| 39987 |
Hoi Talke,
Een mooier cadeau kan je jezelf niet geven met de Pasen!
Gefeliciteerd en vrolijk Pasen van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 39874 |
Hoi allemaal,
het is alweer een tijdje geleden dat Hal een dagje Almere heeft gehouden en wat een groot succes was gebleken.
Aangezien enkele forumleden (incl. mezelf) dit hebben moeten missen, lijkt het me weer tijd worden om een lentewandeling te houden.
Utrecht heeft zijn eigen tocht langs de Kromme Rijn en zijn bossen meet theehuis en pannekoekenhuis aan het water.
Lijkt het jullie wat? Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 39859 |
Hoi Elyze,
Don't worry, BE happy! is mijn eerste reactie eigenlijk.
Je weet zelf het beste dat wanneer je een muur om je heen bouwt , je het jezelf alleen maar moeilijk maakt ... dus doe het dan niet! Probeer vooral niet jaloers te zijn op anderen maar blijf jezelf en blijf het ook steeds zeggen dat je nu eenmaal zo bent. Op het laatst gaat het muntje vanzelf vallen.
Denk ook niet teveel aan je negatieve kant want je hebt ook wel degelijk een positieve ... en daar kan je mee verder en misschien ga je dan vanzelf lekkerder in je vel zitten.
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 39843 |
Hoi Talke,
Ik heb je nog gekend dat je het niet meer zag zitten vanwege die stemmen.
Ben erg blij voor je dat je het zover geschopt hebt, dat je het leven weer ziet zitten. Maar denk eraan dat je nu juist op je tellen moet passen en vooral jezelf niet voorbij te lopen.
Maar ik gun het je van harte en wens je gelijk een fijne Pasen toe. Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 39656 |
Hoi Floppy,
Extreme spanning kan ik me wel iets bij voorstellen, omdat ik die ook gevoeld heb tijdens mijn depressie van 2 jaar.
Mijn diagnose was dat ik in een sociaal isolement zat, d.w.z.
dat ik me afzonderde voor mijn naaste omgeving maar ook voor de buitenwereld, dus Alleen op de Wereld en in een vijandige stemming. Genoeg angst en spanning dus.
Niet alleen straatvrees maar ook mensenvrees.
Maar 15 jaar in angst leven zou ik niet volhouden, want na die 2 jaar was ik het spuugzat en stapte uit die put het leven weer in. Ik heb mijn angsten angepakt en ben er nu mooi vanaf, want wie wil er nu met angsten leven?
Groeten van Rob
|
29 april 2010 20:13 |
| 39644 |
Hoi,
Ze hebben bij m\'n nichtje al een lymfeklier weggehaald uit de nek om te kijken hoever deze klier is aangetast.
Over twee weken moet ze naar Daniel den Hoedkliniek om een scan te laten maken en verder willen ze haar binnen twee maanden opereren. Dus wordt dit een heftige tijd voor haar. Ze heeft haar cursussen Bouwkunde en Makelaar moeten stopzetten.
Zaterdagmiddag was ze op bezoek en we zijn met haar naar een geitjesboerderij gegaan waar ze haar gedachten van zich af kon zetten. Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 39444 |
Hoi Martha,
Ik heb op hetzelfde punt gestaan waar jij nu staat.
Als je namelijk onderin die put zit en er ook nog een tijdje vertoefd heb(bijna2 jaar) hoeft er nog maar weinig te gebeuren of je gaat een uitweg zoeken ...........
Zorg dat je nooit op dit punt komt want dan gaan je gedachten met je aan de haal.
ik heb wel op dat punt gestaan en ook een poging gedaan, die goddank niet doorging.
Wil je meer weten van mijn depressie en poging, kijk dan naar m'n websites: www.mijnandereik.web-log.nl en www.zelfdoding.web-log.nl
Sterkte verder en mocht je meer willen weten ..........
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 39271 |
Hoi Zizi en Hal,
De twee oudste en meest ervaren lotgenoten, die ik ken.
lief, dat ook jullie hebben gereageerd en ik ga een nieuw onderwerp openen, hoe het verder met mijn nicht gaat.
Bedankt voor jullie reacties(hoe klein ook) groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 39263 |
Wat is het leven toch betrekkelijk, vandaar Carpe Diem!
Ben gisteren opgebeld door mijn schoonmoeder met slecht nieuws. Ik dacht meteen aan een begrafenis van een familielid op leeftijd, maar dat bleek niet zo te zijn.
Mijn nichtje van 27 jaar, net terug van haar huwelijksreis krijgt zo mar te horen dat ze schildklierkanker heeft met kwaadaardige uitzaaiingen. Ik kon en wilde het niet geloven!
Dit is toch niet eerlijk meer, maar wie ben ik!
Ik moest dit even kwijt,
groeten van Rob
Als je denkt dat alles tegenzit, denk dan opnieuw. |
29 april 2010 20:13 |
| 39227 |
Hoi Girlie,
Ik weet hoe je je voelt en hoe beangstigend suicidale gedachten kunnen zijn omdat ik ook geen uitweg meer wist, geen liefde meer voelde en alle hoop heb laten varen.
Ik heb dat bericht geplaatst van m'n nicht die van de ene op de andere dag kanker heeft en ook geconfronteerd wordt met de dood en hoe ga je hiermee om.
Ik zal je website eens bekijken en een berichtje achterlaten.
Ik ben trouwens bezig om mijn zware depressies, wanen,
suicidale gedachten enz. op een website te zetten:
www.mijnandereik.web-log.nl
Gezien de vele positieve reacties mischien wel de moeite waard om te bekijken.
Wens je veel sterkte toe en mocht je vragen hebben, gebruik dan mijn maibox maar. Groetjes van Robl |
29 april 2010 20:13 |
| 39015 |
hoi Snowy,
Als je ècht geholpen wilt worden en er alles aan wilt doen .... want daar gaat het juist om! Iedereen kan je raad geven en hulp aanbieden, maar als je het zelf niet wilt en dus ook niet doet, zal je die hyperventilatie(chronisch of niet) nooit onder de knie krijgen.
Iikheb zelf ook jaren last gehad van hyperen(met zweten) dat je je er gewoon voor schaamt en ben er nu vanaf.
Bovendien heb ik iemand van dit forum geholpen, die moeite had met buiten eten, misselijk werd enz. dus het lukt wel.
Mocht je mij de kans geven om je ervan te overtuigen dat je wel degelijk het hyperen onder de knie kan krijgen, mail me dan rob.linthorst@planet.nl
Sterkte ermee en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 38620 |
Hoi Elma,
ik kan me best voorstellen dat je aan jezelf twijfelt en dan gauw negatief over jezelf gaat denken. Maar de werkelijkheid kan best anders zijn en dus zou ik rechtstreeks aan je werkgever gaan vragen of je wel voldoet en wat eraan mankeert. Pas dan heb je zekerheid over je gevoelens.
Chatten wil ik wel met je. het msn nummer is dezelfde als mijn emailadres. Verder is het vmdb-forum misschien wel iets voor jou, speciaal voor man.depressieven. De website is: www.vmdb.nl en dan lotgenotencontact.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 38528 |
Rijangst is een nogal beladen woord, is het niet meer rijvrees zoals examenvrees of straatvrees.
ik heb 20 maanden niet gereden door diverse oogoperaties en mijn chirurg zei dat ik gewoon weer kon rijden, mar de opticien vond het veel te riskant. Dus werd ik ook overmand door twijfel, straks zie ik iets over het hoofd(een kind) en heb ik m'n levenlang spijt weer achter hetb stuur te kruipen.
Na een tijdje toch de knoop doorgehakt en net wat je zegt het gewoon doen en ik reed zo weg, wel extra alert, alsof ik niet achter het stuur weggeweest was.
Je bent in 1x geslaagd en dat gebeurt niet zomaar, dus met geloof in eigen kunnen gaat het zeker lukken. Het is even die drempel waar je overheen moet. Groeten van rob |
29 april 2010 20:13 |
| 38422 |
Hoi sade,
Mijn straatvrees heeft zo'n twee jaar geduurd en het enige waar ik naartoe ging was mijn psych, maar dan wel met de auto. Deze stelde of liever smeekte mij om af en toe het huis uit te gaan al was het maar voor 5 minuten.
Maar zelfs dat lukte me niet eens. Alleen als m'n vrouw meeliep ging ik wel mee.
Ik heb mijn straatvrees gezet op: www.mijnandereik.web-log.nl
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 38206 |
Hoi Jocelyn,
Hoe je een rotperiode doorkomt, ik ben 2 jaar depressief geweest en weet nu precies hoe jij je voelt.
Je zit in een negatieve spiraal en kan het niet stoppen, want je bent alleen met "negativisme" bezig.
De kunst is om zoveel mogelijk de dagelijkse dingen te blijven doen en zeker uit huis te gaan, wandelen of fietsen.
Doe ook vooral de dingen waarin je nog een beetje plezier in hebt. Geef vooral niet toe aan dat neerslachtige gevoel maar blijf vechten voor het positieve in het leven.
Ik zat op een gegeven moment onderin die put en zag geen uitweg meer(hoop), laat het jou niet overkomen.
Je mag me ook mailen, zie mailbox. Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 38141 |
Hoi allemaal,
Ik denk dat dit onderwerp toch wel veel speelt op dit forum.
Als ik dan mijn eigen ervaring mag vertellen:
Tijdens mijn zware depressie kwam er een periode dat ik m;n vrouw(waar ik al 30 jaar mee getrouwd ben) wel es wat wilde aandoen tot het ergste toe. Ik was weliswaar niet agressief, maar had wel innenerlijke woede.
Als ik dan naast haar lag en er weer aan zat te denken, had ik het gevoel(maar zag ze niet) dat mijn overleden moeder, schoonvader en zwager aan het voeteneind van het bed stonden en mij waarschuwden(zonder ze te horen) dat ik m'n vrouw met rust moest laten.
Dit herhaalde zich een paar keer per week, maar wel afdoenden. Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 38127 |
Hoi Tanja,
ik wil je niet bang maken, maar als je er gevoelig voor bent kan het best zo zijn(vraag het een medium). Vroeger zeiden ze wel eens dat als je gelovig was, je daar niet bang voor hoefde te zijn. Mensen die nuchter waren hadden daar geen probleem mee. Maar jij zit er maar mooi mee.
Maar jij hebt angst voor geesten en mijn vrouw is bang voor spinnen en bijna iedereen is bang voor de dood.
Maar als je je daar elke dag of elk uur druk om maakt, terwijl je ze nog niet eens ziet, heb je toch geen leven meer.
Ik zou me er pas druk om maken, als ze plots voor mijn neus staan en ik ze dus kan zien, eerder niet.
Groeten van Rob . |
29 april 2010 20:13 |
| 37997 |
Hoi Erminee,
Ik heb in december op de grens gezeten van een psychose of een manie, uiteindelijk vertelde mijn psych dat ik hypomaan was.
Een psychose is een verlies van de realiteit en omdat ik dacht en voelde dat ik de Zoon van ... was is dat hetzelfde.
Maar ik weet nog precies wat ik in die psychose gedacht en gevoeld heb hoor. Alleen ben ik nu wel zo reeel dat ik weet dat het niet haalbaar is. Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 37989 |
Hoi Anna,
Ik weet er niet zoveel vanaf, maar als je op www.google.nl
het woord hypochondrie intikt krijg je een aantal sites die hier over gaan.
Als je bang bent voor ziektes en veel bezig bent met jouw gezondheid, zou het best dit ziektebeeld kunnen zijn.
Vaak maak je je vantevoren al druk over iets, wat later echt meevalt! Je hebt je dus voor niks druk gemaakt.
Je lichaam geeft gauw genoeg aan als er wat aan de hand is, dus probeer het van je af te zetten en wacht het gewoon af. Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 37814 |
Ik zit in een cliëntenraad van een psych. ziekenhuis en loop daar de gesloten en open afdelingen af om klachten te horen of voor de bejegening. Nou zijn ze bezig met een nieuwe aanpak van het separeerbeleid. Ikzelf heb tijdens mijn manie 2x in een isoleercel gezeten(toen heette het nog zo). Toen maakte het me niet uit en zag er zelfs de noodzaak van in.
Tijdens mijn depressie van 1982 hoefde ik er niet in maar was er wel als de dood voor. Bij elk bezoek van mijn vrouw vroeg ik haar dat ik er toch niet in hoefde!!! Bij mijn laatste opname werd er een Marokkaanse jongen in de separeercel gestopt, eerst liep die rustig mee met 6 verpleegkundigen, maar toen hij eenmaal in de cel werd opgesloten ..................
In sommige landen bestaat er zelfs geen separeercel meer,
wat vinden jullie ervan en hoe hebben sommigen het ervaren?
Hopelijk is het niet al te pijnlijk onderwerp,
groetjes van Rob
www.mijnandereik.web-log.nl
www.zelfdoding.web-log.nl |
29 april 2010 20:13 |
| 37729 |
Beste forumleden,
Wat is er nu mooier om met een groepje steeds in een andere omgeving te gaan wandelen, een consumptie met elkaar te nuttigen en als je behoefte hebt ook nog eens over ditjes en datjes te praten en indien nodig over stemmingen gedachten uit te wisselen.
Voel je je geroepen, plaats dan een bericht!
Groeten van Rob. |
29 april 2010 20:13 |
| 37693 |
Hoi Monique,
Ik maak zo'n bedankje niet vaak mee, terwijl ik al een aantal jaren op dit forum zit. Na mijn laatste zware depressie zie ik het niet als een last maar een levenservaring waar ik van geleerd heb. Ik kan dan mijn (negatieve)gedachtes en gevoelens dan naast me neerleggen of er wat mee gaan doen. Van dat laatste maak ik alleen maar veel voldoening mee, ook in mijn vrijwilligerswerk.
ik las net: Geniet van het leven, want het duurt maar even!
Ook een waarheid als een koe, toch.
Ik wens je na deze periode meer geluk toe, groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 37641 |
Hoi Nicole,
Het ligt er natuurlijk aan wat je zelf het belangrijkste vindt.
Is het gynaecologisch onderzoek zo urgent dat het niet uitgesteld kan worden? Leg uit dat je sowieso al depressief bent en dat het met dat andere middel verergerd kan worden.
Desnoods meld je je ziek op de 7e februari als ze toch die datum aanhouden. Maar denk altijd eerst aan jezelf.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 37563 |
Hoi Monique,
Ik kan me aansluiten bij wat Fleur en Hal al hebben geschreven, maar wilde toch nog wat aanvullen.
Het ligt er vaak aan of je nog afscheid hebt kunnen nemen of dat iemand abrupt is heengegaan. Voor zo'n jong meisje als jij is dat veel moeilijker te verwerken laat staan te accepteren. Bewaar de mooie herinneringen van hem in je hart en probeer weer je jonge leven op te pakken.
De dood is niet gebonden aan leeftijd dus ........ en al die rotziektes bespoedigen het alleen maar, toch.
Bovendien heeft niemand controle over zijn leven en daarom is mijn leuze: Pluk de dag en probeer er gewoon van te genieten.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 37539 |
Hoi Luna,
Ik voel met je mee want 6 jaar met depressieve klachten(w.o. angst) rondlopen is zeker niet niks.
ik heb het twee jaar volgehouden en er veranderde maar niks met een psychiater en medicatie, dat ik het zo spuugzat was dat ik besloot er zelf iets aan te gan doen.
Maar ik zat wel met mijn angsten(van straatvrees tot achtervolgingswaan), psychoses enz. en die moest ik zien te overwinnen, maar je moet het toch echt zelf doen.
ANGST IS EEN SLECHTE RAADGEVER, volgens mij dus moet je erdoor heen, want anders blijven ze terugkomen. Dus ook met medicijnen helpt het maar tijdelijk.
Ik heb mijn depressie op een website gezet en mocht je nog vragen hebben of er na 6 jar vanaf willen, hoor ik 't wel.
