Gezondheidsplein.nl




Gebruiker
GebruikersnaamIngrid Buijs
Gebruikers-id105466
Recente topics
96260 Wil even wat kwijt 5 maart 2010 11:05
96250 aanranding van een verpleger 2 maart 2010 13:39
96256 mijn dochter en haar oorbellen 3 maart 2010 13:11
96245 nooit te jong voor een nieuwe heup 26 februari 2010 19:27
Recente reacties
57580 Beste Fie, Als ik jou was zou ik naar de huisarts gaan. Ik weet niet of je een vertrouwensrelatie met he,/haar hebt en je hele verhaal doen en daarna een verwijzing naar een maatschappelijk werker vragen. Zij zijn ook gespecialiseerd in psychische problematiek. Je hoeft niet gelijk naar een psychiater. Er zijn tussenstapjes. Ik hoop dat je er iets aan hebt. Succes Ingrid 30 maart 2010 15:46
57533 Wat bedoel je met dat laatste? En trouwens jij hebt makkelijk praten. die film is helemaal niet leverbaar meer! Moet ik via marktplaats aan zien te komen. 25 maart 2010 13:17
57494 Beste Ruud, Handyman heeft gelijk. Ik zou direct contact opnemen met de orthopaed. Dit is niet normaal. Ik heb vorig jaar november eenzelfde heupoperatie gehad en een paar weken later liep ik weer zonder krukken en zonder pijn. Ik heb trouwens helemaal geen pijn gehad! Ik heb ook beenlengteverschil en moet daarvoor naar een podotherapeut, maar wat jij hebt daar moet je snel iets aan doen, voordat er echt iets mis gaat. Ik wil je niet bang maken of iets, maar ik zou niet al telang wachten! Succes 22 maart 2010 13:48
57493 Pardon? 22 maart 2010 13:44
57492 Beste Christoffel, Ik weet natuurlijk niets van jouw trauma af en het is goed dat jij daar voor jezelf een oplossing voor hebt gevonden, maar wat ik je kwalijk neem is dat je anderen probeert aan "Dianetics" te krijgen. Mensen die psychisch in de knoop zitten en tussen het wal en het schip dreigen te vallen omdat het woord psychiater teveel een negatieve lading heeft. Ik ben een aantal jaren geleden aangesproken in de binnenstad van Utrecht of in een persoonlijkheidstest wilde doen. Dat wilde ik wel. Ik liep met een paar dingen, iedereen waarschijnlijk. Natuurlijk kwam daar iets uit en toen smeerde ze mij dat boek Dianetics aan. In die tijd kwam de waarschuwing tegen de scientologysecte op gang. Nu hoor je er helaas niets meer over, maar die waarschuwing is mij altijd bijgebleven en dat deden ze niet voor niets neem ik aan. Verder, over het christendom, waar komt al die haat en nijd toch vandaan tussen mensen en waarom is het wat de één denkt bijvoorbaat fout en moet bekeert worden tot God. Laat de mensen in hun waarde. Help ze waar je kunt, maar probeer niet iemand een hoek in te drukken onder "zalvende praatjes". Ik heb mijn lesje geleerd en zal toch proberen waar ik kan om mensen te melden dat ze bij "Dianetics" te maken hebben met de scientology. Wat ze daarmee doen is aan hen zelf. 22 maart 2010 13:40
57442 Ik zou zeggen, praat met je huisarts en vraag om een doorverwijzing naar maatschappelijk werk en probeer eens je leven op papier te zetten. misschien helpt dat wel met het begrijpen waar je zelfmutitaltie vandaan komt. Maatschappelijk werk klinkt niet zo zwaar op de hand en ook zij zijn er voor om mensen te helpen. Die Dianetics zou ik maar niet doen (scientology!) Succes! 15 maart 2010 14:53
57440 Bedankt voor je reactie Euphorbia. Het doet me goed dat er nog meer mensen zijn die er hetzelfde overdenken. Mensen zijn nou eenmaal niet in hokjes te plaatsen. Ieder mens is een individu met zijn of haar goede en slechte eigenschappen en dat komt er in deze maatschappij te weinig uit. Groetjes Ingrid 15 maart 2010 09:48
57420 Sorry, geen interesse in de scientology sekte. 10 maart 2010 17:25
57395 Hallo Chayenne, Ik was vroeger maar heel af en toe ongesteld. zo 1x in het half jaar ofzo. Toen naar de gyn geweest. Hij had in mijn bloed gezien dat ik het Steyn-Leventhal syndroom had. Dat betekent kort gezegt dat je eitjes in een soort stug vel zitten. De laatste gyn heeft met een kijkoperatie een heleboel eitjes aangeprikt en direct de volgende controle was ik al zwanger. Mijn dochter kwam heel spontaan en sinds die tijd ben ik eens in de maand ongesteld (Wat overigens ook vervelend is). Maar liever gezond dan een probleem. Steyn-Leventhal kan zich ook uiten in extreem dik zijn en overbehaard. Je hevt dan tevaal aan mannelijk hormoon. Bij mij was het alleen dat stugge vel. Hoe het komt weet ik niet. Het is bij mij al zo´n 12 jaar geleden dat ik ermee bezig was. Ik wens je veel succes met je verdere stappen. Groetjes 5 maart 2010 22:55
