| 54541 |
Hoi
Wie interesse heeft in een nieuw op te zetten forum nodig ik van harte uit om een kijkje te komen nemen en/of te schrijven .
Het forum heet: Het omslagpunt en is te vinden op:
http://gratisforums.com/omslagpunt
Groetjes
|
11 oktober 2008 10:52 |
| 54497 |
De diagnose borderline wordt niet gesteld onder de leeftijd van 18 jaar.
Een jongen van 15 jaar is vol in ontwikkeling en op zoek naar grenzen en eigen identiteit en dat terwijl de hormonen ook nog eens door het lijf gieren.
Een erg verwarrende periode voor hem en zeker voor ouders. Ze lijken zo stuurloos, zo kwetsbaar.
Het is goed dat dit gedrag je opvalt, ik zou er niet te veel aandacht aan schenken maar het vanaf een afstandje wel in de gaten houden.
Professionele hulp inroepen kan altijd nog... Ik zou het eerst aankijken en zien hoe het zich verder ontwikkelt en tegelijkertijd met hem in gesprek blijven en proberen over te brengen dat er grenzen zijn.
Sterkte! |
14 oktober 2008 17:47 |
| 54140 |
Ook iets anders geprobeerd?? Meer bewegen of iets homeopatisch? Een wijntje voor het slapen gaan?
Ik heb het ook heel erg gehad in de periode dat ik extreem moe was, nu niet meer.
Mij hielp het wel door een kussen onder mijn voeten te leggen.
Misschien kan je met google onder restless legs meer tips vinden?? |
14 oktober 2008 17:53 |
| 53957 |
Een persoonlijke ervaring wil niet zeggen dat dit voor iedereen zo geldt.
Mijn persoonlijke ervaring is een totaal andere. Ik heb 8 jaar een ad gebruikt en ben er nu helemaal van af.
Heb ook geen depressie meer... Zo kan het dus ook! |
14 oktober 2008 17:49 |
| 53698 |
Als het goed is is je schildklierfuncite voordat je met lithium begon getest. Het is een bekend verschijnsel dat lithium de schildklerfunctie kan beinvloeden.
Een te trage schildklierfunctie betekent en gewichtstoename en toename van depressieve klachten. Hopelijk ben je nu op de goede weg. Ook ik heb een schildklierprobleem, niet door lithium maar weet dus dat dit depressieve klachten geeft.
Sterkte |
14 oktober 2008 18:28 |
| 49473 |
Wat is je doel met therapie?
Je bent afstandelijk, is dat ook wat je belemmert in het dagelijks leven? Dan iss dat een punt van aanpak lijkt mij. Waarom ben je afstandelijk? Waarom vertrouw je mensen niet zo gauw? De therapie kan een leerproces zijn om mensen weer te vertrouwen. Als je iemand vertrouwt ben je minder afstandelijk, maak je sneller contacten kan je je makkelijker uiten. Juist dat laatste het niet kunnen uiten van gevoelens is een oorzaak van een depressie. Dus wel iets om aan te werken lijkt me! |
1 juni 2007 15:25 |
| 45157 |
Bespreekbsaar maken in de dagbehandeling!!! Uitspreken wat je dwarszit maar ook hoe zij jou kunnen helpen. Dat door de therapie de herbelevingen en pijn toenemen is iets wat erbij hoort. De spanningen worden je duidelijk te veel vandaar ook dat automutileren. Echt er is maar éé'n manier en je spanningen uitspreken, je zal ziend dat je pijn en verriet dan heel langzaam minder kunnen worden. Hoop dat je eht verder redt vandaag en dat er hulp voor je is!
Liefs Fleur |
29 april 2010 20:14 |
| 45058 |
Dit zijn klachten waarmee je eigenlijk naar een huisarts toe moet.
Een deskundige kan beoordelen of het een lichamelijke oorzaak heeft of een psychische. Het zijn klachten die bij hperventilatie kunnen voorkomen. Je schrijft op het psyche forum dus ik denk dat jij dus aan iets psychisch denkt maar het is toch het beste om een diagnose door een huisarts te laten stellen!!
Groet Fleur |
29 april 2010 20:14 |
| 44599 |
Jammer dat je geen hulp van slaxhtofferhulp is aangeboden.
Directe hulp was het beste geweest.
Ik raad je aan om naar de huisarts te gaan en te vragen naar EMDR therapie.
Zelf kan je er over lezen op www.emdr.nl een goede therapie na een traumatische ervaring. Ik zou zeker wel hulp vragen omdat je nu herbelevingen hebt. De praktijk wijst uit dat dit alleen in de toekomst maar erger gaat worden.
Sterkte er is dus van af te komen.
Groet |
29 april 2010 20:14 |
| 44485 |
Het middel is verslavend. Je merkt het ook al want je hebt meer nodig voor hetzelfde effect. het is beter om naar een andere oplossing te zoeken dan dit soort middelen te nemen. je psychiater kan eventueel een AD voorschrijven. |
29 april 2010 20:13 |
| 44393 |
Om aan de diagnose borderline te voldoen moet je er van alle kenmerken er een bepaald aantal hebben. Heb je borderline trekken dan wil dat zeggend at je neit dat bepaalde aantal kenmerken hebt maar wel een paar. Je HEBT dan geen borderline maar wel dus een paar kenmerken maar neit voldoende om de diagnose borderline te hebben.
Er zit dus een verschil in die termen.
Verder zou ik proberen als ik jou was om minder met de diagnose bezig te zijn maar meer met de klachten, die je functioneren beperken. Wat is een diagnose? Belangrijker is om goed te kunne fundtioneren.
Als je wel meer wilt weten over borderline dan kan je een borderlinekrant aanvragen bij het Fonds Psychische gezondheid. Je hebt er wel raakvlakken mee, o.a. automutilatie en dit wordt wel goed omschreven en misschien kan je er iets uithalen wat jou wel verder kan helpen.
Therapie kan je helpen om van je klachten af te komen!!
Sterkte!! |
29 april 2010 20:13 |
| 44317 |
Misschien helpt het je om te vertellen wat dat mega trauma is gewest waardoor je de controle bent kwijtgeraakt. Niet dat je dit moet maar misschien lucht het je wel op.
Wel fijn dat je nu begeleiding krijgt. Ik hoop dat dit je wat rust geeft en structuur!!
Sterkte!! |
29 april 2010 20:13 |
| 44315 |
Hoezo wil je dit weten. Ben je daar ban voor of heb je dit gehad? Ik weet nl. niet of dit echt kan. We weet ik dat het hevige aniek kan verooraken maar dat je het gevoel met de werkelijkheid verliest en in een pschose kan raken? Je zou dit aan een psychiater kunnen vragen. Wat ook wel gebeurt is dat men dissocieert of derealiseert maar ook dit is geen psychose. |
29 april 2010 20:13 |
| 44231 |
Hoi
Je hebt een arbeidsverleden, dus je zou toch kunnen onderzoeken of je recht ehbt op een uitkering. Je kan je heirvoor eht beste wenden tot het UWV maar het is ook verstandig om zelf hierover veel informatie te lezen. Misschien eventueel ook via de wetswinkel of rechtsbijstand hulp zoeken?