Groetjes van Rob
www.mijnandereik.web-log.nl |
29 april 2010 20:13 |
| 37374 |
Hoi Roos,
Ik slik weliswaar niet dezelfde AD als jij, maar Lithium(stemmingsstabilisator, maar begin december werd ik opgenomen hypomaan en toen ze mijn bloeddruk gingen meten was deze vrij hoog: 200 om 110(maximaal).
Mijn polsslag was echter 64 in een minuut.
Wat is jouw bloeddruk?
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 37189 |
Hoi Sjoukje,
Als je het mij vraagt is het een angststoornis genaamd Hypochondrie.
Je bent dan bang dat je een ernstige ziekte hebt, terwijl daar helemaal niets naar verwijst(huisarts).
Als je naar www.google.nl gaat en hypochondrie intkt krijg je alle websites over dit onderwerp.
Het kan het zijn, maar hoeft natuurlijk niet!
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 37096 |
Hoi forumleden(ook de nieuwe),
Na een opname van 3 weken, w.v. twee op een gesloten afdeling, ben ik weer tot mijn rust gekomen.
Was een beetje te hard van stapel gelopen of teveel hooi .... en opeens dacht ik dat ik de Zoon van God was ofwel ik was hypomaan. Geeft wel een goed gevoel, want ik had een wereldtaak te volbrengen, maar dat lukt me natuurlijk nooit in m\\\'n eentje.
Na verhoging van de Lithium(1200 mg.) en een rustprogramma stond ik al gauw weer met beide benen op de grond en kon ik voor de kerst nog naar huis.
Wil iedereen toch nog het allerbeste wensen en een gezond 2006.
Ben nu alweer rustig bezig m\\\'n vrijwilligerswerk op te pakken en af en toe de forums af te lopen.
Ik wilde Hennie speciaal bedanken voor het doorspelen v.d. berichten over en weer.
Maar zeker ook voor de positieve en opbeurende berichten op dit forum. Met de groeten van Rob.
www.mijnandereik.web-log.nl
www.zelfdoding.web-log.nl
|
29 april 2010 20:13 |
| 36681 |
Hoi,
Ik weet niet hoelang die depressie geduurd heeft, maar petje af dat het je gelukt is. Ik heb altijd gezegd: Een psychiater is pas een goeie, als hij zelf een depressie heeft doorstaan.
Jij, nu als ervaringsdeskundige, bent nu zeker een goeie psych. verpleegkundige en je zal meer begrip en betrokkenheid voelen.
Een goed begin voor het nieuwe jaar, groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 36628 |
Hoi roos,
Ik heb ook last gehad van hyperventileren(met angstzweet), totdat mijn vrouw tegen me zei: Je maakt je vaak al druk vantevoren, terwijl het uiteindelijk best wel mee kan/zal vallen.
Als je die angst en onzekerheid vooraf kunt uitschakelen door het juist leuk te vinden of er niet tegenop te zien .... ben je al een heel eind!
Op mijn weblog staat mijn straatvrees, misschien kan dat helpen: www.mijnandereik.web-log.nl
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 35383 |
Hey Klaas,
Ik had voor mijn depressie erge last van regelmatig hyperen, waarbij ik meer inademde dan uit waardoor een warmteproces plaatsvond in je lichaam.
Ik begon daar steeds meer van te zweten en kreeg daar een behoorlijk schaamtegevoel van.
Mocht je meer willen weten, zie profiel en daar staat mijn emailadres op. Groeten van rob |
29 april 2010 20:13 |
| 35368 |
Hoi Angel,
Is je zusje sosm niet gothic, maar vraag je ouders eens wat daar nou mis mee is. Je bent toch dezelfde Angel maar dan in andere kleren. Mijn neef was een protest-freak en droeg hanekammen, soms nu nog en z'n moeder schaamde zich daar best wel voor, maar het bleef haar zoon.
Je moet eens nagaan en opschrijven, waardoor die ruzies met je ouders ontstaan. Jij houdt in elk geval van ze en zij toch ook wel van jou. Vraag het anders eens aan je zusje, die vangt ook wel es wat op.
Ik kan me best voorstellen dat ondanks dat je het toch wel leuk hebt met je vriend(of wordt die soms niet geaccepteerd?) en gelukkig bent, die ruzies met je ouders je net teveel worden. Probeer in elk geval niet aan dat negatieve gevoel toe te geven, want dan gaat het gauw bergafwaarts, hoor. Sterkte en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 35362 |
Lieve Yeti,
Ik heb een berichtje van je gehad in mijn mailbox, maar kon hem niet openen omdat het geen onderwerp had!
Zou je het er nog een keer op willen zetten???
Liefs en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 35361 |
Inmiddels heb ik ook de steun gekregen van een zelfhulpgroep Ex6, die ik reeds als link vermeld had op mijn web-log. Inmiddels staan er al 2 persoonlijke verhalen op de web-log en heb ik al 30 unieke bezoekers(die regelmatig komen kijken).
Met vriendelijke groet
Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 35357 |
Hoi allemaal,
Ik heb het onderwerp een andere naam gegeven en op sommige plekken wijzigingen aangebracht!
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 35354 |
Hoi forumleden,
Na mijn depressie op de website gezet te hebben, ben ik nu bezig om mijn poging tot zelfmoord op een website te zetten.
Het aantal zelfdodingsgevallen stijgt nog steeds en zeker onder de jeugd, vandaag zag ik op TV dat ook het percentage zelfbeschadigingsgevallen onder schoolgaande kinderen toeneemt. Hier moet toch wat aan gedaan worden???
Het is mijn bedoeling om met mijn verhaal te vertellen, hoe ik tot zo\\\\\\\'n poging gekomen ben, maar ook dat ik het uiteindelijk niet gedaan heb en weer met beide benen in het leven sta en er weer van kan genieten.
Inmiddels staat mijn poging tot zelfdoding op www.zelfdoding.web-log.nl
Aangezien er nog talloze mensen(niet alleen depressieven)
aan zo\\\\\\\'\\\\\\\'n gedachte denken, enmisschien ook een poging gedaan hebben, maar nu met een trauma zitten, omdat zelfmoord nog steeds een taboe is, waar niet over gesproken kan/mag worden, kan mijnverhaal misschien een bijdrage leveren tot het doorbreken ervan.
Inmiddels heb ik de steun gekregen van de zelfhulpgroep Ex6(exces), die mij vroeg om het volgende mede te delen:
Ik heb jouw bericht op gezondheidsplein gelezen en vind het goed dat je jouw verhaal daar geplaatst hebt.
Wel zou ik een verwijzing plaatsen naar onze stichting voor die mensen, die jou verhaal lezen en behoefte hebben aan een gesprek:
www.ex6.nl
of via het forum, chatroom of hulptelefoon.
Jaarlijks ondernemen in Nederland 30.000 mensen een zelfmoordpoging, waarvan 1.500 helaas een geslaagde poging zijn.
Veel mensen hebben hier géén idee van!.
.
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 35307 |
Hoi Sweetgirl,
Ik denk dat je vriend geen dwangstoornis, maar een angststoornis heeft, n.l. hypochondrie = angst voor ziekten
Als je naar Google gaat en "hypochondrie intikt krijg je allemaal sites hierover.
Heb nog een tip voor je: als je uitgelezen ben, moet je het op het beeldscherm laten staan en gewoon wegggaan, want dat wekt zijn nieuwsgierigheid en gaat dan toch kijken.
Haal brochures over hypochondrie, lees ze eerst zelf en laat ze dan slingeren, kan ook helpen.
Succes ermee, Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 35258 |
Hoi allemaal,
Ik heb een mail ontvangen van een jongedame, die graag iets kwijt wil op dit forum, maar steeds op inlogproblemen stuit.
Is er een techneut onder jullie die haar kan helpen???
In haar laatste mail schreef ze mij:
Heb precies gedaan wat je gezegd hebt ......
Zat op Algemeen(forum) - klikte slaapstoornis - heb het gelezen,
ik heb toen rechts op de pagina ingelogd - op \"Reageer op dit bericht geklikt en pffft krijg ik een pagina te zien met LOG IN!!
Kan dus weer niet reageren en ik wil zo graag.
Wie kan mij helpen??? Alvast bedankt! |
29 april 2010 20:13 |
| 35158 |
Hoi Inge,
Ondanks dat je eigenlijk niet in de stemming bent, toch weer welkom op dit forum en vervelend dat er niet veel veranderd is na de latste keer.
Groetjes van Rob(en sterkte hè) |
29 april 2010 20:13 |
| 35086 |
Hoi Claire,
Ben echt blij dat je er nog bent, maar wist niet dat jouw operatie zo'n lijdensweg zou zijn. ik wist wel dat je een vechter was en niet van opgeven weet.
Heb je dit allemaal wel onder controle kunnen houden?
Je hebt in elk geval een positieve instelling, dus ga je het dit keer ook redden en anders klop je maar bij mij aan, afgesproken?
Liefs en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 34931 |
Hoi David,
Dat kan en mag hij nou wel beweren maar uiteindelijk moet je het toch zelf doen en willen doen. Dwingen kun je niemand maar wel ervan overtuigen dat het gaat lukken.
Ik heb zelf 2 jaar lang met dezelfde symptomen plus psychoses en wanen onderin die put(Hel) gezeten maar wel op eigen kracht zonder hulpverlening eruit gekropen en ben nu alweer bijna twee jaar stabiel met 12 uur vrijwilligerswerk per week. Dus waar een wil is .......... geldt nog steeds.
Groeten van Rob(patientenbezoeker in spé) |
29 april 2010 20:13 |
| 34926 |
ik doe vrijwilligerswerk voor een Steun- en informatiepunt GGz en eens per maand houden wij een thema-avond over ziektebeelden. Deze keer was het \"Autisme\" en daar is altijd een professional(psych) bij van Parnassia en een ervaringsdeskundige(of betrokkene.
Deze keer waren het er twee, moeder en zoon. Eerst vertelt de psych over de diagnose, kenmerken en klachten, waarna de beurt was aan de zoon, die autist was. Hij vertelde dat je ermee geboren wordt, maar er ook mee dood gaat.
M.a.w. er helpt geen medicijn tegen, maar wel tegen de bijwerkingen van dat ziektebeeld.
Hij was hoog begaafd, heeft 8 jaar gestudeerd op de universiteit en dokter in de letteren is.
Vanwege zijn gebrek(zo noemde hij dat) en stoornissen had hij haast geen vrienden, had moeite met sociaal contact enz.
Daarna vertelde de moeder hoe ze haar zoon zag opgroeien met zijn autisme maar toen hij 18 jaar was hem toch veel zelfstandig laten doen.
Daarna werden er vragen gesteld uit de toehoorders en er was één jonge vrouw, die 3 autistische zonen had, w.v. de oudste studeerde maar de jongste psychotisch was.
Petje af voor deze vrouw hoe ze hiermee omging.
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 34746 |
Hoi,
Ik ben zelf ook manisch depressief maar op het moment alweer een tijd stabiel. ik ben idd bang dat als die vriendin nog steeds manisch is(of ADHD) dat daar moeilijk mee samen te wonen is. Ze kan afwachten tot de prozac aan gaat slaan maar dat gaat een week of vier uren en anders ben ik bang dat ze beter een andere kamer kan nemen.
Wonen met iemand die druk, ongeremd en dwingend aanwezig is, gaat tot iiritaties leiden en op den duur delf je het onderspit. Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 34452 |
Hoi,
Ik hoorde net iemand bij Ontbijt-TV zeggen:
ANGST IS EEN SLECHTE RAADGEVER!!!
Een waarheid als een koe, vind ik.
Groeten van Rob
|
29 april 2010 20:13 |
| 34450 |
Hoi Roosje,
Ik heb tot mijn 53ste nog nooit een operatie te hoeven ondergaan, maar na een depressie van 2 jaar krreg ik last van netvlieslosraking en zelfs aan beide ogen. Ik had nog maar een gezichtsvermogen van 15% in elk oog. Moest zo snel mogelijk geopereerd worden eerst het ene oog en drie weken later het andere. Na een half jaar precies hetzelfde, om de olie die het netvlies moest hechten er weer uit te halen. Daarna twee staaroperaties en laserbehandelingen plus twee kunstlensimplantaties van een half uur, maar wel plaatselijk verdoofd. En als je me nu vraagt, was je niet bang dan dan was mijn antwoord resoluut: Nee, hoor tijdens die twee jaar depressie toen was ik bang!
Trouwens je moet idd vertrouwen hebben in je hulpverlener, want hij heeft het beste met je voor. Nu is het nog 50-50% dus waarom zou je je vantevoren druk gaan maken als het misschien ook positief kan uitvallen en dan heb je je voor niks zo druk gemaakt, toch.
Groetjes van Rob
Mocht je meer willen weten over angsten, ik weet er alles van. |
29 april 2010 20:13 |
| 34134 |
Hoi Tb,
Ik zag een bericht in mijn mailbox, maar kon hem niet openen, omdat het geen onderwerp had.
Wil je het nog eens proberen, Liefs en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 34096 |
Hoi forumleden,
Ik zit al een tijdje eraan te denken om mijn ervaringsdeskundigheid voor lotgenoeten te gebruiken.
Niet alleen op een forum maar b.v. naast een psych als assistent te fungeren(zijn ze al mee bezig bij de GGz).
Ik zat meer te denken aan een cliëntenbezoeker, die thuis langskomt op verzoek om iemands verhaal aan te horen en indien gevraagd adviezen of zijn mening te geven.
Voordelen:
* cliënt hoeft de deur niet uit en is in eigen omgeving
* de bezoeker neemt zijn tijd ervoor dus het verhaal kan afgemaakt worden
* heeft steeds dezelfde persoon voor zich, onder voorbehoud.
* praat gemakkelijker tegen iemand die ook een psych. achtergrond heeft gehad.
* je hoeft niet 3 a 4 weken te wachten op een volgend gesprek.
Nadelen:
- het moet klikken en het vertrouwen moet je winnen
- je verhaal kwijt aan een wildvreemde
Wat vinden jullie van zo\'n clëntenbezoeker?
|
29 april 2010 20:13 |
| 34079 |
Hoi Ikkuh
Je bent wel veel met jezelf bezig, gezien je naam, maar zou je je denkvermogen en uitvondingen niet beter kunnen botvieren juist tegen de organised crime???
of een oplossing voor het file-probleem of om een einde te maken aan het terrorisme?
Lees in de krant of kijk naar het journaal wat een ellende er is op de wereld. Maar je meld het op dit forum dus misschien iets voor de GGz. oplossen? Groeten van rob |
29 april 2010 20:13 |
| 34015 |
Hoi Linda,
Natuurlijk willen we je hulp en meningen geven, alleen moeten we dan wel weten wat je allemaal meegemaakt hebt wardoor je in deze situatie terechtgekomen bent.
Niet alles tegelijk maar alleen wat je aan ons kwijt wilt.
Ik zou je als ervaringsdeskundige misschien een beetje op weg kunnen helpen, omdat ikzelf twee jaar in een zware depressie heb gezeten maar er ook weer uitgekomen ben.
Mijn depressieverhaal staat op een website:
www.mijnandereik.web-log.nl bovendien heb ik dar ook de kenmerken van mijn depressie op gezet.
Groetjes van rob. |
29 april 2010 20:13 |
| 33910 |
Hoi Kitty,
Zag veel herkenning in je bericht en die wanhoop voelde ik ook toen ik twee jaar lang onderin die put(hel) zat.
Dit is me twee keer overkomen, allebei twee jaar geduurd en dezelfde kenmerken.
Mijn eerste depressie kreeg ik op m'n 32ste, die twee jaar later doorsloeg in een manie(euforische ziektebeeld) en mijn laatse op m'n 51ste, waar ik nu alweer 22 maanden uit ben.
Ben dus al 23 jaar manisch depressief, maar ben daartussen ook 15 jaar stabiel geweest en functioneerde voor 75%.