57394 Knap hoor, maar ik denk dat je die voedingssupplementen niet eens nodig hebt. Ik ben in een half jaar tijd 12 kilo kwijtgeraakt. door gewoon te eten en neits tussendoor te nemen en veel sporten (de sportschool 2x per week) en iedere dag zo´n 6 kilometer heen 6 terug te fietsen. Dat heeft mij geholpen en tijdens dat je afvalt wordt je zelfvertrouwen ook weer opgekrikt en dat werkt in de hand dat je niet eens maalt om al dat lekkers. Dus een win-win situatie. 5 maart 2010 16:44
57391 Beste mensen, Ik wil even wat kwijt. Ik vind dat er tegenwoordig veel te gauw naar de psyche wordt verwezen. Neem mijn zoon nou. Toen hij op de kleuterschool zat werd zijn gedrag al beschouwd als zijnde autistisch en moest hij naar bijzonder onderwijs. Ik was het niet met de diagnose eens en liet hem zelf door een kinderarts en psychologen in een ziekenhuis onderzoeken. Daar kwam uit dat hij emotioneel achterloopt. Hij heeft het wel heel erg naar zijn zin op die school en ben het er ook wel mee eens, maar waar is het ouderwetse verlegenheid of niet op kunnen schieten met een leraar of lerares gebleven. Toen ik zou oud was in de jaren ´80 hoorde je nooit over autisme of PDD-NOS of ADHD. Het was er natuurlijk wel, maar ik vind dat er veel te snel labels op een kind geplakt moeten worden. Nu gaat hij naar de middelbare school en moet er voor een "rugzak" weer een label worden geplakt. Wij naar zo´n jeugdinstelling. Daar kwam dus weer sociaal emotionele achterstand uit. Daar ben ik het wel mee eens, maar autisme, nee! Het kind wordt wel voor het leven getekend door zo´n label. Waar zijn we mee bezig! Dat moest ik even kwijt omdat ik zelf ook een heel slechte ervaring met zogenaamde psychologische trucjes te maken heb gehad. Ik wilde verpleegster worden en ging op mijn 18e naar de HBO-Verpleegkunde in Utrecht. Net na de HAVO. Ik was heel spontaan. Dat hebben ze er daar wel uitgeramd moet ik zeggen. Bij alles wat ik doe, zeg of iemand doet of zegt plaats ik WAAROM! WAAROM zit je zo? WAAROM doe je dat? WAAROM zegt iermand dat tegen jou? Zou het komen omdat je "gesloten zit"? Niets kon meer spontaan zijn! Ik ben nu heel voorzichtig met mijn uitingen en vraag mij ook altijd af hoe ik overkom. Dat is toch absurd. Ik wil mijzelf terug!!! 5 maart 2010 11:05
57389 Beste Christoffel, Bedankt voor je reactie en het telefoonnummer. Ik zal er zeker iets mee doen! 4 maart 2010 22:29
57374 Hallo allemaal, Wat ik allemaal beleef met mijn dochter en haar gaatjes in haar oren! Op haar achtste verjaardag mocht mijn dochter van mij gaatjes in haar oren. Wij naar Utrecht en hup, mevrouw had gaatjes en zweerknopjes. Na zes weken mochten de zweerknopjes eruit en na een paar dagen kreeg mijn dochter haar oorbellen niet meer in haar oren. De gaatjes waren razendsnel dichtgegroeid! Mijn moeder betaalde de tweede maal gaatjes en weer gebeurde hetzelfde. Na een jaar hebben we het nog een keer gedaan en toen heeft zij diverse maanden met de zweerknopjes gelopen. Op een gegeven moment viel het achterkantje van het zweerknopje in het donker in een grote tuin. Konden we dus niet meer vinden. Toen zei ik: Dat komt mooi uit nu hoef jij in de nacht geen oorbellen meer in. Probeer maar eens!" Dus niet. zij deed gewone oorbellen in. Pareltjes. Op een ochtend kwam ze bij me en vertelde dat een van de pareltjes eraf was gevallen. Niet meer kunnen vinden. Ondertussen was haar oorlelletje gaan zweren en wachten we rustig af tot hwet lelletje weer wat rustiger zou zijn, maar toen was de oorbel in haar oorlel vastgegroeid! Die maandag zou ze naar de huisarts. De avond daarvoor komt ze naar mij en mijn man en verteld dat een achterkantje van de andere oorbel vast zit in haar andere oorlelletje. en inderdaad! Hoe krijgt ze het voor elkaar. Uiteindelijk heeft de huisarts via het gaatje in haar oorlel de oorlel zelf verdoofd en de oorbel (inclusief parel!) eruit gehaald. De andere kant ging wat makkelijker met alleen het achterkantje. Wie heeft dit ook wel eens meegemaakt met zichzelf of iemand anders. Voor mijn dochter voorlopig geen oorbellen! 3 maart 2010 13:11