Sterkte ik denk dat je voor je klachten wel de goede hulp hebt!!
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 43179 |
Hoi
Hoelang gebruik je nu de efexor? Het kan nl door de efexor komen en is de keer dat je het voelde toen je hem vergeten was, puur toeval geweest.
Misschien is de dosering te hoog?
Ik neem aan dat men ook alert is geweest op hyperventilatie?
Ja dit maakt je onzeker, dat kan ikme goed voorstellen. bespreek het toch nog maar eens met je arts hoor!! Want als je beneden moet slapen omdat je niet naar boven durft, is dat wel vervelend. Zo ga je misschien steeds meer dingen mijden en dat is iet de bedoeling!!
Sterkte!!
|
29 april 2010 20:13 |
| 43040 |
Hoi
Gelukkig heb ik het niet zelf meegemaakt maar het komtveel voor dat men depressief wordt na een ongeval of ziektes.
Het is toch een hele ingrijpende gebeurtenis waarbij je toekomst meteen onzeker is geworden.
Ik kan je alleen maar aanraden om goede hulp te zoeken om dit allemaal te verwerken en toch weer een psoitie beeld over je toekomst te krijgen.
Ik wens je daarbij heel veel sterkte en beterschap!!
Groetjes Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 42992 |
Een juiste diagnose is belangrijk voor het vaststellen welke therapie gegeven kan worden. De juiste therapie geeft ook de meeste kans op slagen daarvan.
Misschien kan je doorverwezen worden naar een psychiater, voor eventuele medicatie. Ik zou me verder ook god laten informeren over de therapie die bij het riagg aangeboden wordt en door wie die gegeven wordt. De voorkeur zou wat mij betreft uitgaan nl. naar een psychotherapeut voor jouw klachten.
Succes verder |
29 april 2010 20:13 |
| 42991 |
Hoi
Wie heeft bij jou de diagnose vastgesteld? Ben je alleen bij een psycholoog onder behandeling? |
29 april 2010 20:13 |
| 41940 |
Hoi
Hoe kom je aan de diagnose's automutilatie,anorexia en depressie?
Wie heeft deze diagnose gesteld?
Waarom ben je nooit daarvoor behandeld?
Dit soort klachten horen thuis bij een psychiater, ik zou dan ook een verwijsbrief vragen voor een psychiater
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 41870 |
Mijn advies luidt ook weggaan, zo snel mogelijk.
Zijn gedrag zal nooit vernaderen alleen maar erger worden. Jouw situatie zal dus verslechteren. Stap eruit, je verdient beter, deze man kan je nooit gelukkig maken.
Een anti depressivum maakt je leven niet gelukkiger. Het zijn de omstandigheden waar je diep ongelukkig van wordt.
Kijk eens op internet, je vindt veel informatie over dit soort relatie's. Je bent niet de enige!
Heel veel sterkte |
29 april 2010 20:13 |
| 41849 |
Nou niets hoor, je wordt daar niet langer door. Je spieren worden langer maar je botten groeien echt niet meer.
Laat je niets wijsmaken en spendeer je geld liever aan leuke schoenen met een hoge hak bijv.
Groetjes |
29 april 2010 20:13 |
| 41661 |
Ik denk dat het heel belangrijk is dat jij je grenzen stelt. Het is erg moeilijk om met iemand te leven die zo onvoorspelbaar is in zijn gedrag. Het zal jou altijd een onveilig gevoel geven en je moet daar ook heel goed over nadenken of dit is wat je wilt.
Wil hij ook hulp zoeken, zodat hij iets aan zijn gedrag kan doen?
Je zou dit ook kunnen aangeven bij hem, dat dit ooit mis gaat.
Sterkte |
29 april 2010 20:13 |
| 41477 |
Het enige wat ik tegen je kan zeggen is, zoek goede hulp van een psychotherapeut. Hoelang gebruik je nu medicijnen?
Het kan zijn dat de dowering nog niet voldoende is omdat je kalchten er nog zijn.
Ben je onder behandeling van een psychiater, want dat zou ik je ook willen adviseren omdat je nu voor de 2e keer depressief bent en psych beter op de hoogte zijn met medicatie.
In ieder geval heel veel sterkte.
Voor je familie kan je eventueeel deze site opgeven om meer te lezen hoe je om kan gaan met depressieve mensen.
Groetjes
www.familievan.nl |
29 april 2010 20:13 |
| 41236 |
Hoi
Wat zal jij je belazerd voelen. Iemand die je zo uitnodigt om te praten en dan achter je rug om.................dat is absoluut niet netjes.
Je weet natuurlijk nooit of ze dit echt gezegd heeft maar laten we er van uit gaan dat het wel zo is, dan zal deze persoon in de toekomst weinig mensen om haar heev hebben. Want als je zo met mensen omgaat dat kan natuurlijk niet.
Probeer het probleem dus bij die ander te houden en niet op jezelf te bebtrekken maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.
Je kan een volgende keer als je haar ziet haar er wel eens op aanspreken en zeggen dat je nu zoiets raars hebt gehoord enz.
Nou sterkte!! Het lag niet aan JOu!! |
29 april 2010 20:13 |
| 41127 |
Hoi
Je reactie op wat je nu overkomt, is een hele normale reactie.
Het is logisch dat je nu met je hoofd metanderen dingen bezig bent en daardoor prikkelbaar en vergeetachtig bent.
Ik zou je anraden om met je baas te gaan praten en te vertellen waardoor je minder goed functioneert.Men kan hier dan ook rekening mee houden. Ik zou dus welproberen te blijven werken. Thuiszitten levert niets op alleen maar meer stress.
Probeer met vrienden, kennissen je collega's en je baas erover te praten. Als je dit met iemand kan delen, dan maakt het 't allemaal minder zwaar.
Probeer ontspanning te zoeken en je rust te nemen.
Je krijgt nog wat onderzoeken neem ik aan? Ik wil heelveel sterkte wensen!!
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 41058 |
Hoi
Dat je gaat praten met je vriend lijkt me heel goed. Ik herken heel veel in je verhaal. Niet dat ik de clown was, ik werd juist stil en perfectionistisch.
Mij heeft het allemaal op latere leeftijd opgebroken. Het is een van de redenen waardoor ik depressief ben geworden. Ik heb daar professionel hulp voor moeten hebben.
Jij wilt het samen met je vriend doen. Ik weet niet of je dat gaat lukken maar in ieder geval wil je het veranderen.