Wil je graag helpen maar ben geen hulpverlener, maar wel een ervaringsdeskundige. Ik weet hoe je je voelt en je gedachten zijn omdat ik het zelf heb meegemaakt.
Mijn depressieverhaal staat op een website:
www.mijnandereik.web-log.nl
Sterkte ermee, groetjes van Rob(55) |
29 april 2010 20:13 |
| 33891 |
Hoi Laura,
Misschien zou je wat ontspanningsoefeningen moeten doen, om weer een beetje tot rust te komen.
Je moet dat ongeluk ook een plekje kunnen geven in je leven, want dan kan je het pas loslaten.
Zou even wachten met sporten, is toch weer een inspanning, maar wie ben ik.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 33663 |
Hoi Nada,
Ik ben zo'n 20 maanden alweer stabiel, maar heb twee jaar in een zware depressie gezeten met psychoses, wanen, angsten en ook wel paniekstoornissen.
Heb af en toe wel last van hyperventileren, wat ook een soort paniekstoornis is, denk ik.
Mijn verhaal staat op www.mijnandereik.web-log.nl
Mocht je willen mailen of chatten, dan linth041@planet.nl
Ik zie het wel, groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 33407 |
Hoi Inge,
Als je depressief bent kijk je alleen maar in het verleden, omdat je de oorzaak van die depressie wil weten en die ligt idd in het verleden. Maar kijk je in de toekomst en heb je iets om naar uit te kijken dan ben je weer positief bezig.
Probeer es voor jezelf goede en leuke momenten te herinneren en schrijf ze op, pas als je daarmee klaar bent dan zet je alle narigheid uit je verleden ernaast dan pas kan je zien naar welke kant de weegschaal doorslaat.
Ik wil best met je de negatieve momenten doornemen en proberen ze een plek te geven, waardoor je ze makkelijker kan loslaten. Mijn prive-emailadres heb je.
Liefs en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 33361 |
Hoi,
Ik heb een schoonmoeder, die alleen is en eens per week eten we bij haar. het enige wat je dan hoort is alle ellende uit de krant en wat ze die week meegemaakt hebt.
In het begin stoorde ik me eraan, maar als je haar neemt zoals ze is en je kan daarmee omgaan dan valt het toch best wel mee. Maar gemakkelijk is het zeker niet.
Blijf jezelf en ga je er niet aan ergeren, want je moeder ZAL niet veranderen. Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 33287 |
Hoi,
Als je wilt chatten, zul je de contactpersonen moeten benaderen om ze in MSN te zetten. Het VMDB-forum heeft een chatroom waar je met een stel kunt chatten via yahoo.
Verder heb je ook nog de lotgenotenlijn.
Groeten van rob |
29 april 2010 20:13 |
| 33245 |
Hoi Laura,
Ik ben geen arts, maar misschien dat je eerst www.google.nl op internet zet en dan de naam van de anti-depressiva van je vriend intikt dan zoek je de juiste site en kijk je bij bijwerkingen.
Maar waarom vragen jullie dit niet aan jullie huisarts, daar is ie toch voor?
Groetjes van rob |
29 april 2010 20:13 |
| 32977 |
Hoi Henderick,
Een diagnose stellen schijnt soms jaren te duren, omdat de meeste kenmerken in verschillende ziektebeelden terugkomen.
Psychoses komen bij schizofrenie voor maar ook bij MDS, want ik kan het weten omdat ik al 22 jaar manisch depressief ben.
Heb mijn twee jaar durende depressie op een website gezet:
www.mijnandereik.web-log.nl
Daarop zal je ook lezen dat ik ook met suicidale gedachten, neigingen en zelfs een poging heb gedaan.
ik had de waan, dat ik alleen stond tegenover de hele wereld(REMY) en dat ik hier niet thuishoorde.
Hoorde steeds 2 stemmen, de ene pushte me om het te doen en de andere hield me er vanaf. Dus tweestrijd.
Ben nu alweer 21 maanden stabiel en geniet weer van het leven en kom tijd tekort. Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 32931 |
Hoi Felicity
Sorry, een beetje late reactie maar heb je hele verhaal wel gelezen. Wat jammer voor je dat het deze keer niet gelukt is en waar je je zo op verheugd hebt. Maar zoals je weet gaat het leven niet over rozen. En zal je op je levenspad nog vaak tegenslagen tegenkomen. Makkelijk gezegd natuurlijk om dit te verwerken en je leven weer op te pakken. Maar zie het als een levenservaring, weliswaar een nare.
Met jouw doorzettingsvermogen ga je het wel redden, denk ik en ik vind dat je vriend jou gewoon niet verdiend om zijn manier van doen. In een relatie ben je met z'n tweeën en moet je dus niet egoistisch zijn.
Je zal dus de ware nog wel tegenkomen en misschien zal hij wat liever voor je zijn. Hou je taai en tot mails, liefs en groeetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 32850 |
Hoi Marloes,
Ik ken dat verschijnsel weliswaar niet, maar als ik jou was zou je het ook aan de opticien kunnen vragen, toch.
Als ik telang gebukt sta en opeens weer overeind kom krijg ik het wel zwart voor m'n ogen.
Succes ermee, groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 32822 |
Hoi,
Als je goed functioneert en bijna nooit ziek bent ben je de werknemer van de maand! Maar owee als er een kink in de kabel komt, want dan zijn de rapen pas goed gaar.
Ik heb net een financieel conflict uitgevochten met m'n werkgever omdat deze vergeten is na mijn depressie nog een jaar ziekengeld door te betalen. Er waren mondelinge afspraken gemaakt over loon in natura, die ze gewoon ontkennen en bepaalde vergoedingen(spaarloon, ATV en vakantiedagen, die ik nog over had, werden vergeten.
Bovendien hadden ze in die 2 jaar niets van zich laten horen en niet eens m'n vrouw gebeld, de horken.
Heb een advocaat erop gezet en uiteindelijk toch nog wat los kunnen peuteren, maar het ging niet van harte en eigenlijk had ik het dubbele moeten hebben.
Helaas stond niks zwart-op-wit en dan sta je niet sterk.
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 32759 |
Hoi Inge,
Allereerst heb ik twee keer een mailtje naar je toegestuurd, maar kreeg ze allebei terug met Mail Error.
Wat vervelend dat je nu net iets gevonden hebt waar je baat bij kan hebben en het wordt weer niet vergoed.
Jammer dat je je angst(en) niet spuugzat bent, want dat is het juiste moment om daarmee af te rekenen.
De angst is op dit moment groter dan de opluchting als je ervan af bent. Ik weet het want ik ken dat gevoel maar al te goed. Het is niet makkelijk, maar net wat Zizi zegt als je voor jezelf durft op te komen(want je hoeft je toch zeker niet weg te cijferen) gaat het echt lukken. Liefs en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 32739 |
Hoi spy,
Het is die welbekende negatieve spiraal die langzaam bezit van je neemt en door twijfel je angstig maakt en onzeker.
Deze spiraal is moeilijk te stoppen, laat staan om te buigen in positieve zin. Alleen door er niet aan toe te geven en je twijfel weg te nemen en met de nodige doorzettingsvermogen kan je er zelf wat aan doen. Maar laat je die angsten bezit van je nemen, dan gaat het hard en kan je het niet meer dipjes noemen.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 32634 |
Hoi Inge,
Ik had dit bericht nog niet gelezen, toen ik op je oude bericht reageerde, want je maakt je wel degelijk zorgen om je vriend.
Het blijft nog steeds moeilijk om die negatieve "spiraal" om te buigen in een positieve met wat lichtpuntjes.
Het heeft bij mij ook twee jaar (van tobben) geddurd, voordat ik weer uit die put kon krabbelen.
Wens je heel veel sterkte samen met je relatie, want dat is wel van POSITIEVE invloed!
Groetjes van rob |
29 april 2010 20:13 |
| 32615 |
Hoi Inge,
Ik zal het kort proberen te houden, maar heb je ook wel aan je vriend gedacht en dat jullie beiden het moeilijk hebben.
Toen ik depressief was dacht ik ook: Waarom IK?
Maar vergat dat mijn partner in net zo'n nare situatie verkeert.
Jij hebt hem nodig, schreef je, maar dat geldt ook andersom
want anders houden jullie beiden het niet meer uit en dat wil je toch niet?
Misschien een ander gezichtspunt van jouw situatie, toch.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 32522 |
Hoi,
Is je moeder al 30 jaar manisch depressief, dat is best heftig want dan heeft ze twee ziektebeelden, net als ik.
Ik ben nu al 23 jaar MD maar heb ook mijn goede tijden, stabiel noemen ze dat en kan dan best goed functioneren.
Hoe gaat het nu met je moeder? Heeft ze een hulpverlener en slikt ze ook medicijnen(Lithium of zo).
Het is voor de naaste omgeving heel moeilijk om deze ziektebeelden te begrijpen en daarom gaat men over tot een scheiding.
Ik heb twee zware depressies gehad die 2 jaar hebben geduurd, maar mijn vrouw is nu al 29 jaar met me getrouwd.
Accepteert je moeder haar MD?? Wil ze misschien contact hebben met mij of jij misschien uit interesse?
Ik zie het wel, groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 32221 |
Hoi Ikku,
Ik ben bang dat als je op deze manier doorgaat met te twijfelen aan zijn liefde en een bevestiging daarvan wil hebben, hem juist gaat verliezen.
Jullie houden beide van elkaar dat is in de liefde al voldoende om niet aan elkaar te twijfelen.
Dus geniet van je prille liefde want je bent nog jong en je wilt nog wat toch!
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 32005 |
Hoi Iris,
En weten je ouders hiervan of durf je er niet over te praten met hen?
Geesten en stemmen horen is sowieso al beangstigend, dus moet je er niet te lang mee wachten, wat Zizi dus ook zegt
Liefs en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 31902 |
Hoi Inge .....,
Ik heb dat gevoel twee jaar lang gekend en als ik je nou zeg dat het een negatieve spiraal is die je onderin die put wil krijgen, dan zal het ook gaan gebeuren, net als bij mij.
Het is nu makkelijk om te zeggen: NIET toegeven, er juist tegenin gaan en proberen eruit te krabbelen. Maar een depressie overrompeld je nou eenmaal en voor je 't weet zit je al op de bodem, kansloos! Vooral niet de hoop opgeven, blijf in jezelf geloven en probeer toch lichtpuntjes te vinden want dan ga je de goede kant weer op.
Liefs en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 31874 |
Hoi allemaal,
Angsten ontstaan vaak omdat je er vantevoren druk om maakt of er bewust aan gaat denken dat iets je kan overkomen. Achteraf gezien blijkt het meestal best mee te vallen en heb je je eiegenlijk om niets druk en angstg voor gemaakt.
Voorbeeld: ik ben als de dood voor een tandarts en vroeger was ik dagen, soms weken al bang en kreeg ik buikpijn alleen al voor het geluid van die boor. Dan was het alleen nog maar een halfjaarlijkse controle.
tegenwoordig kijk ik op de kalender van oh, woensdag mag ik weer, ik ga dan fluitend(?) ernaartoe en ik zie wel wat er gebeurd. Ik ga in de stoel zitten, nog geen spanning maar zodra die boor aangaat heb ik het niet meer.
Die angst is van thuis verplaatst tot in die stoel, maar dat is logisch. Heb ook wel eens geen gaatjes(opluchting).
Angsten praat je jezelf vaak aan, klinkt raar maar je doet het echt zelf maar dan kan je er ook zelf vanf.
Angsten moet je ook niet terugdringen of omheen lopen, want dan steken ze na een tijdje de kop weer op.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 31861 |
Hoi Katje,
Ik heb geen PTSS maar ben manisch depressief en heb twee jaa lang wel in de angsten geleefd. Ben nu 20 maanden stabiel en ben al mijn angsten kwijt, behalve de natuurlijke
(heb nog steeds hoogtevrees).
Ik heb wel in mijn jeugd een fikse brand meegemaakt(rieten dak) van een opvangpension, die geheel uitbranddeen gelukkig was niemand in het pension op dat moment.
Het enige wat mijn moeder terugvond was een geblakerde gele kinderbijbel. Misschien is dit tot steun ....
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 31844 |
Hoi forumleden,
Alleen voor diegene, die geinteresseerd zijn voor mijn verhaal over twee jaar depressie en hoe ik daar weer uitgekomen ben:
www.mijnandereik.web-log.nl
Heb het inmiddels alweer bijgewerkt, met vriendelijke groeten
Rob(linth041) |
29 april 2010 20:13 |
| 31806 |
Hoi parton,
Vond het zo sneu dat niemand reageerde, dat ik het voor je opgezocht heb. De opzet van deze therapie is om te werken vanuit het gevoel i.p.v. het verstand.
Doe je het vanuit het verstand, dan zal je weer gauw in de fout gaan. Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 31749 |
Beste forumleden,
Ik heb op mijn website een verzoek gekregen van de moeder van Yannick, 8 jaar, in gevecht met zijn lymfeklierkanker.
Yannick moet een beetje gestimuleerd worden met berichtjes
op zijn website:
www.yannickwordtbeter.web-log.nl
Doen, hè, alvast bedankt, Rob
|
29 april 2010 20:13 |
| 31716 |
Hoi Mirella,
ik was 20 maanden geleden zwaar depressief en mocht op een gegeven moment kiezen tussen Seroxat en Prozac als anti-depressiva. Omdat ik S. niet ken en van P. wel es gehoord had uit Amerika dacht ik de laatste keuze te moeten maken. Ik merkte al gauw dat ik de controle over m'n handen ging verliezen en heftig begon te shaken, zodat ik niks meer kon vastpakken. Dit maakte me nog onzekerder, dat ik gelijk gevraagd heb om de Prozac weer af te bouwen na 2 maanden. Wil niet zeggen dat jij er wel baat bij hebt.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 31536 |
Hoi Inge,
ik zou het als volgt doen:
Je hebt 4 A4-tjes vol te schrijven, dus kan je kijken hoe oud je bent, zeg 40, d,w,z, dat je een A4-tje over de eerste 10 jaren, enz gaat vertellen, maar je kan ook onderverdelen in:
Jeugd, Schooltijd, Werken, Huwelijk tot heden of zo.
Een A4-tje heeft pakweg 50 regels en die verdeel je ook weer onder, waar je veel over kwijt wil tot weinig.
Dan ga je voorbereid je levensverhaal schrijven.
Hoop dat je er wat aan hebt, Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 31434 |
Hoi Miss Soraja,
het heeft niks met je hart te maken(hoop ik tenminste) maar meer met je ademhaling. Als je namelijk meer inademt dan uitademt dan krijg je meer zuurstof binnen waardoor er een warmteproces plaatsvindt van binnen. Ik kreeg het vaak zo benauwd dat ik spontaan begon te zweten.
Je ademhaling is dus onregelmatig en door een buikademhaling toe te passen kan het helpen.
Je moet dan zo ademhalen dat je je buik op en neer ziet gaan.
Wat je ook kan doen is b.v. minder inademen(b.v. 2x kort) en langer uitademen (3 of 4xkort).
Hopelijk gaat dit werken. Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 31355 |
Hoi Summer,
heel herkenbaar omdat ikzelf uit een gezin van 3 personen kwam en toen ik verkering kreeg zat ik in een gezin van maar liefst TWAALF! Dus met verjardagen was iedereen er met aanhang en ging ik vaak er zover mogelijk vanaf zitte,
Mijn vrouw had het dan in de gaten en zei: waarom ga je niet in de tuin zitten??? Waarop iedereen naar me ging kijken en begon te lachen wat mij heel onzeker maakte en zelfs het angstzweet mij uitbrak. Inmiddels ben ik er zelf helemaal overheen en daar kwam geen hulpverlener aan te pas hoor.
Kijk maar es naar onderwerp: Eten in het openbaar van juni/juli of op mijn website waar het ook op staat www.mijnandereik.web-log.nl
Ben benieuwd op je reactie, liefs en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 31273 |
Hoi leeuwtje,
Ik denk dat je ouders je niet los kunnen laten terwijl je al oud en wijs genoeg bent om je leven zelf in te (willen) richten.
