| 50679 |
Heeft iemand ervaring met bleken van tanden? |
12 september 2007 19:16 |
| 49833 |
Ik ben 1,69m, weeg 60,7 kilo, ben 21 jaar en heb maat 36. Vanaf ongeveer mijn 15e tot vorige zomer woog ik altijd 57,5-58 kilo.
Ineens zit er een kilo of 3 meer aan, en zijn mn bovenbenen/armen/onderrug-heupen wat dikker. Dat merk ik aan wat strakkere kleding.
Ik kon altijd eten wat ik wilde zonder aan te komen en dat kan nog steeds, want het eetpatroon is altijd hetzelfde gebleven en het gewicht is nu ook al een jaar zo. Afvalpogingen resulteerden dus in niets.
Toch wil ik van die \'nieuwe\' randjes af, want hoewel de omgeving negatief reageert op mijn \'gezeur\' (wie zeurt nou met maat 36!!), is het voor mij echt verschrikkelijk en het lukt me niet om mezelf zo te accepteren.
Wie heeft er tips om het er toch af te krijgen?? |
27 juni 2007 17:40 |
| 44656 |
Hallo allemaal,
Op het moment voel ik me heel erg alleen, omdat iedereen in mijn naaste omgeving me niet wil helpen met advies over een voor mij zeer belangrijke keuze.
Ik ben net 21 jaar. Na mijn overstap van gymnasium naar havo, ben ik direct na de havo hbo Sociaal Pedagogische Hulpverlening gaan doen. Na een jaar kwam ik erachter, dat het niets voor mij was.
Het jaar daarna ging ik hbo Lerarenopleiding Nederlands doen. Dat was het helemaal, ik zit nu in het 2e jaar.
Ik weet zeker dat ik leraar wil worden, maar de stage valt me nog erg zwaar, mede gezien het feit dat ik nog erg jong ben (en er ook zo uitzie).
Ik mis ook de diepgang in mijn opleiding die ik op de universiteit wel zou hebben. In eerste instantie was ik ook van plan ná het hbo nog de universiteit erachter aan te doen.
De mensen in mijn omgeving zeggen \\\\\\\"je moet nu iets afmaken, wil je straks iets zijn\\\\\\\" en \\\\\\\"je studiefinanciering loopt niet oneindig door\\\\\\\", daar hebben zij natuurlijk gelijk in.
Maar ik denk zo vaak aan die mogelijke nieuwe studie die in februari begint, en dan springt mijn hart even over. Ik ben sinds een paar weken heel ongelukkig, huil om van alles terwijl ik niet zo ben, ik kat mensen af om onnodige zaken. Kortom, ik voel me echt niet lekker in mijn vel. Dat komt door de tweestrijd.
Is er iemand, die naar aanleiding van mijn verhaal, een advies of raad kan geven?
Alvast super bedankt, ik ben heel blij met een beetje steun.
|
29 april 2010 20:14 |
| 42512 |
Hoi,
Ik heb een vraagje over de zwangerschapstest, misschien hoort hij in een ander forum...
Ik begon op mijn 15e met de pil voor de buikpijn. Nu ben ik 21 en slik de pil bijna altijd door, op advies van de huisarts.
Ik ben de pil in de 3e stripweek een keer vergeten, ik nam de maandag (tegelijk met die vergeten zondag) in. Wel seks gehad met mijn vriend, want ik kwam er later pas achter... Aangezien ik niet ongesteld word door het doorslikken, moet ik dan een zwangerschapstest doen (of is er een minikans op zwangerzijn), en zo ja wanneer?
Groetjes Nientjee |
29 april 2010 20:13 |
| 41854 |
Microgynon 30 mag ik op advies van mijn huisarts zolang doorslikken als ik wil, zodra ik iets merk van spotting of gewoon het gevoel dat het even geloosd moet worden, moet ik een stopweek houden.
Groetjes |
29 april 2010 20:13 |
| 38778 |
Hoi allemaal,
Even een vraag over het hormoonspiraaltje, ik slik al jaren de pil maar nu overweeg ik toch dit hormoonspiraaltje te gebruiken. Om vele redenen ;) MAAR de grote vraag is, of je partner er last van heeft als hij in je is tijdens het vrijen?
Ik kan me namelijk voorstellen dat als je hem zelf hoort te voelen als je het checkt met je vinger, hij het ook wel voelt...?
Wie oh wie heeft er ervaring mee!
|
29 april 2010 20:13 |
| 37896 |
Iets anders... Is het erg of vreemd als je dat niet WIL doen? Ik heb nog niet zo lang met mn vriend (ik ken hem al wel heel lang en hij is 'mn derde'), maar ik WIL gewoon echt niet dat hij klaarkomt in mn mond.. bij de vorigen ging ik wel zover dat ze bijna zover waren (dat vind ik ook niet erg, zelf). Van het idee alleen al val ik bijna om van angst en afschuw... Maar is dat erg of vreemd? Zijn mening weet ik nog niet, ik heb nog niet gezegd dat ik dat niet doe.
|
29 april 2010 20:13 |
| 37236 |
Goed, iedereen zijn of haar grenzen en acceptaties, IK accepteer niet dat hij daar bewust voor gaat zitten en gaat kijken (een Playboy in zn lectuurbak is echt niet erg, maar dat van jou is weer een ander uiterste!).
Jij stelt je echt niet aan en ik vind dat je er over mag praten met hem!! |
29 april 2010 20:13 |
| 22329 |
Hallo,
Ik schrijf dit voor iemand die dat zelf niet kan op dit moment. Hij heeft in 1996 zijn vader na een 2 jaar durende slopende ziekte verloren, op dat moment was hij 12 jaar oud. De invloed die dat heeft op iemand van die leeftijd is niet te beschrijven. In het examenjaar ging het dus geestelijk ook niet zo goed met hem, hij is daar mee naar een professionele hulpverlener gegaan.