Een tip daarbij is om oed te kijken naar jouw reactie's en gedrag zoals die nu is.
Jij zal en dat is niet kwaad bedoelt vaak regaeren, tenminste dat denk ik, uit het gevoel wat jij als kind had nl. het gevoel dat je niet goed genoeg was.
Nu als volwassene is dat gevoel niet meer terecht. je hebt een viriend, die van je houdt, je hebt een goed contact met je moeder en met je vader zal dat ook wel goed komen.
Je ouders houden ongetwijfeld van je, vraag het ze!! Je zal zien dat die gedachten die je toen had niet reeel zijn. Het wren de gedachten van jou als kind. Daar moet je proberen afstand van te doen en te kijken naar wat er wel is en daar over praten.
Het besef van een gemis aan aandacht, liefde, affectie maakt verdrietig, laat het toe en laat het dan los en probeer je dan op het heden te concentreren.
Ik hoop dat je het begrijpt. Kom je er niet uit, schroom dan niet om hulp te zoeken. Ik heb spijt dat ik niet jaren eerder hulp heb gezocht maar goed toen was ik er blijkbaar niet aan toe.
Sterkte en groetjes Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 40874 |
Hoi
Het is heel lastig met die wachtlijsten, zij zou er juist baat bij hebben als je meteen geholpen zou wordne
Je zou ook een vrijgevestigde psycholoog kunnen nemen. Je moet dan wel even informeren in hoeverre je daar zelf voor de kosten op moeten draaien.
Om de eventuele wachttijd te kunnen overbruggen zou je medicijnen kunnen vragen aan je huisarts. Misschien kan hij eventueel ervoor zorgen dat je eerder terecht kan.
Of het slecht eten een stoornis is, dat denk ik niet. Het slechte eten is vaak een symproom van de depressie.
Sterkte verder!!
|
29 april 2010 20:13 |
| 40867 |
Als je bij google forum autisme intypt dan vind je vast wel een forum waar meer mensen zijn met die klachten.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 40822 |
Ja dat wordt toch even naar je huisarts gaan en een verwijsbrief vragen voor psychologische hulp. Je ouders hoefen hier niets van te weten als je dat niet wilt.
Daarna zou ik een andere huisarts zoeken!!!
Je kan op de site van het fonds psychische gezondheid een brochure over eetstoornissen bestellen.Je kan daarin lezen waar je het beste naar toe kan gaan. Een eetstoornis kan niet door een dietiste opgelost worden. Je hebt daar goede hulp bij nodig!!!
Sterkte |
29 april 2010 20:13 |
| 40770 |
Was dat niet al bekend Seroxat mocht al niet meer voorgeschreven worden voor mensen onder de 18 jaar maar een waarschuwing is nooit verkeerd.
Immers een gewaarschuwd mens telt voor twee;-)) |
29 april 2010 20:13 |
| 40751 |
EMDR wordt tegenwoordig niet alleen bij trauma's gebruikt maar ook als behandeling voor angsten en stress.
|
29 april 2010 20:13 |
| 40750 |
Volgens mij zijn er verschillende mogelijkheden waar jij baat bij zou kunnen hebben.
Nl.psychotherapie, neurofeedback of EMDR
Je kan met google zoeken op EMDR en reurofeedback en dan vind je allerlei informatie.
Psychotherapie is ingrijpend en ook vaak langdureig. Belangrijk is dan ook om te weten of deze reactie door het werkeloos worden, je doet denken aan iets van vroeger wat je megemaakt hebt. Het werkeloos worden kan dan de trigger zijn geweest. Als dat het geval is dan is er meer aan de hand maar dat moet een psycholoog kunnen beoordelen.
Ikzou trug gaan naar de psycholoog en vragenwat voor jou de beste behandeling zou zijn.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 40610 |
Dat is dus ook wat mij steeds door mijn hoofd speelt, had hij maar goede hulp gehad, want dan had Rob dit niet gedaan. Het lijkt mij heel erg om als vrouw en nabestaanden dit inderdaad te accepteren.
Heel veel sterkte, hij was zo trots op zijn vrouw en familie!!! |
29 april 2010 20:13 |
| 40604 |
Je kan het beste naar je huisarts gaan en die weet vastwel iemand waar je met dit probleem tercht kan.
Meestal is er bij een ggz instelling wel iemand die mensen met eetstoornissen kan helpen. Je kan dus ook een ggz instelling bij je in de buurt opzoeken.
Sterkte Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 40598 |
Hoi
Nee, ik heb zelf die ervaring niet maar kom wel veel mensen tegen die er alst van hebben. Je gebruikt seroxat, dat schijnt goed te helpen maar duurt wel en 2-6 weken voordat je echt effect hebt. verdr heb je ook hulp gezocht, meer kan ej ook niet doen.
Het lijkt mij heel vervelend om angstig te zijn. Hoop dat de therapie en de pillen je weer beter zullen doen voelen.
Probeer toch wat dingen te blijven doen al kost het veel moeite!!
Sterkte Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 40480 |
Rob, goede reis!!! |
29 april 2010 20:13 |
| 39985 |
Vandaag is het zo ver, je bent ontslagen.
Hartelijk gefeliciteerd!!!!
Liefs Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 39841 |
Gefeliciteerd met je ontslag ;-))) en heel fijn dat je er zoveel aan hebt gehad en dat jij je nu veel beter voelt!!
Liefs Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 39829 |
Hoi
Nou dat kan je niet 1,2,3, zeggen hoor of het borderline is. Die diagnose zal toch echt door een psychiater aan de hand van de DSM IV vastgesteld moeten worden.
Het is wel zo dat veel mensen met een depressie vaak kenmerken hebben van borderline maar dat wil nog niet zeggen dat je het hebt.
Heb je ook therapie,want een depressie gaat niet vanzelf over, daar heb je echt hulp bij nodig.
Sterkte |
29 april 2010 20:13 |
| 39779 |
Hoi Mira
Het lijkt me heel goed om die brief te versturen. Je mist hem, ik vind het trouwens hel knap dat je dat kan zeggen!!!
Je hebt je best gedaan, bent er heel goed mee bezig, de volgende stap is aan hem.
Als je eenmaal weer contact hebt, dan zie je dat er zoveel is dat aan elkaar bindt. De herinneringen aan vroeger, is bij mijn zus en mij vaak een bron van hilarititeit. Hoe je elk toch anders tegen dezelfde herinneringen aan kan kijken, is grappig om te ervaren. Als jij en je broer dat ook van elkaar kunnen accepteren, dan hebben jullie samen toekomst.
Stuur die bief en wacht af en vergeet niet als hij er nu niet aan toe is, dan hoeft dat niet te betekenen dat hij nooit meer contact wil.
Je mist hem, dat meot hem toch ook wat doen, hoewel mannen vaak anders reageren dan vrouwen. Nou succes en hoop nog eens van je te horen hoe het is afgelopen.