57365 Beste allemaal, Ik heb een verhaal dat al een aantal jaren geleden is gebeurd waar ik alleen ontzettend mee zit. Toen ik 20 jaar oud was (ik ben nu 42) ben ik aangerand door een verpleger in een psychiatrische inrichting in Den dolder. Ik liep daar stage en hij werkte op mijn afdeling. Op een avond (ik had avonddienst en hij ook) ging hij vreselijk tekeer tegen een vrouwelijke cliente. Zij gilde en hij probeerde haar rustig te krijgen door bovenop haar te gaan zitten en haar armen op haar rug te draaien dat het kraakte. Ik ben daar toen vreselijk van geschrokken en durfde niets te doen. De volgende morgen had ik ochtenddienst en toen wij in het verplegershok waren probeerde hij aan alle kanten mij aan het huilen te krijgen door vreselijk door te vragen over mijn onzekerheid in die tijd. Daarna troostte hij mij in een omhelzing. die omhelzing werd steviger en plotseling begon hij mij te kussen op mijn mond en betastte hij mij overal en in mijn oor fluisterde hij "Je vindt het wel lekker.". Ik ben toen verschrikkelijk bang geworden en dacht alleen maar: "Je mag mijn lijf hebben, je doet maar maar psychisch ben ik er niet." Ik ging niet te keer dus. Ik weet verder ook niet precies wat er is gebeurt, maar er kwam iemand binnen in het medicijnenhok waar we opeens waren en toen hield hij op. Een paar dagen later heeft hij het nog een keer geprobeerd, maar ik ben toen met de clienten op stap gegaan, zodat ik niet alleen met hem zou zijn op een gesloten afdeling nog wel. een paar weken later ging hij weg hij had een baan gekregen in een verzorgingshuis in Utrecht. Ik heb niets gedaan en voel mij daar heel schuldig over. Ik had hem aan moeten geven, maar ik was bang en dacht omdat ik niets had gedaan om hem tegen te houden hij dat vertaalde als zij wil mij ook. Sinds die tijd heb ik een soort intimiteitsprobleem met vreemden, vooral in de gezondheidszorg. Momenteel heb ik fysiotherapie en heb veel problemen met het lichamelijke contact wat daarbij hoort. Help mij. 2 maart 2010 13:39
57353 Hallo ik ben ingrid en 42 jaar oud. afgelopen november heb ik een nieuwe linker heup gekregen. Zeven jaar geleden was er al slijtage van de heup geconstateerd, maar moest ik afvallen om in aanmerking te komen voor een eventuele heupoperatie. Na ups en downs begin vorig jaar serieus begonnen met fitness en een baantje als postbode en serieus afvallen. Nu in een jaar tijd 12 kilo afgevallen, maar de pijn in de heup nam toe! Second opinion gevraagd en 1 september 2009 naar de orthopeed Ellis in het ziekenhuis Rivierenland in tiel gegaan. Daar een foto laten maken en al snel was de conclusie een total hip en wel zo snel mogelijk. De heupkop had een lichte arthrose, maar het ergste van alles was dat de heupkom bijna door was. De heupkop zat bijna in het bekken! Toch wel geschrokken en op 5 november 2009 al een nieuwe heup gekregen! Ben nu nog aan het revalideren 2x per week fysio en het postbaantje en fitness probeer ik zo snel mogelijk op te pakken. Toch weer drie kilo aangekomen, zonder te snoepen helaas. Wie heeft er ook zo´n ervaring of op jonge leeftijd een nieuwe heup om wat voor reden dan ook, vertel het mij! Ik ben in ieder geval blij met mijn nieuwe heup, hoewel ik weet dat ik over 20 jaar wel weer aan de beurt zal zijn. Groetjes ingrid 26 februari 2010 19:27
Corner rechts





Stuur een email naar de Redactie van Gezondheidsplein.nl
stuur deze pagina naar een vriend via email
Meld u aan voor de gratis nieuwsbrief van Gezondheidsplein.nl
Colofon | Contact | Tariefkaart adverteren | Gebruik van cookies
Deze website wordt geproduceerd door Medical Media BV. © 1999 - 2009 Medical Media BV.