Ik weet niet of ze hetzelfde zijn tegenover je broer?
Je zal ze toch wel duidelijk moeten maken dat je nu volwassen bent en je boontjes zelf wel kan doppen en dat je 't niet leuk vindt dat alles voor je geregeld wordt.
Of probeer je 't in een gesprek of in een brief (dan kunnen ze het een paar keer lezen en dringt het dan misschien wel door). Wijs ze er wel op dat je een fijne jeugd hebt gehad, maar nu even niet. Je zal toch grenzen moeten stellen en voor jezelf meer opkomen. Misschien kan het ook voorbij zijn als je een relatie hebt ......
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 31201 |
Hoi forumleden,
Ik heb vandaag mijn angsten, zoals ik ze heb meegemaakt op mijn weblog gezet: www.mijnandereik.web-log.nl
Misschien iets herkenbaars voor sommigen of anders de moeite waard om te lezen.
Met vriendelijke groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 31099 |
Hoi naamgenoot,
Ik herken het zeker omdat ik ook last had van enkele van jpuw symptomen en er nu vanaf ben.
Ik had moeite met uit eten gaan en een klus wat niet wil lukken(faalangst). Ik raak dan gespannen, heb geen trek meer om te eten, zweetdruppels op m'n voorhoofd en omdat ik bang ben dat iemand het ziet, wordt het van kwaad tot erger(angstzweet, natte rug) Als je het onderwerp: Meer mensen met dit soort angste??? van een maand of twee geleden leest, zie je dat iemand die er al 20 jaar last van heeft er toch vanaf is gekomen.
Zij had net als jij schoon genoeg van die nare situatie en als je echt wil, gaat het ook lukken, het bewijs is er.
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 31091 |
Voor degen, die angst hebben voor een operatie:
Toen ik uit mijn zware depressie kwam kreeg ik te horen dat mijn netvlies was los gaan raken en wat uniek was ook nog eens op beide ogen, zodat ik nog maar een gezichtsvermogen had van 15%!!! Da\'s niet veel.
Werd van het kastje naar de muur gestuurd, opticiën-huisarts-oogarts-Oogziekenhuis Rotterdam, waar ik geopereerd werd.
Aangezien ik wist wat een diepe put van 2 jaar voor mij betekende, was dit toch een fluitje van een cent(maar wel ingrijpend en toch geen angst).
Op de dag van de operatie waren mijn vrouw en familie erg zenuwachtig en vroegen mij of ik dat ook niet was. Nee hoor, zei ik gelaten en ik meende het nog ook.
Toen ik naar de operatiekamer gereden werd voor de voorbereidingen, pakte m\'n vrouw m\'n hand beet gaf me nog een zoen en wenste me sterkte toe, maar ik dacht zoiets van: Ben over 1 1/2 uur weer terug hoor1
In de operatiekamer werd mijn bloeddruk nog es opgenomen en die was iets opgelopen, maar dat was normaal.
Mijn infuus werd ingebracht, zo dacht ik, maar ze zaten naast m\'n ader, wat nogal pijnlijk was, maar dat hoort er nu eenmaal bij, dacht ik. De operatiezuster verontschuldigde zich!
Toen werd ik naar de operatiekamer gebracht maar de narcose was nog niet gaan werken en dus vroegen ze of ik op de operatietafel wilde gaan liggen. Ik groette de narcotiseur en keek es rond want zo vaak kom je niet in een operatiekamer, toch. Daarna zakte ik weg en twee uur later werd ik wakker en keek met ♪0én oog in het gezicht van m\'n vrouw en schoonzusje. Had alleen een oogkapje om mijn ene oog, voelde geen pijn, was niet misselijk en vroeg zelfs om een krentebol met koffie.
Hetzelfde ritueel gebeurde nog drie keer en de laatste twee operaties, waarbij een kunstlens geimplanteerd werd heb ik zelfs onder plaatselijke verdoving ondergaan en kon de hele operatie goed volgen. Maar angst, ik dacht het niet want dit oogziekenhuis was internationaal zo goed bekend, dat er toch bijna niks mis kon gaan. Nu heb ik weer een gezichtsvermogen van 60% en daar ben ik wel blij mee, want als ik nog steeds in die zware depressie had gezten, had ik misschien wel blind kunnen zijn. \"n Geluk bij een ongeluk!!!
Wat ik wil zeggen is dat je met een positieve instelling(en daar is echt geen controle voor nodig) zo\'n operatie kan/moet ingaan, want je bent toch aan de goden(chirurgen) overgeleverd. Bovendien moet je vertrouwen hebben in je hulpverleners, want daar zijn ze voor en ze worden er ook nog voor betaald. Natuurlijk zijn er kwakzalvers en prutsers
maar dan neem je toch gewoon een ander, want daar is een second opinion voor.
Groetjes van Rob
|
29 april 2010 20:13 |
| 31082 |
Hoi NZH,
Ik heb je al een tijdje gemist op het forum maar ik hoop dat het goed met je gaat. De laatste keer hebben we het gehad over uit eten gaan met de nodige gevolgen van dien, maar het laatst wat ik gehoord heb was dat je al een paar keer probleemloos buiten had gegeten en je vriend zelfs een keer uit eten hebt gevraagd voor z\'n verjaardag. Bovendien zag je erg op tegen jullie vakantie en vooral met betrekking tot het uit eten gaan.
Ben benieuwd hoe dit allemaal is verlopen en hoop wat van je te mogen horen. Liefs en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 31054 |
Hoi Yeti,
Zou je niet liever controle over je leven en over jezelf willen hebben dan over anderen(hulpverleners???
Maar ik begrijp dat ze je vertrouwen geschaadt hebben en dat doet pijn en daar wordt je onzeker van, want wie moet je nu nog vertrouwen.
Over het algemeen is het zo dat hulpverleners hun werk naar behoren doen en zorg aan je besteden. Je hebt natuurlijk uitzonderingen, maar die heb je ook onder de niet-hulpverleners, toch. Controle is zo dwangmatig, je moet steeds op je hoede zijn, als er maar niks gebeurt maar dan heb je toch ook geen leven meer.
Genieten van het (of jouw) leven is toch zo goed als onbezorgd door het leven gaan, leuke dingen doen en zeker niet elke keer je afvragen of iets wel of niet verkeerd kan gaan aflopen. De mens lijdt het meest van het lijden dat hij vreest! Als je daar goed over nadenkt ............
Liefs en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 30996 |
Hoi Duffie,
Omdat je in je bericht hebt over getrouwde vrouw en volgende bericht het woord "geestelijk" laat vallen, denk ik dat ik wel kan raden wat er aan de hand is.
13 jaar lang was het wel een goede vriendschap en dat 14e jaar dus niet door een ongewenste situatie.
Het ligt er helemaal aan of jullie vriend spijt heeft betoond en of jullie daar genoegen mee nemen.
Maar als het echt geestelijk bij jou doorwerkt dan zit het wel diep en zijn jullie in jullie vertrouwen tegenover hem behoorlijk geschaadt. Lijkt me een moeilijk verhaal zonder details.
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 30967 |
Door twijlfel wordt je onzeker en angsten krijgen vat op je door die onzekerheid.in principe creeer je ze zelf.
ik heb zelf onderin die put gezeten twee laar lang met al mijn angsten en kon geen uitweg vinden omdat die angsten constant de kop op steken.
Toen ik die stap over die (huizenhoge) drempel zette en het leven weer in durfde te stappen, was mijn eerste taak om die rotangsten te overwinnen en dat doe je door ze aan te pakken (in de ogen te durven zien). Zodra je een angst overwonnen hebt(en niet teruggedrongen wat hulpverleners wel eens voorstellen) geeft dat zo\\\'n opluchting en bevrijdend gevoel, waardoor je die twijfel en onzekerheid kwijt raakt en je je zelfvertrouwen terugkrijgt en als je die eenmaal hebt hoef je ggen angst meer te hebben.
groeten van Rob
Mocht je behoefte hebben aan mijn verhaal over mijn andere persoonlijkheid: www.mijnandereik.web-log.nl
je mag me ook prive over dit onderwerp mailen: linth041@planet.nl
|
29 april 2010 20:13 |
| 30911 |
Hoi Inge,
We zouden je misschien wel kunnen/willen helpen maar als je hier net zo stroef bent gaat dat niet lukken.
Allereerst zouden we iets meer moeten weten over die dingen, die je niet verwerkt hebt.
Bovendien was ik ook een binnenvetter, die me niet graag bloot gaf wat gesprekken betreft, dus ik weet wat je voelt.
Ben zelf manisch depressief en heb 2 jaar onderin de put gezeten, maar gebruik mijn gedachten en gevoelens, die een hulpverlener niet heeft(wel de kennis en medicatie) om lotgenoten een duw in de goede richting te geven.
Groetjes van Rob(54) |
29 april 2010 20:13 |
| 30713 |
Beste forumleden,
Ik heb sinds kort een eigen website waarin ik mijn verhaal vertel over mijn laatste depressie, die twee jaar geduurd heeft. Tevens staan de kenmerken van mijn manie en depressie vermeld plus signaleringsplan.
Heb al een paar aardige reacties gehad van lotgenoten van een ander forum en familie.
Voor belangstellenden: www.mijnandereik.web-log.nl
Wel een reactie plaatsen, hoor groeten van Rob(54) |
29 april 2010 20:13 |
| 30662 |
Hoi Wiebordje,
Er was toch ook een tijd dat je geen hoofdpijn had elke dag en niet van de kaart? Daar moet je weer naar toe gaan werken. Zou die hoofdpijn een bijwerking kunnen zijn van je medicijnen en welke slik je dan?
Misschien is de dosering wel te hoog of zo.
Wel blijven hopen hoor! Liefs en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 30483 |
Hoi Laute,
Het is zeker geen pretje om met angsten door het leven te moeten, maar is het niet zo dat angsten er zijn om overwonnen te worden(zoals problemen en oplossingen, ziekyes en hulpverleners). Want stop je je angsten weg of dring je ze terug, dan ben je ze wel voor even kwijt, maar ze steken gegarandeerd na een tijdje weer de kop op.
ik heb na een zware depressie van 2 jaar genoeg angsten uitgestaan en beleefd maar ben er wel uitgekomen door mijn angsten aan te pakken en ze zijn echt niet meer terug gekomen. Waar een wil is is een weg, maar vaak durf je de angsten niet in de ogen te zien. Ik heb straatvrees, mensenvrees gehad, durfde niet meer te bellen of de telefoon op te nemen, naar de tandarts, openbaar vervoer in enz.
Toch is het me allemaal weer gelukt!!
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 30398 |
Hoi Amelie,
Een psychose wil zeggen dat je de realiteit uit het oog verliest
dus iets wat onwerkelijk is. Ik heb zelf twee jaar zwaar depressief in de put gezeten en ook daar kwam ik psychoses tegen. Als je over psychoses ervaringen wilt uitwisselen kan dat via m'n email linth041@planet.nl
Bovendien is het voor jou misschien interessant om mijn verhaal te lezen op web-log www.mijnandereik.web-log.nl
waar kenmerken van een depressie in staan.
Ben alleen deze week weg om de 4daagse van Apeldoorn te lopen. Sterkte ermee en groetjes van Rob(54 jr.)
|
29 april 2010 20:13 |
| 30314 |
Hoi Carlo,
ik ben het met de 3 voorgaande sprekers eens, met als toevoeging dat je met medicijnen beter niet kunt gaan goochelen. je slikt het of je wilt ervan af!
Ik heb zelf de keuze moeten maken tussen de 2 door jou genoemde AD's en ik koos voor Prozac, die ik je wel kan afraden vanwege de bijwerkingen(in mijn geval).
Verder wil ik je niet bang maken, maar van schizofrenie kom je niet meer vanaf, dus je kan 't beter accepteren en de juiste medicatie en dosering blijven innemen, dan valt daar best goed mee te leven. Sterkte en groet van rob |
29 april 2010 20:13 |
| 30045 |
Hoi jetsam
Het is me niet duidelijk of je gestopt bent met de seroxat na die 2 jaar, maar de eerste reactie van mensen die opeens verlost zijn van hun "kwaal" die stoppen dan meteen met hun medicijnen wat je dus juist wel moet blijven doen.
Mocht je meer willen weten: www.google.nl en daarna seroxat in typen en je komt op de medicijngids.
Groetjes van rob |
29 april 2010 20:13 |
| 30026 |
Hoi Chessy.
Met afzakken bedoelt Zizi waarschijnlijk die negatieve spiraal die de verkeerde kant met je opgaat en die haast niet te stoppen meer is. Ikzelf denk dat je je vantevoren al druk gaat maken over iets wat misschien later best meevalt en dus heb je je voor niks druk gemaakt!!!
Als je overal bij wilt zijn en horen, daar maak je het jezelf wel moeilijk mee. Een andere instelling zo van : Als ze me mee vragen oké, en anders dan niet! Misschien kan je niet goed tegen teleurstellingen en tegenslagen, maar ook daar zijn cursussen voor: Kom voor jezelf op!
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 29910 |
Hoi,
Mochten jullie meer willen weten van het ziektebeeld manische depressiviteit, kan je het e.e.a. lezen op mijn website: www.mijnandereik.web-log.nl
Groetjes van Rob(die zelf ook MDS heeft) |
29 april 2010 20:13 |
| 29908 |
Je zou informatie kunnen inwinnen bij de VMDB(Vereniging voor Manisch Depressieven en Betrokkenen:
www.vmdb,nl
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 29764 |
Hoi Kim(of zo),
Wat een narigheid allemaal en de oorzaak ligt waarschijnlijk in de thuissituatie of niet? Ik zou z.s.m. naar de huisarts gaan en daar een goed gesprek leveren, hij heeft zwijgplicht en is toch je vertrouwenspersoon. Misschien dat hij jou kan doorverwijzen naar een hulpverlener. Zit je nog op school of werk je al? We hebben wat meer info nodig.
Sterkte en groetjes van Rob
Voor Hal, heb je mijn mail met uitnodiging niet gehad???
|
29 april 2010 20:13 |
| 29679 |
Hoi Karin,
ik weet bijna zeker, dat net zo diep in de put zat als ik, want ook ik heb suicidale neigingen gehad en zelfs een poging gedaan, maar wat ben ik nu blij het niet gedaan te hebben, omdat ik van een negatieve persoonlijkheid mij weer veranderd heb in een optimistische positieve.
wat is het dan weer de moeite waard om te leven en mijn vrijwilligerswerk helemaal af te stemmen op lotgenoten(zoals jij) Ik zou mijn ervaringen(gevoelens en gedachten0 best met je willen delen. Mag via mijn mailbox of anders linth041@planet.nl
Sterkte ermee, groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 29493 |
Hoi Sjoukje,
Maar waarom moet je altijd gelijk hebben/krijgen, ben je dan zo'n perfectionist(die trouwens niet eens bestaat) dat niemand tegen jou mag zeggen dat je geen gelijk hebt.
Je kan dus blijkbaar ook niet tegen kritiek en je hoeft dus nooit tegenslagen te verwerken.
Ik denk dat je 't niet alleen je vriend het leven zuur maakt, maar ook jezelf het heel moeilijk maakt.
Het leven( en de liefde) is een kwestie van geven en nemen!
Sterkte ermee, groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 29207 |
Hoi Maartje,
Probeerde net in te loggen maar mijn gebruikersnaam werd geweigerd, terwijl die hetzelfde is als van gezondheidsplein.
Ga het nog wel een keer proberen.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 28978 |
Hoi forumleden.
Ik ben een tijdje weggeweest, maar ik zie allemaal nieuwe namen, maar waar zijn : dippie, talke, tinny enz. gebleven??
Heeft iemand iets gehoord van Louisa en Daddy misschien
of weet Patricia er iets vanaf?