Liefs Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 39776 |
Hoi
Als je een brief schrijft,blijf dan vooral bij jezelf. Je kan schrijven wat het met je gedaan heeft en ook nu nog doet, dat je hem mist enz Probeer geen verwijten te maken, dit maakt communiceren nl. erg lastig, zoniet onmogelijk
Ik heb zelf zoiets bij de hand gehad met mijn zus. Een hele lastige en vooral pijnlijke en verdrietige situatie.
Nu weet ik dat het met rivaliteit te maken heeft gehad, door iets uit onze jeugd. Het blijft een valkuil maar nu ik weet hoe het in elkaar zit maakt het 't wel makkelijker om met elkaar om te gaan.
Ik wens je veel succes!! |
29 april 2010 20:13 |
| 39408 |
Het is niet belangrijk hoe wij erover denken maar wel hoe jij je erbij voelt.
Ik hoop in ieder geval dat jij er toch uitkomt alleen of samen met je vriend.
Groetjes. |
29 april 2010 20:13 |
| 39394 |
Ben je soms bang om hem te verliezen?
Angst is een moeilijk gegeven in een relatie. het zou kunnen betekenen dat jij je eigen grenzen niet aan durft te houden. Hier zou de ander gebuik/misbruik van kunnen maken.
Blijf dus trouw aan jezelf.
De "schuld" volledig bij jezelf leggen is natuurlijk helemaal niet reeel.
Groetjes |
29 april 2010 20:13 |
| 39391 |
Het gaat hier m.i. niet om of iemand wel of niet porn mag kijken maar meer om wat daarachter zit nl. vertrouwen.
Je maakt afspraken en je "moet" elkaar dan kunnen vertrouwen.
Is vertrouwen niet de basis voor een stabiele relatie?
Groet |
29 april 2010 20:13 |
| 39388 |
Hoi
Het maakt niet zoveel uit wat een ander er van vindt. Jij vindt dat het niet kan, jij voelt je daar niet prettig bij. De enge manier is om met hem erover te praten en afspraken te maken, waar jullie je beiden prettig bij voelen.
Doet hij het niet dan weet je volgens mij al wat je gaat doen. Jij alleen kan je grenzen aangeven en zoniet dan de deur maar uit, want volgens mij word je anders diepongelukkig.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 39266 |
Dat is zeker schrikken!!!!
Het is denk ikafwachten watvoor vorm van schildklierkanker ze heeft. Pas dan kan je meer zeggen over hoe haar kansen liggen. Ja waar heb je het over als je 26 jaar bent.
Ik wens jou maar ook je nichtje heel veel sterkte
Liefs Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 39014 |
Hoi
Hier zijn al vaker topc's geopend over hyperventilatie. Je kan deze ook eens nalezen en misschien herken je wel veel.
Aan chronische hperventilatie is wel wat te doen, nl. goede ademhalingstechnieken aanleren. Voor je hypochondrie zou je eigenlijk professionele hulp moeten zoeken om er achter te komen wat daar de oorzaak van is en deze dan aanpakken.
Dit werkt ook goed op de hyperventilatie.
Cognitieve gedragstherapie is de therapie waar jij veel baat bij kan hebben.
Groet Fleur
|
29 april 2010 20:13 |
| 38978 |
Het is mij ook opgevallen. Waarom men niet meer reageert, zou ik ook niet weten.
Ik vind het wel jammer, want je wilt iemand helpen en weet niet of ze wat aan je reactie gehad hebben. Ook als het een reactie is waar niemand wat meekan zou ik dit graag willen horen. Hierdoorkan je alleen maar leren.
Demensen, die nooit meer reageren komen hier nooit een antwoord op deze vraag geven, dus het blijft giswerk, wat nu de echte reden is. We zullen het nooit weten;-)).
Groetjes Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 38959 |
Hoi
De hartkloppingen komen doorde hyperventilatie.
Hyperventilatie kan voorkomen door onverwerkte emotie's,stress,angst.
Het is dus zinnig om de oorzaken op te sporen. Jezou ademhalingsoefeningen kunnen leren, ik heb dat geleerd van een cesartherapeute maar omdat je het ook hebt over iets naars uit je verleden, zou ik daar oo zeker mee an de slag gaan.
Je kan overlegggen met je huisarts of therapie je kan helpen, vlgs mij zal je daar nl. veel baat bij hebben.
Groetjes |
29 april 2010 20:13 |
| 38801 |
Volgens mij kan je na het halen van je SPW doorstromen naar de PABO.
Je kan je ook laten testen om te kijken wat je welleuk vindt.
Ook kan je kijken in hoeverre je vervelende levenservaringen van invloed zijn op hoe jij je nu voelt. Je kan daarover altijd in gesprek gaan met je huisarts of op school via je menstrix |
29 april 2010 20:13 |
| 38675 |
Hoi
Dat is een hele grote zorg, waar jullie nu mee te maken krijgen.
De vraag is natuurlijk waardoor zij verder achteruitgaat. Komt dat door het hersen-, lichamelijk letsel of komt dat omdat het voor haar pschisch misschien ook heel zwaar kan zijn.
Ik kan je alleen aanraden als je een second opinion en meer info wilt, kijk dan eens of je bij de vereniging van niet aangeboren hersenletsel terecht kan. Je kan hun site en adres vast wel vinden op internet.
Ik wens jullie en jullie dochter heel veel sterkte!!
Liefs Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 38476 |
Volgens mij is daar nog maar weinig onderzoek naar gedaan maar overleg even met je huisarts. Hij weet vast en zeker ook de instantie waar hij informatie hierover kan inwinnen.
Anders zou je het ook kunnen vragen aan de informatie en advieslijn van het Fonds Psychische Gezondheid
0900-903 903 9 van 10:00-16:00 bereikbaar. |
29 april 2010 20:13 |
| 38357 |
Hoi
Gedachten aan de doodzijn symptomen van je depressie. Het is heel begrijpelijk en komt ook veel voor dat wanneer je in therapie bent, de klachten verergeren. Je bent immers met heel veel zaken bezig, die pijn doen of verdrietig zijn.
Dat blootleggen is de oorzaak van het verergeren van je klachten.
Gelukkig weet je van jezelf dat je nooit zelfmoord zal plegen.
Ik had van precies hetzelfde last en wist ook zeker dat ik geen zelfmoord zou plegen. Is dus ook niet gebeurd.
Erover praten lijkt mij heel verstandig en eventueel de medicatie, als je die gebruikt, aanpassen.
Ja en als je datlaatste niet wilt, dan ben je daar natuurlijk zelf bij en mag je ook zelf beslissen.
Sterkte!!! |
29 april 2010 20:13 |
| 38270 |
Hoi
Hoelang ben je nu zwanger?
