaap komt me wel bekend voor.
Fijn dat het verder goed met je gaat, zou nog maar even zo doorgaan!
|
29 april 2010 20:13 |
| 39986 |
Ik sluit me hier bij aan! Heel veel sterkte en geluk gewenst, en als het even niet gaat.......... is er altijd dit Forum! |
29 april 2010 20:13 |
| 39982 |
Beste Suus, Het is wel een heleboel wat jij allemaal beschrijft. Kan me voorstellen dat je radeloos bent. of het nu tussen je oren zit of niet. Er is iets aan de hand met je! Op zijn minst lijkt het me dat er een vaginale infectie in het spel is, ben geen arts maar ervaringsdeskundige zal ik maar zeggen.
Trek de stoute schoenen aan en ga naar een andere huisarts! In deze arts heb je duidelijk geen vertrouwen. Desnoods betaal je zelf dit consult. Wellicht is het een idee om een vrouwelijke arts te zoeken? Zij weet wat het is om met jeuk etc rond te lopen. Succes, ik hoor graag hoe het met je gaat! |
29 april 2010 20:13 |
| 39912 |
Het is bekend dat anti-depressiva je stoelgang kunnen veranderen. Het kan trager of sneller worden. Ook per dag wisselen. Meestal gaat het met een paar weken weer "normaler". Ook de andere bijverschijnselen worden na ongeveer een maand beter! Sterkte, en zoek hulp als je het nodg hebt, vooral de eerste tijd kan heel heftig zijn, weet ik uit ervaring! Mag me altijd mailen! |
29 april 2010 20:13 |
| 39886 |
Beste Puck, Als ik je moeder was stuurde ik je direct naar de huisarts! Wellicht zit er een ontsteking in/achter je oor. Het is toch ook niet "gewoon" om zo duizelig te zijn. Een gewone oorontsteking gaat meestal vanzelf over, maar daar heb je geen bobbel van acht je oor! Niet doorlopen, maar gewoon gaan! Sterkte. |
29 april 2010 20:13 |
| 39773 |
Ik vind het moeilijk om je een advies te geven, maar wil je wel mijn eigen verhaal vertellen. Ik heb 5 zussen, geen broers. Met 1 zus heb ik heel goed contact, de anderen eigenlijk niet. Een van de zussen woont niet in de buurt, en daardoor zijn we uit elkaar gegroeid. De anderen zie ik alleen op op de verjaardag van mijn ouders. Ik ga van de volgende denkwijze uit: Mijn zussen heb ik niet gekozen, vrienden wel. Ik verwacht niets van mijn zussen, dan wordt ik ook niet teleurgesteld. Ik heb meer aan mijn vrienden die in de buurt wonen!
Wat jij moet doen weet ik niet. Je kan een brief schrijven. Vermeld er dan wel in hoe je het zou willen, wat jouw verwachtingen zijn en stel deze niet te hoog. De ander moet zich niet bedreigd voelen, want dan haakt hij zo wie zo af!
Sterkte en ik hoop voor je dat je een weg vind om hiermee om te gaan. |
29 april 2010 20:13 |
| 39765 |
Misschien niet zo spectaculair, maar al eens aan Nordic Walking gedacht? Is niet zo competatief, maar je kan het op verschillende niveau's verrichten, van wandelen tot hardlopen etc. En het ontlast de gewrichten, mijn man heeft versleten heupen en kan het ook doen.