Ben erg benieuwd naar jullie antwoorden.
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 28936 |
Hoi ruba,
Ik zit op een forum voor en door manisch depressieven en daar is al vaak het mediciijn Zyprexa gevallen een moderne AD. Ik denk dat ze op dat forum veel voor je kunnen betekenen: www.vmdb.nl, alleen moet je wel inloggen met gebruikersnaam en wachtwoord van je provider.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 28903 |
Hoi,
Ik denk dat je voorlopig gewoon niks moet vertellen, want als ze niets merken, dat je veranderd bent is het toch goed zo.
Je echte vrienden of vriendin zou je het wel kunnen vertellen, omdat ze een andere verhouding tot jou hebben.
Maak geen slapende honden wakker, toch!
Groetjes van Rob(54). |
29 april 2010 20:13 |
| 28851 |
Waarschijnlijk niet, want ik heb alleen maar nieuwsgierige kijkers gehad. Toch jammer! |
29 april 2010 20:13 |
| 28850 |
Beste forumleden,
Woensdag hebben wij(ons steunpunt) i.s.m. Parnassia een thema-bijeenkomst gehouden over Borderline.
De opkomst was tweemaal zo groot, we moesten stoelen aanslepen, en een SPV-er en een ervaringsdeskundige deden het woord.
Borderline krijg je meestal rond de 18 jaar en na je 40ste neemt het ziektebeeld af, vanwege de hormonen en je bent wat wijzer(i.p.v. eigenwijs).
De ervaringsdeskundige had een dochter met borderline en vertelde haar persoonlijke verhaal erg ontroerend.
Zijn er lotgenoten die ook aan deze ziekte leiden???
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 28801 |
Hoi Sylkje,
Dat was zeker schrikken, als eerst alles meezit en dan opeens je het tegenovergestelde moet meemaken.
Waarom heb je eigenlijk zolang gewacht(2 maanden), want als je je niet lekker voelt ga je toch na een paar dagen al naar de huisarts toe.
Er zitten verschijnselen bij van een beginnende depressie, dus niet te lang meer wachten, alleen zijn ze nog even in staking!
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 28707 |
Hoi Annemarietje,
Ik weet niet of je alleen de hulp van Zizi wilt, maar ik heb al eerder met iemand die perse dood wilde(20 jaar) en uiteindelijk toch opgenomen is geworden tegen haar wil in.
Ik heb haar via prive-mail en chat haar verhaal laten vertellen, en als ervaringsdeskundige(heb zelf ook een poging gedaan)
mijn mening en adviezen gegeven en mijn verhaal aan d'r verteld.
Jij hebt het laatste woord, ik zie wel, sterkte en groetjes Rob(54jr) |
29 april 2010 20:13 |
| 28584 |
Hoi Vlindertje,
Je hebt een klein diertje genomen en ook nog een verkleing daarvan, maar als ik jou verhaal zo lees, wat ook voor mij heel herkenbaar is, vind ik jou knap moedig om het zo aan te pakken maar bovendien zeer sociaal om het met je lotgenoten te delen. op dit moment ben ik alweer anderhalf jaar stabiel, ben manisch depressief en heb twee jaar onderin die bekende put gezeten met alle angsten, nare gedachten enz, en ben nu ervaringsdeskundige op een steunpunt(STIP).
Aangezien je nog veel meer angsten hebt, zou ik graag ervaringen met je uitwisselen. Je mag me prive mailen of een berichte achterlaten in mijn mailbox.
Liefs en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 27571 |
Hoi Maartje,
Je vroeg of iemand iets kon vertellen over een opname in een psychiatrisc ziekenhuis, nou ik kan je zeggen dat ik bij mijn eerste opname van 6 maanden hetzelfde als jij dacht. Namelijk dat ik in een gekkenhuis(zoals One Flew ...) terecht zou komen. Maar het waren geen compleet gestoorden, maar eerder mensen met psychische problemen, zoals overspannen leraren, vrouwe met postnatale depressies en depressieven zoals ik. Dus daar hoef je je geen zorgen om te maken. Bovendien wordt je bezig gehouden met therapieen, zoals creativiteit, motorische(gym), enz.
Toe ik opgenomen moest worden was ik een gevaar voor mezelf, omdat ik me had opgesloten, zelfs voor mijn vrouw.
Bovendien had ook ik suicidale neigingen, maar ik werd met IBS(= in bewaring stelling) vrijwillig opgenomen. Na die 6 mnd. mocht ik zelf beslissen wat ik ging doen(en dat was naar huis). Met een RM(= rechterlijke macht) heb je de kans dat de rechter bepaald dat je opname verlengd moet worden.
Mocht je meer willen weten, dan hoor ik 't wel.
Sterkte met je beslissing, groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 27267 |
Hoi tears,
Zo jong nog en een hele leven voor je, waarom zie je het allemaal niet meer zitten? Je voelt je overbodig en je vriend dan en eventueel je familie/ Heb je nog broers en zussen?
Er zit trouwens wel een groot verschil tussen depressief en zwaar depressief. Ikzelf heb twee jaar onderin die bekende put gezetenen dat gun je echt niemand. Als je ergens geen zin in hebt(afwassen, naar 't werk) dan ben je al licht depri en zodra de negatieve spiraal je doen en laten gaat beinvloeden en je geeft eraan toe dan ga je pas richting zwaar depressief.
Een huisarts heeft een zwijgplicht (b.v. tegen je ouders) en dus zou ik hem echt eens gaan bezoeken, voordat je verder van huis bent.Ik ben zelf manisch depressief en wil je best meer vertellen, maar dan via privemail of mailbox.
Sterkte, groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 27072 |
Hoi,
Je hebt al aardig wat tegenslagen gehad in je leven en de vraag is hoe ga je ermee om. Leg je het naast je neer of verwerk je ze één voor één! In het eerste geval gooi je het allemaal in die bekende emmer, tot die laatste druppel teveel wordt en is het bal.
Ikzelf ben op mijn 32ste zwaar depressief geweest en dat duurde twee jaar(zonde van m'n tijd vind ik nu). Het is een negatieve spiraal die je helemaal tot op de bodem van de put trekt, als je eraan toegeeft en er dus niks tegen doet.
Lusteloosheid, angsten(faalangst, straatvrees) en twijfe/onzekerheid maken van je meester.
Als je jezelf als een "loser"beschouwt, dan wordt je er ook een. Maar ga niet bij de pakken neerzitten, wordt wat harder voor jezelf en zoek het bed niet als een veilge plek.
Ga er wat aan doen, zoek lichtpuntjes en ga van het leven genieten, want het kan zo kort zijn.
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 27046 |
Hoi Hope,
Ikzelf heb mijn vader nooit gekend dus toen hij aan een hartstilstand kwam te overlijden(ik was 14 jr.) had ik niet zo'n rouwverwerking zoals jij die nu ondergaat.
Logisch ook want jij hebt leuke dingen maar ook minder leuke met hem kunnen delen en na zo'n verlies moet je het een eigen plek kunnen geven. Verwerken heeft geen tijd maar accepteren is veel moeilijker omdat er steeds dagen zijn dat je hem mist.
Mijn schoonvader(die ik als m'n eigen vader beschouwde) en mijn moeder zijn binnen 14 dagen allebei overleden en dat was een dubbele klap voor me. Mijn vrouw en ik gaan nog regelmatig op bepaalde dagen naar beide graven toe en ook daar kan je je verlies een beetje kwijt. Okk al is het alweer bijna 18 jaar geleden gebeurd.
Ik wens je veel sterkte toe maar eens moet je weer je leven oppakken en net wat je zegt ervan genieten ook zonder jouw vader. Trouwens hij vind het misschien helemaal niet goed dat je nog steeds zo'n verdriet hebt om hem, terwijl hij het daarboven prima naar zijn zin heeft, toch.
Groeten van Rob(54) |
29 april 2010 20:13 |
| 26936 |
Hoi Angel,
Ik kan het me wel voorstellen, dat je iets aan de (angst)paniekaanvallen wilt doen zonder gebruik van medicatie.
Vaak maak je je namelijk al vantevoren druk over iets waar je tegenop ziet(ik ook). Maar later blijkt dan dat die angst eigenlijk voor niks is geweest want het was een fluitje van een cent. Dus probeer een houding aan te nemen van: ik zie wel wat er gebeurt of kan mij het wat schelen!!! Angst heb je vaak zelf in de hand, laat je het toe of verzet je je daartegen. Je moet het wel willen.
Hyperventileren is vaak een kwestie van ademhaling, je haalt dan meer adem in dan dat je uitademt en dat geeft een verwarmingsproces van binnen. Het wordt ook steeds erger door die verkeerde ademhaling.
Mocht je weer gaan hyperventileren(beginfase) probeer dan eens de buikademenhaling (kijk of je buik op-en-neer gaat) of haal anders adem, namelijk 2x inademen en 4x uitademen, hierdoor krijg je een rustiger ademhaling.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt, groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 26816 |
Beste forumleden,
Mochten er leden zijn die meer willen weten over depressiviteit of man. depress., ben ik ten alle tijde bereid om mijn ervaringen, gedachten en gevoelens te delen. Daar ik niet meer zo vaak op dit forum reageer zou ik willen vragen je bericht in mijn prive-emailbox te deponeren en kan je verzekerd zijn van een reactie.
Vriendelijke groet
Rob(54) |
29 april 2010 20:13 |
| 26588 |
Hoi Marian,
Ik ben weliswaar geen vrouw, maar omdat je geen reactie heb gekregen van al die kijkers wil ik toch een poging wagen.
Ik denk dat je gewoon aan je schoonmoeder moet vragen, waarom ze dit doet en wat vind je man ervan?
Een depressie na een geboorte zou een postnatale depressie kunnen zijn, maar wil niet zeggen dat je het dan bij elk volgend kind ook krijgt. Het is trouwens goed te behandelen. Maar nu je al 37 jaar bent moet je dus al wat voorzichtiger zijn met kinderen krijgen en misschien controles toepassen, wat toch onzekerheid geeft en hoe ga je daarmee om. Wil je man er nog wel een kind bij?
Ik hoop dat je hier wat aan hebt, groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 26441 |
Hoi Jessie,
Het ligt eraan hoe je depressiviteit is, bij mij ging die negatieve spiraal heel snel richting bodem van de put!
Het gaat erom dat je niet toegeeft aan je negatieve gedachten zoals lusteloosheid, angsten enz.
Je moet proberen gewoon de dagelijkse dingen te blijven doen. Beweging is ook goed want dan worden er stoffen aangemaakt in je hersenen, die je actief maken.
Dit wilde ik nog even aan je kwijt.
Sterkte met je goeie vriend, want deze betrokkenheid zal ie nodig hebben. Groetjes Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 25588 |
Hoi Stefan,
Heb er wel over gelezen op het VMDB forum voor manisch depressieven, maar wil je er meer over weten, site www.google.nl en typ dan st. janskruid in en je krijgt een paar sites te zien over dit kruid.
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 24521 |
Hoi Lieneh,
Je hebt al op zo'n jonge leeftijd veel narigheid meegemaakt, terwijl andere neisjes van jouw leeftijd wel naar school gaan of werk hebben, maar ook hun pleziertjes . Op dit moment kan je niet van dit leven genieten, maar je hebt het zelf in de hand om dit te veranderen alleen moet je het wel willen!!
Mutileren en wiet roken is zoeken naar een oplossing die er niet is, want de drang zal altijd terugkomen waar je naar teruggrijpt. helaas heb je op dit moment niet veel aan je ouders, maar als je nou beloofd om je te veranderen kan dat helpen, want je blijft hun kind.
Advies: Stoppen met snijden, geen wiet meer in huis en zoeken naar een baan! Probeer weer de draad van het leven op te pakken, al zou je het maar voor jouw vriend doen en misschien heeft ie dan weer een blije Lieneh als vriendin. Zorg dat je nooit in die eenzaamheid terechtkomt maar ga er zelf wat aan doen.
Sterkte ermee en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 24459 |
Hoi Symbol,
ik denk dat niet alleen jij hulpverlening nodig hebt, maar je ex-vriend zeer zeker. Ben nu 29 jaar getrouwd maar zou het niet in mijn hoofd halen om een vroew te slaan, laat staan mijn eigen vrouw. Ze zou het ook niet pikken denk ik! Maar voorlopig heb jij de naweeen van je vorige relatie. Ik denk dat de website over posttraumatische strssstoornissen je een eind op weg kan helpen. Eeerst www.google.nl en daarna posttraumat ... enz intikken.
Deze site verteld je iets over de gevallen posttrauma, kenmerken, maar ook de hulpinstanties.
Heel veel sterkte van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 24426 |
Hyperventilatie heeft eerder te maken met verkeerd ademhalen. Je neemt meer zuurstof op dan dat je aan koolzuur uitademt. De beste ademhaling is via de buik.
Ben je eenmaal aan het hyperventileren dan is er een foefje voor, namelijk 3x inademen(kort) en 5 a 6x uitademen. Proberen kan nooit kwaad.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 24355 |
Hallo forumleden,
Het is alweer een tijd geleden, dat ik zo\'n zelfde bericht heb geplaatst maar na een kort contact in het oude jaar heb ik dit jaar helaas niets meer van haar vernomen,
Weet iemand iets meer dan ik??
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 24088 |
Hoi Stier,
Mocht je nog twijfelen om naar je huisarts te gaan en daar aan hulpverlening te komen, heb ik voor je een site gevonden van en door lotgenoten, namelijk:
www.sexueelmisbruikt.nl en via het forum kan je dan ervaringen uitwisselen.
Heel veel sterkte ermee, groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 24056 |
Als ik jou was en als je vriendin en dochter nog veel voor je betekenen, zou ik z.s.m. contact met ze zoeken en haar duidelijk maken dat het nu de omgekeerde wereld is.
want zij heeft het nu voor elkaar, dankzij jou, en jij zit nu in de verdomhoek.
Misschien kan een bezoekersregeling voor je dochter iets voor jou betekenen en dan moet ze van haar kant ook een beetje water bij de wijn doen, toch
Sterkte en groet van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 23993 |
Hoi meisje,
Ik neem aan dat je nog een tiener bent, die zo te zien erg onzeker is en dat is niet vreemd, hoor. in principe moet je naaste omgeving(en dus ook je ouders) gauw in de gaten hebben dat je depressief bent door bepaalde symptomen.
Omdat je zelf schrijft dat sommige mensen dat wel door hebben is het misschien verstandig om met 1 van hen nar de huisarts te gaan en te zeggen hoe je je voelt.
Dat wil niet zeggen dat je alles maar op tafel moet gooien, maar wat je kwijt wil vertel je gewoon. Deze kan je dan door verwijzen naar een hulpverlener, die niet bekend is met jouw voorgeschiedenis.
Het beste is natuurlijk eerlijk aan je ouders te vertellen, je hoeft toch niet bang te zijn, wat er aan de hand is met je.
Ik zou b.v. na het avondeten tegen pa en ma zeggen, dat ik al een tijdje met iets rond liep, waar ikzelf niet uit kon komen. Dan vragen zij: Wat is er dan aan de hand, meisje? En dan kan je je verhaal vertellen en gaat moeder de volgende dag mee naar de huisarts.
Sterkte en groetjes van Rob. |
29 april 2010 20:13 |
| 23906 |
Hoi Nance,
Misschien bedoel je Yoga om je lichaam te leren ontspannen met een bepaalde ademhalingstechniek.
Als je bang bent voor ziektes heet dat "hypochondrie", waarbij je constant denkt dat je een dodelijke ziekte onder de leden hebt.
Laatst was er een vrouw op TV, die doodsbang was dat ze baarmoederhalskanker had en huidkanker(vanwege vlekken). Maar je komt er moeilijk vanaf als je het niet zo snel mogelijk van je af kunt zetten.
Je kan op internet het e.e.a. bekijken via www.google.nl
en dan hypochondrie intikken.