Vergeet niet dat je hormonen nu lekker aan het veranderen zijn en dat maakt je dat jij je wschlk minder goed voelt.
Dat kan natuurlijk een reden zijn. Ben je erg moe? Misschien dan eens bloed laten prikken. Ja en nietmeer kunnen genieten van sex dat komt ook bij veel zwangere vrouwen voor.
Ik denk dat het belangrijk is dat je met je man gaat praten en hem vertelt dat je ondanks alles, je niet gelukkig voelt.
Problemen delen maakt het allemaal wat minder zwaar.
Misschien toch ook even naar de huisarts om lichamelijke oorzaken uit te sluiten. Mocht het wel psychisch zijn dan is het altijd goed dat er nu al aandacht voor is, zodat je straks na de bevalling ook de juisthulp kan krijgen.
Probeer verder afleiding te zoeken en ook tijd voor jezelf te nemen. Lekker eens een boek lezen, met een vriendin weg even uit de sleur, je zal zien dat dat ook weer nieuwe energie geeft.
Verder wens ik je een goede zwangerschap!!
Liefs Fleurtje
|
29 april 2010 20:13 |
| 38169 |
Hoi Angie
Toevallig heb ik deze ervaring. Mijn man is een jaar geleden totaal onverwachts weggegaan. Jaren daarvoor zijn we in relatietheapie geweest en ik dacht werkelijk dat het allemaal goed zat. Dus niet.
Dat je man veel kwetsende woorden nodig heeft om bij je weg te gaan is voor jou erg pijnlijk. Probeer het vande andere kant te zien, nl. dat hij zich wschlk heel schuldig voelt en dan is het voorhem makkleijker om al het negatieve over jou te spuien. Het zegt veel over hem.
Verder denk ik op wat voormanier men ook uit elkaar gaat, het is altijd teleurstellend, kwetsend en geeft je een gevoel dat je niet goed genoeg bent.
Dit verdriet, deze pijn hoort er bij. Zelf heb ik redelijk goed meop de been gehouden door de zakelijke kant goed te regelen. Een paar maanden geleden kwam de klap. Van de psychiater mocht ik meer medicatie nemen maar heb heel bewust gekozen om toch door die pijn heen te gaan.
Mijn redenering was dat ik ooit weer van de medicatie af moet en dan komt het verdriet alsnog.
Ik gebruikte ook nog een AD en heb niet de dosis verhoogd of kalmerings- en slaapmiddelen erbij gaan gebruiken.
Slapen deed ik niet meer maar inmiddels lukt dat ook weer.
Wat ik je mee wil geven is om de pijn en het verdriet te accepteren en te ondergaan en niet te verdoven met medicatie.
Het is belangrijk om wel veel te praten en je verdriet ook te tonen.
Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd.
Liefs Fleur
|
29 april 2010 20:13 |
| 37991 |
Hoi
Knap van je dat je ondanks je angsten toch nog alles probeert te doen.
Of je diagnose wel of niet goed gesteld is, is natuurlijk moeilijk te zeggen.
De diagnose houdt in dat je een angststoornis hebt ontwikkeld en dat zal veroorzaakt zijn door de beroerte van je moeder. Je was erg jong en een beroerte komt altijd heel onverwachts. Hierdoor ben je angstig geworden dat anderen waarvan je houdt en/of jezelf ook zomaarziek kunnen worden.
Je hebt voor alles gezorgd en geen tijd gehad om die angst toen te verwerken. Het gevolg is dat je die angst nog steeds bij je hebt en daarom is hetgoed dat je hulp krijgt en dit gaat verwerken. De angst zal dan afnemen.
Ik denk dat de hypochondrie, denken dat je ziek bent zodra je wat voelt, dan ook zal verdwijnen.
Vraag anders aan je therapeut wat het verschil is.Ik zelf ben geneigd tezeggen dat hypochondrie een gevolg is van je angststoornis.
Ik ben het dus niet metRob eens dat je ondanks alles door moet gaan. Angsten,die Rob kent worden door een ander ziektebeeld veroorzaakt dan die van jou,dus vraagt dat ook een andere behandeling.
Sterkte verder!!
Veel belangrijker vind i om te kijken waardoor je angsten worden veroorzaakt en daarmee aan de slag te gaan |
29 april 2010 20:13 |
| 37692 |
Hoi Mootje
Het is natuurlijk fijn als het voor anderen herkenbaar is maar belangrijke ris dat jij het verdriet van je vriend ook erkent en toe kunt laten. Pas dan kan je eht verwerken.
Is absoluut niet makkelijk maar het zal je vast wel lukken.Heel veel sterkte in de toekomst.
Groetjes Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 37682 |
Hoi Rini
Waarom komt het toch steeds boven? Dit komt boven omdat je het allemaal nog niet verwerkt hebt. De emmer is vol, propvol. Het is de hoogste tijd dat je ruimte voor jezelf maakt en gaat praten met een professional.
Er is zoveel gebeurd en als je dan maar steeds doorgaat en ook moet gaan, dat begrijp ik goed hoor, dat houdt een mens gewoon niet vol.
JA en de gemeente Den Bosch, het is weer bureaucratie ten top en daar zal weinig aan te doen zijn.
Zijn er geen andere kinderen in de buurt,die toevallig ook die kant op moeten? Misschien een oproep plaatsen bij de school? Voor noodgevallen kan je altijd een taxi vragen om je dochter te halen en te brengen. Dat loopt alleen wel aardig in de papieren.
Rini, ik hoop dat je er wat aan hebt. Wacht niet te lang met hulp in te roepen, want ditgaat niet vanzelf over.
Ik hoop dat je ondanks alles ook nog van je gezin kan genieten maar neem ook tijd voor jezelf!!!!
Groetjes Fleur
Je kan het beate naar de huisarts gaan en vragen voor een doorverwijzing naar een psycholoog. Alle shit moet er gewoon uit!!! Natuurlijk ben je blij dat je gezin nu weer compleet is maar je angsten enz. heb je steeds ingehouden.
|
29 april 2010 20:13 |
| 37562 |
Hoi Mootje
Het is sowieso moeilijk als je vriend overlijdt. Het is nog moeilijker als je door andere sterfgevallen steeds weer herinnerd wordt aan je eigen verdriet. Elke keer gaat de wond, die na twee jaar nog niet helemaal dicht is,steeds weer een stukje verder open.
Ik kan me heel goed voorstellen dat dit je onzeker maakt of je het verlies van je vriend wel goed verwerkt hebt. Ik denk dat het is zoals ik boven beschreven heb. Je wond heeft geen tijd om te helen.
Het vervelende is dat de dood zo bij het leven hoort, zodat je er steeds weer mee geconfronteerd zal worden. Je zal merken dat het wel steeds minder zal worden.
Mocht je het idee hebben dat het i.p.v. minder meer wordt, roep dan hulp in.