Lekker buiten en flink verbranden. Is genoeg over te vinden op www.nordicwalking.nl
groet. |
29 april 2010 20:13 |
| 39580 |
Iedere nacht word ik meerdere keren wakker van een verstopte neus. Altijd de linkerkant. Als ik opsta en ga lopen is het in een paar minuten verdwenen. Ik heb dit probleem eigenlijk al jaren, maar na een flinke verkoudheid in januari is het erger geworden. heb een tijdje kinderneusspray gebruikt, maar dat is nu al een maand geleden voor het laatst geweest. Heeft iemand tips? |
29 april 2010 20:13 |
| 39443 |
Beste Martha, Wat jij allemaal schrijft is niet niks. Ik schrik ervan. Zelf heb ik regelmatig last van paniekaanvallen, maar wat jij allemaal voor je kiezen krijgt is niet niks! Ik heb geen idee wat ik voor je kan doen. iedereen is het leven waard! Ook voor jou, je verdient het om het beter te krijgen. Gun dit jezlef. Voor nu zou ik sggen: Bel iemand, depressiestichting, behandelaar, weet ik veel, Voor de komende tijd veel sterkte. Annette |
29 april 2010 20:13 |
| 39245 |
Ik zie dat er nog niemand gereageerd heeft en dat je best een steuntje kan gebruiken. Ikzelf ken wel de angst tijdens een cursus dat je denkt, wat doe ik hier? Alles wordt zwart voor de ogen etc. Zeker als de cursus dicht bij jezelf komt kan dat bedreigend zijn. Is het een idee om hier eens onder 4 ogen met de cursusleider over te spreken? Meestal zijn dat toch wel mensen die iets gewend zijn, zeker als een cursus ingaat op je eigen persoonlijkheid. Tenslotten kan je natuurlijk voor het examen een homeopatisch middel nemen, net als voor een rij-examen. Sterkte! |
29 april 2010 20:13 |
| 39137 |
Ik ben het helemaal eens met de vorige schrijvers. Ik ga zelden naar een verjaardag en als ik ga is het meestal van een kind. Mijn man viert het al helemaal niet meer, ik soms. Vind het leuker om met een klein clubje een gezellige avond te houden. Ook grote feesten is niet zo aan mij besteed. Al die rook, en praten lukt ook al niet, zeker als je oren het ook niet helemaal doen! Dat betekent niet dat ik mensenvreemd ben. Ik werk op een afdeling met 20 mensen en ga graag met vrienden uit eten of sporten of wandelen. |
29 april 2010 20:13 |
| 39010 |
Ik kan je uiteraard alleen mijn eigen ervaring vertellen. Mijn dochter is 5 weken te vroeg geboren. Na een snelle bevalling, zonder problemen. Haar gewicht was goed, dus eigenlijk geen startproblemen gehad. Ze is nu 20 jaar, gaat samenwonen en zit in het vierde jaar van de PaBo. is altijd haar leeftijdsgenootjes vooruit geweest.
Misschien heb je er iets aan, in ieder geval wens ik je veel sterkte. |
29 april 2010 20:13 |
| 38207 |
Ik sluit me helemaal aan bij Rob. Ook ik ben vorig jaar, na jarenlang "tobben" in een diepe put geraakt, hoe dieper je valt, hoe meer je terug moet knokken. Medicijnen maken het in het begin alleen maar erger. Probeer er inderdaad niet aan toe te geven, geef jezelf af en toe een urrtje "huiltijd", schrijf de ellende van je af, en ga na een uurtje bewust iets anders doen, stukje fietsen, lopen. Wat ook lekker is, is Yoga of een ontspanningsbandje draaien. En schakel iemand in als echt gekke dingen dreigt te gaan doen, hier of thuis, maar bel of mail iemand. Sterkte, ook voor jou komt weer een andere tijd!! |
29 april 2010 20:13 |
| 38017 |
Ik heb zelf Zoloft ruim een jaar gebruikt en ook dat had wel degelijk invloed op mijn sex-beleving. Ik wilde wel, maar er gebeurde (bijna) niets. Een glaasje wijn maakte het alleen maar erger. Inmiddels gebruik ik geen Zoloft meer, en gaat het een stuk beter. Ik kan me voorstellen dat je na 4 jaar helemaal stopt met nadenken over sex. Natuurlijk reageert iedereen weer anders op een medicijn, dus ik hoop van harte voor je dat het weer beter wordt voor je. Het allerbelangrijkste is dat je je weer beter voelt, en niet meer depressief bent, want dat is toch het allerbelangrijkste. Sterkte! |
29 april 2010 20:13 |
| 37619 |
Vorig jaar is moest ik ook weer aan het werk na een tijd thuis gezeten te hebben. Ik zag dit helemaal niet zitten en heb dat ook verteld aan de Arbo-arts. Deze heeft me toen enorm geholpen! Door te zeggen: het werk is er nu voor jou, niet andersom. Je gaat eerst weer ritme proberen te krijgen. Ze mogen niets van je verwachten. En zo is het ook gegaan. Na een paar weken ging ik pas kleine klusjes oppakken als post verdelen, kleine brieven etc. Ik weet niet wat voor werk je doet, maar misschien kunnen ze er op jouw werk ook zo mee omgaan. Ook heb ik uiteindelijk via de Arbo-arts therapie gekregen. Ik heb hier veel aan (gehad, want het is nog niet afgerond). Inmiddels werk ik weer 100%.