Sterkte ermee en groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 23384 |
Beste forumleden,
Sorry voor de late reactie, maar ik ben wel degelijk blij met jullie reacties en wilde jullie daarvoor hartelijk bedanken. Inmiddels is die bijeenkomst reeds verstreken, en tijdens de pauze kwam de voorzitster v.d. clientenraad Zoetermeer naar mij toe of ik niet als vrijwilliger lid wilde worden. Nu zit ik dus al 3 a 4 weken in die raad en wel tussen de psych. patienten en de directie in.
Ik heb zo'n 8 punten genoteerd uit jullie berichten en zal het meenemen naar de clientenraad. Mocht het een positief resultaat opleveren, dus plaatselijk, dan bestaat er misschien ook de mogelijkheid om het landelijk aan te pakken. Mocht het zover zijn, zal ik het jullie laten weten.
Nogmaals mijn dank, groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 23379 |
Beste forumleden,
Een tijdje geleden heb ik een enquete ingevuld voor de Robert Fleury Stichting(nu Rivierduinen) waarin vragen gesteld werden als tevredenheid psych, medicatie, behandelplan enz. Nu heb ik op 10 februari a.s. een bijeenkomst van de clientenraad van RFS om erover te discusieren en aangezien ik van twee forums veel negatieve klachten hoor, wilde ik er eerst plaatselijk wat aan gaan doen.
Vraag: Wat zouden jullie veranderd willen zien aan jouw hulpverlening of in het algemeen?
Ik hoop op veel reacties omdat medicatie sowieso chemische rotzooi is en als je ook nog es 3 a 4 medicijnen moet slikken?? Denk aan je organen!
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 23162 |
Hoi Anneke,
Zizi heeft wel gelijk, dat het even duurt voor een medicatie aanslaat. Ik ben manisch depressief en toen ik voor het eerst kennismaakte met het lithium had ik een opname van 3 maanden nodig voordat ze de goede dosering hadden gevonden. Normaal staat er 6 weken voor! Toen ik in eind 2001 zwaar depri werd mocht ik de keuze maken tussen seroxat of prozac als anti-D.
Ik heb toen voor prozac gekozen maar merkte al gauw dat ik begon te shaken(ongecontroleerd beven) en heb het toen afgebouwd.
Bij twijfel kan je altijd aan je hulpverlener vragen of de dosering wel goed is.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 22346 |
Beste forumgenoten,
Namens de broer van Hmssertjuh moet ik jullie het trieste nieuws mededelen, dat na een zelfmoordpoging een paar dagen voor kerst, Hmssertjuh op 2e kerstdag is overleden.
Vooral lotgenoten(o.a. Dippie) die heel veel om Hmssertjuh hebben gegeven, heel veel sterkte toegewenst.
Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 21720 |
Hoi Carretje,
Ben blij te horen dat het de goede kant met je op gaat en dat je volwassener bent geworden. Je kan in elk geval goed relativeren en daar los je toch zelf een deel van je problemen mee op.
Het enige wat overblijft zijn je haatgevoelens jegens jezelf, maar als je de oorzaak weet van die opkomende haat kun je het misschien aanpakken of wegduwen.
Het jaar 2005 is voor jou in elk geval goed begonnen, ga zo door, he! Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 21520 |
Hoi Butch,
We hebben het wel over je zwager, maar hoe is jouw zuster eraan toe? Voor haar komt de klap nog meer aan, denk ik want een relatie is gebaseerd op vertrouwen en dat heeft nu een grote deuk opgelopen.
Het liegen geslaagd te zijn en werk te hebben is een gevolg maar wat is daarvan de oorzaak. Het is geen leugentje voor bestwil of misschien toch. Maar als je eenmaal aan het liegen begint is het moeilijk meer te stoppen.
Over dat nep salarisstaatje begrijp ik niet dat je zuster daar niet veel eerder achtergekomen is. Het bedrag moet toch maandelijks op hun bank/giro rekening gestort worden? Hulp zoeken heeft alleen zin als je schoonbroer ook eerlijk alles verteld hoe hij dat jaar van liegen heeft doorgemaakt.
Sterkte en groetjes van Rob
|
29 april 2010 20:13 |
| 21465 |
Hoi Amber,
Het ging toch over Fluoxetine(Prozac), toen ik de laatste keer depressief was wilde mijn psychiater eerst Remeron proberen als A.D., maar deze had als bijwerking ongecontroleerd beven van mijn handen. Ik wilde er gelijk vanaf en toen kreeg ik een arts-assistente en die liet me de keus of Seroxat of Prozac(fluoxetine). Ik kende geen van beiden en koos maar voor Prozac, die ik inmiddels heb afgebouwd. Ik denk dat er haast ggen verschil zal zijn qua bijwerkingen.
Groetjes Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 20971 |
Hoi,
Ik ben geen lotgenoot maar als ik jouw verhaal zo lees heb je geen gemakkeleijke jeugd gehad, verre van dat.
Ik vraag me dan ook af of je ook wel leuke herinneringen hebt gekend. Heb je eigenlijk nog een vader omdat je het alleen over je duitse moeder hebt?
Als ik dan de twee laatste alineas lees dat het eindelijk weer goed met je gaat op school, vrienden enz. en ik lees dan in het bovenste stukje dat het op dit moment weer slecht is, zou ik je op de een of andere manier wel willen helpen maar ik weet niet hoe!!!
Ik denk dat je zoveel meegemaakt hebt en je 't nog niet allemaal verwerkt hebt, dat het nog steeds boven komt borrelen.
Ik wens je in elk geval heel veel sterkte toe en dat de rest van je leven onbezorgd mag zijn.
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 20740 |
Hoi MILA,
Ik had net in navolging van Hal het verhaal over mijn depressie naar het forum willen verzenden toen er een kink in de kabel kwam, net een depressie!!!
Mocht je het toch willen weten kan je me via mijn emailadres bereiken, als je wilt.
Je vriend zei toch dat het leven zo hard was, gelijk ruilen!
Juist nu je hem zo hard nodig hebt geeft ie niet thuis.
Groetjes Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 20561 |
Hoi Rebecca,
Je bent nog jong en hebt nog een heel leven voor je! Daarnaast heb je nog een dochter, die toch de nodige aandacht van je vraagt en 'n vriend die niet goed weet wat hem overkomt. Als je echt veel van deze mensen houdt is het toch 'n kleine moeite om die woede-aanvallen te temperen. Zaak is wel om de oorzaak te achterhalen en hoe vaak ze opkomen enz,
Ook moet je niet zo gauw toegeven aan die aanvallen, denk ik.
Verder is een huisarts ook een goeie optie, hoor.
Sterkte ermee, Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 20508 |
Hoi Talke,
Ik heb met geen van beide klinieken ervaring opgedaan, maar heb wel 3 opnames gehad [n Voorschoten(slechte ervaring, maar was depressief), daarna Raalte(goed, manisch) en Wassenaar(ook).
Maae wat ik jou zou aanraden:
* welke van de 2 klinieken is gemakkelijk bereikbaar voor evt. bezoek
* wat vind jij de mooiste omgeving(bossen)
* waar denk jij dat je het meest op je gemak voeld
* heb je eigenlijk al intake-gesprekken gehad?
Moedig van je Talke en ik hoop voor je dat je er echt wat aan gaat hebben!
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 20353 |
Hoi,
Ik ben door die onzekerheid zelfs in een depressie terechtgekomen van 2 jaar. Ik werkte bij het ministerie v. Defensie/Marine en liep al een tijdje op de toppen van mijn tenen, daarbij had ik nogal ontzag voor uniformen. Bij vergaderingen werd ik ook vaak onzeker en kreeg het spaans benauwd.
Later hebben ze tegen mij gezegd: Rob, wat maak je je druk om niks, het zijn net als jij en ik gewone mensen, die ook af en toe hun behoeftes moeten doen.
Als je bovendien mensen niet durft aan te kijken, heb je wat te verbergen en dat heb je toch niet!
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 20310 |
Hoi Roxette,
Als ik jou was zou ik niet te lang wachten met een opname voor jouw vriendin, want lees het onderwerp hieronder maar over IBS of RM, d,w,z, vrijwillige of gedwongen opname. Vier jaar is al veel te lang, eerst moeten de ouders i.o.m. de huisarts het RIAGG inschakelen, die het verder afhandelt zo ging het tenminste bij mij.
Sterkte en laat je vriendin vooral niet in de steek, Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 20286 |
Hoi, hoi
Wat een hoop narigheid in zo'n korte tijd en met nog een heel leven voor je.
Het heeft nu geen zin om je te adviseren zoveel mogelijk positief te blijven en je te ontspannen want dat gaat gewoon nog niet.
Bij je moeder kan je niet terecht en zelfs je beste vriendin laat je in de steek, terwijl je haar juist nu hard nodig hebt. Heb je eigenlijk die twee abortussen wel goed verwerktof heb je er nu nog spijt van? Je stond wel achter die beslissingen! Heb je wel eens contact gezocht met je huisarts, waar je alles in vertrouwen tegen kan zeggen(zwijgplicht) en een goeie uitlaatklep zal zijn voor al je problemen en je misschien door kan verwijzen naar een hulpverlener. Ik denk dat je die charmante jongen zo snel mogelijk moet vergeten, want als hij zo omgaat met jouw gevoelens is hij jou niet waard. Je maakt het jezelf alleen maar moeilijk door nog steeds van hem te houden.
Sterke en groetjes van Rob
|
29 april 2010 20:13 |
| 20225 |
Hoi Sigi,
Eerst zal ik je uitleggen wat de afkortingen betekenen: IBS is een opname op vrijwillige basis, je kan dan na 6 maanden(in mijn geval)zelf bepalen of je de opname verleng of poliklinisch(psychiater) verdergaat. RM = rechterlijke macht en is dan een gedwongen opname , waarbij je geen keus meer hebt en de rechter beslist.
Als je suicidale neigingen hebt ben je niet alleen een gevaar voor jezelf maar ook voor je drie lieve kinderen.
Ik denk dat een opname het beste voor je is en ik vind dat de hulpverlening daar al veel te lang mee gewacht heeft.
En wat je drie lichtpuntjes betreft, die komen mama toch zeker wel opzoeken.
Sterkte en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 20223 |
Ik ben Rob, 54 jaar vanaf mijn 32e manisch depressief en heb een periode gehad van depressie-manie, die met een lithiumbehandeling goed is aangeslagen, en na 14 jaar goed functioneren als parttimer(30 uur) opnieuw een depressie heb meegemaakt van 2 jaar. Op dit moment ben ik alweer 10 1/2 maand van mijn depressie af.
Naast het lithium slik ik ook depakine(tegen manie), die ik nu aan het afbouwen ben.
Ik zou graag met jullie twee ervaringen willen uitwisselen en vragen beantwoorden. Ik hoop dat jullie het ook interessant vinden.Mijn emailadres - www.linth041@planet.nl!
Groetjes en misschien tot mails, Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 20039 |
Remeron heb ik geslikt als anti-depressiva naast lithium en depakine. Ik moet zeggen dat het bij mij weinig geholpen heeft, maar na gekeken te hebben op de site www.hulpgids.nl heb je gelijk wat eetlustopwekkendheid betreft. Dit houdt echter wel een gewichtstoename in. Verdere bijwerking is sufheid(vermindering reactievermogen.
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 19952 |
Hoi Tessa,
Wat vervelend voor je dat je op zo'n jonge leeftijd al last hebt van winterdepressies. Ik was op m'n 32e voor het eerst depressief maar dan het hele jaar door en niet alleen in de winter.Maar om je een beetje te kunnen helpen ben ik op de site www.psychiaterpagina.nl gaan kijken. Van fevarin(= merknaam) wordt je niet dik een ander middel wordt Prozac genoemd.
Winterdepressies komen meer in noordelijke landen voor vanwege het (zon)licht. Bovendien komt het bij vrouwen 4x zoveel meer voor dan bij mannen.
Het is te behandelSterke ermee, groetjes Roben met anti-depressiva, of St. Janskruid of psycho-therapie.
|
29 april 2010 20:13 |
| 19941 |
Lotgenoten,
Ik heb een verzoek bij de redactie neergelegd om een forum voor manische depressieven die vragen hebben over:
hoe om te gaan met deze ziekte(kenmerken)
ervaringen uit te wisselen
gebruik van medicijnen(o.a. lithium)
wat te doen in de huiselijke situatie enz.
Is er onder de lotgenoten wel behoefte aan zo\'n eigen forum?
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 19914 |
Hoi poppekind,
Geen paniek! Ik heb ff op een site gekeken naar de bijwerkingen van Citopramil(merknaam Cipramil) en daar staat net als bij de meeste anti-depressiva de droge mond bij(naast beven/transpireren enz.).
Ik heb in principe ook wel eens last van een droge mond en neem dan een zoute drop of heet snoepje.
Heb je hier trouwens allang last van?
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 19788 |
Hoi Essie,
Om een goeie balans te kunnen vinden om volwassen te zijn zal je eerst voor jezelf moeten uitmaken in wat voor opzicht je je volwassen voelt en in welk opzicht een kind.
Naar welke kant slaat dan de balans door, begrijp je 't?
Sterkte en anders hoor ik 't nog wel, Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 19636 |
Hai Vlinder,
Wat een mooie naam heb je gekozen en toepasselijk op je onderwerp. Vlinders fladderen namelijk frank en vrij, onbezorgd rond zonder zich druk te maken wat er om hen heen gebeurd en dat moet jij nou ook gaan doen.
Als ik je een goeie raad mag geven: maak je nooit VANTEVOREN druk want het kan allemaal best meevallen achteraf!
In deze maatschappij heeft iedereen het DRUK, DRUK, DRUK! En als je dan vraagt: Waarmee, dan weten ze het niet. Bij jou is het andersom, want jij maakt je echt druk maar je zegt het niet.
Sterkte ermee, Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 19554 |
Hallo lotgenoten van het forum,
Sinds lange tijd heb ik niks meer gehoord van Louisa, zowel op het forum als in mijn mailbox.Weet iemand misschien wat er met har aan de hand is, hopelijk is er niks ernstigs gebeurd.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 19300 |
Het is mij niet bekend wat er met die 5 jongeren in Almelo gebeurd is maar het is erg genoeg. Ik heb zelf een jaar of 8 a 9 in Almelo en daar het Christelijk Lyceum doorlopen.
Mocht 1 van de jongeren tot je gezin of familiekring behoren wilde ik je alsnog condoleren met het verlies. Heel veel sterkte, Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 19009 |
HALLO ALLEMAAL,
Het is alweer een tijdje geleden dat ik op het forum een bericht las, dat iemand het snijden zat was en er wat tegen ging doen, namelijk de strijd aangaan tegen die ellendige drang! En zowaar, het lukte steeds beter en ze kreeg steeds meer zelfvertrouwen om het dagen vol te houden. Totdat er weer een kink in de kabel kwam(tegenslag) en ze toch weer naar het mes moest grijpen. Voor zover ik weet heeft ze echter de draad weer opgepakt en opnieuw begonnen met stoppen en dat getuigt nu van karakter, Hmsser.
Is dan niemand van de automutilanten ook zo sterk om een punt achter dit pijnlijke leven te zetten en een prettiger te beginnen??
Een vorm van aandacht trekken kan toch ook op \'n andere manier. Aandacht krijgen is toch mooier en minder geforceerd.
Probeer es een tijdje niet meer te snijden(gemakkelijk gezegd weet ik) en geef dat andere gevoel ook een kans, WANT NOOIT GESCHOTEN, IS ALTIJD MIS!
sterkte en groetjes van Rob
P.S. Hmsser, probeer weer in de buurt van de 10 te komen en mocht het misgaan, gewoon opnieuw proberen.
|
29 april 2010 20:13 |
| 18992 |
Voor diegene, die een bericht naar mijn mailbox gestuurd hebben en geen bericht terugontvangen:
ik ben van 14 oktober t/m 26 oktober a,s. met vakantie!