Ik wnes je heel veel sterkte!!!
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 37375 |
Hoi
Imipramine kan een bloeddrukverlagende erking hebben.Ikkan me voorstellend dat wanneer jestopt met dit middel, ditdusook weer invloed heeftop de bloeddruk.
Het lijken dus onttrekkingsverschijnselen.Ik denk dat door je ongerustte maken, dit ook van invloed is op je hartslag. Overleg anders met je arts en/of zoek afleiding.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 37352 |
Hoi
Het is een bijwerking van prenison. Bespreek dit met je behandelaar.Als je stopt met de medicatie verdwijnen de bijwerkingen ook weer, dat stelt je misschien een beetje gerust. Het lijkt me wel heel erg vervelend.
Sterkte
Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 37124 |
Gebruikt je moeder nog steeds AD? Zo ja welke? Van sommige AD wordt je ook vergeetachtig.
Je moeder werkt nog 4 dagen, ondanks dat ze depressiefzou zijn of alzheimer zou hebben.
De enige die echt uitsluitsel kan geven is natuurlijk de psychiater.
Het krimpen van haar hersens, te zien op de MRI kan in de richting van dementie wijzen maar aan de andere kant als ze nog werkt en ik neem aan goed genoeg functioneert en niet ontslagen wordt, ja dan is het allemaal wel erg lastig.
Ik hoop dat jullie eruit komen. Misschien kan je ook eens navragen bij de vereningin van alzheiemerpatienten?
Groetjes Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 37112 |
Wendy wat afschuwelijk, juist nu je zwanger bent en van je zwangerschap zou moeten genieten.
Het is een hele moeilijke situatie waar jezelf uit moet komen.
Haar erbij nemen lijkt mij erg moeilijk. Zou je dat willen, altijd die angst dat hij misschien wel met haar weggaat?
Hoe ga je dat doen? De voorbeeldige partner uithangen, je mond houden uit angst dat je bij enig tegengas hij zal zeggen dat ie naar haar toe gaat?
Als je altijd angst hebt dat hij vroeg of laat bij je weg zal gaan dan betekent dat, dat jij niet jezelf kan zijn.Is dat wat je wilt?
Het zijn zomaar watvrgen. Denk er eens over na en denk daarbij vooral aan jezelf!!!
Heel veelsterkte, genietvan je zwangerschap want het is zo'n mooie tijd.
Heel veel sterkte!!
Liefs Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 36942 |
Hoi
Ik weet niet watvoor hulp je nu hebt maar volgens mij is dit werk voor een psychiater en een goede therapeut.
Er omen bij mij ook heel vel vagen bovenborrelen want die aanvallen hebben toch een oorzaak. Heb je vroeger soms iets ergs meegemaakt?
Zoek goede hulp!!! |
29 april 2010 20:13 |
| 36887 |
Hoi
Het lijkt mij het beste wat de huisartsgedaan heeft. Het is belangrijk om te kijken waarom je paniekerig wordt. Als je dat weetdan kan je er aan werken en blijft de paniek weg. Als je er niets aandoetdan wordt het steeds erger.
Je schrijft zelf dat je erg perfectionistisch bent. Misschien leg je de lat te hoog voor jezelf en je zou je af kunnen vragen waarom je dat doet.
Vraag gewoon aan de psycholoog hoe hij/zij je kan helpen. Als je weet wat alles inhoudt is het vast en zeker ook minder eng.
Sterkte!!
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 36612 |
Lithium kan psoriasis uitlokken of verergeren. Vraag een verwijzing voor een dermatoloog (huidarts)
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 36373 |
Hoi Hyperventilatie is een gevolg van spanningen en in jouw geval is daar wel sprake van. Het is belangrijk om te praten over dat wat spanningen bij je geeft.
Verder helpt het om ademhalings- en ontspannngsoefeningen te doen.Ik heb het ooit van een cesartherapeute geleerd en pas het nog regelmatig toe.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 36355 |
Hoi
Blijkbaar ga je niet goedmet spanningen om en dat uit zich in lichamelijke klachten of hyperventilatie. Het is belangrijk dat je hulp zoekt en praat over dat wat zulke wspanningen geeft!!!
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 36170 |
Hoi
Het is een moeilijke en zware tijd waar jij en je dochter zich nu bevinden. Zo'n verlies meemaken zet jullie hele leventje onderste boven. Het heeft allemaal tijd nodig, het is een cliché maar wel waar. Bijf vooral praten en probeer je niet af te zonderen. Zo vlak voor de Kerst lijkt mij ook een hele zware periode. Ik wens jullie daarom ook heel veel sterkte.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 36017 |
Laat ik nu hetzelfde meegemaakt hebben en bij mij was dit niet de eerste keer. Ik heb een klacht ingediend.
Misschien hebben we het wel over dezelfde ggz instelling.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 35870 |
Hoi
Kijk eens bij de sndere onderwerpen over hyperventilatie, daar staan misschien wel goede tips bij.
Als je het eenmaal benauwd heb dan is het moeilijk om op je ademhaling te letten. Adem dan in en uit in een zakje of als je die niet onder handbereik hebt, kan je van je handen een kommetje maken en daar in- en uit te ademen.
Ademhalingsoefeningen aangeleerd door een fysiotherapeut kunnen je ook helpen maar de vraag is natuurlijk,waardoor ga je hyperventileren, heb je last van stress of i.d.? Want dan zou ook de oorzaak van hyperventileren aangepakt moeten worden.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 35849 |
Heel snel goede hulp zoeken , want hier kom je alleen nooit uit!!!
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 35384 |
Hoi Klaas
Hyperventilatie is lastig en maakt je erg onzeker. Hyperventilatie wordt meestal veroorzaakt door spanning of angsten. Door beter op je ademhaling te letten kan je zo'n hyperventilatieaanval wel voorkomen.
Het is belangrijk dat je dan met je buikademhaalt en niet met je borstkas. Kom je er alleen niet uit dan kan je ademhalingsoefeningen leren bij fysio- of ceasartherapie.
Krijg je een aanval maak dan een kommetje van je handen en adem daarin in en uit.
Het is ook belangrijk om de oorzaak van de hypervenrtialtie aan te pakken.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 35363 |
Hoi
Ex6 (excess) is een vereniging, die al een poos bezig is om mensen met suicidale klachten bij te staan d.m.v. een forum en chatroom en zelfhulpgroepen
Wil je meer weten kijk dan op www.ex6.nl
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 35218 |
Lief meisjeverdriet.
Jou verhaal ontroerd me.Waarom? Omdat ik zie dat je steun en liefde nodig hebt en dat je dit niet krijgt. Het is iets waar elk kind recht op zou moeten hebben.
Jij kan niet van een onbezorgde jeud genieten en verzorgd worden. Jij zorgt min of meer voor je ouders.