Ik wens je heel veel sterkte en hopelijk heb je begripvolle collega's. Groet, Annette |
29 april 2010 20:13 |
| 37618 |
Vorig jaar is moest ik ook weer aan het werk na een tijd thuis gezeten te hebben. Ik zag dit helemaal niet zitten en heb dat ook verteld aan de Arbo-arts. Deze heeft me toen enorm geholpen! Door te zeggen: het werk is er nu voor jou, niet andersom. Je gaat eerst weer ritme proberen te krijgen. Ze mogen niets van je verwachten. En zo is het ook gegaan. Na een paar weken ging ik pas kleine klusjes oppakken als post verdelen, kleine brieven etc. Ik weet niet wat voor werk je doet, maar misschien kunnen ze er op jouw werk ook zo mee omgaan. Ook heb ik uiteindelijk via de Arbo-arts therapie gekregen. Ik heb hier veel aan (gehad, want het is nog niet afgerond). Inmiddels werk ik weer 100%.
Ik wens je heel veel sterkte en hopelijk heb je begripvolle collega's. Groet, Annette |
29 april 2010 20:13 |
| 37256 |
Ik heb 13 maanden Zoloft gebruikt. Eind oktober zat ik op 2 x 50 mg. per dag. Eigenlijk had ik niet het gevoel dat het veel steun bood. Vandaar dat ik ben gaan afbouwen. Eerst naar 1x 50, daarna 1 x 25, om de dag 25 en nu sinds 2 1/2 week helemaal niets meer. In het begin van het afbouwen merkte ik niet veel ervan en voelde ik me zeer goed. Nu de laatste 2 weken is het echter een stuk minder. ben ook grieperig en vind het gewoon heel eng allemaal. Ben snel geëmotioneerd en pieker ook weer meer. Afleiding helpt wel, maar het komt steeds terug. Wie kent het? |
29 april 2010 20:13 |
| 23636 |
Mijn man is 50 jaar en heeft 3 jaar geleden een kunstheup gekregen. Ondanks alle spookverhalen is hij heel blij dat hij het gedaan heeft. De pijn was onmiddellijk veel minder en de revalidatie ging vlot. Hij liep na 6 weken al als een kievit. Sporten als hardlopen zit er niet meer in, maar verder merk je niet veel meer aan hem. Succes! |
29 april 2010 20:13 |
| 20217 |
Ik denk inderdaad dat je ongesteld bent.
Probeer het toch maar tegen je moeder te vertellen, ze reageert vast begripvol. Alle vrouwen hebben hun "" eerste keer" en dat is best eng en spannend allemaal. Daarbij kun je inderdaad ook last hebben van rugpijn en buikpijn, je kunt je ook huilerig voelen, en juist dan moet je er met iemand over kunnen praten.
Als je niet met je moeder durft, is er dan iemand anders, een vriendin of moeder van een vriendin , of ander familielid?
Laat je ven horen hoe het gaat?
Sterkte hoor!
Pola |
29 april 2010 20:13 |