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 18773 |
Hoi Talke,
Wat een rare psychiater heb jij, hij laat je medicijnen slikken, wat eerst goed uitpakt maar daarna niet en hij verwijst je door naar je psychologe omdat hij er niet uitkomt. Hoor je die stemmen regelmatig en hebben ze kwade bedoelingen?
Ik zou lekker een eind gaan wandelen (weer of geen weer) want de buitenlucht zal je goed doen.
Probeer zoveel mogelijk bezig te zijn en daarop te concentreren, zodat die stemmen geen vat op je krijgen.
Sterke en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 18748 |
Hallo missdana,
Ik ben sinds mijn 32e jaar manisch depressief, eerst depressief met een opname van 6 mnd. toen 11/2 jaar poliklinisch bij een psychiater. Maar niets hielp.
Totdat ik manisch werd en het licht weer zag, maar ik sloeg tever door en werd weer opgenomen (3 mnd.) om een lithiumbehandeling te ondergaan, welke goed aansloeg. Eind dec. 2001 kreeg ik precies dezelfde depressie met dezelfde symptomen als de 1e keer. En ook deze duurde twee jaar en ben nu alweer 9 maanden uit die put! Tussentijds heb ik ook nog geprobeerd om het lithium af te bouwen, maar kreeg toen de 2e manie en 3 mnd. opname.
Mocht u nog meer willen weten of was iets niet duidelijk, mag u ook een prive-bericht sturen of mijn emailadres gebruiken.
In elk geval sterkte met uw man en uzelf
Groeten van Rob(54) |
29 april 2010 20:13 |
| 18716 |
Hoi Lenny,
Als je www.google.nl (een hele goeie zoekmachine trouwens) opstart en je typt PDD-NOS in, dan krijg je allerlei sites over jouw onderwerp.
Succes en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 18688 |
Hoi Nella,
Natuurlijk is het heel vervelend dat je egelmatig "bloost"en daar ook nog eens onzeker van wordt, maar de vraag is Hoe ga je ermee om?
Mijn vrouw(51) heeft er ook last van maar hoofdzakelijk als ze 1 wijntje opheeft bij het eten dan beginnen haar wangen ook te gloeien. Als ik dan zeg: Zooo, wat een rooie konen! reageert ze heel adrem(kan ik er wat aan doen) en kan ze er goed mee omgaan.
Ik denk dat je het jezelf gemakkelijker maakt door het te accepteren(?) en er luchtig mee om te gaan
Groetjes van Rob
|
29 april 2010 20:13 |
| 18651 |
Hai,
Het enige wat ik kan zeggen is dat ik twee keer in mijn leven zwaar depressief(2 jaar) ben geweest en dat de oorzaak de werksituatie betrof.
De eerste keer ging ik binnen de overheid van het ene bureau naar de ander(met bevordering) tot ik op m;n tene liep en het niet meer aankon.
Na die depressie had ik een rustige admin. baan bij een particulier(reclamestudio) en dat ging 13 jaar goed tot er een arrogante nieuwe werknemer werd aangenomen en de sfeer verziekte. Na een jaar met tegenzin naar het werk gegaan te zijn barstte de bom opnieuw.
Ik weet niet of jou hetzelfde zal overkomen, maar laat je wel goed adviseren door het UWV of andere instantie
Succes ermee, Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 18560 |
Hoi Kitty,
Vijf jaar in het buitenland wonen is erg lang als je het niet naar je zin(heimwee) hebt. Maar ik vraag me af waar in het buitenland(Engeland) en wat is verplicht of is ie misschien uitgezonden.
Een collegaatje van mijn vrouw moet ook met haar man naar het buitenland via Binnenl.Zaken en zit nu in Guatemala maar heeft haar huis aangehouden in Zoetermeer. Ook zij heeft regelmatig heimwee en mailt dan met mijn vrouw maar in juli komt ze dan met vakantie naar Nederland en gaan we altijd gezellig uit eten.
Zij is ambassadeursvrouw en ontvangt gasten, kookt ervoor en is dus altijd wel bezig.
Ik denk dat je in goed overleg met je man aan hem duidelijk moet maken, dat je het e.e.a. mist in je leven maar ook in die van je kinderen n.l. jouw vaderland!!
Als hij niet egoistisch ingesteld is zal hij echt wel rekening met jou en zijn kinderen.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt, sterkte Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 18044 |
Hoi,
Ik ben al een tijdje van mijn depressieve periode af (en het gaat ook wel goed), tenminste dat dacht ik.
Ik heb \'s nachts nog nooit zo vaak gedroomd maar wel steeds over nare ervaringen uit mijn depressie.
Over mijn werkgever, waar de hele ellende eigenlijk begon maar ook over mijn familie, vrienden en kennissen, die me toch altijd gesteund hebben. Wordt ik eenmaal wakker dan is dat een hele geruststelling en opluchting dat er niks aan de hand is.
De psychiater had me gezegd dat het iets te maken heeft met het onderbewustzijn, maar gaat dat wel eens over?
Heeft iemand ook zoiets met dromen, het lijken wel nachtmerries. Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 18034 |
Hoi,
Ik ben zelf van mijn 33e manisch depressief maar ik ging mijn heil niet in de kroeg zoeken en verbaal agressief gedrag ook niet.
Bij mij uitte dat meer in ongeremd gedrag(= onverant-woordelijk geld opmaken maar aan grote spullen), denken dat je de hele wereld aankan, je super voelen.
Het lijkt wel of je man aan postnatale depressie lijdt, maar dat is meer van vrouwen. Ik denk dat je een goed gesprek met hem moet hebben, desnoods met een therapeut erbij, en dan duidelijkheid vragen wat hij verder met jou en je kinderen wil en of hij zijn gedrag kan verklaren.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 17976 |
Hoi San,
Het is heel moeilijk om zoiets te accepteren, vooral als je in hem de wereld ziet en diezelfde wereld instort als hij er niet meer is. je weet nu dus dat je bij een volgende vriend niet meer zo afhankelijk moet opstellen. Maar voorlopig zit je in een behoorlijke dip en ik hoop dat het je lukt eruit te komen. Sterkte, Rob |
29 april 2010 20:13 |
| 17864 |
Hoi Peter,
Ik heb je verhaal gelezen en heb op internet naar Tetanie gezocht en heb op de site www.e-gezondheid.be iets gevonden. Misschien kun je daar wat uithalen m.b.t. jouw situatie.
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 17706 |
Hai Juud,
Het is raar dat je juist voor leuke dingen zoals uitgaan, zo'n angstig en benauwend gevoel hebten niet voor bv. bungy jumpen!!
Maar ik kende dat gevoel ook namelijk als ik met m'n vrouw buiten ging eten. Ik had het idee dat ik zou gaan zweten, dat zichtbaar is en dat gebeurde ook vaak.
Totdat iemand een keer tegen me zei dat ik me vantevoren al druk maakte en zo de (faal)angst opbouwde.
Nu vind ik het heerlijk om buiten te eten, want vooraf probeer ik er niet aan te denken en dus maak ik me vooraf niet druk en angstig. Zo kan je 't ook doen.
Sterkte, Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 17680 |
Ja, alles goed en wel maar je wilt toch niet je hele leven blijven straffen en snijden! Dat het heeeel heel diep zit kan ik wel begrijpen en dat je het moeilijk van je af kan zetten ook. Het is vaak te pijnlijk voor woorden en de dader is meestal ook nog een bekende.
Maar ik denk dat Dippie het juiste medicijn heeft om er in elk geval iets aan te doen.
Heel veel sterkte, Rob
|
29 april 2010 20:12 |
| 17679 |
Hoi allemaal,
Ik heb heel lang getwijfeld of ik dit onderwerp weer zou aansnijden, maar uiteindelijk heb ik toch de stoute schoenen aangetrokken.
Ik heb reacties gehad van : Als je het gevoel niet kent kan je er ook niet over meepraten en snap je het snijden niet. Maar dat geldt ook voor zware depressies(2 jr.), maar ik ben er toch ook uitgekomen (psych kwam er niet uit, medicatie hielp niet). Waar een wil is is een weg!
Als ik dan Dippie zie reageren op een onderwerp van Hmssertjuh en haar smeekt om niet naar het mes te grijpen maar afleiding te zoeken, dan vraag ik me af:
Zijn er lotgenoten die er pertinent niet vanaf willen(straf, prettig gevoel) maar toch ook sommige die het wel willen?
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 17480 |
Hoi Dennis,
Ik ken dat gevoel wel, want ik heb ook ernstige angstzweet-aanvallen gehad en dat is niet alleen voor jezelf geen leuk gevoel maar het is nog zichtbaar ook en dat maakt het nog erger.
Ik had meer het idee dat ik ging hyperventileren en dus een verkeerde ademhaling deed. Ik kreeg van een hypnotherapeut het advies om bij een aan val 3x in te ademenen dan 6x uit te ademen.
Het schijnt dat je teveel zuurstof in je bloed krijgt. Het is dus ee lichamelijke kwestie en geen psychische. De website van Ray is trouwens ook duidelijk: www.paniekaanval.nl
Als je iets persoonlijks wilt vragen, kan dat via mijn mailbox.
Sterkte ermee, Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 17439 |
Hai Carolien(tje),
Ik denk dat mijn beide voorgangers allebei wel gelijk hebben, want als je 14jaar moet vechten voor lijfsbehoud(huwelijk en financien) valt dat zeker niet mee.
Maar niet alleen jij hebt deze moeilijke tijd meegemaakt, maar ook je oudste dochter(en hoe verwerkt ze dat).
Zolang je nieuwe vriend niet weet wat ie wil(jou plus 2 kinderen) is het beter om gescheiden te blijven wonen(voorlopig). Je moet er wel aan werken om ze tot elkaar te brengen, want dan is jullie liefde en geluk pas compleet, toch!
Jijzelf moet ervoor zorgen dat die negatieve spiraal geen vat op je krijgt, want ik ben wel 2 jaar de deur niet meer uit geweest of in winkels of openbaar vervoer. Dus Carolien laat je dat niet overkomen en blijf met dit mooie weer een stukje wandelen of shoppen m.a.w. wat je altijd doet. Sterkte ermee, Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 17401 |
Hoi engeltje,
Ik weet niet of het een geliefde of (vaste) vriend is, maar bij een afscheid maakt het dan niet uit. Het is wel een onderdeel van het leven, net zoals het leven niet over rozen gaat.
Als je nog jong bent zal je misschien nog veel tegenslagen moeten verwerken, terwijl een ander dat niet hoft. Jouw beide dierbare personen leven tenminste nog.
Ik ben binnen twee weken mijn moeder(longkanker) en schoonvader(hart) kwijtgeraakt.
Sterkte ermee, Rob
|
29 april 2010 20:12 |
| 17358 |
Hoi Laura,
Als je 't wil lezen kijk dan op website: www.hulpgids.nl onder Efexor of Venlafaxine!!
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 17345 |
Hoi Jenna,
Dat laatste in jouw onderwerp is niet helemaal waar, want ik ben op de site van MEE geweest en dat is een organisatie die iedereen helpt met een beperking.
Eindelijk ..... iemand die naast mij staat!
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 17166 |
Hoi Roos,
Als je wat meer wilt weten over hyperventilatie dan moet je naar www.hyperventilatie.org gaan.
Ze leggen daar uit dat je dan teveel inademt en er dus teveel zuurstof in je aderen komt, waardoor die gaan vernauwen.
Deze vernauwing geeft bijwerkingen van de organen, zoals hartkloppingen, duizeligheid en misselijkheid.
Maar zo'n groot verlies van beide ouders en de manier waarop dit gebeurd is kan toch een grote impact gehad hebben en op latere leeftijd weer opspelen, denk ik.
Sterkte en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 17002 |
Alice,
Je kan toch van je nieuwe vriend niet eisen, dat hij maar moet integreren in jouw wereld, is dat niet een beetje egoistisch! Heeft hij dan geen recht op een beetje van zijn wereld? Als je echt van 'm houdt, dan zal je toch meer rekening met hem moeten houden en 'm de kans(meer tijd) geven. Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 16798 |
Hoi Julia,
Laatst las ik dat een burn-out een modenaam was voor een depressie, dus dat zou je aan jouw schoonvader kunnen zeggen. Mocht hij het niet geloven dan verwijs je hem door naar je huisarts, want die heetf het geconstateerd, toch. Verder heb je 't over een autoritaire schoonvader, maar hoe zit 't met je vader?Je schaamt je niet voor jouw situatie, dus kan je 't aan familie en beste vrienden/innen rustig vertellen maar wel onderbouwen.
Sterkte en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 16716 |
Hoi Louisa en Zizi,
Ik slik tegen mijn manische depressiviteit prozac oftewel fluoxetine. Nu ik alweer 8 maanden van mijn depressiviteit af ben, ben ik de prozac gaan afbouwen met mijn psych. Van twee tabletten zit ik nu op 1/2 tablet om de dag. Maar ook ik ben flink aangekomen(8 kilo)!
Hoe zit het in mijn geval?
Alvast bedankt, Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 16634 |
Hoi Tazzy en andere lotgenoten op dit forum,
Als je dit lange verhaal hebt geschreven om opnieuw reacties uit te lokken(zie zizi) dan is het jammer van je tijd. Verder had ik sowieso die laatste regel er niet ingezet. Zoals je weet staat mijn onderwerp "ingrijpen redactie"er nog steeds in, die door velen bekeken is maar door weinigen op gereageerd. Helaas!
Groeten Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 16553 |
Hoi Lunko,
Ik heb toevallig ook twee kalknagels(beide grote tenen), ben toen bij de pedicure geweest en die had een kalknagelolie(FERULA) die je 2x per dag moet opsmeren. En als je 't trouw blijft doen tot het potje leeg is, zie je het resultaat. Bij mij is het zo goed als weg!
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 16533 |
Ik ben sinds 2 maanden bezig op het forum met het doel om lotgenoten op hun vragen antwoorden te geven waar ze verder mee kunnen(ik dacht dat dat de bedoeling was).
Helaas heb ik het idee dat het bij sommige onderwerpen niet het geval is en er meer (persoonlijk) op de man/vrouw wordt gespeeld, al dan niet uitgelokt.
Wat is nu het criterium dat de redactie van een willekeurig forum zal gaan ingrijpen?
|
29 april 2010 20:12 |
| 16411 |
Hoi Hmssertjuh,
Ik heb nog ff voor je opgezocht hoe het zit met beroepsgeheim.
Volgens art.458 van het Strafwetboek hebben geneesheren, verpleegkundigen, apothekers en zelfs vroedvrouwen zwijgplicht van aan hen toevertrouwde informatie.
In jouw bericht "dinsdag gg-net" was je al bang dat dit zou gebeuren. Sterkte met je operatie, Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 16393 |
Hallo,
Ik heb wel geen diabetis mar mijn schoonmoeder en zwager wel, dus wilde ik er wel meer over weten. Ik ben naar diabetis.pagina.nl gegaan en heb onder complicaties gekeken. Daar stond inderdaad dat (behalve ogen en nieren achteruit gaan) ook de voeten wondjes konden vertonen. Daarom is een nauwkeurige verzorging v,d, voeten noodzakelijk. Advies: bij een pedicure onder behandeling gaan.
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 16335 |
Hoi Tobbertje,
Cipramil verbeterd de stemming en onderdrukt de angsten, maar het vereist wel een nauwkeurig gebruik van het medicijn. Pas na 4 a 6 weken zal je vorderingen zien in je ziektebeeld. Ook kunnen er bijwerkingen optreden, maar ook daar moet je je niks van aantrekken.
Als je lichaam het medicijn heeft opgenomen zul je het resultaat pas merken.(zie www.apotheek.nl)
Groetjes van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 16240 |
Hai Tinny.
Allereerst denk ik dat je aan Anoniem(zusje) een hele grote steun hebt, want ze heeft heel veel voor je over en wil ook de praatpaal voor je zijn als vervanger van de klin.psych.