Probeer toch met je vader te praten. Hij is weergoed herseld en dan kan hij ook zijn taak als vader weer op zich nemen en jou als vader ook helpen. Misschien heeft hij niets in de gaten en is het juist goed om met hem te praten.
Als dit niet lukt dan raad ikje aan om via school naar een vertrouwenspersoon te gaan of naar je huisarts en te zorgen dat je wat steun krijgt. Het is te veel om als jong meisje alleen te dragen.
Misschien zijn er ook wel lotgenootgroepen van mensen die een zieke ouder hebben. Daar zou je ook steun bij kunnen vinden.
Lief meisje,ik vnd je erg dapper en zou willen dat ik meer voor je kon doen. Luisteren wil ik altijd.
Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34914 |
Een endocrinoloog is iemand die zich gespecialiseerd heeft in hormonen. Met het endocriene systeem dus.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34911 |
Hoi
Je klachten zijn zo duidelijk gerelateerd aan de hormonen.Ben je wel eens bij een endocrinoloog geweest?
Als je pms zou hebben dan kunnen de klachten verminderen doordepil. Je hebt dan immers die hormoonschommelingen niet meer.
Je klachten zijn ontstaan na een zwangerschap. Het kan ook zijn dat je schildklier niet normaal functioneert. Dit komtvaker voor na een bevalling.
Het lijkt mij verstandig om in ieder geval lichamelijke oorzaken uit te sluiten omdat het ontstaan is na dezwangerschap.
Als er niets gevonden wordt dan kan je altijd nog besluiten om verder te gaan met een therapie maar dan bij een psycholoog, die je vergoedt krijgt van je ziektekosten verzekering. Ik denk dan aan een psycholoog van een ggz instelling.
Groet Fleur
|
29 april 2010 20:13 |
| 34779 |
St Janskruid kan helpen bij lichte en milde depressie. Het heefteen wisselwerking met de pil (deze is dan niet meer betrouwbaar) en mag nooit gebruikt worden in combinatie met een antidepressivum.
Jammer dat je huisarts je niet doorgestuurd heeft naar een psycholoog. Het is belangrijk dat je ook weet waardoor de kalchten komen. Kalmeringsmiddelen zwakken de problemen af maar door het echt aan te pakken, dus erover praten verminderen de klachten,
Weer aan het werk, als je denkt dat je dat aankan,dan doen. Als het niet gaat merk je dat snel genoeg.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34566 |
Ja, ik liep al bij de internist en mijn kindje is al heel groot. Het is dus al lang geleden maar ben toen wel erg geschrokken.
AD gebruik ik ook. Blauwe plekken kunnen ook met stress te maken hebben.
Ik zou me er echt niet druk over maken hoor.
Jij hebt een miskraam gehad, lijkt me erg ingrijpend. Hoe gaat het met jou? Kan je het al een plaatsje geven?
Groet Fleur
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34565 |
Ook uit de aanvullende onderzoeken kwam inderdaad niets. Was achteraf gezien niet nodig geweest maar moest toen nog andere bloedonderzoeken laten doen, dus was het een kleine moeite.
Groet Fleur
|
29 april 2010 20:13 |
| 34564 |
Bij mij was het ook licht verstoord. Ik ben niet meeronder behandeling van een internist.
Je hoort inderdaad veel over kanker en soms komt het ook wel dichtbij maar het mag geen bezit van je nemen.
Praat er anders eens over met je huisarts, misschien dat die je kan geruststellen.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34563 |
Hoi
Dat vroeg de huisarts ook een keer of ik meer menstrueerde dan een ander. Moest ik toen zo om lachen want wie weet nu hoeveel een ander menstrueert?
Soms zijn het bij mij zwarte plekjesipv blauwe en vaak weet ik niet eens waardoor. Ook heb ik wel eens plekjes op mijn vingers die kriebelen en als ik dan wrijf wordt het blauw.
Jij bent gewoon bang, komt dat omdat je iets naars hebt meegemaakt? Vaak is er een onderliggend probleem wat zich dan uit in angst. Probeer daar iets aan te doen, angst moet geen bezit van je nemen!!!
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34562 |
Hoi
Verlengd is zo'n medische term. Het betekent niets meer dan dat je bloed er langer over doet om te stollen
Ik liep al bij de internist en toen is er uitgebreider bloedonderzoek gedaan, waar niets raars uitkwam.
Blauwe plekken heb ik nog steeds snel, zal ook niet veranderen. Verder dus niets engs aan.
Het is goed dat ze het nakijken, zodat jij zeker weet dat er niets aan dehand is. Echt ik zou me niet zo drukmaken.
Groet Fleur
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34560 |
Hoi
AD= anti depressivum. Strees kan ook blauwe plekken veroorzaken.
Ja mijn stollingstijd is verlengd zoals ze dat dan zeggen maar is verder niet erg.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34559 |
Hoi
Je hoeft je niet ongerust te maken hoor. Ik heb het ook bij mij kwam het aan het licht toen ik ging bevallen.
Ik krijg ook snel blauwe plekken.
Ik weet niet of je en AD gebruikt maar die werken ook op je bloedstolling.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34446 |
Hoi
Je mag van een AD verwachten dat het de depressieve klachten verminderd.
Nu is AD alleen niet voldoende maar heb je ook therapie nodig. Je schreef dat de klachten toen erger werden.Dat kan komen omdat je in de therapie met pijnlijke problemen bezig bent. Soms is dan een verhoging van de dosering nodig.
Als je afbouwt, dan raadt men aan om zeker 6-9 maanden stabiel te zijn. Bouw je te vroeg af dan kunnen de klachten terugkomen.
Het kan ook zijn dat efexor niet het goede middel voor je is. Overleg dit anders eens met je behandelend arts.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34371 |
Hoi
Probeer erachter te komen waardoor je ziek wordt. Kan je dit niet alleen zoek dan hulp. Het zou doodzonde zijn als je hierdoor situatie's gaat vermijden, uit angst, waar je juist plezier aan zou moeten kunnen beleven.
Met hulp moet het lukken
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34313 |
Hoi
Wat jou kan helpen zijn ontspanningsoefeningen en ademhalingsoefeningen. Hierdoor krijg je de eventuele hyperventilatie wel weg. Weet je ook de oorzaak waarom je deze klachten krijgt? Stress? Want als dat het geval is zou je daarmee ook aan de slag moeten.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34135 |
Hoi TB
Wat goed dat je weg wilt. Ik begrijp waarom je nu nog even wilt blijven. Zo'n 1 ste verjaardag is toch iets heel speciaals.
Pak het inderdaad goed aan. Je kan ook misschien wel via slachtofferhulp hulp vragen.
Ik wens je echt het allerbeste en ik vind je een kanjer dat je voor jezelf en je kindje kiest. Je neemt echt de juiste beslissing.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34132 |
Hoi
Sorry was nog wat vergeten.