Het leek allemaal goed te gaan, totdat hij afgelopen tijd opeens weer erg verdrietig en lusteloos was. Het ligt inderdaad weer aan het onverwerkte verlies, nu wil het feit dat hij eigenlijk voor school een verplichte buitenlandse stage moet lopen op dit moment.
Hij is niet gegaan, omdat hij zich daar niet toe in staat voelt. School dwingt hem nu min of meer om na zijn \\\\\\\\\\\\\\\'ziekte\\\\\\\\\\\\\\\' de draad weer op te pakken en naar het buitenland te gaan, omdat dat nu eenmaal de regel is. Wij weten toevallig van een uitzondering die op iemand anders is gemaakt.
Aan alternatieven van zijn kant ligt het niet, want hij heeft al aangegeven, dat hij heel graag in Nederland zijn stage wil afmaken, omdat hij dit keer de tijd wil nemen om met professionele hulp dit een plekje te geven.
Nu wil ik weten: Hebben we perse een verklaring van een bevoegdheid (arts, riagg) nodig om zijn incapabiliteit aan te tonen? Of is school nu gewoon achterlijk bezig en moeten we naar het hoogste orgaan? We willen graag jullie mening weten.
Groetjes! |
29 april 2010 20:13 |
| 21132 |
Jeetje.. dat is echt vreselijk wat je allemaal al meegemaakt hebt!
Sta je achter die opname waar een wachtlijst voor is? Het lijkt me inderdaad wel een goed idee. En dat van die abortus.. Meid ik denk echt dat dat misschien wel beter voor je is. Dan heb je alle tijd om tot je zelf te komen, met de hulp die je nodig hebt.
Sterkte. |
29 april 2010 20:13 |
| 18669 |
Hoi, ik denk dat je beter een test kunt gaan doen want de kans lijkt me aanwezig.
Groetjes |
29 april 2010 20:13 |
| 18649 |
Hoi, als je bang bent dat je zwanger bent nu je die symptomen denkt te bemerken, doe dan een test. En je kunt sowieso naar de huisarts gaan, als je het niet vertrouwt!
groetjes |
29 april 2010 20:13 |
| 18595 |
Hoi, ik heb even een vraagje. Ik vergeet regelmatig de pil in te nemen. Ook heb ik een verstoorde stoelgang, dus echt veilig is de pil voor mij niet. Nu wil ik naar de huisarts voor een Implanon staafje in de arm, maar ik ben nogal huiverig: is het 100% gegarandeerd dat je gewoon vruchtbaar bent/blijft, als je er mee stopt? En zijn er ervaringen mee?
Groetjes, Nien |
29 april 2010 20:13 |
| 18421 |
Hoi, heb je daarbij ook jeuk, zo erg dat je daar ook weer rood van wordt? Want dat heb ik namelijk, het kan geen SOA zijn want wij zijn allebei de eersten voor elkaar....
Ik ben altijd huiverig voor dokters, maar in jouw geval zou ik maar wel even gaan...
Groetjes nien |
29 april 2010 20:13 |
| 18399 |
Hoi ik heb misschien een probleempje: Paar dagen geleden \\\'het\\\' gedaan, ik slik al 3 jaar de pil, en ik moet pas over een week ongesteld worden. Er was niks aan de hand, het was niet droog of iets dergelijks. Toch was er bloed bij, en best veel ook. Nu ben ik ongerust: Wat kan dit te betekenen hebben en kan het evt. duiden op zwangerschap? Heeft iemand hier ervaring mee?
Groetjes, Nien |
29 april 2010 20:13 |
| 4363 |
Hallo mede-forummers.
Ik heb een vraagje over de prikpil, en over het inplantatiestaafje.
Ik ben al 2 jaar aan de \\\\\\\\\\\\\\\'gewone\\\\\\\\\\\\\\\' pil, om mijn menstruatie beter en soepeler te laten verlopen, en ook tegen zwanger worden.
Maar i.p.v. het soepeler worden, krijg ik elke keer al een week van te voren buikpijn en last van gas in mijn buik.En dat had ik voor het gebruik niet! Dus ik schiet er niks mee op. Bovendien vergeet ik hem wel eens in te nemen.. Weet iemand de voor en nadelen van de prikpil, en van het implantatiestaafje?
Wat zouden jullie mij aanraden? Ik ga sowieso naar de arts.
Alvast bedankt!
|
29 april 2010 20:12 |
| 4208 |
Hoi Linda. Het is niet echt fijn als je op het moment supreme moet zeggen dat het niet meer gaat. Dat heb ik ook geregeld. Daarom heb ik afgesproken met mijn vriend dat ik aangeef wanneer hij zeg maar naar binnen kan.. het klinkt misschien erg raar maar als hij veel van je houdt zal hij dit begrijpen.
Als je nou wel het gevoel hebt dat je va onder brandt en gescheurd bent, kun je na het douchen purol op de randen smeren. Bij mij helpt het.
Veel succes! |
29 april 2010 20:12 |
| 3703 |
Dat hebben heel veel vrouwen, vrijheidsbeeld. Het is zo'n ervaring, en ontlading van spanningen, dat je hersenen erop reageren door je emotie via een huilbui te laten ontsnappen. Dat is heel normaal en geeft alleen maar aan dat je je op dat moment gelukkig voelt, hoe raar het ook klinkt! |
29 april 2010 20:12 |