Ik wist niet wat een klinisch psycholoog was dus ben op een site gaan kijken(canisius-wilhelminaziekenhuis.nl) en kwam erachter dat het met gedrag en emoties te maken had. Misschien moet je voor jezelf op 'n rijtje zetten wat de oorzaken zijn, wat je wil vertellen, enz.
Ik hoop dat je er wat aan hebt, sterkte en groetjes van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 16235 |
Hai Tobber,
Ik heb hier geen ervaring mee, maar ben wel voor je naar een site gegaan van Morpheus en je schijnt naar de oorzaak van je hypochondrie te moeten zoeken. Ook heeft het te maken met niet verwerkte emoties. Mocht je meer willen weten op die site hoor ik 't wel! Wat ik niet kan begrijpen is dat je man er niks vanaf weet. Je moet toch lief en leed met elkaar kunnen delen. Ik zou in elk geval beginnen met hem beetje bij beetje 't te vertellen en aan z'n reactie kan je dan zien wat hij ervan vindt. Maar wel doen, hoor. Sterkte ermee, Rob
|
29 april 2010 20:12 |
| 16200 |
Hai A(20)
Ik vind het niet een kwestie van je ouders loslaten, maar meer je eigen weg gaan en verder aan je toekomst bouwen. Dus als jij en je vriend eraan toe zijn om het ouderlijk huis te verlaten, moet dat toch kunnen. Ouders maken zich altijd zorgen om hun kinderen, of ze nou 20, 40 enz. zijn. Anders gooi je het in de groep waar je vriend ook bij is, toch!
Groetjes van Rob(53)
|
29 april 2010 20:12 |
| 16031 |
Hoi Antal,
Dit zijn inderdaad symptomen van depressiviteit, maar gelukkig heb je ook betere tijden. Je schrijft ook dat je veel hebt meegemaakt(narigheid). Heb je wel eens alles op 'n rijtje gezet? Pijn in je schouderbladen komt door spanningen in je hoofd, nek en teslotte schouders.
Sterkte ermee, Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 15968 |
Hoi Deb,
Ik kan het alleen uit mijn eigen situatie vertellen, want ik slik 2 tabl. Lithium, 2 tabl. Depakine en 1 tablet Prozac.
Ik had toen de keus tussen prozac en seroxat!
Ik heb m'n psychiater eens gevraagd of ik niet af en toe een pilsje mocht drinken?
Antwoord: Natuurlijk mag je een pilsje nemen, als het maar bij die ene blijft.
De meesten hebben na een pilsje de smaak te pakken en nemen nog een tweede en derde en dan gaat het meestal mis.
Dus een wijntje op z'n tijd kan best maar niet de hele fles!
Groetjes Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 15840 |
DAMES, DAMES!
HET ONDERWERP VAN TALKE IS NOG STEEDS: IK WEET NIET MEER WAT IK MOET DOEN!
DE VRAAG VAN HAAR WAS : HOE KOM IK UIT DIT DIEP DAL EN WIE HEEFT ER TIPS???
GAARNE REACTIES HIEROP.
GROETEN VAN ROB |
29 april 2010 20:12 |
| 15838 |
Hoi Anoniem,
Wat vreemd dat je helemaal niet blij bent met je vakantie, terwijl iedereen er juist naar toe leeft. Lekker uit de sleur van school(of werk), ontspannen, leuke dingen doen enz.
Ik ben net terug uit een diep dal(depressie) van twee jaar, maar nu is elke dag voor mij vakantie en kan ik ervan genieten. Als het RIAGG beweert dat je geknoeid hebt met je medicijnen, wil dit zeggen dat je een leugenaar bent. Ik weet niet wat voor medicijnen je slikt, maar ik slik Lithium en die heeft een bloedspiegel, die eens in de 3 maanden wordt vastgesteld door bloedprikken.Als je je blijft vervelen en eraan toegeeft zal die negatieve spiraal je leven verder blijven beheersen.
Vrienden in goede en slechte tijden zijn pas je echte vrienden!
Sterkte ermee, Rob
|
29 april 2010 20:12 |
| 15771 |
Hoi alleen,
Tenminste dat denk je meestal in zulke nare situaties en dat geldt ook voor je vriendin. Ik kan me de reacties van mijn voorgangers begrijpen, maar als "echte" vriendinnen laat je elkaar niet gauw in de steek. Waarom heeft de psycholoog(= hulpverlener) je eigenlijk doorverwezen? Ook schreef je dat je bang was dat iedereen(?) je in de steek zou laten na het stoppen van je opleiding. Ik zou jou en je vriendin willen adviseren om het e.e.a. van je af te schrijven(dagboek), ook de positieve dingen, dan kan je 't nog eens nalezen.
Jouw vriendin heeft een heke tijd nodig om het verlies van haar beide ouders te kunnen accepteren. En op dit moment heeft ze niemand anders dan jou. En als het je lukt om haar verlies met jou te delen en jij tot steun voor haar kunt zijn(sterk in je schoenen staan) zullen jullie beide in staat om uit dat "moeras" te stappen.
Trouwens hoe kom je erbij om dit een saai bericht te noemen ??? Heel veel sterkte beide van Rob. |
29 april 2010 20:12 |
| 15765 |
Hallo Snoozzy,
Mijn oog viel gelijk op jouw noodkreet en na het lezen van je onderwerp moest ik je gelijk wat schrijven.
Bloosangst is een onprettig gevoel dat over kan gaan in schaamte. Vaak maak je je van tevoren al druk, zo van: Als ik straks maar niet ............! En dan gebeurt het juist.
Ik ben in bepaalde situaties ook erg onzeker, krijg het dan benauwd en begin te zweten. Na deze zweetangst krijg je het schaamtegevoel, want iedereen ziet het.
Wat je adrenaline betreft zou ik je kunnen aanraden om te gaan joggen of hardlopen. Voor je hartkloppingen enz. zou ik zeker naar je huisarts gaan en daar niet te lang mee wachten.
Sterkte ermee, Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 15750 |
Hoi Herma,
Als je bedoelt dat je een "flits" in je ogen ziet, zou ik maar niet te lang wachten om naar je huisarts te gaan, die je wel zal doorverwijzen naar een oogarts.
Ikzelf ben onder behandeling voor netvlieslosraking aan beide ogen, maar na een operatie zeggen ze altijd bij flitsen meteen terug te komen(OZR).
Sterkte ermee, Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 15654 |
Hallo Emilio,
In eerste instantie zou ik ook zeggen, dat je huisarts een vertrouwensman/vrouw is, waar je niet alleen met je lichamelijke- maar ook psychische problemen terecht kan. Het ligt er ook aan wat voor problemen je hebt.
Verder zal je toch wel een goeie vriend(in) hebben, die je in vertrouwen kan nemen. Sterkte ermee, Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 15547 |
Hoi Nora,
Het zijn vaak dezelfde die op de berichten reageren. Ik dacht: Kom laat ik ook es een vraag stellen waar ik al een tijd meezit en waar bovendien een enquete in het forum stond. Ik stond versteld dat bij die enquete tientallen kijkers waren en er maar 4(!?!) reageerden waaronder ikzelf. Op mijn vraag reageerde maar 1 van de 50 kijkers en dat ben jij. Lief, hoor!
Ik zit er inderdaad aan te denken om aan yoga te gaan doen en daar meer zelfvertrouwen door te krijgen rn misschien is het een kwestie van minderwaardigheidsgevoel.
In elk geval bedankt voor je reactie, groetjes van Rob. |
29 april 2010 20:12 |
| 15545 |
Hallo,
Ik zag laatst een enquete over dit onderwerp in forum Psyche waarop maar 3 mensen reageerden van de 195 kijkers. De 4 vragen die beantwoord moesten worden waren best de moeite waard om te weten, waarom je gaat zweten.
Bij mij breekt vaak het angstzweet uit als iemand mij aanstaart in een restaurant of als iets me niet lukt.
Ik haal wel adem in maar vergeet uit te ademen, waardoor ik schijn te hyperventileren.
Het zweet breekt dan uit op mijn voorhoofd en boven-lichaam. Je voelt jezelf niet op je gemak, schaamt je ervoor t.o.v. de tafelgenoten enz.
Wie herkent dit ook en valt er wat tegen te doen?
vriendelijke groet van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 15471 |
Op de website www.adhd.nl staan 20 criteria van a(lle)
d(agen) h(eel) d)ruk), waarbij er 12 bij moeten zitten die ook bij je partner voorkomen.
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 15415 |
Hallo,
Ik heb weliswaar geen burn-out gehad maar heb wel twee keer een depressie gehad van elk 2 jaar n.a.v. werkconflicten/irritaties. Niemand kan je de zekerheid geven dat het je geen 3e keer overkomt.
Ik ben wel met een verpleegkundige een signaleringsplan aan het opstellen, waarin jij aangeeft hoe je het voelt aankomen. Misschien kunnen ze aan de hand van bepaalde symptomen in dit plan een 3e keer voorkomen.
Ik heb het advies van mijn psychiater gehad om weer zoveel mogelijk van het leven te genieten, marr er tussendoor toch de nodige rust in te bouwen.
Sterkte, Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 15340 |
Hallo Jenna
Dit onderwerp zou een goeie discussue kunnen zijn of psychische problemen via Internet(lotgenoten) opgelost kunnen worden. Aangezien ik afhankelijk ben van Lithium-medicatie zou ik toch hulverlening nodig hebben. Bovendien moet je bloedspiegel gecontroleerd worden en 1x per jaar nieren en schildklier via het lab.
Ik heb nu al 3 arts-assistenten gehad, maar ze hebben wel het beste met je voor. Het beste, Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 15284 |
Hallo,
Een huisarts is een vertrouwensman, dus had je het ook zelf aan hem/haar kunnen vragen.
Ik heb 't voor je opgezocht omdat ik er ook nog nooit van gehoord heb, maar dyst(h)yme ........... is een stemmings-
stoornis dus te vergelijken met een depressie.
m.vr.groet
Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 15275 |
Hallo,
Als ik een lange periode op vakantie ga, verlang ik na
2 weken ook weer naar m'n huisje, tuintje enz. maar dat is niet vreemd als je in een ander land zit.
Maar jij maakt je al druk als je nog niet eens wegbent, en dus zal je ook nooit kunnen genieten van je vakantie, terwijl je er misschien wel naar toe leeft.
Misschien is je angst niet de heimwee maar iets anders(onzekerheid, twijfel). Sterkte ermee. Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 15257 |
Hallo Frank,
Ik ben al ruim 20 jaar manisch depressief, waarbij ik net als jij 2 zware depressies(van 2 jaar) heb gehad en daartussen 14 jaar gefunctioneerd heb, dwz. 30 urige werkweek. Ik dacht na de eerste keer: dit overkomt me geen tweede keer, maar nu na die 2e keer heb ik zoiets van: ik zie wel!! Ik kan weer van het leven genieten van dag-tot-dag en heb met m'n angsten leren omgaan en ze ook aangepakt. Bovendien zou ik je toch aan willen raden om een slaapmiddel via de huisarts te nemen, want met zo weinig slaap gaat je bioritme veranderen en een mens heeft niet voor niets 7 a 8 uur slaap nodig.Een slaapmiddel kan je gemakkelijk afbouwen, ik heb het met Lorazepam gedaan. Sterkte ermee
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 15256 |
Hallo Frank,
Ik ben al ruim 20 jaar manisch depressief, waarbij ik net als jij 2 zware depressies(van 2 jaar) heb gehad en daartussen 14 jaar gefunctioneerd heb, dwz. 30 urige werkweek. Ik dacht na de eerste keer: dit overkomt me geen tweede keer, maar nu na die 2e keer heb ik zoiets van: ik zie wel!! Ik kan weer van het leven genieten van dag-tot-dag en heb met m'n angsten leren omgaan en ze ook aangepakt. Bovendien zou ik je toch aan willen raden om een slaapmiddel via de huisarts te nemen, want met zo weinig slaap gaat je bioritme veranderen en een mens heeft niet voor niets 7 a 8 uur slaap nodig.Een slaapmiddel kan je gemakkelijk afbouwen, ik heb het met Lorazepam gedaan. Sterkte ermee
Groeten van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 14983 |
Antw.1 dat hij liever niet over het onderwerp praat, zich
onzeker voelt en gaat hyperventileren
Antw. 2 het kan ook zijn dat hij niet lekker in zijn vel zit of
last heeft van opvliegers
Antw. 3 als hij zijn werk gewoon naar behoren doet, heeft
het zweten niets met geschikt of ongeschikt te
maken maar is het een vervelende bijkomstig-
heid
Antw. 4 hoge temperatuur, inspanning(sport) en sauna
angstgevoelens, onzekerheid en faalangst |
29 april 2010 20:12 |
| 14982 |
Aangezien ikzelf ook vaak zweetaanvallen heb en mij daar niet prettig bij voel omdat het zichtbaar is, voel ik daar ook een mate van onzekerheid bij of zelfs een minderwaardigheidsgevoel.
Oorzaken van dit soort (angst)zweetaanvallen zijn o,a.:
a. in het middelpunt van de belangstelling staan
(verjaardag)
b. als iemand mij in een restaurant gaat zitten aanstaren
c. bang om te falen |
29 april 2010 20:12 |
| 14898 |
Hallo,
Ik denk dat je het geen black-outs kan noemen, maar eerder een minderwaardigheidscomplex in combinatie met faalangst. Ik hou er b.v. niet van om in het middelpunt van de belangstelling te staan en dus zal ik zeker niet door een microfoon de zaal in praten (wel knap als je dat kan). Waar ik ook niet tegen kan, is als iemand mij in een restaurant lang gaat zitten aankijken (alsof ik iets van hem aanheb). Ik krijg het dan Spaans benauwd en krijg dan angstzweet op m'n voorhoofd. De laatste tijd ben ik het gelukkig kwijt en dat kan jou ook lukken.
Sterkte en succes ermee. De groeten van Rob |
29 april 2010 20:12 |
| 14444 |
Hoi Emilio,
Het is geen pretje om met een minderwaardigheidsgevoel door het leven te gaan. Je zit niet lekker in je vel, je bent onzeker, gaat vaak gepaard met angstgevoelens(angstzweet) enz. Maar een minderwaardigheidsgevoel kan je ook aangepraat worden(b.v. in je jeugd) en als je daaraan toegeeft wordt het van kwaad tot erger.
Wil je er wat aan doen, dan zal je je sterke punten naar boven moeten halen en deze uitbreiden. WAT ZIJN TROUWENS JE PRIVE(RELATIE) EN ZAKELIJKE PROBLEN?
Wil je het liever niet kwijt is het ook goed.
Groeten van Rob.
|
29 april 2010 20:12 |
| 14076 |
Hoi engel,
Ik denk dat je deze naam genomen hebt om van alle angstgevoelens en fobien af te zijn en er weer stralend uit te zien. Ik weet niet of het aan je ademhaling kan liggen, maar ik herken wel jouw verschijnselen in mijn situatie.Ik ben manisch depressief vanaf 1982, eerst depressief(diep in de put) daarna manisch en met de medicatie Lithium kon ik voor 75% weer aan het werk tot voor kerst 2001 toen ik depressief van m\\\'n werk kwam met dezelfde symptonen zoals angststoornissen(straatangst, angst om met het openbaar vervoer te gaan, telefoon opnemen of bellen), ik betrok alles op mezelf en je was je gevoelens kwijt. Inmiddels gaat het alweer 5 maanden goed met me. Wil je meer weten, mail me dan. Groetjes Rob. |
29 april 2010 20:12 |
| 14045 |
Als ik jouw bericht zo lees, denk ik dat je weinig medische begeleiding van het ziekenhuis krijgt. Als je geaccepteerd hebt dat je kanker had, is het toch ook niet moeilijk om te accepteren dat je er van af bent. Praat je wel met je ouders hierover?
Op jonge leeftijd aan zo'n ziekte geleden hebben is zeker geen pretje, dus heel veel sterkte in de komende tijd.
Groeten van Rob
|
29 april 2010 20:12 |