De echte oplossing is weggaan bij die man!!! Voor jezelf maar vooral ook voor je kind. Je kindmoet kunnen opgroeien in een veilige omgeving en die is er niet. Door te kiezen voor je kind,laat je zien dat je een goede moeder bent. Laat je dus niet bang maken.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34131 |
Hoi
Je hebt de efexor 1x ingenomen en direct weer uitgespuugd. Het is dan echt heel onwaarschijnlijk dat je last van de medicijnen hebt maar dat je ellendige gevoel een andere oorzaak heeft.
Deze medicijnen geven pas na een paar weken effect. Je moet wel heel goed bij jezelf nagaan of medicijnen de oplossing van het probleem is.
Ik denk dat je hier alleen niet meegeholpen bent . Je zal echt professionele hulp nodig hebben om je echte probleem op te lossen.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34044 |
Jouw man bedreigt je en dat heeft het effect dat jij blijft. Dat is precies wat hij wilt.
Jij, alleen jij kan de situatie verbeteren door weg te gaan en hulp te zoeken. is er van mishandeling sprake, dan kan je het ook via de politie spelen.
Ik weet zeker dat jij als vrouw en moeder veel sterker zal zijn in vergelijking tot je man.
Maak daar gebruik van en ga weg. Deze man verander je niet, zal zich tegenover elke vrouw zich zo gedragenen dat ligt niet aan jou maar aan hem.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 34042 |
Hoi
Je andere bericht heb ik niet gelezen maar accepteer jij zulke woorden van je man????
Ik zou zeggen wegwezen!!!
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 33893 |
Let anders eens op je ademhaling!!!
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 32740 |
Hormonen veroorzaken stemmingswisselingen. |Als je hier echt heel veel last van hebt,overleg dan eens met je huisarts of daar niets tegen te doen is.
Hoewel ik AD kreeg vanwege mijn depressie, bleef bij mij de menstruatie weg en daardoor ook de erge stemmings-wisselingen. Ik had trouwens ook migraine bij de hormoonwisselingen ook deze zijn verdwenen door de AD.
Groet Fleur
|
29 april 2010 20:13 |
| 32107 |
Er schijnen per fabrikant verschillende hulpstoffen gebruikt te zijn waardoor je anders op het middel kan reageren. Dit schijnt maarbij een heel klein aantalmensen voor te kunnen komen.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 31644 |
Hoi Franco
Je vrouw heeft psychologische hulp maar misschien is relatietherapie voor jullie beiden wel wat?
Of kan je misschien eens mee als zij gesprekken heeft zodat ook jij je angst en onzekerheid over de relatie kan bespreken.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 31584 |
Hoi Shanti
Overleg eens of tryptizol ook kan. Dan zou je nl. imigran kunnen laten staan. Tryptizol is een anti depressivum en wordt ook gebruikt als pijnbestrijder, zo ook migraine.
Ik heb sinds ik tryptizol gebruik voor mijn depressie nooit meer last van migraine. Ik heb het wel voorgeschreven gekregen door een psychiater. Wie weet is het ook iets voor jou.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 31433 |
Hoi
Je schrijft zelf al hyperventilatie, dus is dit een vraag naar de bekende weg? Het lijkt inderdaad op hperventilatie. Daar zijn goede ontspanningsoefeningen en ademhalingsoefeningen om zo contole te krijgen over hyperventilatie.
Nooit eerder last van gehad?
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 31411 |
Dit middel is een kalmeringsmiddel en helpt maar is geen oplossing. Je kan ademhalings- en ontspanningsoefeningen leren om zo controle te krijgen over de hyperventilatie.
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 31280 |
Hoi
Allereerst hartelik gefeliciteerd met jullie dochtertje.
Ik kan me hel goed voorstellen dat je het beeld van de geboorte, de spanning en alles wat daar om heen zit, nog vers in je geheugen hebt zitten. Het is nog zo kort geleden en zo vers allemaal. Daarbij komt dat een geboorte van een kind altijd heel erg ingrijpt p je leven en zeker als het op deze manier is gegaan. Ik kan je aanraden om er veel over te praten, elke keer opnieuw. Als je omgeving het zat is, ga dan naar een professionel hulpverlener. Vergeet niet dat dit echt tijd nodig heeft om te verwerken en die tijd zal er niet zoveel zijn met net een baby en al het bezoek wat daar bij komt kijkne. Buitendat heeft je vrouw een keizersnede gehad en heeft ook tijd nodig om te herstellen maar denk ook aan jezelf. Dus blijf praten en zorg voor ruimte voor jezelf zodat je het kan verwerken.
Sterkte!!!
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 31261 |
Hoi Martha
Om te kijken of je wellicht met minder of andere medicatie toekan is het wel een goed plan. Vaak begin je met medicatie en krijg je voor bijwerkingen er van alles en nog wat bij. Zo kunnen er ook diagnoses gesteld zijn, die misschien alleen maar een gevolg van de medicatie zou kunnen zijn.
Afbouwen en dan opnieuw beginnen lijkt mij in jouw geval echt het probeen waard!!
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 30914 |
Hoi Inge
De eerste stap is, denk ik, een vertrouwensband met je therapeut opbouwen. Dit heeft gewoon tijd nodig en is zeker in 4 gesprekken niet gebeurd. Je zal merken dat je steeds meer vertrouwen krijgt en dan durf je steeds meer en meer te vertellen.
Je kan het ook opschrijven en dan bij de therapeut voorlezen wat je opgeschreven hebt en wat je bezighoudt. Ook dat kan een stap in de goede richting geven.
Nou succes en denk niet dat je de enige zo bent want bijna iedereen heeft die drempel. Het is niet voor niets dat men soms hun leven lang met geheimen rondlopen.
Dag Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 30638 |
Hoi
Misschien worden de klachten niet veroorzaakt door diazepam maar is er iets anders aan de hand. |
29 april 2010 20:13 |
| 26244 |
Weet u ook waar die stents zijn geplaatst? In de vaten van het hart?
|
29 april 2010 20:13 |
| 21787 |
Hoi
Is er wel eens een ct scan of een MRI scan van haar hoofd gemaakt? Zoals de aanvallen beschreven worden, denk ik toch aan epileptische aanvallen. Heeft ze geen medicijnen daartegen? Je had het over een hersenbeschadiging, kwam dit door de epileptische aanvallen of is het een aangeboren aandoening?
Groet Fleur |
29 april 2010 20:13 |
| 21060 |
Hoi
Dat je meer last van angst hebt, komt door het starten van de AD. Dit komt voor en meestal wordt er dan aangeraden om tijdelijk xanax erbij te gebruiken. Overleg anders even met je behandelend arts.
Groetjes Fleur |
29 april 2010 20:13 |
